What do you think?
Rate this book
Το κλουβί του Ίκαρου
Η ζωή είχε τσακίσει τα φτερά του Βασίλη. Πράγµατα, καταστάσεις, άνθρωποι – κυρίως οι άνθρωποι. Ορφανός από µια µητέρα που φυλακίστηκε κι έναν πατέρα που τον εγκατέλειψε, γνώρισε ανασφαλή παιδικά χρόνια, τονισµένα µε γκρίζα χρώµατα από µια θεία που µπρος του σκότωνε ποντίκια σε µια γέρικη αυλή, και µια δικηγόρο που τον δίκαζε σ’ ένα ψυχρό γραφείο.
Υπήρχαν όµως και καλές στιγµές. Κάτι καταφύγια που ξεχείλιζαν ήρωες από βιβλία, πίνακες που ζωντάνευαν ένα λούνα παρκ µε ξύλινα αλογάκια στο καρουζέλ, ένα σιδερένιο ανοιχτήρι της κονσέρβας που πέταγε σαν µαγεµένη πεταλούδα…
Πόνος, δάκρυ, και µερικά διαλείµµατα χαράς… µα πάντα ένα τεράστιο, παγωµένο ερωτηµατικό. Καλά, κακά, αυτά έγιναν, µα τι τα θες; Συνήθεια. Όλα κατέληξαν κλουβί. Όλα!
Ώσπου µπήκε στη ζωή του αυτός. Με δυο πράσινα, γατίσια µάτια κι ένα ζεστό χαµόγελο. Ο Μάξιµος ήταν εκείνος που θα ερχόταν ν’ ανοίξει τα µάτια του Βασίλη για να τον κάνει να δει για πρώτη φορά αληθινά. Που θα τον γέµιζε µε έρωτα. Που θα του χάριζε φτερά, τα φτερά του Ίκαρου.
Θα καταφέρει ο Βασίλης να τα ταιριάξει στις δικές του πλάτες; Να τα ανοιγοκλείσει κόντρα στη φορά του ανέµου; Και το σπουδαιότερο: θα καταφέρει µια µέρα να πετάξει µακριά;
Ένας έρωτας ανάµεσα σε δυο ανθρώπους, που δείχνει πως η δοτικότητα στην αγάπη είναι σηµαντικότερη από την ασφάλεια της αρνητικότητας στις τολµηρές δυνατότητες για ευτυχία.
Υπήρχαν όµως και καλές στιγµές. Κάτι καταφύγια που ξεχείλιζαν ήρωες από βιβλία, πίνακες που ζωντάνευαν ένα λούνα παρκ µε ξύλινα αλογάκια στο καρουζέλ, ένα σιδερένιο ανοιχτήρι της κονσέρβας που πέταγε σαν µαγεµένη πεταλούδα…
Πόνος, δάκρυ, και µερικά διαλείµµατα χαράς… µα πάντα ένα τεράστιο, παγωµένο ερωτηµατικό. Καλά, κακά, αυτά έγιναν, µα τι τα θες; Συνήθεια. Όλα κατέληξαν κλουβί. Όλα!
Ώσπου µπήκε στη ζωή του αυτός. Με δυο πράσινα, γατίσια µάτια κι ένα ζεστό χαµόγελο. Ο Μάξιµος ήταν εκείνος που θα ερχόταν ν’ ανοίξει τα µάτια του Βασίλη για να τον κάνει να δει για πρώτη φορά αληθινά. Που θα τον γέµιζε µε έρωτα. Που θα του χάριζε φτερά, τα φτερά του Ίκαρου.
Θα καταφέρει ο Βασίλης να τα ταιριάξει στις δικές του πλάτες; Να τα ανοιγοκλείσει κόντρα στη φορά του ανέµου; Και το σπουδαιότερο: θα καταφέρει µια µέρα να πετάξει µακριά;
Ένας έρωτας ανάµεσα σε δυο ανθρώπους, που δείχνει πως η δοτικότητα στην αγάπη είναι σηµαντικότερη από την ασφάλεια της αρνητικότητας στις τολµηρές δυνατότητες για ευτυχία.
264 pages, Paperback
First published March 1, 2022
11 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
May 28, 2022
Κοινωνικό μυθιστόρημα. Το διαβάζεις και στεναχωριέσαι που δεν είναι αυτής της ποιότητας όλα τα κοινωνικά μυθιστορήματα.
Είναι μια πάρα πολύ ωραία ιστορία, από αυτές που διαβάζεις και αγαπάς τον βασικό ήρωα, καταλαβαίνεις τις σκέψεις και τις επιθυμίες του, σου μένει στο μυαλό για καιρό. Έχει επίσης και τεράστιας σημασίας μηνύματα, ασχολείται με πολύ σοβαρά θέματα που σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία δεν θα έπρεπε πια να υφίστανται. Και όλα αυτά με μια αληθοφάνεια εξαιρετική, δεν ένιωσα ούτε στιγμή ότι ήταν παρατραβηγμένη η ιστορία. Βλέπεις, ο συγγραφέας δεν εκβίασε καθόλου το συναίσθημα και τον οίκτο μου για κάποιον από τους πρωταγωνιστές του, αντίθετα, περιέγραψε τα γεγονότα με τρόπο άμεσο, σαν να σου διηγείται υπαρκτό πρόσωπο την ιστορία της ζωής του, σαν να κάθεσαι στην καρέκλα δίπλα σε αυτήν του Βασίλη και απλά να τον ακούς να σου μιλά για το παρελθόν του.
Ο ήλιος βασίλευε. Μια μικρή φετούλα του είχε μείνει και θα βυθιζόταν εντελώς στη θάλασσα, Και τότε, τον είδα. Ανάμεσα στο ήμερο φως του ήλιου και στο σκοτάδι που χαμήλωνε, τον είδα.
Πόσο δυνατή είναι η παραπάνω πρόταση όταν τη διαβάζεις μέσα στο κείμενο....Πόσο πολύ ταιριάζει στο σημείο, πόση ένταση δίνει σε ό,τι συμβαίνει αργότερα...
