What do you think?


Nos veíamos mejor en la oscuridad
Una madre y una hija. Hace cuarenta años, tuvieron que huir del totalitarismo con el resto de su familia. Desde entonces, su relación ha estado marcada por todo aquello que el exilio rompió para siempre. Con el paso de los años, ambas han rehecho su vida aunque en continentes distintos, siempre prisioneras de no ser de ningún lugar. Y la distancia, el escaso tiempo compartido y las distintas realidades en que viven han ido debilitando los vínculos entre ellas. Mientras la hija vuela por encima del océano para ver quizás por última vez a la madre ya mayor, revisa la existencia de una y otra buscando la comprensión. Y al llegar, le esperan todavía muchas sorpresas que demostrarán que el final de la vida puede ser el momento más intenso, profundo y bello que se puede vivir con una madre.
- GenresContemporaryFiction
208 pages, Paperback
First published February 23, 2022
About the author
Monika Zgustová
43 books55 followersMonika Zgustová es una escritora y traductora checo-española. Los temas de su obra de ficción giran alrededor del exilio, la pérdida de la identidad y la vida íntima de las personas en tiempos del totalitarismo.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
December 26, 2022
Tahle kniha je neobyčejně rozporuplná.
Na jedné rovině zpracovává témata, která mají potenciál. Konkrétně téma emigrace a sžívání se s novou kulturou může být velmi nosné, zvlášť obsahuje-li introspektivní prvky. Stejně tak zajímavý mi připadá motiv odcizení, které může do rodiny změna prostředí a s tím spojený stres přinést.
Hlavní hrdinka v knize primárně zpracovává svůj náročný vztah k matce, která v románu působí jako jedna z nejzajímavějších postav. Úzkostná žena, která potlačila samu sebe, aby se její zraněné ego dralo na povrch a manipulovalo všemi kolem - to je postava jak z Dostojevského.
Jenže tady přichází to ale. Jazyk je strojený, dialogy neobyčejně nepřirozené a vlastně se k žádné z postav pořádně nedostaneme. O členech rodiny se dozvídáme ze stylizovaných dopisů, které všechny znějí tak nějak stejně, spíš jako listy do cestopisu než jako rodinná korespondence.
Dralo se mi tu na mysl přirovnání "lízat zmrzlinu přes sklo". Přesně tak mi totiž tahle kniha přišla. Na jednu stranu vidíme, jak vypadá, umíme si představit, jak asi chutná, ale je to jen zprostředkovaný vjem, do kterého si můžeme vložit cokoli, ale skutečný zážitek stejně nemáme.
Škoda, škoda, věčná škoda.
Na jedné rovině zpracovává témata, která mají potenciál. Konkrétně téma emigrace a sžívání se s novou kulturou může být velmi nosné, zvlášť obsahuje-li introspektivní prvky. Stejně tak zajímavý mi připadá motiv odcizení, které může do rodiny změna prostředí a s tím spojený stres přinést.
Hlavní hrdinka v knize primárně zpracovává svůj náročný vztah k matce, která v románu působí jako jedna z nejzajímavějších postav. Úzkostná žena, která potlačila samu sebe, aby se její zraněné ego dralo na povrch a manipulovalo všemi kolem - to je postava jak z Dostojevského.
Jenže tady přichází to ale. Jazyk je strojený, dialogy neobyčejně nepřirozené a vlastně se k žádné z postav pořádně nedostaneme. O členech rodiny se dozvídáme ze stylizovaných dopisů, které všechny znějí tak nějak stejně, spíš jako listy do cestopisu než jako rodinná korespondence.
Dralo se mi tu na mysl přirovnání "lízat zmrzlinu přes sklo". Přesně tak mi totiž tahle kniha přišla. Na jednu stranu vidíme, jak vypadá, umíme si představit, jak asi chutná, ale je to jen zprostředkovaný vjem, do kterého si můžeme vložit cokoli, ale skutečný zážitek stejně nemáme.
Škoda, škoda, věčná škoda.
May 11, 2022
Las relaciones personales entre martes e hijas son complejas muchas veces y más en este caso.
Un libro que me ha hecho pensar
Un libro que me ha hecho pensar
June 19, 2022
Desde la comodidad de tu hogar puedes pensar en el exilio pero no alcanzas a sentir como sería vivir esa situación.
Una separación de tu propio país dejando atrás costumbres y a tu propia familia.
El tiempo como principal eje de esta historia está plagado de sentimientos y adversidades.
Nos veíamos mejor en la oscuridad abre los ojos y te enfoca que ante cualquier percance nada puede superar el amor tan sólido que habita siempre entre madre e hija.
Si quieres profundizar en las vivencias que conlleva un exilio te animo a que leas esta historia que Monika Zgustova cristaliza en las páginas de su libro.
Una separación de tu propio país dejando atrás costumbres y a tu propia familia.
El tiempo como principal eje de esta historia está plagado de sentimientos y adversidades.
Nos veíamos mejor en la oscuridad abre los ojos y te enfoca que ante cualquier percance nada puede superar el amor tan sólido que habita siempre entre madre e hija.
