Sofie woont met haar partner Wouter in de buik van een huizenrij. Door de dunne muren horen ze wanneer de buurkinderen wakker worden en wanneer ze uitgelaten thuiskomen na een schooldag. In Sofies huis blijft het stil. Zachtjesaan neemt ze afscheid van haar kinderwens. Aan de hand van herkenbare en geestige situaties beschrijft Sofie De Moor wat het betekent om zonder kinderen door het leven te gaan. Ze vertelt over haar vrienden en collega's die wel kinderen hebben, over de vrijheid die ze koestert en het verdriet dat ze met zich meedraagt.
Een openhartig boek over het niet (kunnen) hebben van kinderen en alle vooroordelen die daar -helaas- omheen hangen. Erg herkenbare scenario's, gevoelige momenten, maar ook veel humor in één.
3,5*** Soms in woordkeuze wat veel herhaling, maar los daarvan een boek over een onderwerp waar te weinig over geschreven wordt. Vast een hart onder de riem voor velen.
"Misschien verbleekt het vrouw-zijn als je geen moeder bent. En moet je, net zoals behangpapier dat te lang hangt, na een tijd kleur bekennen. Toegeven aan de lichtsterkte en de zwaartekracht."
Wat een mooi boek over een veel te weinig besproken thema en de maatschappij die er amper plaats voor kent. Sofie omschrijft een pijnlijk onderwerp met een lach en een traan tot soms zelfs hilarische voorbeelden. Meer dan herkenbaar. Ik hoop wat op te steken van haar. Haar manier van een kwinkslag geven aan situaties die je soms naar de keel grijpen, haar manier om dromen toch nog achterna te jagen, haar oprechtheid en de struggle ermee.
Heel fijn om een boek te lezen over dit topic! Bovendien vond ik er veel herkenbare situaties en gevoelens in. Aanrader voor iedereen zonder, en zeker ook voor iedereen mét kinderen. Sofie De Moor, bedankt om dit te schrijven!
Het boek is samengesteld met herinneringen uit de schrijfster haar leven. Kleine puzzelstukjes die je zelf bij elkaar kan leggen om het grote gevoel dat Sofie overneemt een beetje te kunnen begrijpen. Zoveel liefde voelde ik voor haar en de manier waarop ze de onvervulde kinderwens een plaats probeert te geven in haar leven. Er hangt een heerlijk vleugje subtiele sarcastische humor die onze standaard huisje-boompje-kindje-maatschappij in vraag stelt. Een aanrader voor mensen met een onvervulde kinderwens om herkenning te vinden, maar zeker ook voor die ouders die net iets teveel over hun kinderen babbelen. ;-)
Op de dag dat dit audioboek uitkwam, stond het tussen de suggesties bij Storytel.
Aangezien ik geen kinderen wil en kippen mijn lievelingsdieren zijn, viel dit boek meteen op. De cover sprak me aan. Moest het een andere titel hebben gehad, had ik het waarschijnlijk niet gelezen/geluisterd.
Maar ik ben blij dat ik het wél gedaan heb, want het was een hartverwarmend boek. Ondanks ik geen kinderwens heb en de schrijfster er juist wel een had, kon ik herkenning terugvinden in het boek.
Dit boek is voor iedereen, voor mensen met een (onvervulde) kinderwens, zonder kinderwens en mensen met kinderen. Iedereen kan hier iets uit leren en zo ook meer respectvol en begripvol zijn tov de ander.
Dankjewel voor het delen van je verhaal Sofie.
Goedele Sannen heeft ook een hele mooie vertelstem voor dit verhaal, erg rustiek en warm.
Ontroerend en openhartig. Herkenbaar en aangrijpend. Een must read voor iedereen die ongewenst kinderloos is, maar ook voor iedereen die niet goed weet hoe te reageren op anderen die dat een plekje moeten geven.