Βρήκα τον λόγο του συγγραφέα, τον τρόπο γραφής του, εθιστικό. Μου άρεσε πολύ, πάρα πολύ. Κάθε πρόταση ήταν προσεγμένη, οι λέξεις διαλεγμένες και χρησιμοποιημένες σωστά με τρόπο που να αξιοποιείται η δύναμή τους. Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο είναι εξαιρετικά πετυχημένη και η χρήση της από τον συγγραφέα σωστή, το έκανε να φαίνεται εύκολο. Επίσης, το μέγεθος το βιβλίου είναι ιδανικό για την συγκεκριμένη ιστορία, ακριβώς όσο πρέπει, δεν πλατειάζει, δεν επαναλαμβάνεται, δεν λείπει τίποτα από την πλοκή, δεν μένουν κενά. Μιλά μέσα σου, είναι ασυνήθιστο και πολύ καλογραμμένο.
https://thematofylakes.gr/
https://kiallovivlio.blogspot.com/
Είναι μια πάρα πολύ ωραία ιστορία, από αυτές που διαβάζεις και αγαπάς τον βασικό ήρωα, καταλαβαίνεις τις σκέψεις και τις επιθυμίες του, σου μένει στο μυαλό για καιρό. Έχει επίσης και τεράστιας σημασίας μηνύματα, ασχολείται με πολύ σοβαρά θέματα που σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία δεν θα έπρεπε πια να υφίστανται. Και όλα αυτά με μια αληθοφάνεια εξαιρετική, δεν ένιωσα ούτε στιγμή ότι ήταν παρατραβηγμένη η ιστορία. Βλέπεις, ο συγγραφέας δεν εκβίασε καθόλου το συναίσθημα και τον οίκτο μου για κάποιον από τους πρωταγωνιστές του, αντίθετα, περιέγραψε τα γεγονότα με τρόπο άμεσο, σαν να σου διηγείται υπαρκτό πρόσωπο την ιστορία της ζωής του, σαν να κάθεσαι στην καρέκλα δίπλα σε αυτήν του Βασίλη και απλά να τον ακούς να σου μιλά για το παρελθόν του.
Ο ήλιος βασίλευε. Μια μικρή φετούλα του είχε μείνει και θα βυθιζόταν εντελώς στη θάλασσα, Και τότε, τον είδα. Ανάμεσα στο ήμερο φως του ήλιου και στο σκοτάδι που χαμήλωνε, τον είδα.
Πόσο δυνατή είναι η παραπάνω πρόταση όταν τη διαβάζεις μέσα στο κείμενο....Πόσο πολύ ταιριάζει στο σημείο, πόση ένταση δίνει σε ό,τι συμβαίνει αργότερα...
Βρήκα τον λόγο του συγγραφέα, τον τρόπο γραφής του, εθιστικό. Μου άρεσε πολύ, πάρα πολύ. Κάθε πρόταση ήταν προσεγμένη, οι λέξεις διαλεγμένες και χρησιμοποιημένες σωστά με τρόπο που να αξιοποιείται η δύναμή τους. Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο είναι εξαιρετικά πετυχημένη και η χρήση της από τον συγγραφέα σωστή, το έκανε να φαίνεται εύκολο. Επίσης, το μέγεθος το βιβλίου είναι ιδανικό για την συγκεκριμένη ιστορία, ακριβώς όσο πρέπει, δεν πλατειάζει, δεν επαναλαμβάνεται, δεν λείπει τίποτα από την πλοκή, δεν μένουν κενά. Μιλά μέσα σου, είναι ασυνήθιστο και πολύ καλογραμμένο.
https://thematofylakes.gr/
https://kiallovivlio.blogspot.com/
June 17, 2022
Αφού έληξε η σχολική χρονιά με επιτυχία για τους μαθητές μου, είμαι πανέτοιμη να ξαναβρώ τους αναγνωστικούς ρυθμούς μου. Σήμερα θα σας μιλήσω για ‘’Το κλουβί του Ίκαρου’’ του Ξενοφώντα Άγγελου που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Πρωταγωνιστής είναι ο Βασίλης ο οποίος ορφάνεψε από μία μητέρα που πέθανε και έναν πατέρα που τον εγκατέλειψε. Η ζωή τον ανάγκασε να σκληρύνει μέχρις ότου γνώρισε τον Μάξιμο στο σχολείο και γεννιέται ένας έρωτας.
Το κοινωνικό μυθιστόρημα δομείται σε τρία μέρη, στο πρώτο εξετάζεται η δύσκολη παιδική ηλικία του Βασίλη με έντονο το αίσθημα της απομόνωσης, στο δεύτερο η ενήλικη ζωή του και η γνωριμία με τον Μάξιμο που θα του αλλάξει τη ζωή και στο τρίτο δεν μπορώ να σας αναφέρω γιατί θα κάνω spoiler. Πέρα από τους σκληρούς χαρακτηρισμούς στο πρώτο μέρος που μου κλώτσησαν, το ύφος είναι βαθιά εξομολογητικό και λυρικό. Η αφηγηματική τεχνική είναι πρωτοπρόσωπη ώστε να έχουμε απευθείας σύνδεση με τις σκέψεις του Βασίλη.
Το βιβλίο κλιμακώνεται όταν αρχίζουν να αναπτύσσουν αισθήματα ο ένας για τον άλλον και με συγκίνησε πολύ πως άνθισε η σχέση τους. Το εξώφυλλο είναι η προσωποποίηση του Μάξιμου ώστε πολλές φορές σταματούσα την ανάγνωση για να αντικρίσω το βλέμμα του. Ως προς τον τίτλο, είναι αντιπροσωπευτικός του περιεχομένου γιατί πράγματι τα φτερά του Βασίλη ήταν τσακισμένα αλλά ο Μάξιμος ήρθε να του διδάξει την στοργή, την αγάπη και την ελευθερία. Ήρθε να του χαρίσει τα φτερά του και να τα ανοιγοκλείσει κόντρα στη φορά του ανέµου.
