What do you think?
Rate this book
El paciente
Quien dice paciente, dice enfermo. Pero el de la habitación del hospital no es como los demás. Pierre Grimaud sufrió un traumatismo craneoencefálico. En su cuerpo, rastros de puñaladas. Es el único superviviente de la masacre de los cuervos. Solo él sabe lo que le pasó. Anna Kiefer es psicóloga. Fue ella quien pidió hacerse cargo de Pierre. Ella conoce bien la historia. Hace seis años cuidó de su hermana Laura. La noche de la masacre la habían encontrado en la calle, demacrada, con un cuchillo en la mano y rastros de sangre en la ropa. La justicia concluyó que ella había matado a toda la familia. Pero Laura se suicidó mientras estaba detenida, llevándose consigo el misterio del asesinato. El Paciente es, por tanto, la búsqueda de la verdad por parte de la psicóloga.
296 pages, Hardcover
First published April 10, 2019
11 people are currently reading
1223 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 375 reviews
July 24, 2022
8'5/10 ⭐⭐⭐⭐⭐
Cómic adulto por su temática, pero sobre todo por su psicología. Varios miembros de una misma familia son asesinados a cuchilladas dentro de su hogar. Quedando un superviviente, aunque en coma, y quedando otro miembro de la familia como presunto responsable de la matanza. Seis años después "Pierre" despierta del coma y será atendido por la psicóloga "Anna" para encargarse de su recuperación. A pesar de que el caso ya ha sido cerrado, algo parece no encajar en toda esta historia.
"Timothé Le Boucher" (guión y dibujo) juega con el lector incluso horas después de haber terminado el cómic. De esos finales que te obliga a repasar mentalmente la historia para ver si lo has entendido bien.
El dibujo no busca la espectacularidad, si no transmitir. Y esto lo hace muy bien. "Timothé" consigue parar el tiempo con viñetas de corta transición. Es decir, parece repetir la viñeta anterior pero con otro plano, otro ángulo o un leve movimiento respecto a la anterior. (Una técnica que también utiliza "Ryousuke Tomoe" en el manga "Museum").
Muy recomendable, aunque esa parte de "intuir" el final puede que no guste a todos los lectores.
Cómic adulto por su temática, pero sobre todo por su psicología. Varios miembros de una misma familia son asesinados a cuchilladas dentro de su hogar. Quedando un superviviente, aunque en coma, y quedando otro miembro de la familia como presunto responsable de la matanza. Seis años después "Pierre" despierta del coma y será atendido por la psicóloga "Anna" para encargarse de su recuperación. A pesar de que el caso ya ha sido cerrado, algo parece no encajar en toda esta historia.
"Timothé Le Boucher" (guión y dibujo) juega con el lector incluso horas después de haber terminado el cómic. De esos finales que te obliga a repasar mentalmente la historia para ver si lo has entendido bien.
El dibujo no busca la espectacularidad, si no transmitir. Y esto lo hace muy bien. "Timothé" consigue parar el tiempo con viñetas de corta transición. Es decir, parece repetir la viñeta anterior pero con otro plano, otro ángulo o un leve movimiento respecto a la anterior. (Una técnica que también utiliza "Ryousuke Tomoe" en el manga "Museum").
Muy recomendable, aunque esa parte de "intuir" el final puede que no guste a todos los lectores.
February 27, 2024
Początkowo creepy AF, ale im dalej w las tym napięcie spadało, a zakończenie (trudno nazwać to zakończeniem) jakieś takie nijakie, urwane, trochę nazbyt oczywiste. Szkoda trochę, bo historia dość intrygująca i ta ładna kreska!
June 6, 2023
3,5 yıldız.
Dilimizde yayınlanan önceki eseri “Kaybolan O Günler”e benzerlik bekleyenler, beklentilerini yeniden düzenlesinler. Bence bu iyi bir şey gerçi. İyi bir işten sonra benzer toplara girmek yerine yeni bir janr ile karşılaşmak daha taze ve daha az karşılaştırma ihtiyacı doğuran bir okuma sağlıyor.
Bir yandan klişe (spoiler olmasın diye söyleyemiyorum detay ama) bir suç mahali ve fakat bir yandan da oldukça etkileyici ve merak uyandırıcı bir girişi var. Bunu sağlayan hem çizgi roman medyumu hem de bunu Timothe Le Boucher’nin kullanışı. Kapak görseli sanat hakkında fikir veriyor. Aslında ilk kitabı çok geç almama sebep veren de bu çizgilere karşı önyargımdı. Çok keskin konturlu, çok dijital, çok animasyon (modern enstrumanlar bunu gerektiriyor belki) bir çizim tarzı var. Pek sevmediğimden ilk kitap okurlardan çokça övülene dek almamıştım. Bu kitap da sanat kullanımı itibariyle aynı çizgiyi devam ettiriyor diyebiliriz. Hatta bazı karanlık sahnelerde önceki deneyimimizin bir adım ötesinde. Hala başka tarzlar beni daha çok heyecanlandırsa da bu temiz (steril?) çizimlere de alıştım.