Si quieres profundizar en las vivencias que conlleva un exilio te animo a que leas esta historia que Monika Zgustova cristaliza en las páginas de su libro.
September 12, 2026
Como historia sobre el exilio, me gustó mucho más la voz de Margaryta Yakovenko en Desencajada, mi última lectura, quizás por compartir generación con la autora y entender el mundo desde una visión parecida.
"Nos veíamos mejor en la oscuridad" me ha gustado, ha sido una lectura entretenida y rápida, pero no me ha encantado. Me parece que la autora no termina de averiguar qué historia quiere contar exactamente en este libro. La trama se centra básicamente en la protagonista, Milena, y su relación con su madre, Jana. Se nos quedan entre bambalinas personajes que me han parecido los más interesantes, como su padre o su hermano Mísa.
El conflicto básicamente se desarrolla en torno a la vivencia del exilio de la República Checa a Estados Unidos por parte de toda una familia, siendo la madre, Jana, la más afectada por ello, ya que no le ha quedado más remedio -o no lo ha buscado- que centrarse únicamente en su familia como pilar único en el exilio, por lo que considera una traición que sus hijos o su marido no lo vivan de la misma manera:
Me ha resultado curiosa la aparición de nuevo del Viaje en sí. El avión: símbolo de tranquilidad en medio de todo el caos, de verse de pronto en tierra de nadie y sentirse como en casa, en una escena que comparte con otros libros sobre el exilio:
Mi problema fundamental con esta novela es que avanza a trompicones, a través de diálogos inconexos. Si cierras el libro una noche al acabar un capítulo y al día siguiente lo vuelves a abrir para empezar otro, a menudo tienes que volver atrás porque no parecen pertenecer a la misma historia.
No enseña mucho; solo cuenta a través de los personajes, el monólogo interno de Milena y los diálogos tipo "párrafo" continuos. Los vaivenes temporales tampoco ayudan a que la trama fluya adecuadamente y, en mi opinión, solo contribuyen a que el lector se sienta más perdido.
No puedo evitar, sin embargo, destacar otra cita que creo que es una referencia bastante obvia al concepto de "peso versus levedad", premisa clave de La insoportable levedad del ser, novela cumbre del escritor checo-francés por excelencia Milan Kundera, quien también sufrió el exilio:
"Nos veíamos mejor en la oscuridad" me ha gustado, ha sido una lectura entretenida y rápida, pero no me ha encantado. Me parece que la autora no termina de averiguar qué historia quiere contar exactamente en este libro. La trama se centra básicamente en la protagonista, Milena, y su relación con su madre, Jana. Se nos quedan entre bambalinas personajes que me han parecido los más interesantes, como su padre o su hermano Mísa.
El conflicto básicamente se desarrolla en torno a la vivencia del exilio de la República Checa a Estados Unidos por parte de toda una familia, siendo la madre, Jana, la más afectada por ello, ya que no le ha quedado más remedio -o no lo ha buscado- que centrarse únicamente en su familia como pilar único en el exilio, por lo que considera una traición que sus hijos o su marido no lo vivan de la misma manera:
-Lo que has hecho no es correcto -me dijo mi madre una vez que esquiando nos habíamos quedado a solas-. Vinimos aquí juntos y en circunstancias dramáticas. Tú te has ido de Estados Unidos y has vuelto a Europa. Eso es deslealtad.
[...]
Finalmente, había empezado a vivir la vida que yo quería. Tanto da cómo era, era la mía. Había empezado de cero en un lugar donde, de entrada, no tenía amigos ni conocidos, un lugar donde desconocía las dos lenguas que se hablaban en él. Y lo había hecho sin dinero ni trabajo fijo. Yo también corría riesgos. ¿No era lo que mis padres me habían enseñado al huir de Praga?
Me ha resultado curiosa la aparición de nuevo del Viaje en sí. El avión: símbolo de tranquilidad en medio de todo el caos, de verse de pronto en tierra de nadie y sentirse como en casa, en una escena que comparte con otros libros sobre el exilio:
Siempre me ha gustado el rato en que me encuentro en el avión, sola, suspendida en el aire sobre el océano o las montañas, en cualquier caso en tierra de nadie. Me gusta porque no me pueden llamar o molestar con preguntas, ni puedo atender urgencias. Es un rato en el que soy yo quien decide si tengo ganas de leer, de buscar la última película que se me pasó ver en los cines o trabajar un rato.
Mi problema fundamental con esta novela es que avanza a trompicones, a través de diálogos inconexos. Si cierras el libro una noche al acabar un capítulo y al día siguiente lo vuelves a abrir para empezar otro, a menudo tienes que volver atrás porque no parecen pertenecer a la misma historia.
No enseña mucho; solo cuenta a través de los personajes, el monólogo interno de Milena y los diálogos tipo "párrafo" continuos. Los vaivenes temporales tampoco ayudan a que la trama fluya adecuadamente y, en mi opinión, solo contribuyen a que el lector se sienta más perdido.