‘’Τολμάς να παλέψεις για το δικαίωμα του καθενός ν’ αγαπά όποιον θέλει;’’
Εν κατακλείδι, είναι ένα αλληγορικό, κοινωνικό μυθιστόρημα που γκρεμίζει τα στερεότυπα και χαρίζει την ελευθερία σε όσους την έχουν στερηθεί.
Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτα στο One girl, one pen
Το κοινωνικό μυθιστόρημα δομείται σε τρία μέρη, στο πρώτο εξετάζεται η δύσκολη παιδική ηλικία του Βασίλη με έντονο το αίσθημα της απομόνωσης, στο δεύτερο η ενήλικη ζωή του και η γνωριμία με τον Μάξιμο που θα του αλλάξει τη ζωή και στο τρίτο δεν μπορώ να σας αναφέρω γιατί θα κάνω spoiler. Πέρα από τους σκληρούς χαρακτηρισμούς στο πρώτο μέρος που μου κλώτσησαν, το ύφος είναι βαθιά εξομολογητικό και λυρικό. Η αφηγηματική τεχνική είναι πρωτοπρόσωπη ώστε να έχουμε απευθείας σύνδεση με τις σκέψεις του Βασίλη.
Το βιβλίο κλιμακώνεται όταν αρχίζουν να αναπτύσσουν αισθήματα ο ένας για τον άλλον και με συγκίνησε πολύ πως άνθισε η σχέση τους. Το εξώφυλλο είναι η προσωποποίηση του Μάξιμου ώστε πολλές φορές σταματούσα την ανάγνωση για να αντικρίσω το βλέμμα του. Ως προς τον τίτλο, είναι αντιπροσωπευτικός του περιεχομένου γιατί πράγματι τα φτερά του Βασίλη ήταν τσακισμένα αλλά ο Μάξιμος ήρθε να του διδάξει την στοργή, την αγάπη και την ελευθερία. Ήρθε να του χαρίσει τα φτερά του και να τα ανοιγοκλείσει κόντρα στη φορά του ανέµου.
‘’Τολμάς να παλέψεις για το δικαίωμα του καθενός ν’ αγαπά όποιον θέλει;’’
Εν κατακλείδι, είναι ένα αλληγορικό, κοινωνικό μυθιστόρημα που γκρεμίζει τα στερεότυπα και χαρίζει την ελευθερία σε όσους την έχουν στερηθεί.
Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτα στο One girl, one pen
June 13, 2022
Θέλω δεν θέλω σε κουβαλώ μαζί μου...
Είσαι κομμάτι της σκέψης μου, του μυαλού μου, κομμάτι δικό μου.
Θέλεις δεν θέλεις, έρχεσαι.
Δεν είχα ιδέα τι να περιμένω ξεκινώντας αυτό το βιβλίο.
Το πρώτο μέρος σου προμηνύει πολλά και η συνέχεια σίγουρα στέκεται αντάξια των προσδοκιών σου.
Ο Βασίλης, ο πρωταγωνιστής μας, είναι ένα πονεμένο παιδί και βλέπεις πώς η θλίψη και το τραύμα έχουν παραμείνει και τον έχουν σημαδέψει.
Από την άλλη, έχουμε τον αγαπημένο μου Μάξιμο -τον 'Ίκαρο' μας, που επίσης, η ζωή δεν του έχει φερθεί τέλεια.
Αυτές οι δυο ψυχές βρήκαν ο ένας τον άλλον αψηφώντας κάθε εμπόδιο και η σύνδεση τους θα έλεγε κανείς πως ήταν...καρμική.
Λάτρεψα την ωμή γλώσσα και οι περιγραφές -ιδιαίτερα- των συναισθημάτων με άφησαν άφωνη.
Αυτό το βιβλίο με έκανε να κλάψω, να χαμογελάσω σαν μικρό παιδί και να νιώσω...
Το προτείνω με κλειστά τα μάτια!
Είσαι κομμάτι της σκέψης μου, του μυαλού μου, κομμάτι δικό μου.
Θέλεις δεν θέλεις, έρχεσαι.
Δεν είχα ιδέα τι να περιμένω ξεκινώντας αυτό το βιβλίο.
Το πρώτο μέρος σου προμηνύει πολλά και η συνέχεια σίγουρα στέκεται αντάξια των προσδοκιών σου.
Ο Βασίλης, ο πρωταγωνιστής μας, είναι ένα πονεμένο παιδί και βλέπεις πώς η θλίψη και το τραύμα έχουν παραμείνει και τον έχουν σημαδέψει.
Από την άλλη, έχουμε τον αγαπημένο μου Μάξιμο -τον 'Ίκαρο' μας, που επίσης, η ζωή δεν του έχει φερθεί τέλεια.
Αυτές οι δυο ψυχές βρήκαν ο ένας τον άλλον αψηφώντας κάθε εμπόδιο και η σύνδεση τους θα έλεγε κανείς πως ήταν...καρμική.
Λάτρεψα την ωμή γλώσσα και οι περιγραφές -ιδιαίτερα- των συναισθημάτων με άφησαν άφωνη.
Αυτό το βιβλίο με έκανε να κλάψω, να χαμογελάσω σαν μικρό παιδί και να νιώσω...
Το προτείνω με κλειστά τα μάτια!
March 22, 2022
"Το κλουβί του Ίκαρου"
" Παράξενο πράμα η μνήμη. Όσο και αν πασκίζεις με δόλο να της καταφέρεις την ύστατη μαχαίρια, να την εξοντώσεις και να την θάψεις οριστικά, τόσο αυτή ξυπνά ολοζώντανη και σε χτυπάει πίσω, αλύπητα, στο ψαχνό, στα βαθιά στη ρίζα της καρδιάς σου."
Είναι φορές, που τα βιβλία που επιλέγω να διαβάσω δε με ενθουσιάζουν πάντα, μου λείπει το κάτι ιδιαίτερο, το πρωτότυπο. Άλλες πάλι όπως τη συγκεκριμένη έρχομαι αντιμέτωπη σε μια άτυπη αναμέτρηση με τον εαυτό μου. Είναι δύσκολο να βουτήξω στα άδυτα μιας ιστορίας, που είμαι σίγουρη ότι δε θά βγω αλώβητη στο τέλος του ταξιδιού.