Dediğim gibi oldukça merak uyandırıcı başlıyor. Suç, gerilim, psikolojik gerilim temalarına yaslanıyoruz. Fakat sonra bir dağınıklık hali baş gösteriyor. Biraz avrupa sineması usulü olur olmadık yerlerde cinsel gerilimler (ki 15 yaşından bir anda 21e sıçrayan bir karakterle reşitlik hususunda tehlikeli sular denebilir), kimi karakterlerin özel hayatları karşımıza çıkıyor. Yine merak da uyandırıyor ama bir sonuca ve hikayeye katkıya çıkmıyor. Psikoloğun hastası ile ilişkisi, zaman zaman beden dilleriyle cinsel bir yakınlık iması, sonrasında psikoloğun eşiyle diyaloğu, evi, müze gezmesi (estetik olarak sayfalarda güzel dursa da) neye hizmet ediyor anlayamadım. Bir takım plot twistlere ve ucu açık bırakılan(?) finale rağmen karşımızda bir psikolojik femme fatale mı var (ki yok gibi), bu detayları bilmesek ne olurdu diye düşünmeden edemiyorum. Mindhunter tadında başlayan, hastane bölümleri “One Flew Over the Cuckoo's Nest” filmini (nedense) hatırlatan, sayfaları ardı ardına merakla çevirmeyi başaran, fakat finale doğru çok hızlı çözüm kısmına geçen bir kitap olmuş.
Aslında kötü bir kitap değil. Ama bazı noktalarda odağın kayması, kötünün bir anda tezahürü ve alt yapısının geç/üstünkörü verilmesi ve okur olarak kötü veya iyi karakterlere, hikaye anlatımının sisi nedeniyle tam bir pozisyon alamayışımız puan kırmaya sebep oldu.
Kabus/karabasanvari sahneler, şiddet sahneleri (asfiksi!), flashback’ler, sekiz on kareye bölünmüş balonsuz sayfalar (spoiler olmasın okurken göreceksiniz) ve dahi bir scrabble taşını tutmaya çalışan elin çizildiği paneller (ilk akla gelenler olmak üzere) çizim konusunda beğendiğim bir iş oldu. Hikayede aksayan yönler olsa da okumaktan memnun oldum. Öneririm.
Not: Karton kapağı aldıktan sonra ciltli kapağın çıktığını gördüm. Keşke düzgün ve baştan tanıtımları yapılsa da atacak tek kurşunu olanlar daha kolay karar verebilse.
Not2: Çocuk YBÜ’de kalırken de rol yapmadı herhalde? Ki sonraki tetrapleji durumunda da hekimleri böyle kandıramazdı diye düşünüyorum. Siz ne dersiniz?
Dilimizde yayınlanan önceki eseri “Kaybolan O Günler”e benzerlik bekleyenler, beklentilerini yeniden düzenlesinler. Bence bu iyi bir şey gerçi. İyi bir işten sonra benzer toplara girmek yerine yeni bir janr ile karşılaşmak daha taze ve daha az karşılaştırma ihtiyacı doğuran bir okuma sağlıyor.
Bir yandan klişe (spoiler olmasın diye söyleyemiyorum detay ama) bir suç mahali ve fakat bir yandan da oldukça etkileyici ve merak uyandırıcı bir girişi var. Bunu sağlayan hem çizgi roman medyumu hem de bunu Timothe Le Boucher’nin kullanışı. Kapak görseli sanat hakkında fikir veriyor. Aslında ilk kitabı çok geç almama sebep veren de bu çizgilere karşı önyargımdı. Çok keskin konturlu, çok dijital, çok animasyon (modern enstrumanlar bunu gerektiriyor belki) bir çizim tarzı var. Pek sevmediğimden ilk kitap okurlardan çokça övülene dek almamıştım. Bu kitap da sanat kullanımı itibariyle aynı çizgiyi devam ettiriyor diyebiliriz. Hatta bazı karanlık sahnelerde önceki deneyimimizin bir adım ötesinde. Hala başka tarzlar beni daha çok heyecanlandırsa da bu temiz (steril?) çizimlere de alıştım.
