Man met hoed: gedichten 2005 - 2017

by Lieke Marsman

Man met hoed brengt Marsmans eerste twee ongekend succesvolle bundels, Wat ik mijzelf graag voorhoud en De eerste letter, samen in één band. Daarnaast bevat het een aantal niet eerder gepubliceerde gedichten (oude en nieuwe), alsook een selectie uit de gedichten die Marsman uit het Engels vertaalde. ‘Man met hoed’ is een dichterlijk alter ego dat in beide bundels terugkomt.

Genres: Poetry, Fiction

Paperback

First published June 1, 2017

About the author

Lieke Marsman (1990-2026) debuteerde als dichter in Tirade. Voor de bundel Wat ik mijzelf graag voorhoud werd Marsman bekroond met de Lucy B en C.W van der Hoogtprijs, de Liegend Konijn Debuutprijs 2011 en de Buddingh'-prijs 2011. De eerste letter is haar tweede bundel.

In 2017 verscheen haar debuutroman Het tegenovergestelde van een mens bij Atlas Contact. De verzamelbundel Man met hoed bevat bundels 1 & 2, aslook nieuw werk en een selectie vertalingen.

2018: De volgende scan duurt 5 minuten / The following scan will last 5 minutes

In de Volkskrant schreef Arjan Peters over haar debuut: 'Ze kan het, geen misverstand daarover.'

'Het gaat daar telkens over in de werkelijk wervelende roman Het tegenovergestelde van een mens: over het vermogen om je te engageren. Over de vraag: waarom lijken we niet geraakt door de klimaatverandering? Je kunt denken: meer een vraag voor een essay dan voor een roman, maar deze roman is juist zo hemelbestormend omdat het die genrescheidingen irrelevant maakt. Marsman verlaat geregeld de geijkte romanvorm om ruimte te maken voor glasheldere essayistiek en poëzie. En ze doet dat ogenschijnlijk moeiteloos.'
- Thomas de Veen in NRC over Het tegenovergestelde van een mens

Reviews

[Laurent De Maertelaer]

Rechttoe rechtaan poëzie, linea recta vanuit de onderbuik. Bekentenisverzen die zoeken naar een greep op deze vreemde wereld, strofen die opheldering en duiding vragen, poëmen die zichzelf voortdurend te kijk zetten en rechtstreeks aankomen bij de nietsvermoedende lezer. Sommige gedichten zitten er patat op, andere slaan een gat in de lucht. Lachen kan er ook worden gedaan. En dat maakt het allemaal grootser. Ik kijk reikhalzend uit naar meer werk van deze idiosyncratica.

[©]

3,5/4***

ik hou heel erg van Lieke Marsman en hoe ze woorden geeft aan kwetsbaarheid in al haar vormen

een groot deel van haar gedichten in deze bundel ervaar ik als raak - helemaal na een paar keer lezen komen ze keihard of juist op fluistertoon binnen

ook een aanzienlijk deel van de schrijfsels zijn vaag op de manier dat ze over me heen lijken te vliegen, weinig met me doen

degene die me wel raken nestelen zich diep in mn borstholte, om daar wat heen en weer te woelen en een nieuw thuis te maken

"Ik zal zo hard zingen
dat het mos ontdooit.

Ik zal zo hard zingen
dat de berg smelt"

[Gijs]

Prachtig!! Favoriete stuk:

Ze weten niet met wie ze te maken hebben? Kom, dan vertellen we het ze. Ik ben een draak. Jij mag een tijger zijn. Als je je overgeeft aan iemand, raken ze je misschien kwijt. Neurie een lied. Ik vind je. Misschien ga je denken dat niets je bekend is, hoewel je bij alles herinneringen hebt. Blijf in het nu. Daar ben ik ook. Misschien ga je denken dat je niets kan, maar uiteindelijk kan je dat wat je wilde, ook als je besluit het niet te doen, omdat het niet gaat. Sla je kleine klauwtjes uit. Trek altijd je eigen plan. Misschien ga je denken dat de nieuwslezers het tegen jou hebben. Luister goed. Het is een belangrijke boodschap. Wacht op niemand. Zing altijd over regen in de regen. Eet zo vaak mogelijk dingen met bladerdeeg. Schaf een schipperstrui aan. Laat ze je nooit vertellen dat je harder dan een tijger rennen moet. Je bent al zoveel liever dan een tijger.