Ο τίτλος του μυθιστορήματος είναι αλληγορικός αλλά και ρεαλιστικός.
Ο Ίκαρος στην ελληνική μυθολογία είναι ένας εξόριστος γιος του Δαιδάλου.
Ο Ίκαρος με τη βοήθεια του πατέρα του, απέκτησε φτερά. Ο μύθος λέει ότι ο Ίκαρος παράκουσε τον πάτερα του και πέταξε ψηλά στον ήλιο και τα φτερά του έλιωσαν ( ήταν από κερί) και έπεσε στη θάλασσα.
Ο Ίκαρος στη συγκεκριμένη ιστορία του μυθιστορήματος είναι ο Βασίλης.
Έχει τα φτερά. Έχει την ευφυΐα. Η ερώτηση είναι: Θα μάθει να πετά;
Το μυθιστόρημα " Το κλουβί του Ίκαρου" είναι ένα μυθιστόρημα που θα μπορούσε να σταθεί έως θεατρικό μονόπρακτο.
Αν θα μπορούσα να φτιάξω μια εικόνα...
Ένας άνθρωπος απέναντι από τον αναγνώστη. Ο αναγνώστης καθισμένος σε μια καρέκλα, ένα άσπρο δωμάτιο και απέναντι " Ο Ίκαρος" με πανέμορφα αλλά τσακισμένα φτερά που ματώνουν. Σε κάθε νέα πράξη, σε κάθε νέο κεφάλαιο, σε κάθε ανάμνηση λιώνουν αλλά δε χάνουν την ομορφιά τους.
Το κλουβί του Ίκαρου είναι ένα μυθιστόρημα σε συγκλονίζει με την αλήθεια που κουβαλούν οι λέξεις - σφαίρες του.
Γραμμένο σε Α πρόσωπο με φιλοσοφική χροιά. Όχι, εκείνη που μοιράστηκαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι , αλλά εκείνη, που τυπώνεται σαν δεύτερο ρούχο στην ψυχή από τις εμπειρίες της ζωής.
Η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική ( χωρίς καμία υπερβολή σε αυτό.)
Ο συγγραφέας φέρνει τον αναγνώστη σε δυσχερή θέση.
Ο αναγνώστης γίνεται ο καθρέφτης του Ίκαρου.
Δύο ήρωες.
Ο Ίκαρος και ο αναγνώστης.
Ο ήρωας και ο αντιήρωας.
Το μυθιστόρημα αυτό είναι δύσκολο στην ανάγνωση του. Παρ` οτι δεν έχει δύσκολο λεξιλόγιο, δυσνόητες λέξεις και πολύπλοκες εκφράσεις παραμένει η δυσκολία του.
Οι λέξεις του είναι απλές. Οι εκφράσεις του λιτές, καθημερινό λεξιλόγιο που όλοι χρησιμοποιούμε.
Η δυσκολία βρίσκεται στην ίδια την ιστορία. Σε γεμίζει συναισθήματα. Θα μπορούσα να παρουσιάσω το βιβλίο ως ένα όπλο. Ένα πυρίμαχο όπλο, από εκείνα που ξέρεις ότι με την πρώτη σφαίρα η ζωή σου θα κρέμεται από μία κλωστή.
Καθώς οι σελίδες γυρνούν νιώθεις ακαριαία τον πόνο.
Ίκαρος ή Βασίλης.
Δεν έχει τόσο μεγάλη διαφορά το όνομα και ούτε σημασία ιδιαίτερη. Σίγουρα στις διαφορετικές καταστάσεις της ζωής του, ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με κάποια, θα νιώσει οικεία την απόγνωση του, θά ταυτιστεί με τον πόνο του, θα βρει σημάδια ή και αναμνήσεις δικές του στα χνάρια που αφήνει ο Βασίλης στις σελίδες του βιβλίου.
Ο συγγραφέας δίνει στον αναγνώστη, ένα ιδιαίτερο βιβλίο μέσα στην απλότητα του. Όχι δεν είναι πρωτότυπο, αλλά είναι διαφορετικό. Μίλα για την αγάπη. Την αγάπη δύο ανθρώπων του ίδιου φύλου.
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν αυτό το συναίσθημα διαφορετικό και κάποιες φορές ( ας μου επιτραπεί η λέξη) πρόστυχο. Και όμως είναι γεμάτη συναισθήματα. Τίποτα το διαφορετικό από το "φυσιολογικό" που έχουμε μάθει να προσφωνού��ε σε ό,τι δεν ταιριάζει στα μάτια και στην ιδεολογία που μας εμφύτευσε η κοινωνία. Μια αγάπη ίδια με τις άλλες. Πιο δυνατή, πιο μεγάλη αλλά η ίδια αγάπη.
Όταν ήμασταν μικρά παιδιά μας διάβαζαν παραμύθια. Κάθε νέο παραμύθι ξεκινούσε με τη φράση: " Μια φορά και έναν καιρό" και στα παιδικά μας μάτια είχε αίσιο τέλος η κάθε ιστορία. Ίσως αν σκεφτόμασταν λίγο περισσότερο το ευτυχές τέλος, να βλέπαμε την αληθινή πλευρά τους.
Κάπως έτσι είναι και η ιστορία με το κλουβί του Ίκαρου.
Ένα ρεαλιστικά ώμο παραμύθι που η ιστορία του γράφτηκε στον δρόμο, σε εκείνο τον δρόμο που τον περπάτησαν δράκοι και μάγισσες.
Ένα παραμύθι όπου οι λέξεις, οι εικόνες, οι καταστάσεις, τα ίδια τα γεγονότα στροβιλίζονται σε ένα βαλς. Ένα ερωτικό βαλς, σε ένα σκληρό λυρικό σκοπό.
Αυτές οι λέξεις είναι κλεισμένες σε ένα κλουβί, κρατούν αιχμάλωτο τον Ίκαρο. Ερωτοτροπούν, χλευάζουν, ειρωνεύονται, πονούν και στο τέλος μαστιγώνουν τα υπέροχα λαμπερά φτερά του.