Dediğim gibi oldukça merak uyandırıcı başlıyor. Suç, gerilim, psikolojik gerilim temalarına yaslanıyoruz. Fakat sonra bir dağınıklık hali baş gösteriyor. Biraz avrupa sineması usulü olur olmadık yerlerde cinsel gerilimler (ki 15 yaşından bir anda 21e sıçrayan bir karakterle reşitlik hususunda tehlikeli sular denebilir), kimi karakterlerin özel hayatları karşımıza çıkıyor. Yine merak da uyandırıyor ama bir sonuca ve hikayeye katkıya çıkmıyor. Psikoloğun hastası ile ilişkisi, zaman zaman beden dilleriyle cinsel bir yakınlık iması, sonrasında psikoloğun eşiyle diyaloğu, evi, müze gezmesi (estetik olarak sayfalarda güzel dursa da) neye hizmet ediyor anlayamadım. Bir takım plot twistlere ve ucu açık bırakılan(?) finale rağmen karşımızda bir psikolojik femme fatale mı var (ki yok gibi), bu detayları bilmesek ne olurdu diye düşünmeden edemiyorum. Mindhunter tadında başlayan, hastane bölümleri “One Flew Over the Cuckoo's Nest” filmini (nedense) hatırlatan, sayfaları ardı ardına merakla çevirmeyi başaran, fakat finale doğru çok hızlı çözüm kısmına geçen bir kitap olmuş.
Aslında kötü bir kitap değil. Ama bazı noktalarda odağın kayması, kötünün bir anda tezahürü ve alt yapısının geç/üstünkörü verilmesi ve okur olarak kötü veya iyi karakterlere, hikaye anlatımının sisi nedeniyle tam bir pozisyon alamayışımız puan kırmaya sebep oldu.
Kabus/karabasanvari sahneler, şiddet sahneleri (asfiksi!), flashback’ler, sekiz on kareye bölünmüş balonsuz sayfalar (spoiler olmasın okurken göreceksiniz) ve dahi bir scrabble taşını tutmaya çalışan elin çizildiği paneller (ilk akla gelenler olmak üzere) çizim konusunda beğendiğim bir iş oldu. Hikayede aksayan yönler olsa da okumaktan memnun oldum. Öneririm.
Not: Karton kapağı aldıktan sonra ciltli kapağın çıktığını gördüm. Keşke düzgün ve baştan tanıtımları yapılsa da atacak tek kurşunu olanlar daha kolay karar verebilse.
Not2: Çocuk YBÜ’de kalırken de rol yapmadı herhalde? Ki sonraki tetrapleji durumunda da hekimleri böyle kandıramazdı diye düşünüyorum. Siz ne dersiniz?
December 22, 2023
That was so creepy, serio.
Timothé La Boucher to mój ulubiony autor powieści graficznych (tak przeczytałem dopiero 2 no i???-.-)
Mroczny vibe i tajemnica pewnej nocy. Element zaskoczenia i... nie do końca fajne zakończenie, ale może to tylko ja.
Ocena: 3,0.
Timothé La Boucher to mój ulubiony autor powieści graficznych (tak przeczytałem dopiero 2 no i???-.-)
Mroczny vibe i tajemnica pewnej nocy. Element zaskoczenia i... nie do końca fajne zakończenie, ale może to tylko ja.
Ocena: 3,0.
July 17, 2019
J'avais énormément aimé le premier album de ce jeune auteur et avec Le Patient, il confirme qu'il maitrise parfaitement ses histoires et son dessin. Un suspense psychologique et une fin qui fait réfléchir ... une réussite !
February 8, 2021
An OK read.
Was very interesting in the beginning that it kept me going but couldn't say the same for the ending.
Was very interesting in the beginning that it kept me going but couldn't say the same for the ending.
February 11, 2024
Obožavam otvorene krajeve🤌🏻🤌🏻🤌🏻 ovo se baš čita u dahu
December 30, 2022
OCENA: 3,5 ⭐️ W trakcie lektury byłem całkowicie zaangażowany. Niestety po skończeniu miałem wrażenie, że z tak misternie budowanej historii i głębokiej relacji (pacjent-lekarz) dało się wycisnąć więcej. Choć jest szansa, że czegoś z zakończenia nie zrozumiałem.
March 15, 2022
Es un cómic que esperaba con muchas ansias ya que la obra anterior del autor, 'Esos días que desaparecen', fue una lectura magnífica que sigo recomendando encarecidamente.
'El paciente' comienza con una matanza y dos supervivientes. Uno de ellos es Pierre, que sufrió múltiples puñaladas y un traumatismo que lo dejó en coma durante seis largos años. La culpable fue su hermana Laura. Ella también sobrevivió y fue encontrada en medio de una calle, ensangrentada y con un cuchillo en la mano. Pero se suicidó. Y ahora que Pierre ha despertado milagrosamente es Anna, la psicóloga que trató a la hermana de este, la que lo visita para intentar esclarecer lo ocurrido aquella fatídica noche.
Esta es la historia de una matanza. Y una psicóloga que trata a un paciente que tiene todas las respuestas para esclarecer los hechos.
Me fascina el dibujo de Timothe y lo adictivas que son sus historias. El modo en que juega con la psicología de los personajes, las viñetas donde priman las expresiones faciales o centra la atención del lector en objetos y fondos, creando un ambiente opresivo a la par que espeluznante. Es sublime.
No obstante, la historia no me ha parecido demasiado sorprendente. Y aunque el viaje ha sido satisfactorio, me ha faltado esa bofetada final que sí me dio su anterior obra. Aunque deja algo ahí, abierto a la interpretación del lector.
