- Είσαι καλύτερα από το πρωί; - Ναι, σε ευχαριστώ. - Τι γιατρό θες; Πονάς κάπου; - Θέλω να δω Ψυχίατρο. Μήπως ο Δημήτρης να αφήσει το στρατό για κάποια άλλη μέρα; Μήπως να παντρευτεί τη Ρένα και να φορέσει τη βέρα του χοντρούλη κυρίου Αξιωματικού; Μήπως να ανοίξει εκείνο το μαγαζί και να τρώει για πάντα μεσημεριανό από τα χεράκια της μάνας του; Ανάμεσα σε στολές παραλλαγής, Αθηναϊκά μπαράκια και ιατρικές διαγνώσεις, μια τρυφερή ιστορία ενηλικίωσης και αυτοπροσδιορισμού ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια ενός στρατιωτικού Ψυχιάτρου. Η κρίση ντύνεται στα χακί, η απώλεια μεταφράζεται σε χιούμορ και η αγάπη τραγουδάει αντάρτικα. Μεγάλωσε, αν τολμάς! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Χριστοφορίδης πήρε τον πόνο του και τον έκανε απολαυστικά αστείο. Ευτυχώς για εκείνον, αλλά και για μας, τελικά ακολούθησε αυτό που αγαπάει και τον κάνει ευτυχισμένο.