Όμως για τον Ίκαρο η λύτρωση δεν είναι η ευτυχία. Αυτό που αναζητά είναι ένα πέταγμα δεν έχει σημασία ούτε που, ούτε το πώς. Θέλει μόνο να πετάξει.
Όχι, δεν είναι εύκολη αυτή η ιστορία. Πρέπει να είσαι σίγουρος, όταν αποφασίσεις να διαβάσεις αυτό το βιβλίο, ότι το κλειδί του κλουβιού είναι στην καρδιά και όχι στο χέρι σου. Γιατί η καρδιά & η ψυχή κρύβουν τη σκλαβιά και την Ελευθερία. Εσύ στο τέλος θα αποφασίσεις με ποια από τα δύο θα παλέψεις για, να λυτρωθείς.
Το κάθε βιβλίο, για τον καθένα διαφορετικό αναγνώστη συμβολίζει μία διαφορετική ιδιότητα.
Για μένα η ανάγνωση είναι ένας τρόπος να ηρεμήσω, το καταφύγιο μου στις δύσκολες μέρες, το κουκούλι μου,όταν αναζητώ τη μοναξιά μου. Ένας φίλος, ένα ζεστό χάδι και μερικές φορές και ένα χαμόγελο.
Έχω διαβάσει βιβλία που με έκαναν να γελάσω, βιβλία που μου έδωσαν την ώθηση να αντιλαμβάνομαι τα πράγματα διαφορετικά. Βιβλία που έγιναν τροφή για σκέψη.
Δεν έχω κλάψει ποτέ με βιβλίο. Ίσως να έχω συγκινηθεί αρκετές φορές αλλά την επόμενη στιγμή το συναίσθημα έχει υποχωρήσει.
Αν και έχω ακούσει από πολλούς φίλους αναγνώστες ότι έχουν κλάψει πολύ με ένα βιβλίο, εγώ δεν το έχω ζήσει αυτό.
Μέχρι σήμερα.
Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα την ανάγνωση αυτού του βιβλίου το αίσθημα της συγκίνησης είχε γίνει ένα με το πετσί μου.
Μέχρι που έφτασα στο τέλος.
Και έκλαψα πολύ.
Έκλαψα όσο δεν έχω κλάψει ποτέ για καμιά ιστορία. Δάκρυσα όσο δεν έχω δακρύσει τα τελευταία χρόνια της ζωής μου.
Και το βιβλίο είναι ακόμα τόσο ζωντανό στο μυαλό μου, που νιώθω ήδη υγρά τα μάτια μου.
Ναι δε θα το κρύψω, δε βγήκα αλώβητη από αυτή την ιστορία. Κάτι μου πήρε, κάτι μου έδωσε.
Αλλά στο τέλος έκλαψα. Έκλαψα και εγώ για εκείνο το κλουβί του Ίκαρου, που δεν κατάφερε ποτέ να πετάξει, όσο ψηλά θέλησε για, να μπορέσει να ξεφύγει από το κλουβί της ζωής του.
Έκλαψα για τον Βασίλη. Αλλά ενδόμυχα ίσως να έκλαιγα και για μένα την ίδια.
Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω ότι διάβασα το συγκλονιστικότερο, ρεαλιστικό βιβλίο της χρονιάς. Ίσως και της ζωής μου.!
" Παράξενο πράμα η μνήμη. Όσο και αν πασκίζεις με δόλο να της καταφέρεις την ύστατη μαχαίρια, να την εξοντώσεις και να την θάψεις οριστικά, τόσο αυτή ξυπνά ολοζώντανη και σε χτυπάει πίσω, αλύπητα, στο ψαχνό, στα βαθιά στη ρίζα της καρδιάς σου."
Είναι φορές, που τα βιβλία που επιλέγω να διαβάσω δε με ενθουσιάζουν πάντα, μου λείπει το κάτι ιδιαίτερο, το πρωτότυπο. Άλλες πάλι όπως τη συγκεκριμένη έρχομαι αντιμέτωπη σε μια άτυπη αναμέτρηση με τον εαυτό μου. Είναι δύσκολο να βουτήξω στα άδυτα μιας ιστορίας, που είμαι σίγουρη ότι δε θά βγω αλώβητη στο τέλος του ταξιδιού.
Ο τίτλος του μυθιστορήματος είναι αλληγορικός αλλά και ρεαλιστικός.
Ο Ίκαρος στην ελληνική μυθολογία είναι ένας εξόριστος γιος του Δαιδάλου.
Ο Ίκαρος με τη βοήθεια του πατέρα του, απέκτησε φτερά. Ο μύθος λέει ότι ο Ίκαρος παράκουσε τον πάτερα του και πέταξε ψηλά στον ήλιο και τα φτερά του έλιωσαν ( ήταν από κερί) και έπεσε στη θάλασσα.
Ο Ίκαρος στη συγκεκριμένη ιστορία του μυθιστορήματος είναι ο Βασίλης.
Έχει τα φτερά. Έχει την ευφυΐα. Η ερώτηση είναι: Θα μάθει να πετά;
Το μυθιστόρημα " Το κλουβί του Ίκαρου" είναι ένα μυθιστόρημα που θα μπορούσε να σταθεί έως θεατρικό μονόπρακτο.
Αν θα μπορούσα να φτιάξω μια εικόνα...
Ένας άνθρωπος απέναντι από τον αναγνώστη. Ο αναγνώστης καθισμένος σε μια καρέκλα, ένα άσπρο δωμάτιο και απέναντι " Ο Ίκαρος" με πανέμορφα αλλά τσακισμένα φτερά που ματώνουν. Σε κάθε νέα πράξη, σε κάθε νέο κεφάλαιο, σε κάθε ανάμνηση λιώνουν αλλά δε χάνουν την ομορφιά τους.
Το κλουβί του Ίκαρου είναι ένα μυθιστόρημα σε συγκλονίζει με την αλήθεια που κουβαλούν οι λέξεις - σφαίρες του.
Γραμμένο σε Α πρόσωπο με φιλοσοφική χροιά. Όχι, εκείνη που μοιράστηκαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι , αλλά εκείνη, που τυπώνεται σαν δεύτερο ρούχο στην ψυχή από τις εμπειρίες της ζωής.