No puedo evitar, sin embargo, destacar otra cita que creo que es una referencia bastante obvia al concepto de "peso versus levedad", premisa clave de La insoportable levedad del ser, novela cumbre del escritor checo-francés por excelencia Milan Kundera, quien también sufrió el exilio:
- ¿Y cómo querrías ser?
- Ligera. Como tú. Tú eres una pluma que sobrevuela el mundo. Con los del banco o de las oficinas hablas como si fuerais amigos, con total naturalidad. Yo soy pesada, inoportuna, torpe, no me elevo, me quedo en tierra. Así me lo inculcó mi madre desde pequeña: soy una carga para el resto, una losa, y tengo tan poca destreza como un elefante. No te puedes imaginar cómo es de doloroso no estar nunca contenta contigo misma, no encontrar tu lugar en el mundo.
April 6, 2023
Czech emigrants to the USA find it difficult to naturalize, the mother Jana goes through panic attacks and depression, and her relationship with her daughter Milena is difficult. Milena lives in Barcelona and flies back to Jana just in time to get their reconciliation before the mother dies. Language is very stiff and unnatural. A biographical story.
April 29, 2023
Žena se vrací za svou nemocnou matkou do USA a mezitím v rámci rozhovorů s jinými lidmi vypráví svůj příběh (emigrace z ČSSR, život v USA, partneři, vztah k rodičům). Ze
začátku mi to přišlo jako nuda, ale později jsem se docela začetla a musím říct, že tam jsou silné věty. I tak mi někdy ta forma vyprávění přišla násilná, tok myšlenek by stačil.
začátku mi to přišlo jako nuda, ale později jsem se docela začetla a musím říct, že tam jsou silné věty. I tak mi někdy ta forma vyprávění přišla násilná, tok myšlenek by stačil.
June 8, 2022
Libro entretenido, a veces emocionante. Historia familiar y un relativo ajuste de cuentas entre ellos. Y un relato de la Europa del este durante el comunismo y un viaje por el mundo lleno de anécdotas.
November 21, 2024
Llibre personal de l'autora. Fragments retrospectius. Durant la pandèmia.
Temes: exili, adaptació familiar, diferents cultures, relacions mare i filla, la figura del pare.
L'he trobat una mica repetitiu.
Temes: exili, adaptació familiar, diferents cultures, relacions mare i filla, la figura del pare.
L'he trobat una mica repetitiu.
May 21, 2022
Gift from my mom in Sant Jordi, Barcelona (April the 23rd). Started in La Rijana, Granada (May the 14th) - Finished in La Tijana, Granada (May the 21st
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 5, 2022
Una historia intensa
April 17, 2023
Esperaba algo más de intensidad teniendo tan pocas páginas.
October 22, 2023
[2.5/5]
December 4, 2023
Such an easy read, loved it so much
January 11, 2025
Avorrit i pedant. Del diàleg mare i filla del final no he entès re, no tenia sentit.
August 14, 2025
No em decidia entre el 3 i el 4.
M'ha agradat la senzillesa amb la que s'explica. Fa pensar en la relació que tinc amb la família.
M'ha agradat la senzillesa amb la que s'explica. Fa pensar en la relació que tinc amb la família.
December 26, 2022
This book is short (only 100 pages in ebook verison) but still too long. It contains a lot of passages that are completely unnecessary for the story itself.
The main plot is supposed to be the difficulties of emigration from socialist Czechoslovakia which lead to estrangement of the family members becouse every one of them is trying to find his place in the world that they don´t understand and the world doesn´t understand them. But actually, the relationships in the family are far from ideal even before the emigration and everything revolves around the mother's mental problems.
However, there are a few things to notice:
The domestic population in the USA certainly doesn´t welcome the newcomers with open arms so they stick to other immigrants no matter their origin. (The problems of integration that we can see novadays too.) It is difficult for them to find "a home", a place where they would happily come back to, where they would feel safe and comfortable.
The main plot is supposed to be the difficulties of emigration from socialist Czechoslovakia which lead to estrangement of the family members becouse every one of them is trying to find his place in the world that they don´t understand and the world doesn´t understand them. But actually, the relationships in the family are far from ideal even before the emigration and everything revolves around the mother's mental problems.
However, there are a few things to notice:
The domestic population in the USA certainly doesn´t welcome the newcomers with open arms so they stick to other immigrants no matter their origin. (The problems of integration that we can see novadays too.) It is difficult for them to find "a home", a place where they would happily come back to, where they would feel safe and comfortable.
October 7, 2022
No m'ha destacat ni cap a bé ni cap a malament. No gaire més que la història de la relació entre una mare i una filla i l'enteniment entre elles. Lectura lleugera per després d'algúna saga o llibre dens.
March 26, 2024
meh
son diálogos que, poco a poco, se van haciendo cada vez más surrealistas, pedantes y extrañamente formados. me gusta el ritmo, lo demás no lo pillo del todo.
son diálogos que, poco a poco, se van haciendo cada vez más surrealistas, pedantes y extrañamente formados. me gusta el ritmo, lo demás no lo pillo del todo.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews


















