What do you think?
Rate this book
First responder: De mens achter het uniform
Renaldo Ishaak: first responder op Koninginnedag 2009. De marechaussee-biker is als een van de eersten ter plaatse zodra de zwarte Suzuki Swift na zijn dodelijke rit crasht tegen ‘De Naald’ in Apeldoorn. Ishaak weet direct: dit is een aanslag. De moordmachine blijkt achteraf geen explosieven te bevatten, maar de dodelijke daad is wel een tijdbom in zijn hoofd. Open en eerlijk vertelt Ishaak over de impact die de aanslag en andere incidenten op hem hadden: op de mens achter het uniform. Dat uniform beschermt en geeft kracht, maar maakt kwetsbaar zodra het uitgaat. Deze kwetsbaarheid uitte zich in PTSS en veranderde Ishaak: eerst in een gebroken en vervolgens in een beter mens. En misschien wel in een nóg betere marechaussee. Renaldo Ishaak Renaldo Ishaak is teamleider bij de Koninklijke Marechaussee. Zijn primaire werkgebied is Amsterdam Airport Schiphol: een van de grootste luchthavens van Europa. Hij beleefde de Schipholbrand, de vliegtuigramp met Turkish Airlines, de aanslag op Koninginnedag en andere grote en kleine ‘incidenten’. Ishaak is een van de initiatiefnemers van Bluesupport: een netwerk van (oud-)collega’s, dat de impact van het werk in uniform bespreekbaar maakt.
- GenresNonfiction
176 pages, Paperback
First published April 20, 2021
5 people are currently reading
55 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
December 27, 2023
“Aan de buitenkant van een mens zie je niet wat zich aan de binnenkant afspeelt. Niemand loopt met een bordje rond.”
Heel openhartig vertelt Renaldo Ishaak over zijn werk als teamleider bij de Koninklijke Marechaussee en over zijn jeugd waarin o.a. veel geweld voorkwam. In zijn werk maakte hij incidenten mee die op een bepaalde manier en in verschillende mate impact hadden: de Schipholbrand, de aanslag Koninginnedag 2009 en de vliegtuigcrash van Turkish Airlines. Incidenten die ik als gewone nieuwslezende burger ook goed voor de geest kan halen (Schipholbrand minder gezien mijn leeftijd). Koninginnedag vergeet ik niet meer, ik weet nog precies waar ik stond toen ik het hoorde en later toen ik koningin Beatrix ’s middags op tv hoorde zeggen ‘Wat begonnen is als een prachtige dag, is geëindigd in een vreselijk drama wat ons allen diep heeft geschokt.’ Moet je nagaan wat dit kan doen met iemand die binnen het beveiligingsorgaan/in de hulpverleningssector werkt. Zeker als je als eerste of überhaupt zeer dichtbij ter plaatse bent. Ishaak vertelt over de impact die het op hem had en hoe PTSS hem veranderde. Hoe anderen het zagen en merkten en hijzelf (eerst) niet.
Zijn verhaal deed mij ook denken aan de tramaanslag in Utrecht in 2018 waar ik heel erg dicht in de buurt was die dag. Met regelmaat denk ik er aan terug. Bijv. als ik een tram zie. Als ik onprettige mensen op straat zie, loop ik meestal naar de overkant om daar mijn weg te vervolgen. In ruimtes zit ik graag op plekken waar ik iedereen en de deur zie. Onbewust legt je brein meer verbindingen dan je denkt/hoopt/verwacht. Ongetwijfeld zullen velen hier iets van herkennen.
Tijdens het lezen hoopte ik vooral dat het beter zou gaan met Renaldo. En wat is dan beter? Ik gun niemand dat het zo rot gaat en is gegaan, ik gun niemand flashbacks en herbelevingen. Daarbij vind ik het mooi om te lezen hoe je als professional, in welke functie dan ook, anders kunt zijn/denken/werken als het intern minder goed gaat. Dat je gewoon je werk goed kunt blijven doen onder druk, stress en adrenaline. Het uniform als veilige haven, als masker en vooral dat er achter dat uniform ook gewoon een mens zit met gevoel. Een kwetsbaar mens.