Η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική ( χωρίς καμία υπερβολή σε αυτό.)
Ο συγγραφέας φέρνει τον αναγνώστη σε δυσχερή θέση.
Ο αναγνώστης γίνεται ο καθρέφτης του Ίκαρου.
Δύο ήρωες.
Ο Ίκαρος και ο αναγνώστης.
Ο ήρωας και ο αντιήρωας.
Το μυθιστόρημα αυτό είναι δύσκολο στην ανάγνωση του. Παρ` οτι δεν έχει δύσκολο λεξιλόγιο, δυσνόητες λέξεις και πολύπλοκες εκφράσεις παραμένει η δυσκολία του.
Οι λέξεις του είναι απλές. Οι εκφράσεις του λιτές, καθημερινό λεξιλόγιο που όλοι χρησιμοποιούμε.
Η δυσκολία βρίσκεται στην ίδια την ιστορία. Σε γεμίζει συναισθήματα. Θα μπορούσα να παρουσιάσω το βιβλίο ως ένα όπλο. Ένα πυρίμαχο όπλο, από εκείνα που ξέρεις ότι με την πρώτη σφαίρα η ζωή σου θα κρέμεται από μία κλωστή.
Καθώς οι σελίδες γυρνούν νιώθεις ακαριαία τον πόνο.
Ίκαρος ή Βασίλης.
Δεν έχει τόσο μεγάλη διαφορά το όνομα και ούτε σημασία ιδιαίτερη. Σίγουρα στις διαφορετικές καταστάσεις της ζωής του, ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με κάποια, θα νιώσει οικεία την απόγνωση του, θά ταυτιστεί με τον πόνο του, θα βρει σημάδια ή και αναμνήσεις δικές του στα χνάρια που αφήνει ο Βασίλης στις σελίδες του βιβλίου.
Ο συγγραφέας δίνει στον αναγνώστη, ένα ιδιαίτερο βιβλίο μέσα στην απλότητα του. Όχι δεν είναι πρωτότυπο, αλλά είναι διαφορετικό. Μίλα για την αγάπη. Την αγάπη δύο ανθρώπων του ίδιου φύλου.
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν αυτό το συναίσθημα διαφορετικό και κάποιες φορές ( ας μου επιτραπεί η λέξη) πρόστυχο. Και όμως είναι γεμάτη συναισθήματα. Τίποτα το διαφορετικό από το "φυσιολογικό" που έχουμε μάθει να προσφωνού��ε σε ό,τι δεν ταιριάζει στα μάτια και στην ιδεολογία που μας εμφύτευσε η κοινωνία. Μια αγάπη ίδια με τις άλλες. Πιο δυνατή, πιο μεγάλη αλλά η ίδια αγάπη.
Όταν ήμασταν μικρά παιδιά μας διάβαζαν παραμύθια. Κάθε νέο παραμύθι ξεκινούσε με τη φράση: " Μια φορά και έναν καιρό" και στα παιδικά μας μάτια είχε αίσιο τέλος η κάθε ιστορία. Ίσως αν σκεφτόμασταν λίγο περισσότερο το ευτυχές τέλος, να βλέπαμε την αληθινή πλευρά τους.
Κάπως έτσι είναι και η ιστορία με το κλουβί του Ίκαρου.
Ένα ρεαλιστικά ώμο παραμύθι που η ιστορία του γράφτηκε στον δρόμο, σε εκείνο τον δρόμο που τον περπάτησαν δράκοι και μάγισσες.
Ένα παραμύθι όπου οι λέξεις, οι εικόνες, οι καταστάσεις, τα ίδια τα γεγονότα στροβιλίζονται σε ένα βαλς. Ένα ερωτικό βαλς, σε ένα σκληρό λυρικό σκοπό.
Αυτές οι λέξεις είναι κλεισμένες σε ένα κλουβί, κρατούν αιχμάλωτο τον Ίκαρο. Ερωτοτροπούν, χλευάζουν, ειρωνεύονται, πονούν και στο τέλος μαστιγώνουν τα υπέροχα λαμπερά φτερά του.
Όμως για τον Ίκαρο η λύτρωση δεν είναι η ευτυχία. Αυτό που αναζητά είναι ένα πέταγμα δεν έχει σημασία ούτε που, ούτε το πώς. Θέλει μόνο να πετάξει.
Όχι, δεν είναι εύκολη αυτή η ιστορία. Πρέπει να είσαι σίγουρος, όταν αποφασίσεις να διαβάσεις αυτό το βιβλίο, ότι το κλειδί του κλουβιού είναι στην καρδιά και όχι στο χέρι σου. Γιατί η καρδιά & η ψυχή κρύβουν τη σκλαβιά και την Ελευθερία. Εσύ στο τέλος θα αποφασίσεις με ποια από τα δύο θα παλέψεις για, να λυτρωθείς.
Το κάθε βιβλίο, για τον καθένα διαφορετικό αναγνώστη συμβολίζει μία διαφορετική ιδιότητα.
Για μένα η ανάγνωση είναι ένας τρόπος να ηρεμήσω, το καταφύγιο μου στις δύσκολες μέρες, το κουκούλι μου,όταν αναζητώ τη μοναξιά μου. Ένας φίλος, ένα ζεστό χάδι και μερικές φορές και ένα χαμόγελο.
Έχω διαβάσει βιβλία που με έκαναν να γελάσω, βιβλία που μου έδωσαν την ώθηση να αντιλαμβάνομαι τα πράγματα διαφορετικά. Βιβλία που έγιναν τροφή για σκέψη.
Δεν έχω κλάψει ποτέ με βιβλίο. Ίσως να έχω συγκινηθεί αρκετές φορές αλλά την επόμενη στιγμή το συναίσθημα έχει υποχωρήσει.
Αν και έχω ακούσει από πολλούς φίλους αναγνώστες ότι έχουν κλάψει πολύ με ένα βιβλίο, εγώ δεν το έχω ζήσει αυτό.
Μέχρι σήμερα.
Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα την ανάγνωση αυτού του βιβλίου το αίσθημα της συγκίνησης είχε γίνει ένα με το πετσί μου.
Μέχρι που έφτασα στο τέλος.
Και έκλαψα πολύ.
Έκλαψα όσο δεν έχω κλάψει ποτέ για καμιά ιστορία. Δάκρυσα όσο δεν έχω δακρύσει τα τελευταία χρόνια της ζωής μου.
Και το βιβλίο είναι ακόμα τόσο ζωντανό στο μυαλό μου, που νιώθω ήδη υγρά τα μάτια μου.
Ναι δε θα το κρύψω, δε βγήκα αλώβητη από αυτή την ιστορία. Κάτι μου πήρε, κάτι μου έδωσε.
Αλλά στο τέλος έκλαψα. Έκλαψα και εγώ για εκείνο το κλουβί του Ίκαρου, που δεν κατάφερε ποτέ να πετάξει, όσο ψηλά θέλησε για, να μπορέσει να ξεφύγει από το κλουβί της ζωής του.
Έκλαψα για τον Βασίλη. Αλλά ενδόμυχα ίσως να έκλαιγα και για μένα την ίδια.
Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω ότι διάβασα το συγκλονιστικότερο, ρεαλιστικό βιβλίο της χρονιάς. Ίσως και της ζωής μου.!
June 20, 2022
4-4.5 ΑΣΤΕΡΙΑ
Το κλουβί του Ίκαρου είναι ένα βιβλίο που διάβασα μέσα σε 3 μέρες , έκανα μια εβδομάδα να βρω τα λόγια για να εκφραστώ για αυτό και πιστεύω ότι είναι μια ιστορία που θα μείνει ανεξίτηλη στην μνήμη μου. Η ιστορία αυτή είναι από την οπτική γωνία του Βασίλη, χωρίζεται σε τρία μέρη και μπορώ να πω ότι το κάθε μέρος προσφέρει στον αναγνώστη και κάτι διαφορετικό. Το πρώτο μέρος μας δείχνει το τραγικό και δύσκολο παρελθόν της ζωής του, στο δεύτερο μέρος έχουμε την γνωριμία του με τον Μάξιμο και στο τρίτο έχουμε τον επίλογο της ιστορίας.
Το βιβλίο αυτό ήταν δυνατό και όπως είπα ένα από τα βιβλία που θα θυμάμαι για πολύ καιρό. Η γλώσσα ήταν ωμή αλλά και λυρική την ίδια στιγμή. Μπορώ να πω ότι από τα αδύναμα σημεία του βιβλίου αυτού είναι το πρώτο μέρος, καθώς η γλώσσα είναι αρκετά αιχμηρή και ο ρυθμός του αργός. Είναι ο λόγος που δεν του δίνω 5 αστέρια , γιατί θεωρώ ότι το βιβλίο έπρεπε να σου κεντρίζει την προσοχή από την αρχή, ειδάλλως υπάρχει ο κίνδυνος ένας αναγνώστης να παρατήσει το βιβλίο και να μην του δώσει την αγάπη που του αξίζει. Πιστεύω ότι αυτά που είχε να διηγηθεί ο συγγραφέας σε αυτές τις σελίδες μπορούσε να γίνει ίσως σε λιγότερες σελίδες, καθώς για μένα τα επόμενα δυο μέρη του διηγήματος ήταν πολύ πιο δυνατά και ενδιαφέροντα και πρόσφεραν περισσότερο συναίσθημα στον αναγνώστη. Αν λοιπόν πιάσετε στα χέρια σας το βιβλίο αυτό και δεν σας κερδίσει από την αρχή, προχωρήστε και θα δείτε ότι αξίζει το αναγνωστικό αυτό ταξίδι.
Ένα από τα βιβλία που με έκανε να νιώσω πολλά και ποικίλα συναισθήματα, όπως χαρά, αγανάκτηση, θυμό και λύπη. Γέλασα και δάκρυσα, αγάπησα και μίσησα χαρακτήρες και αυτό και μόνο για μένα είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσεις και μια νίκη από την μεριά του συγγραφέα.
Το κλουβί του Ίκαρου είναι ένα βιβλίο που διάβασα μέσα σε 3 μέρες , έκανα μια εβδομάδα να βρω τα λόγια για να εκφραστώ για αυτό και πιστεύω ότι είναι μια ιστορία που θα μείνει ανεξίτηλη στην μνήμη μου. Η ιστορία αυτή είναι από την οπτική γωνία του Βασίλη, χωρίζεται σε τρία μέρη και μπορώ να πω ότι το κάθε μέρος προσφέρει στον αναγνώστη και κάτι διαφορετικό. Το πρώτο μέρος μας δείχνει το τραγικό και δύσκολο παρελθόν της ζωής του, στο δεύτερο μέρος έχουμε την γνωριμία του με τον Μάξιμο και στο τρίτο έχουμε τον επίλογο της ιστορίας.
Το βιβλίο αυτό ήταν δυνατό και όπως είπα ένα από τα βιβλία που θα θυμάμαι για πολύ καιρό. Η γλώσσα ήταν ωμή αλλά και λυρική την ίδια στιγμή. Μπορώ να πω ότι από τα αδύναμα σημεία του βιβλίου αυτού είναι το πρώτο μέρος, καθώς η γλώσσα είναι αρκετά αιχμηρή και ο ρυθμός του αργός. Είναι ο λόγος που δεν του δίνω 5 αστέρια , γιατί θεωρώ ότι το βιβλίο έπρεπε να σου κεντρίζει την προσοχή από την αρχή, ειδάλλως υπάρχει ο κίνδυνος ένας αναγνώστης να παρατήσει το βιβλίο και να μην του δώσει την αγάπη που του αξίζει. Πιστεύω ότι αυτά που είχε να διηγηθεί ο συγγραφέας σε αυτές τις σελίδες μπορούσε να γίνει ίσως σε λιγότερες σελίδες, καθώς για μένα τα επόμενα δυο μέρη του διηγήματος ήταν πολύ πιο δυνατά και ενδιαφέροντα και πρόσφεραν περισσότερο συναίσθημα στον αναγνώστη. Αν λοιπόν πιάσετε στα χέρια σας το βιβλίο αυτό και δεν σας κερδίσει από την αρχή, προχωρήστε και θα δείτε ότι αξίζει το αναγνωστικό αυτό ταξίδι.