[rosa]

"...oh, je kunt wel bang worden van een
verkeerd geplaatste letter of een
film met onheilspellende afloop
maar oh, word maar niet bang van een
zich opnieuw aankondigende ochtend
die je mogelijk onbeantwoord lief laat hebben
want dat is geen duidelijk aanwijsbare reden
die ik overigens voor je weg wil nemen..."

~Fragment uit mijn lievelings gedicht van Lieke Marsman: Wiegeliedje voor wie alles moet

(人♡▽♡)

[Elianne van Elderen]

Ik word blij van goede poëzie en ik denk dat ik als dichter veel van deze bundel heb geleerd.
Er zit veel variatie in, mede doordat het veel gedichten zijn uit verschillende perioden.
Ik vond niet alle gedichten geweldig, maar van alles kon ik wel een beetje genieten.
Het openingsgedicht, de eerste regels, raakten me al meteen waardoor ik me meteen aangesproken voelde en werd vastgegrepen, en het heeft me niet meer losgelaten.

[Linde Weeda]

Mooi, grappig, treffend en origineel

"Wat de allermooiste zin is weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik ''s nachts om huil omdat het ochtend is en ik een nacht niet heb gehuild, omdat het ochtend..." (p. 12)

"Ik probeerde de hele dag op het woord 'Bastognekoeken" te komen en toen dat eindelijk lukte, bleef ik gewoon op bed zitten." (p. 79)

"terwijl liefde de afstand is die nooit dichtbij genoeg komt om me aan te raken." (p. 127)

"Nu zullen we wel gauw op onmogelijke wijze licht gaan geven, zoals het zwart van een computerscherm." (p. 141)

"Wat kunnen we denken van een droom als een droom eerst aan ons dacht?" (p. 175)

[Kyo]

Lieke Marsman heeft een hele typische stijl en ondanks verschillende onderwerpen zijn haar gedichten altijd goed te herkennen. De vraag wat ik van de stijl vind is natuurlijk een andere vraag - en een moeilijkere. Soms werkte het, maar meestal deed het me niet superveel - vandaar 3 sterren! Sommige zinnen en frasen waren erg mooi, maar er waren nauwelijks hele gedichten die er voor mij uitsprongen. Alsnog zou ik deze bundel (en de schrijfster) aan iedereen geïnteresseerd in Nederlandse poëzie aanraden!

[ro]

wiegeliedje voor wie alles moet <3

[Manoek (manoeksbooknook)]

4,5 ⭐

[Lino]

vooral de eerste helft pakte me heel erg. wel heel erg enthousiast over haar schrijfstijl! ben benieuwd om ook nieuwer werk te lezen!

[Sara Soete]

Vaak genoten.
Het allereerste gedicht 'vasthoudendheid' was meteen het hoogtepunt maar dat vond ik niet jammer. En helemaal op het einde bij de vertaalde gedichten vond ik 'Het probleem van de angst' van Kenneth Koch zo goed dat ik het 3 keer las, ook al telt het maar liefst 9 pagina's.

[Demi van Doorn]

(4,5) bijeenbrenging van Wat ik mijzelf graag voorhoud en De eerste letter. Ik weet me God niet waarom ik 'Wat ik mijzelf graag voorhoud' de vorige keer dat ik het las maar 2 sterren heb gegeven. Man met hoed is mega fijn! Hele goeie toevoegingen met ouder en nieuwer werk van Marsman en door haar vertaalde stukken.

'Ik schreef: als ik in een parallel universum geloofde, zou het zijn waar ik mijn huis liet bouwen.
Als ik in mezelf geloofde, zou ik er lachend
op de bank zitten wachten
totdat ik thuis kwam.'

'Voor het eerst in tien jaar -
viel ik vandaag zoals alleen vijfjarigen kunnen vallen:
languit, zonder lang te zijn.'