Een indrukwekkend, aangrijpend verhaal waarmee Ishaak meer aandacht geeft aan de impact van incidenten bij geüniformeerden en aan PTSS. Het getuigt van moed en lef om je kwetsbaarheid te laten zien, of het nu nodig is of niet. Of er een taboe heerst op mentale gezondheid of niet. De schaamte voorbij. Hij geeft zichzelf en heel veel anderen een stem. Iedereen heeft een stem, geef jezelf en elkaar een stem. Kijk naar elkaar. Praat met elkaar en niet over elkaar.
Aanrader om te lezen en na te denken over hoe het écht met iemand gaat.
Heel openhartig vertelt Renaldo Ishaak over zijn werk als teamleider bij de Koninklijke Marechaussee en over zijn jeugd waarin o.a. veel geweld voorkwam. In zijn werk maakte hij incidenten mee die op een bepaalde manier en in verschillende mate impact hadden: de Schipholbrand, de aanslag Koninginnedag 2009 en de vliegtuigcrash van Turkish Airlines. Incidenten die ik als gewone nieuwslezende burger ook goed voor de geest kan halen (Schipholbrand minder gezien mijn leeftijd). Koninginnedag vergeet ik niet meer, ik weet nog precies waar ik stond toen ik het hoorde en later toen ik koningin Beatrix ’s middags op tv hoorde zeggen ‘Wat begonnen is als een prachtige dag, is geëindigd in een vreselijk drama wat ons allen diep heeft geschokt.’ Moet je nagaan wat dit kan doen met iemand die binnen het beveiligingsorgaan/in de hulpverleningssector werkt. Zeker als je als eerste of überhaupt zeer dichtbij ter plaatse bent. Ishaak vertelt over de impact die het op hem had en hoe PTSS hem veranderde. Hoe anderen het zagen en merkten en hijzelf (eerst) niet.
Zijn verhaal deed mij ook denken aan de tramaanslag in Utrecht in 2018 waar ik heel erg dicht in de buurt was die dag. Met regelmaat denk ik er aan terug. Bijv. als ik een tram zie. Als ik onprettige mensen op straat zie, loop ik meestal naar de overkant om daar mijn weg te vervolgen. In ruimtes zit ik graag op plekken waar ik iedereen en de deur zie. Onbewust legt je brein meer verbindingen dan je denkt/hoopt/verwacht. Ongetwijfeld zullen velen hier iets van herkennen.
Tijdens het lezen hoopte ik vooral dat het beter zou gaan met Renaldo. En wat is dan beter? Ik gun niemand dat het zo rot gaat en is gegaan, ik gun niemand flashbacks en herbelevingen. Daarbij vind ik het mooi om te lezen hoe je als professional, in welke functie dan ook, anders kunt zijn/denken/werken als het intern minder goed gaat. Dat je gewoon je werk goed kunt blijven doen onder druk, stress en adrenaline. Het uniform als veilige haven, als masker en vooral dat er achter dat uniform ook gewoon een mens zit met gevoel. Een kwetsbaar mens.
Een indrukwekkend, aangrijpend verhaal waarmee Ishaak meer aandacht geeft aan de impact van incidenten bij geüniformeerden en aan PTSS. Het getuigt van moed en lef om je kwetsbaarheid te laten zien, of het nu nodig is of niet. Of er een taboe heerst op mentale gezondheid of niet. De schaamte voorbij. Hij geeft zichzelf en heel veel anderen een stem. Iedereen heeft een stem, geef jezelf en elkaar een stem. Kijk naar elkaar. Praat met elkaar en niet over elkaar.
Aanrader om te lezen en na te denken over hoe het écht met iemand gaat.
August 17, 2021
Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.
Renaldo schrijft in ‘First Responder’ openhartig over zijn leven en zijn loopbaan bij de Koninklijke Marechaussee. Hij heeft veel ‘incidenten’ van dichtbij mee gemaakt, waaronder onder andere de Schipholbrand, de vliegtuigramp met Turkish Airlines en de aanslag tijdens Koninginnedag 2009 in Apeldoorn.
Ik werd erg nieuwsgierig naar Renaldo’s verhaal doordat wij een raakvlak hebben, namelijk: Koninginnedag 2009 in Apeldoorn. Beiden waren wij aanwezig op deze dag, die zo mooi had kunnen zijn, maar eindigde in een drama. Doordat ik zelf ook een bepaalde ervaring had bij deze dag, kon ik me erg goed inleven in het gevoel van Renaldo. Ook heb ik persoonlijk erg lang moeite gehad met bijvoorbeeld een grote mensenmassa, in combinatie met dranghekken. Ik vond het bijzonder om te lezen dat Renaldo ook met dit soort zaken worstelde. Dat geeft goed weer dat mensen met PTSS niet alleen zijn. Gelukkig heeft Ronaldo het, net als mijzelf, na al die jaren een plekje kunnen geven. Maar deze zwarte dag zullen wij nooit vergeten.
Renaldo heeft zich voor het schrijven van dit boek kwetsbaar opgesteld. Hij wil meer aandacht schenken aan PTSS. Dit vind ik erg mooi en goed. Ik denk persoonlijk dat het ook nodig is. Ook wil hij een duidelijk beeld scheppen dat er mensen achter de uniformen zitten.
Ik vond het persoonlijk een erg boeiend verhaal. Een verhaal dat binnenkomt. Ik kan alleen maar zeggen dat ik veel respect heb voor Renaldo. Renaldo heeft een verhaal en dat moet gelezen worden.
Renaldo schrijft in ‘First Responder’ openhartig over zijn leven en zijn loopbaan bij de Koninklijke Marechaussee. Hij heeft veel ‘incidenten’ van dichtbij mee gemaakt, waaronder onder andere de Schipholbrand, de vliegtuigramp met Turkish Airlines en de aanslag tijdens Koninginnedag 2009 in Apeldoorn.
Ik werd erg nieuwsgierig naar Renaldo’s verhaal doordat wij een raakvlak hebben, namelijk: Koninginnedag 2009 in Apeldoorn. Beiden waren wij aanwezig op deze dag, die zo mooi had kunnen zijn, maar eindigde in een drama. Doordat ik zelf ook een bepaalde ervaring had bij deze dag, kon ik me erg goed inleven in het gevoel van Renaldo. Ook heb ik persoonlijk erg lang moeite gehad met bijvoorbeeld een grote mensenmassa, in combinatie met dranghekken. Ik vond het bijzonder om te lezen dat Renaldo ook met dit soort zaken worstelde. Dat geeft goed weer dat mensen met PTSS niet alleen zijn. Gelukkig heeft Ronaldo het, net als mijzelf, na al die jaren een plekje kunnen geven. Maar deze zwarte dag zullen wij nooit vergeten.
Renaldo heeft zich voor het schrijven van dit boek kwetsbaar opgesteld. Hij wil meer aandacht schenken aan PTSS. Dit vind ik erg mooi en goed. Ik denk persoonlijk dat het ook nodig is. Ook wil hij een duidelijk beeld scheppen dat er mensen achter de uniformen zitten.
Ik vond het persoonlijk een erg boeiend verhaal. Een verhaal dat binnenkomt. Ik kan alleen maar zeggen dat ik veel respect heb voor Renaldo. Renaldo heeft een verhaal en dat moet gelezen worden.
January 3, 2024
Nadat ik 'Het kan ook nooit normaal' van Lieke Hester had gelezen, werd dit boek aangeraden door Nextory. Hierdoor had ik hoge verwachtingen. Het boek ging veel over Renaldo zijn heftige jeugd en zijn werk bij de Koninklijke Marechaussee.