Un thriller psicológico recomendado si os gusta el autor u os apetece una lectura adictiva dentro del cómic independiente.
'El paciente' comienza con una matanza y dos supervivientes. Uno de ellos es Pierre, que sufrió múltiples puñaladas y un traumatismo que lo dejó en coma durante seis largos años. La culpable fue su hermana Laura. Ella también sobrevivió y fue encontrada en medio de una calle, ensangrentada y con un cuchillo en la mano. Pero se suicidó. Y ahora que Pierre ha despertado milagrosamente es Anna, la psicóloga que trató a la hermana de este, la que lo visita para intentar esclarecer lo ocurrido aquella fatídica noche.
Esta es la historia de una matanza. Y una psicóloga que trata a un paciente que tiene todas las respuestas para esclarecer los hechos.
Me fascina el dibujo de Timothe y lo adictivas que son sus historias. El modo en que juega con la psicología de los personajes, las viñetas donde priman las expresiones faciales o centra la atención del lector en objetos y fondos, creando un ambiente opresivo a la par que espeluznante. Es sublime.
No obstante, la historia no me ha parecido demasiado sorprendente. Y aunque el viaje ha sido satisfactorio, me ha faltado esa bofetada final que sí me dio su anterior obra. Aunque deja algo ahí, abierto a la interpretación del lector.
Un thriller psicológico recomendado si os gusta el autor u os apetece una lectura adictiva dentro del cómic independiente.
July 17, 2022
3.5
C'était une bd très agréable à lire et très addictive surtout ! Je l'ai préféré à Ces jours qui disparaissent que j'avais aimé mais sans plus.
J'ai aimé l'histoire et les personnages, et l'ambiance de façon générale mais le plot twist était une fois encore assez prévisible (comme pour ces jours qui disparaissent). Je suis déçue de ce côté là car j'attendais un vrai retournement, de vrais révélations et c'est du déjà vu selon moi, rien qui retourne le cerveau 😒
Mais les sujets restent toutefois intéressants, surtout le côté psychologique qui était très intéressant à suivre !
C'était une bd très agréable à lire et très addictive surtout ! Je l'ai préféré à Ces jours qui disparaissent que j'avais aimé mais sans plus.
J'ai aimé l'histoire et les personnages, et l'ambiance de façon générale mais le plot twist était une fois encore assez prévisible (comme pour ces jours qui disparaissent). Je suis déçue de ce côté là car j'attendais un vrai retournement, de vrais révélations et c'est du déjà vu selon moi, rien qui retourne le cerveau 😒
Mais les sujets restent toutefois intéressants, surtout le côté psychologique qui était très intéressant à suivre !
December 19, 2021
Tension, manipulations, suspense et fascination sont au menu de ce thriller psychologique extrêmement bien mené. Je n’ai jamais été autant emporté par un roman graphique. Même si j’adore ce genre, j’ai toujours l’impression que ça manque de profondeur et d’aboutissement notamment dans la narration. Timothé Le Boucher est un maître en la matière : des personnages aboutis, des relations humaines complexes et troublantes, des intrigues dignes d’une série. Impossible de poser le livre !
April 26, 2019
An amaaaazing smell! Haha (I love sniffing books and graphic novels in particular 😂)
Nice drawings and incredible story telling that lead to a dark and intense atmosphere.
The story is good too although a little predictable and fast; sometimes I had the feeling I missed a whole chapter...
However, the human interactions and feelings were well depicted.
Overall, I am satisfied with my read :)
Nice drawings and incredible story telling that lead to a dark and intense atmosphere.
The story is good too although a little predictable and fast; sometimes I had the feeling I missed a whole chapter...
However, the human interactions and feelings were well depicted.
Overall, I am satisfied with my read :)
July 4, 2022
Mniej więcej od połowy wiadomo już "kto zabił", jednak mimo to "Pacjent" wydał mi się spójniejszą i bardziej prawdopodobną fabułą niż chwalone wszędzie "Dni, których nie znamy". Wychodzi na to, że psychologizmy są znakiem rozpoznawczym autora i na nich opiera swoje fabuły. W "Dniach" były to dywagacje na temat roli pamięci, wyparciu i możliwości tworzenia podwójnej osobowości, tu z kolei Le Boucher przygląda się procesowi rodzenia się zła i tworzenia masek, którymi możemy oszukiwać wszystkich dookoła. Niezłym zabiegiem jest zakończenie - w zasadzie otwarte, zostawiające czytelnika z kilkoma pytaniami i niedopowiedzeniami. Poza tym autor świetnie zna język komiksu, jest oszczędny w słowa, a jego uproszczona kreska sprzyja płynności i przejrzystości. Mało przekonujące wydało mi się jednak wyrachowanie bohatera, a może nawet bardziej to jak Pierre rzekomo analizuje na kilka kroków w przód każdy swój ruch. Ten zabieg, w którym autor (mniej więcej od połowy) prezentuje myśli Pierre'a w czarnych kadrach, wydał mi się zbędny i zbyt "na tacy".
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 16, 2020
Un tr��s bon thriller psychologique. Les planches sont belles et en même temps efficaces, l'ambiance est sombre d'un bout à l'autre du récit (j'ai eu un petit arrière-goût de Locke and Key au niveau de l'ambiance et des personnages).
Les personnages sont riches, très bien dépeints, surtout dans leurs cotés les plus obscurs. L'enquête se révèle plutôt classique, mais l'ambiance englobe le tout d'une noirceur que j'ai beaucoup apprécié.
Un très bon thriller, qui m'a fait passé un excellent moment, j'ai hâte de lire "Ces jours qui disparaissent" du même auteur !
Les personnages sont riches, très bien dépeints, surtout dans leurs cotés les plus obscurs. L'enquête se révèle plutôt classique, mais l'ambiance englobe le tout d'une noirceur que j'ai beaucoup apprécié.
Un très bon thriller, qui m'a fait passé un excellent moment, j'ai hâte de lire "Ces jours qui disparaissent" du même auteur !
February 18, 2020
L'histoire m'a captivé du début à la fin. Ça me donne envie de découvrir les autres BD de cet auteur!
May 19, 2022
Attiré·e par les couleurs de la couverture, et adorant les thriller, j'ai voulu donner sa chance à cette BD bien que la relation entre Pierre et sa psychologue suggérée par le résumé me mette déjà mal à l'aise.
Finalement, rien ne m'a plu. Le mystère est médiocre, et l'histoire ne prend pas vraiment position sur toutes les questions qu'elle ouvre. Les thèmes sont intéressants, mais les références philosophiques et littéraires sont faciles, pompeuses, et loin d'ajouter de la profondeur aux relations entre personnages, elles soulignent la façon dont ces personnages n'existent que comme de vagues concepts.
Le style est techniquement très bon, mais les personnages manquent d'émotions, ce sont des mannequins sans vie qui ne m'ont fait ni chaud ni froid. De la même façon, les lieux sont trop rigides pour déclencher de l'émotion. Beaucoup trop de cases de couloirs vides de l'hôpital... c'est répétitif, ça n'apporte plus rien, quel intérêt de faire un ouvrage si long qui pourtant est si creux.
Le handicap est par ailleurs traité comme un symbole plus qu'une condition propre, on est à deux doigt de la romantisation, notamment des troubles dissociatifs de l'identité.
Les enjeux de classes sont plutôt bien explorés, mais à eux seuls ne peuvent porter l'histoire. Il y a une lecture sous le prisme de l'homophobie internalisée qui est quelque peu intéressante, mais je doute qu'elle soit volontaire. Finalement, c'est plus insultant que le portrait tragique que cela aurait pu être.
Je crois que ce qui me déplaît le plus est les parallèles avec Hannibal, bien trop nombreux pour être accidentels, qui au lieu d'ajouter quelque chose à l'archétype en est une copie niaise. Autant lire les références plutôt que ce patchwork bancal.
Finalement, rien ne m'a plu. Le mystère est médiocre, et l'histoire ne prend pas vraiment position sur toutes les questions qu'elle ouvre. Les thèmes sont intéressants, mais les références philosophiques et littéraires sont faciles, pompeuses, et loin d'ajouter de la profondeur aux relations entre personnages, elles soulignent la façon dont ces personnages n'existent que comme de vagues concepts.
Le style est techniquement très bon, mais les personnages manquent d'émotions, ce sont des mannequins sans vie qui ne m'ont fait ni chaud ni froid. De la même façon, les lieux sont trop rigides pour déclencher de l'émotion. Beaucoup trop de cases de couloirs vides de l'hôpital... c'est répétitif, ça n'apporte plus rien, quel intérêt de faire un ouvrage si long qui pourtant est si creux.
Le handicap est par ailleurs traité comme un symbole plus qu'une condition propre, on est à deux doigt de la romantisation, notamment des troubles dissociatifs de l'identité.
Les enjeux de classes sont plutôt bien explorés, mais à eux seuls ne peuvent porter l'histoire. Il y a une lecture sous le prisme de l'homophobie internalisée qui est quelque peu intéressante, mais je doute qu'elle soit volontaire. Finalement, c'est plus insultant que le portrait tragique que cela aurait pu être.
Je crois que ce qui me déplaît le plus est les parallèles avec Hannibal, bien trop nombreux pour être accidentels, qui au lieu d'ajouter quelque chose à l'archétype en est une copie niaise. Autant lire les références plutôt que ce patchwork bancal.
February 7, 2021
2.5/5
I feel conflicted about this. I don't understand it all that much.
I feel conflicted about this. I don't understand it all that much.
June 19, 2023
Timothé Le Boucher açık sonları seviyor, ben sevmiyorum. Aramızdaki kan uyuşmazlığı bundandır. Yoksa hikâyeleri çok güzel başlıyor, çok güzel gelişiyor ama açık son beni geriyor.
August 12, 2023
Keşke daha uzun olsaydı. Tadı damağımda kaldı.
July 9, 2025
décidément Timothée Leboucher fait de sacrés ravages…un thriller psychologique comme on fait rarement en BD, waw
December 17, 2025
całkiem wciągający komiks, chociaż końcówka zdawała się być nieco przyspieszona
June 4, 2023
Okuyacaklar için önemli uyarı: Bu inceleme yazısı ziyadesiyle spoiler içerebilir. Zaten kapak ve kitap ismini göz önünde bulundurunca kitabın ilerleyeceği yeri az çok ön görebilirsiniz.
Örneklerini çokça gördüğümüz bir olay örgüsü var kitapta. Bunu kendi tabirimle "kuru gerilim" olarak tanımlayacağım. Hikaye örgüsü bir at yarışı gibi ilerliyor. İlk yarısı epeyce cansız, basit geçerken sonlara doğru arap atı gibi açılıyor. Bu açılmanın getirdiği bazı "çok hızlı" çözümlemeler de olmuş elbette. (Sevgili Timothe, Potasyum zehirlenmesi mevzusu sence de karakterimize biraz fazla ve hızlı sunulmadı mı?)
Açıkçası sanki Timothé Le Boucher farklı bir hikaye kurgularken kitabın yarısında dümeni farklı yöne kırmış gibi. Anlatıcı bakışı, hayal betimlemeleri ve çizerin bakışı konusunda ilk yarı ve ikinci yarı konusunda ciddi farklılıklar var.
Hikayedeki tüm karakterlerin kendince garip yönleri var. Bu biraz hikayeyi daha da gerilimli yapmak için kurgulanmış. Doktor, abla ve ana karakterimiz Pierre'de kıvamı güzel, ama belirli karakterlerde çok zorlama duruyor. Özellikle haz peşinde koşan, 500 metre öteden "manipüle edilmeye çok müsaitim" diyen hemşire karakteri ve psikologla ilk temasındaki cinsel gerilimi anlamadığımız, sevgilisini terk edemeyen doktor benim için çok çok yapaydı.
İnsan böylesi bir kurgudan, alışılagelmiş benzerlerinden ayrılabilmesi için daha derinlikli karakterler bekliyor. Sırf kara kapüşonlu sevgilisi olsun da hikayede şenlik olsun, gerilim artsın diye ilave karakter koymak da ne bileyim. Kaybolan o günler kitabında da karakter derinliği kısmında sorunlar vardı evet ama o hikayedeki özgün konu ve kurgu bu açığı harika kapatıyordu.
Timothé Le Boucher'in çizgi karakterini genel olarak sevdiğimi söyleyemem. Rahatsız edici bir yapaylığı ve kusursuzluğu var. Kafamda bu çizim üslubu daha steril hikayelere uyuyor. (Ben ve ön yargılarım.) Yine de panel yerleşimi, kasvetli atmosferi kullanma konusunda fazlasıyla başarılı.
Ara ara giren, karakterlerin duygu durumlarını anlatmak için kullanılan gerçeküstü betimlemelere bayıldım. Ve yine Pierre'in röntgen, görülme ve cezalandırılma üzerine Akteon miti referansı ile yaptığı anlatım kısmı çok yerindeydi. "Eğer Artemis sudan çıkmıyorsa, Akteon'un ona katılması için ne yapmalıydı?" sorusu ile karşılaşınca kitaba bi süre es verip düşündüm.
Keşke tüm kitap aynı derinlikte ilerleyebilseydi.
Finalde toparlayacak olursam, Kaybolan o günler kitabındaki beklentiyi benim açımdan karşılamayan bir kitap oldu. Yine de kitaplığımda uzun süre duracak ve insanlara keyifle tavsiye edebileceğim bir çizgi roman.
Örneklerini çokça gördüğümüz bir olay örgüsü var kitapta. Bunu kendi tabirimle "kuru gerilim" olarak tanımlayacağım. Hikaye örgüsü bir at yarışı gibi ilerliyor. İlk yarısı epeyce cansız, basit geçerken sonlara doğru arap atı gibi açılıyor. Bu açılmanın getirdiği bazı "çok hızlı" çözümlemeler de olmuş elbette. (Sevgili Timothe, Potasyum zehirlenmesi mevzusu sence de karakterimize biraz fazla ve hızlı sunulmadı mı?)
Açıkçası sanki Timothé Le Boucher farklı bir hikaye kurgularken kitabın yarısında dümeni farklı yöne kırmış gibi. Anlatıcı bakışı, hayal betimlemeleri ve çizerin bakışı konusunda ilk yarı ve ikinci yarı konusunda ciddi farklılıklar var.
Hikayedeki tüm karakterlerin kendince garip yönleri var. Bu biraz hikayeyi daha da gerilimli yapmak için kurgulanmış. Doktor, abla ve ana karakterimiz Pierre'de kıvamı güzel, ama belirli karakterlerde çok zorlama duruyor. Özellikle haz peşinde koşan, 500 metre öteden "manipüle edilmeye çok müsaitim" diyen hemşire karakteri ve psikologla ilk temasındaki cinsel gerilimi anlamadığımız, sevgilisini terk edemeyen doktor benim için çok çok yapaydı.
İnsan böylesi bir kurgudan, alışılagelmiş benzerlerinden ayrılabilmesi için daha derinlikli karakterler bekliyor. Sırf kara kapüşonlu sevgilisi olsun da hikayede şenlik olsun, gerilim artsın diye ilave karakter koymak da ne bileyim. Kaybolan o günler kitabında da karakter derinliği kısmında sorunlar vardı evet ama o hikayedeki özgün konu ve kurgu bu açığı harika kapatıyordu.
Timothé Le Boucher'in çizgi karakterini genel olarak sevdiğimi söyleyemem. Rahatsız edici bir yapaylığı ve kusursuzluğu var. Kafamda bu çizim üslubu daha steril hikayelere uyuyor. (Ben ve ön yargılarım.) Yine de panel yerleşimi, kasvetli atmosferi kullanma konusunda fazlasıyla başarılı.
Ara ara giren, karakterlerin duygu durumlarını anlatmak için kullanılan gerçeküstü betimlemelere bayıldım. Ve yine Pierre'in röntgen, görülme ve cezalandırılma üzerine Akteon miti referansı ile yaptığı anlatım kısmı çok yerindeydi. "Eğer Artemis sudan çıkmıyorsa, Akteon'un ona katılması için ne yapmalıydı?" sorusu ile karşılaşınca kitaba bi süre es verip düşündüm.
Keşke tüm kitap aynı derinlikte ilerleyebilseydi.
Finalde toparlayacak olursam, Kaybolan o günler kitabındaki beklentiyi benim açımdan karşılamayan bir kitap oldu. Yine de kitaplığımda uzun süre duracak ve insanlara keyifle tavsiye edebileceğim bir çizgi roman.
September 11, 2023
Rysunki są proste, a zarazem detaliczne, a do tego autor oszczędza w słowach, co pozwala dosłownie płynąć przez całą fabułę.
Ale.
NIENAWIDZĘ jak z psychologa robi się nie wiadomo kogo, typ ma traumę, a wysyłają do niego babę robiącą hipnozę XDDDD COME ON. Może to zboczenie zawodowe, ale no kurde. Relacja psycholog - pacjent też była naciągana , a do tego absolutny brak profesjonalizmu. Pielęgniarka musi umyć pacjenta? Spoko, to będziemy dalej prowadzić terapię, opowiadaj przy pielęgniarce myjącej ci tyłek o swojej traumie. Błagam.
I też nie rozumiem, dlaczego od połowy książki wiemy już kto za tym stoi, bo dzieje się to nagle, bez wyjaśnienia, a potem całość traci ręce i nogi, nie ma ciągu przyczynowo-skutkowego, a logika nie istnieje.
Ale.
NIENAWIDZĘ jak z psychologa robi się nie wiadomo kogo, typ ma traumę, a wysyłają do niego babę robiącą hipnozę XDDDD COME ON. Może to zboczenie zawodowe, ale no kurde. Relacja psycholog - pacjent też była naciągana , a do tego absolutny brak profesjonalizmu. Pielęgniarka musi umyć pacjenta? Spoko, to będziemy dalej prowadzić terapię, opowiadaj przy pielęgniarce myjącej ci tyłek o swojej traumie. Błagam.
I też nie rozumiem, dlaczego od połowy książki wiemy już kto za tym stoi, bo dzieje się to nagle, bez wyjaśnienia, a potem całość traci ręce i nogi, nie ma ciągu przyczynowo-skutkowego, a logika nie istnieje.
July 15, 2023
Okuduğum en iyi grafik romanlardan biri, keşke daha uzun olsaydı.
August 9, 2024
Timothé Le Boucher'in çizimini çok beğeniyorum. Soyut çizimlerdense kenarları keskin, gerçekçi çizimleri tercih ediyorum. Tabi ki soyut çizimlerin sanatsal bir tarafı var ama bu net karelerin içinde de olağanüstü zor ve ancak dikkatli bakılınca anlaşılan kısımlar var.
Mesela Pierre konuşurken arkası dönük olan Anna'nın çerçeveden Pierre'in yansımasını görmesi, dikkatinin dağılması ve bunu konuşma balonunun dörtte üçünü gizleyerek göstermesi inanılmaz zekice bir fikir.
Timothé konunun ve karakterlerin gerginliğini çok güzel yansıtmış. Aynı olay sonrası herkesin Pierre'in nerede olduğunu bilmesine rağmen bir türlü rahat edememesi, sürekli arkasını kollaması hissini bir güzel hissettim.
Yer yer hikayeye hiçbir katkı sağlamayan ve herhangi bir sonuca ulaşmayan cinsel içerikli sahneler olsa da genel olarak beğendim.
Herkese keyifli okumalar!
Mesela Pierre konuşurken arkası dönük olan Anna'nın çerçeveden Pierre'in yansımasını görmesi, dikkatinin dağılması ve bunu konuşma balonunun dörtte üçünü gizleyerek göstermesi inanılmaz zekice bir fikir.
Timothé konunun ve karakterlerin gerginliğini çok güzel yansıtmış. Aynı olay sonrası herkesin Pierre'in nerede olduğunu bilmesine rağmen bir türlü rahat edememesi, sürekli arkasını kollaması hissini bir güzel hissettim.
Yer yer hikayeye hiçbir katkı sağlamayan ve herhangi bir sonuca ulaşmayan cinsel içerikli sahneler olsa da genel olarak beğendim.
Herkese keyifli okumalar!
June 4, 2022
:ooooo
September 17, 2025
J’ai adoré je veux que des histoires comme ça
September 22, 2025
À la fois captivant et dérangeant, on a envie de tout lire d'une traite malgré l'ambiance assez sombre qui règne du début à la fin. Les planches sont sublimes et servent vraiment bien le récit, je recommande +++ si vous aimez les thriller psychologiques
April 30, 2020
Me encanta cuando la segunda obra de un autor me deja igual de impresionada que la primera.
[Conf. BCN - 18]
[Conf. BCN - 18]
December 24, 2019
Timothé Le Boucher, j'avais déjà lu "Ces jours qui disparaissent" qui m'avait beaucoup plu.
Quand j'ai vu que la bibliothèque municipale de ma ville proposait "Le patient", son nouvel album, je n'ai pas hésité un instant. Encore une fois nous nous retrouvons face à des personnages avec des troubles psychologiques, bien que pas forcément définis....
Nous avons également droit à des sauts temporels dont j'avais déjà apprécié la parfaite maîtrise de l'auteur dans "Ces jours qui disparaissent".
Je souhaitais lire tout particulièrement "Le patient" car il évoque un sujet que je connais bien en étant victime depuis plus de 20 ans, à savoir les paralysies du sommeil.
L'auteur nous laisse, nous lecteurs, nous faire notre propre opinion à ce sujet, en suivant les expériences et témoignages du jeune Pierre Grimaud qui est suivie par une psychiatre spécialisée dans l'hypnose régressive afin de connaître la vérité du soir tragique où toute la famille de Pierre a été massacrée et dont il a été le seul survivant, avec sa sœur aînée, qui semble être la suspecte toute désignée de la tuerie...
Cette bande dessinée nous montre l'univers hospitalier des grands blessés de la vie, notamment trois jeunes gens qui essaient de se reconstruire.
La tournure du récit basculera au fur à mesure dans le glauque et un profond sentiment de malaise, jusqu'à la dernière page...
J'ai vraiment bien apprécié ma lecture, même si je préfère quand même "Ces jours qui disparaissent" du même auteur !
Ma note : 16.5/20
Mon avis complet sur : https://lespassionsdeviedefun.blogspo...
Quand j'ai vu que la bibliothèque municipale de ma ville proposait "Le patient", son nouvel album, je n'ai pas hésité un instant. Encore une fois nous nous retrouvons face à des personnages avec des troubles psychologiques, bien que pas forcément définis....
Nous avons également droit à des sauts temporels dont j'avais déjà apprécié la parfaite maîtrise de l'auteur dans "Ces jours qui disparaissent".
Je souhaitais lire tout particulièrement "Le patient" car il évoque un sujet que je connais bien en étant victime depuis plus de 20 ans, à savoir les paralysies du sommeil.
L'auteur nous laisse, nous lecteurs, nous faire notre propre opinion à ce sujet, en suivant les expériences et témoignages du jeune Pierre Grimaud qui est suivie par une psychiatre spécialisée dans l'hypnose régressive afin de connaître la vérité du soir tragique où toute la famille de Pierre a été massacrée et dont il a été le seul survivant, avec sa sœur aînée, qui semble être la suspecte toute désignée de la tuerie...
Cette bande dessinée nous montre l'univers hospitalier des grands blessés de la vie, notamment trois jeunes gens qui essaient de se reconstruire.
La tournure du récit basculera au fur à mesure dans le glauque et un profond sentiment de malaise, jusqu'à la dernière page...
J'ai vraiment bien apprécié ma lecture, même si je préfère quand même "Ces jours qui disparaissent" du même auteur !
Ma note : 16.5/20
Mon avis complet sur : https://lespassionsdeviedefun.blogspo...
Displaying 1 - 30 of 375 reviews