'Ik ben een geit met een navelstreng. Een vlezige lijn die me bij het jouwe houdt. Jij bent niet de schaar die me afknipt maar ook niet de wieg waarin ik geboren werd.'

'het moeilijke aan ouder worden is niet dat je steeds verdrietiger wordt -
maar dat je steeds meer woorden krijgt om je verdriet te beschrijven'

'Zou ik opnieuw geboren willen worden?'

[Mark Coenen]

Enquête

De jongen op straat vraagt
Wat is het mooiste woord
Wat u ooit zei, ik zeg
Heb je even en denk
Aan alles wat ik ooit
Heb gezegd, maar dan
In fragmenten
Stroboscoop
Nachtegaal
Nanoseconde
Ei
Die kleur paars waarvan ik de naam steeds vergeet
Badschuim
Trotseren
Petroleumlamp
Een moment waarop ik niets kan verzinnen
Mag ik even op je blaadje kijken
De vocabulaire hoogtepunten
Van onze medemens
Ik hou van jou
Dat zijn vier woorden
Die streept hij straks weg
En verder
Gezondheid
Baby
Salaris
Liefde
Weekend
Seks
Parterretrap

[Michel Schynkel]

Uitgeverij Pluim bracht in deze uitgave de eerste twee dichtbundels van Lieke Marsman bijeen, samen met nog wat her en der verspreid werk. De kwaliteit van haar poëzie wisselt nogal, vind ik persoonlijk, al valt er wel een enigszins stijgende lijn in te ontdekken. Achteraf bekeken was het misschien interessanter geweest een bloemlezing samen te stellen uit haar hele poëtische oeuvre tot op heden en daarbij alleen het sterkste werk te selecteren. Want wanneer het raak is, is het vaak ook goed raak.

[aisi rosa]

“Nu zijn je handen al de lucht in
terwijl ik nog kruislings, langzaam
mijn zij betast. Mag ik dit keer degene zijn

die hier een witregel heeft ingelast?
Ik duik er armen over oren in. Haar vlecht
is een touw. Ik hou me vast.”

[Betty]

Marsman slaagt er in een eigen taaluniversum te ontwikkelen, maar ik was het er vrij snel beu. Heb het opzij gelegd.

[Anouk]

Mooie gedichten. Sommige heel treffend, andere minder

[Rayn]

sommige gedichten waren echt heel mooi
sommigen konden me minder interesseren
overall was het een bundel die mij wel telkens inspireerde tot blijven lezen
en dat zijn wel de goeie boeken

[Caya]

Savoured this one, nog nooit zo veel ezelsoren in de pagina's van een boek gemaakt. Je kunt mij nu een Lieke Marsman fan noemen :)

[BFHB]

3,5 live laugh live Lieke Marsman

[Ella Eyckmans]

🩵🩵🩵🩵🩵🩵

[watcharita]

Ik hou van de klank van ganzen boven een rivier. Ik hou van de kleine zeepjes die in hotelbadkamers liggen omdat ze mooi zijn. (pg. 166)

[max]

ik zal hier nog vaak aan denken

[Sil]

De stad, bijvoorbeeld, is kind aan huis bij mij, staat / iedere ochtend voor mijn deur.

[TJ]

Kwijtgeraakt bij de laatste paar gedichten maar was erg mooi. Als bundel iets minder indrukwekkend dan “in mijn mand”. Hoop dat ik man met hoed weer terugvind.

[Alexandra Van Laeken]

Geweldig! Intelligent, origineel in taal, uniek van beelden en gevoelig zonder pathetisch te zijn.

[Elisa]

Bijzonder diverse bundel(s) - erg boeiend om te lezen! Meerdere gedichten zetten me aan het denken en waren erg raak; andere lieten me dan weer helemaal koud. Aanrader!

[Tobias Poelstra]

Soms is het goed eerst de verantwoording te lezen voor wat meer achtergrond. Te laat dus, maar maakt niet uit - genoeg te ontdekken.

[Roos Vervelde]

Ezelsoren alom. Elk andere gedicht vond ik geweldig. Het is heerlijk om een dikke bundel te lezen waar je een tijdje in verdwijnen kan.

[Ewoud]

Blijkbaar kan ik gedichten wel waarderen