De verhalen/incidenten verliepen (naar mijn idee) heel erg door elkaar. Hierdoor vond ik het lastig om het verhaal te volgen. Toch vond ik het een mooi boek, waarbij Renaldo ervoor zorgt dat er aandacht is/komt voor PTSS bij hulpverleners. Vooral zijn eigen worsteling, verhalen vanuit zijn therapie en een kijkje in zijn opleiding vond ik interessant.
(Luisterboek via Nextory)
De verhalen/incidenten verliepen (naar mijn idee) heel erg door elkaar. Hierdoor vond ik het lastig om het verhaal te volgen. Toch vond ik het een mooi boek, waarbij Renaldo ervoor zorgt dat er aandacht is/komt voor PTSS bij hulpverleners. Vooral zijn eigen worsteling, verhalen vanuit zijn therapie en een kijkje in zijn opleiding vond ik interessant.
(Luisterboek via Nextory)
April 25, 2024
Ik denk dat het goed is dat de schrijver het heeft opgeschreven en dat hij duidelijk laat zien dat PTSS niet over is als je ermee aan de slag gaat. Het gaat verder vooral over de koninginnedagaanslag en de Schipholbrand. Het was, met deze titel, mooi geweest om meer mensen aan het woord te laten. Nu is het wel heel erg autobiografisch.
December 3, 2023
Herkenbaarheid. Dat is het eerste wat in me opkomt tijdens het lezen van dit boek. Wat hulpverleners zien is niet normaal, maar je beschouwt het als normaal, want het is immers gewoon je werk. Renaldo maakt je deelgenoot van zijn PTSS en de worsteling die hij meemaakte. Absolute aanrader voor alle hulpverleners!
May 27, 2021
Ik heb dit boek in twee avonden uitgelezen. Ik draag geen uniform maar ben wel familie van iemand in een uniform. En herken veel terug. Het is fijn om te lezen dat Renaldo zijn gevecht met demonen is aangegaan.
January 17, 2025
Een hard maar mooi boek, met veel respect naar wat er is gebeurd en de effecten die het op mensen heeft. Ook een heel goede verwoordig over wat PTSS echt is, wat het met een mens doet, en alle kleine en grote manieren waarop het zich kan uiten.
August 12, 2023
Een speciaal maar heftig verhaal waar iederdeel zijn bewondering heeft
November 19, 2023
Mooi, de kwetsbaarheid.
December 2, 2024
In één middag uitgelezen. Heel boeiend. Maar ik miste wat extra diepgang en achtergronden. Dapper geschreven
Read
May 27, 2025🎧
February 25, 2022
After reading another book in this series about people in uniform, I had high expectations of this book.
I didn't like it as much as I did the first book, though. Not because the story itself wasn't interesting, but.... Not sure exactly why. Maybe because the person in uniform is more a 'macho'man? Or that I don't like his attitude? Or that I don't understand his denial of problems (mostly private at first, later also work related ones)?
The things described in the book were indeed major events: the attack at the royal family in 2009, the fire in the detention center at Schiphol airport. It was great to read about them more from the inside, but I missed the complete attachment to the book to be able to 'feel' his journey or at least walk beside him.
I didn't like it as much as I did the first book, though. Not because the story itself wasn't interesting, but.... Not sure exactly why. Maybe because the person in uniform is more a 'macho'man? Or that I don't like his attitude? Or that I don't understand his denial of problems (mostly private at first, later also work related ones)?
The things described in the book were indeed major events: the attack at the royal family in 2009, the fire in the detention center at Schiphol airport. It was great to read about them more from the inside, but I missed the complete attachment to the book to be able to 'feel' his journey or at least walk beside him.
December 10, 2021
Een makkelijk geschreven boek met verhalen die echt raken. Iets wat door iedereen, en zeker binnen het veiligheidsdomein, gelezen zou moeten worden.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews