Potwór z Andów. Pedro Alonso López

by Leone Milton

"Jak to się stało, że Pedro Alonso López mógł w latach 70. w Ekwadorze, Kolumbii i Peru niemal niezauważony zgwałcić i zamordować nawet 300 dziewczynek? Czy jego zbrodnie można wytłumaczyć tym, w jakim środowisku się wychowywał, czy są po prostu wytworem czystego zła?

W swojej książce Potwór z Andów Leone Milton maluje obraz prawdopodobnie najgroźniejszego seryjnego mordercy na świecie. Biografia powstała między innymi na bazie artykułów dziennikarza Rona Laytnera, które napisał po spotkaniu z Pedrem w ekwadorskim więzieniu w 1980 roku.

Kim był człowiek, który dopuścił się tak okrutnych czynów? Czemu je popełnił? Czy poniósł za nie odpowiednią karę?"

Genres: Audiobook, True Crime, Nonfiction, Crime

Audiobook

First published July 30, 2018

Reviews

[K45ia89]

Ocena: 3.5
Książka króciutka.
Można ją znaleźć pośród reportaży i/lub biografii.
Autorka opisuje historię Pedro Alonso Lópeza seryjnego gwałciciela i mordercy.
Znany później jako Potwór z Andów, Pedro grasował w latach 70 XX wieku na terenie Kolumbii, Peru i Ekwadoru, a jego ofiarami padały małe dziewczynki. Dokładna liczba jego ofiar nie jest znana, jednak szacuje się, m.in. w oparciu o zeznania samego Lópeza, że mógł zamordować nawet ponad 310 dzieci.
Książka bazuje na artykułach Rona Laytnera, który w 1980 r. przeprowadził wywiad z Pedrem odsiadującym wyrok w ekwadorskim więzieniu.
Jak na tak krótką książkę, zawarto w niej spory kawałek życia mordercy. Od jego dzieciństwa, przez dorastanie na ulicy, działalność przestępczą, aż do wyjścia z więzienia.
I byłaby to naprawdę fascynująca lektura, ale mam do niej jeden zarzut, który całkowicie odebrał mi przyjemność czytania (o ile w przypadku takiej literatury można w ogóle mówić o przyjemności). Mianowicie domysły, czy raczej wymysły osoby, która to pisała. Póki przedstawiano fakty, lektura była niezmiernie ciekawa, ale są momenty, opisujące odczucia i myśli mordowanych dziewczynek. Te chwile tuż przed śmiercią lub przed porwaniem, myśli kłębiące się im w głowach, to nic innego jak fikcja literacka, która bardzo kole w oczy.
Szokujące zakończenie odratowało troszkę nadwątloną opinię, jednak z perspektywy czasu mam wątpliwości, czy nie oceniłam tej książki zbyt wysoko. Niemniej uważam, że warto jej poświęcić nieco czasu, z uwagi choćby na te fragmenty, gdzie są opisane suche fakty.

[hanna]

ostatnie zdanie…

[Gosia]

*2.5

[Natalia]

2.5

[magda]

Sięgając po coś opisanego jako reportaż czy biografia spodziewałam się rzetelnego podejścia do tematu, a nie bajkopisarstwa autorki na temat przebiegu życia codziennego ofiar i ich rodzin (w sensie opisywania przebiegu dnia moment po momencie, kiedy czułam się jakbym słuchała jakiejś fikcji) czy też opisywania uczuć ofiar w ostatnich chwilach życia z taką dokładnością, jakby podczas tworzenia książki dorwała tabliczkę ouija i się z tymi ofiarami skontaktowała. W ogóle dużo jest momentów, kiedy to brzmi jakby pani Milton chciała napisać sobie powieść, a nie opisać działania seryjnego mordercy.
Daję dwie gwiazdki, bo jednak w momencie, kiedy autorka trzyma się faktów, wszystko trzyma się kupy i jest opisane naprawdę porządnie.
Trigger warning do książki: jeśli ktoś jest wrażliwy na krzywdę dzieci i dość obrazowe opisy przemocy to nie radziłabym sięgać po tę pozycję, bo chwilami w tej kwestii było dość mocno.

[wiki]

Książka jest z perspektywy nieistniejącego narratora gdyż cała treść opierała się na reportażu dziennikarza, który to zrobił wywiad ze sprawcą, co do reszty- autorka „pozwoliła własnej fantazji wypełnić luki”.

Słuchając książki niektóre sceny powodowały delikatny niesmak. To nie jest reportaż tylko fabularyzowana historia, zahaczająca o prawdziwe wydarzenia. Było w miarę okej dopóki w książce przestawione były same fakty, ale chociażby domysły na temat uczuć czy przemyśleń zamordowanych dziewczynek były dla mnie nie na miejscu. Jednym z niewielu pozytywnych aspektów może być to, iż książka nie nudziła, ale szczerze nie wiem czy historia o seryjnym mordercy może nudzić.

Nie umiem odpędzić wrażenia, iż całokształt wypadłby o wiele lepiej gdyby zamiast powieści był to czysty reportaż bez wymysłów i fikcyjnego narratora. Totalnie nie w moim guście 🫠

[kayah.b]

Chciałabym pozytywnie ocenić tą książkę, ale jest to niemożliwe. Same fakty z życia mordercy jak i wywiad był niezwykle druzgocący, jednak po co i na co były te opowieści" z życia dziewczynek, które już nie żyją? Czułam się tak, jakbym czytała nędzną fikcję literacką pomieszaną z dobrą literaturą faktu, stąd moje 2 gwiazdki.

[Agnieszka Przybylska]

Bardzo słabo skonstruowana pozycja, ciężka treść, bardzo zaskakujące ostatnie zdanie, rzucające nowe światło na całość.

[L.L.]

Jak przeczytałem, że narracja będzie pierwszoosobowa, to już się przestraszyłem, że to będzie coś w stylu "Mengele. Anioł śmierci z Auschwitz" Czornyja :D na szczęście nie... Tu można taką narrację zaakceptować aaale i tak skoro narrator nie jest autorem, to trochę nie rozumiem po co coś takiego wymyślać. Podobnie jak ostatnie zdanie - mocny zabieg ale znowu: skoro narrator nie jest autorem, to co nam to daje?
Ogólnie książkę dobrze mi się czytało, potrafi przykuć uwagę i nie nudzi , dlatego oceniam dość wysoko ale gdyby to nie była powieść tylko reportaż, bez domysłów i wymysłów, to byłoby jeszcze lepiej.

(czytana/słuchana: 4-5.07.2023, Legimi)
4-/5 [7/10]

[Basiab]

Ostatnie zdanie … szok

Ale niestety mega niska ocena. Dużo słucham i czytam o mordercach, ale mieszanie w to fikcji jest dla mnie niepotrzebnie. Nie tego oczekuje od książki. Sam „potwór” ma taka historię, która wyczerpałabym każdą stronę książki, więc dodanie fikcji zbędne i bardzo mylące dla osób które mało wiedza o mordercy. Zawiodłam się bo liczyłam na same fakty.

[zuzanna]

krótka i interesująca książka, zakończenie zmienia postać rzeczy, najmniej mi się podobały rozdziały z perspektywy dziewczynek, które były fikcją, ponieważ nie tego oczekiwałam od książki, zwyczajnie niepotrzebny dodatek, o wiele lepiej mi się czytało stricte o mordercy

[Zur]

Zmarnowany potencjał.

[verpsa]

Zmarnowany potencjal.

[Książkoty]

Byłoby nawet w porządku, gdyby autor nie postanowił dorzucić swoich niepotrzebnych domysłów, aby było bardziej dramatycznie.
Zmarnowany potencjał, a ostatnie zdanie wcale nie ratuje całości.

[Ola Kanicka]

2.75

[Patrycja]

1.5⭐

[Parę słów o książkach]

Byłaby to lepsza historia, gdyby skupiła się tylko na sprawcy, a nie również na autorze.

[Marcin]

3,5

[Paulina]

Fakt, iż niektóre elementy są fikcyjne odbiera mi dużą część "przyjemności" z czytania. Temat interesujący, wciągajacy, ale wolałabym suche fakty, z większą analizą psychiki mordercy.

[ᴘᴀᴜʟɪɴᴀ]

szczerze spoko 2,5 ale książka sama w sobie mało reportażowa, bynajmniej rozumiem to tak że autor w pewnien sposób potraktował ją jako spowiedź, pożegnanie i "wytłumaczenie się"

[margaryna]

⭐️3.5⭐️

Bardzo obrzydliwa i bardzo obrazowa.

Ostatnie zdanie to był lekki szok.

[Ania]

3

[celedes]

Przesłuchane jakiś czas temu w formie audiobooka. Bardzo słabo, niezbyt rzetelnie napisana rzecz, chyba tylko po to, by wzbudzić sensację wokół postaci samej autorki a nie całej sprawy. Pozycja raczej dla chcących się dowiedzieć jak nie pisać literatury faktu.