Ένα από τα βιβλία που με έκανε να νιώσω πολλά και ποικίλα συναισθήματα, όπως χαρά, αγανάκτηση, θυμό και λύπη. Γέλασα και δάκρυσα, αγάπησα και μίσησα χαρακτήρες και αυτό και μόνο για μένα είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσεις και μια νίκη από την μεριά του συγγραφέα.
June 25, 2022
Διαβάζεται απνευστί.
July 7, 2022
Ένα αρκετά συγκινητικό μυθιστόρημα βασισμένο σε ένα θέμα που με ενδιαφέρει πολύ. Από τα πιο καλογραμμένα βιβλία της ελληνικής γλώσσας.
June 30, 2022
Μια LGBT πρόταση για να κλείσει καλά ο μήνας του Pride.
Το κλουβί του Ίκαρου λοιπόν.
Το βιβλίο αυτό όταν το έπιασα στα χέρια μου περίμενα κάτι πολύ συγκεκριμένο και τελικά δεν ήταν μόνο αυτό,ηταν πολλά περισσότερα.
Κεντρικός ήρωας ο Βασίλης,ένας άνθρωπος που μας παίρνει μαζί του στην παιδική του ηλικία που ήταν ταραγμένη το λιγότερο...
Μπαίνουμε στη σκέψη ενός ταλαιπωρημένου ψυχικά και σωματικά παιδιού που το μόνο που θέλησε ήταν να νιώσει την αγάπη.
Ο συγγραφέας κάνει κατανοητό το τι πορεία μπορεί να πάρει στη ζωή του ένας άνθρωπος που δεν γνώρισε χάδι.
Ξάφνου όμως ανάβει ένα φως και μαζί του και η ελπίδα, όλα στο πράσινο βλέμμα του Μαξίμου που έρχεται να διδάξει ότι η ζωή έχει και γλύκα μέσα στις πίκρες της.
Προσωπικά θα θελα πολύ παραπάνω χρόνο στο δεύτερο κομμάτι,δεν μου έφτασε, πέρασε από μπροστά μου σαν πεταλούδα, στίγμιαια.
Το κλουβί του Ίκαρου λοιπόν.
Το βιβλίο αυτό όταν το έπιασα στα χέρια μου περίμενα κάτι πολύ συγκεκριμένο και τελικά δεν ήταν μόνο αυτό,ηταν πολλά περισσότερα.
Κεντρικός ήρωας ο Βασίλης,ένας άνθρωπος που μας παίρνει μαζί του στην παιδική του ηλικία που ήταν ταραγμένη το λιγότερο...
Μπαίνουμε στη σκέψη ενός ταλαιπωρημένου ψυχικά και σωματικά παιδιού που το μόνο που θέλησε ήταν να νιώσει την αγάπη.
Ο συγγραφέας κάνει κατανοητό το τι πορεία μπορεί να πάρει στη ζωή του ένας άνθρωπος που δεν γνώρισε χάδι.
Ξάφνου όμως ανάβει ένα φως και μαζί του και η ελπίδα, όλα στο πράσινο βλέμμα του Μαξίμου που έρχεται να διδάξει ότι η ζωή έχει και γλύκα μέσα στις πίκρες της.
Προσωπικά θα θελα πολύ παραπάνω χρόνο στο δεύτερο κομμάτι,δεν μου έφτασε, πέρασε από μπροστά μου σαν πεταλούδα, στίγμιαια.
June 23, 2022
Εξαίσιο! Μια ιστορία που αγγίζει τα βάθη της ψυχής. Με λυρισμό, ευαισθησία και ειλικρίνεια, ο συγγραφέας εξιστορεί το ταξίδι ενός αγοριού προς την ενηλικίωση. Τα δύσκολο παιδικά χρόνια που τραυματίζουν την ψυχή του και κάνουν την πορεία του προς την αυτογνωσία γεμάτη εμπόδια και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Διήγηση γροθιά στο στομάχι. Διαβάζεται μονορούφι.
August 16, 2022
Διάβασα το βιβλίο μονορούφι, παρότι αποτελεί θεματικά ένα δύσβατο αναγνωστικό μονοπάτι. Δεν είμαι μεγάλος φαν των κοινωνικών μυθιστορημάτων, αλλά η queer θεματολογία του με βοήθησε να συνεχίζω να διαβάζω. Το πρώτο μέρος του βιβλίου μου θύμισε μια ενήλικη εκδοχή του "Μία σειρά από ατυχή γεγονότα", καθώς ο ήρωας περνάει από κηδεμόνα σε κηδεμόνα χωρίς να τα καταφέρνει ποτέ. Στο δεύτερο μέρος αρχίζουν να εκτυλίσσονται παράλληλα δύο διαφορετικές ιστορίες: μια ερωτική και μια ιστορία αναζήτησης. Η αλήθεια είναι ότι η δεύτερη μου τράβηξε περισσότερο το ενδιαφέρον μιας και δεν με συγκινούν ιδιαίτερα τα love stories, και θα προτιμούσα η αφήγηση να επικεντρωνόταν περισσότερο στη δεύτερη. Ο ήρωας σε γενικές γραμμές μου φάνηκε κατανοητός αν και πολλές φορές δύστροπος, κάτι που όμως δικαιολογείται από τη δύσκολη ζωή που περνάει. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση αγγίζει πολλές φορές τα όρια της καθομιλουμένης, αλλά παραμένει με μαεστρία στα λογοτεχνικά όρια, με αρκετές ποιητικές πινελιές. Η συνεχής αναφορά στον μύθο του Ίκαρου εκτιμήθηκε δεόντως μιας και είμαι φαν της ελληνικής μυθολογίας. Συνολικά, χαίρομαι πολύ που κυκλοφορούν πλέον τόσα queer ελληνικά βιβλία και προτείνεται ανεπιφύλακτα, ειδικά αν είστε λάτρεις του είδους.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews