Het kleine huis bij de rivier

by Selma Noort

Joes hoorde Zaza’s stem, bibberend en raar hoog.
‘Joes, lieverd, wij zijn hier. Mama en papa. Kun je me horen?’
Joes durfde niet te praten en niet te huilen.
Hij durfde niet te slikken.
Hij durfde niet eens adem te halen.

Joes en Amber wonen met hun familie aan de rivier. Ze zwemmen erin en ze klimmen in de perenbomen die langs de oever staan. Maar het wordt steeds gevaarlijker om op de smalle dijk te wonen. Het verkeer rijdt rakelings langs de huizen, en op een dag rijdt een grote vrachtwagen recht op Joes’ slaapkamer af…

Genres: Fiction, Childrens

208 pages, Hardcover

Published October 1, 2021

Reviews

[De Grote Vriendelijke Podcast]

Opnieuw een parel van Selma Noort. Een boek met een geraffineerde opbouw over afscheid nemen, vallen, opstaan en samen doorgaan. Luister nu naar onze bespreking in de 57ste aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast via Spotify, je podcast-app of https://www.degrotevriendelijkepodcas...

[Tessa · Rating 3 out of 5]

Voor mij het tweede boek dat ik las van Selma Noort. Het begint met een indrukwekkend stuk over de aanrijding met de vrachtwagen. Maar daarna kabbelt het verhaal zich wat voort en vond ik het niet heel interessant eigenlijk, zelfs wat saai. Het hoogtepunt komt pas weer aan het einde van het boek. Ik had denk ik gewoon andere verwachtingen van het verhaal. Ik had meer verwacht over het ongeluk met de vrachtwagen, maar het gaat meer over het leven aan de dijk. Bijzondere personages, allemaal met een eigen verhaal.
Het boek bevat wel mooie onderwerpen, maar ik denk niet dat kinderen dit boek interessant zullen vinden.

[Mlie · Rating 4 out of 5]

Een klein verhaal binnen een familie, die in een groepje huizen bij de rivier (en de weg) bij elkaar woont. Klein, maar tegelijkertijd raakt het grote thema's.

Wat woorden die er bij passen: missen, verandering (en dingen die hetzelfde blijven), toeval, risico/dingen die misgaan of net niet, vallen, opstaan, familie, vriendschap & generaties. Ik vond het erg mooi! Werd door het verhaal geraakt en heb ook hardop gelachen. Dat is altijd een knappe combi.

Geluisterd van de online bibliotheek. Misschien ga ik het ooit nog herlezen, want als je luistert (tijdens je dagelijkse bezigheden) mis je soms toch ook kleine stukjes. Wie weet wordt het dan nog wel vijf* 0:) gaat op mijn 'to-wish-list' waarvoor ik speciaal voor dit boek een shelf aanmaak.

[Biebjuf Jessica · Rating 4 out of 5]

Wauw, dit boek deed me denken aan mijn opa en oma die ook met 3 huisjes aan een drukke autoweg woonden, omringd door water. Ik waande me dan ook in een vroegere tijd, enkel het gebruik van de mobiele telefoon deed me telkens realiseren dat het meer in de huidige tijd afspeelde. Dit gaf het boek wat speciaals.

[Amy · Rating 5 out of 5]

Heftig maar goed verhaal

[Moira Macfarlane]

#lezenuitdeschoolbieb📚

Een fijn en prettig verteld verhaal, er zat een hoop liefdevolle warmte in en zorgen voor elkaar. Een heel rustig verteld verhaal ook over Joes en Amber en hun familie die altijd in de kleine dijkhuisjes langs de rivier hebben gewoond. Met plezier gelezen.
10+

'Hij stapte uit bed en voelde in de zak van zijn korte broek die op zijn stoel lag. Er zat iets in wat hij had gevonden op het steigertje. Het lag er nog toen mevrouw Vergeefs weer naar de overkant was gezwommen.
Een bloem. Een verloren badmutsbloem.
Joes ging op zijn knieën op zijn bed zitten en legde de badmutsbloem bij de andere spullen op zijn museumplank.'

[Yvon · Rating 5 out of 5]

Mooi geschreven verhaal van Selma Noort. Ze neemt je vanaf de eerste bladzijde mee naar de huizen langs de rivieren de familie van Joes en Amber. Je merkt meteen dat het allemaal mensen zijn met een eigen verhaal. We volgen Joes en Amber die kattenkwaad uithalen en het dagelijks leven van de familie. Thema's als de dood en culturen worden aangehaald. Langzaam nadert het punt met de vrachtwagen. Toch komt het onverwachts, omdat je dan, midden in het boek, al helemaal meeleeft met Joes en het huis bij de rivier. Fijn hoe alles vanuit Joes en Amber beschreven wordt. Sluit denk ik goed aan bij de belevingswereld in de bovenbouw. Mooie omslagillustratie van Martijn van der Linden die de sfeer van het boek goed pakt. Ook prachtige illustraties in het boek van Selma Noort zelf.

[Lisette · Rating 2 out of 5]

Het boek begon leuk met een spannende gebeurtenis over een man in de rivier. Daarna was het boek erg langdradig. Er gebeurde vrij weinig, heb even gedacht het boek niet uit te lezen. Toch heb ik besloten door te zetten. Het was een mooi verhaal over vriendschap en familie en over je ergens thuis voelen en wonen.

Uiteindelijk gebeurt er iets verdrietigs waar ze al lange tijd bang voor waren in het huisje bij de rivier. Ik heb het boek uitgelezen, maar zal hem niet aanraden.

[Mmattijssen · Rating 5 out of 5]

top selma

[Laura · Rating 5 out of 5]

Knus, warm verhaal over familie zijn, vriendschap, opgroeien, kattekwaad en waarin niet alles goed gaat (daardoor is het boek niet zoetsappig), maar ook gaat over veerkracht!

[Ria]

Wie kent niet een rij huisjes staand langs een dijkweg en liggend aan een rivier? In zo'n huisje wonen Joes en Amber. In de zomervakantie zwemmen in de rivier, oppassend voor recreatief en vrachtverkeer, erover uitkijkend vanuit de perenbomen en ondernemend ronddwalend in hun vertrouwde landelijke omgeving met familie en buren. Een beangstigend begin waarna het verhaal kabbelend voortgaat als in rustig vaarwater totdat na ruim honderd bladzijden de vertelwijze wijzigt, gebeurtenissen gevoelvoller worden en het verhaal kernachtiger.

De vriendschap tussen Joes en Amber staat naast familie centraal in dit op het oog onbekommerde verhaal met een melancholische en verdrietige ondertoon. Het elfjarige duo haalt streken uit of ze jaren jonger zijn. Soms wat te voorspelbaar. Vele onderwerpen komen aan bod waardoor het woord 'voorleesboek' al snel bovenkomt.

Voorlezen = bespreken: 'Zaza was gevlucht uit een land waar oorlog was', Joes was toen nog niet geboren en Walter zijn vader had Zaza nog niet ontmoet. Naast maatschappelijke kwesties worden ook infrastructurele en milieutechnische aspecten aangehaald. De aanleg van een weg en een brug brengen grondonteigening van (bio)boerderij en verhuizing teweeg waarbij ook zicht is op windmolens met vanzelfsprekend aandacht voor veiligheid van bewoner en weggebruiker. Intussen krijgt de jonge lezer een inkijkje in wereldbeschouwing mee. Een man kan Maria heten en biechten tegen kattekwaad. Of als opa Roekoe, die duiven houdt, vertelt over een verdronken broertje, er iets is opgegraven in een tuin en ze op een begraafplaats terechtkomen. Door de sociale aandacht, burenhulp, voor de medemens herken je de kleinere woongemeenschap. Bijv. geen duur boeket maar weidebloemen voor hun verhuisde buren Vergeefs waar je bijna vergeefs en als vanzelf reparaties uitvoert. Ook worden archeologische vondsten ter sprake gebracht, niet vreemd als je weet waar de Maxímabrug ligt. En dan het gedeelte waar alles om draait: het ongeluk waarin chauffeur en kind elkaar in een mooi beschreven scène elkaar aankijken.

Voor zowel Joes als Amber breekt een moeilijke periode aan. Eentje van gemis. De één schrijft alles op (onnodige schrijffouten), de ander heeft veel aan beeld.
In de jonge levens van deze twee vrienden gebeurt veel. Ze dachten dat alles altijd zo zou blijven. De altijd aanwezige opa verwoordt het voor hen: 'Maar niks blijft onveranderd.' Hoe ga je om met afscheid? Van je land, je familie, je huis, je buren, je dier, je vertrouwde speelgoed en gekregen oude voorwerpen, je herinneringen. Verwerking en doorgaan. Wat biedt houvast, soms een gewone sjaal, een oud potje.

De omslagillustratie van Martijn van der Linden geeft een mooi sfeerbeeld van dit kleine leven in een warme gemeenschap. De treffende potloodtekeningen van Selma Noort binnenin geven verduidelijking aan begrip of situatie.

De namen van personages kunnen verwijzingen bevatten. De familie heet bijv. 'Van Rijn'. In het eerste deel wordt uitgebreid ingezoomd op ieder personage en als in een lange lome zomer de kleine gebeurtenissen beschreven in opgesomde kortere zinnen. En dan: na ruim de helft lees je in één keer door. Vanuit nu verschillende vertelperspectieven worden in een andere emotionele vaart de touwtjes aangetrokken tot één groot raamwerk in mooie of pakkende woorden en passages. 'Eigenlijk woonden ze nergens echt.' of 'Eindelijk mocht Joes naar huis. Alleen...dat was er niet meer.' Maar de aangrijpendste is 'Zaza is met iemand aan het praten om haar hart te luchten.' Wie de tekening erbij ziet staan weet hoe beeldend deze zin door de herstellende Joes wordt opgevat. Zijn moeder maakt, eerst in Syrië, voor de tweede keer mee hoe ze haar huis, haar thuis, ziet instorten. Verdriet, afscheid en weemoed tegenover geluk, vriendschap en blijdschap.

Een kleingroot verhaal over vriendschap, familie, groot worden en doorzetten voor de goede lezer met een juiste aandachtsboog vanaf 10 jaar waarin vele aspecten van het gewone doch evenwel rijke leven zijn verwerkt. Bij uitstek een voorleesboek m.b.t. de zeer vele onderwerpen.

[Marijt · Rating 5 out of 5]

De setting van dit verhaal zal niet heel herkenbaar zijn voor stadse kinderen: leven bij een dijkhuisje, samenwonen met familie en spelen in en om een rivier. Maar de zorgen, emoties en het plezier dat de personages meemaken, dragen ook met dit boek bij aan het vergroten van het empathisch vermogen.

De start met het ongeluk en vervolgens het verhaal vanaf het begin te vertellen, maar ook de zorgvuldig gekozen of juist niet beschreven woorden, zorgen dat we dit boek ook in de categorie 'Rijke taal' kunnen plaatsen (reflecterende dimensie). Vooral een boek om voor te lezen in groep 6 of 7.
Meer halen uit dit verhaal? Laat kinderen bij het hoofdstuk 'Beledigd' (blz. 25) de route tekenen die Joes en Amber lopen of bij het hoofdstuk 'Eén familie in vijf huisjes' (blz. 10) een plattegrond; een kopie van de tekst zal dan handig zijn.

[Pauline Leest · Rating 4 out of 5]

NUR 283: Fictie 10 - 12 jaar

Het boek begint met vooruitblik naar het drama dat pas later in het boek gebeurd. Daardoor geeft het de gebeurtenissen in het boek een ander laagje. Want daardoor weet ik als lezer dat het mis zal gaan. Mooi dat er een stukje diversiteit in zit over verschillende geloven en culturen, zonder dat er de nadruk op wordt gelegd.

Ik vind het een fijn geschreven boek en ik kon het vrij vlot lezen. Door bepaalde onderwerpen is het waarschijnlijk een 10+ boek geworden, het taalgebruik doet me veel denken aan de boeken voor iets jongere kinderen.

Dit boek is een tip voor lezers die van een beetje avontuur en kattenkwaad houden en daarnaast van het beleven van Joes' leven in het kleine huis aan de rivier.

[Katja Smit · Rating 4 out of 5]

Niet mijn allerfavorietste boek van Selma Noort, maar toch wel weer een goed geschreven verhaal dat je kinderen met een gerust hart kunt laten lezen.

Tijd en ruimte worden knap gebruikt, actuele onderwerpen vinden op een natuurlijke manier een plekje in het verhaal. Het is kneuterig en gezellig bij de familie die met drie generaties op een kluitje woont in een paar dijkhuisjes. Ook voor een lastig in te passen opa met kippen- en duivenliefde wordt ruimte gemaakt. De vriendschap tussen neef en nicht leidt tot spannende avonturen, waarbij ze soms op het randje van gevaar opereren.

Mooie personages, bijzondere plaats van handeling, fijne stijl.

B-boek, 2021, ongelukken.

[Marjolein · Rating 5 out of 5]

Het boek begint meteen met een heftige scène waarin een vrachtwagen een woning inrijdt met als gevolg dat Joes, de hoofdpersoon, onder het puin bekneld raakt.
Na deze opening, neemt het boek je mee terug in de tijd. Naar de vijf huisjes aan de rivier waar een familie met elkaar woont. Naar hele fijne, mooie, herkenbare scènes uit het leven van deze familie. Met ups en downs.
Het verhaal werkt rustig toe naar het ongeluk waarmee het begon en gaat daarna verder, maar het leven en dus het verhaal is na het ongeluk niet meer hetzelfde.
Het verhaal is prachtig, beeldend geschreven en ik kon het nauwelijks wegleggen. Het roept nostalgische gevoelens op. Echt een heel fijn boek.

[Marleen · Rating 5 out of 5]

Als ik tien sterren zou kunnen geven, zou ik het doen. Wat een prachtig boek is dit.

Vroeger haalde ik vaak Eilandheimwee (ook Selma Noort) uit de schoolbibliotheek, ik herlas en herlas het en vond het elke keer weer mooi. Toen ik het laatst aan m'n dochter voorlas, vond ik het nog steeds mooi. Dit boek is bijna 30 jaar later geschreven, en qua stijl en sfeer precies als Eilandheimwee. Al het goede zit erin. Ik heb het echt met zoveel plezier (en soms een traan) gelezen! Het enige minpuntje is dat ik graag een kaartje voorin had gehad. Ik denk dat dat zeker voor stadskinderen fijn is, het was voor mij echt even puzzelen hoe het nu zit met die dijk en de straat en de boerderij en zo.

[Sven · Rating 4 out of 5]

Ik vind dit boek heel mooi. In dit boek volg je het leven van een doodnormale jonge jongen die met zijn gezin in de buurt van z'n familie in een huis aan de rivier woont. Tijdens het lezen beleef je de wereld vanuit zijn ogen en werd er bij mij een band gecreëerd tussen ik en de hoofdpersonage. En dit is allemaal mooi, totdat je tot de climax van het verhaal komt, waarbij de hoofdpersonage wordt betrokken bij een ongeluk. Tijdens dit moment en de band die ik had met de personage voelde ik mee met de hoofdpersoon.

Dit maakt het voor mij een heel mooi boek.

[Nadine · Rating 4 out of 5]

Het boek belicht een bijzondere woonplek van de familie. Je kan heerlijk weg dromen van de zomers aan het water en onder de perenboom. Aan de andere kant hoor je veel problematiek; boer moet weg ivm met nieuwe weg, weg te dicht langs hun huis. Wat zelfs tot een ontzettend erg ongeluk lijd.
Wat een kind verder met dit boek aan moet weet ik niet zo goed. Ik betwijfel of een kind zijn/haar interesse in dit boek kan vinden, door de serieuze dingen die er gebeuren met best abrupte sprong tussen de pagina’s door van situatie naar situatie

[Carolienvanderwaarde · Rating 5 out of 5]

Ach, wat een mooi en fijn verhaal weer van Selma Noort. Maar tegelijk weet ik dat voor veel kinderen het verhaal niet 'flitsend' genoeg is. Het verhaal begint heftig met een zwaar ongeluk, maar kabbelt daarna voort zoals de rivier in het verhaal. Over gewone mensen, gewoon leven, gewone kinderen en een bijzondere plek om te wonen. Helemaal niks mis mee, maar misschien dat wij, volwassenen er wel veel meer van genieten dan de kinderen voor wie het geschreven is....
Vanaf ca 9 jaar

[Daisy Hendrikx · Rating 3 out of 5]

De start van dit verhaal begint met een hele heftige scène. Maar daarna vervolgt het lang op een beetje saaie manier. Het verhaal wordt weer wat interessanter wanneer het ongeluk opnieuw wordt beschreven. Maar ook daarna kabbelt het verhaal weer door, met veel aandacht voor alledaagse gebeurtenissen en details.
Ik kan me voorstellen dat een jeugdige lezer niet zijn aandacht bij dit boek kan houden, dat het niet nieuwsgierig genoeg maakt om door te lezen. Ondanks het indrukwekkende begin.

[Angelique · Rating 5 out of 5]

Zoveel herkenning! Ik heb als kind aan de andere kant van de rivier gewoond, en ja, wij zette ook een ladder in het water als we gingen zwemmen.
En, dit is misschien heel politiek incorrect, maar het boek deed me ook sterk denken aan de Fabeltjeskrant. De acceptatie, de saamhorigheid en het klaar staan voor elkaar. De wereld wordt misschien een beetje te mooi voorgesteld, maar het is wel een wereld waar ik in wil leven.

[Inger · Rating 4 out of 5]

Zonder de boekenbingo zou ik dit boek waarschijnlijk niet snel gelezen hebben. Zo blij dat ik besloot dit jaar toch mee te doen, want dit verhaal had ik niet willen missen. Het begint onwijs spannend en dan ga je terug in de tijd. Tijdens het lezen wacht je op het moment dat het misgaat en als dat dan gebeurt...is het helemaal lastig om nog te stoppen met lezen.

[An · Rating 4 out of 5]

Ik heb hier erg van genoten, alsof ik even op vakantie was. Er is geen duidelijke plot (of, als je wil: het verhaal schiet alle kanten uit), maar de sfeer en de personages maken dat goed. Doordat de werkelijkheid zich opdringt, wordt de idyllisch niet té zoet.

[Alexandra Luijkx- Roelse · Rating 4 out of 5]

Mooi boek. Erg leuk om te lezen over een familie die aan de rivier woont, waarbij elke generatie een plek in het boek heeft.
Er schuilen mooie elementen in zoals de mama uit Syrië, het gevaar van aan een weg wonen, maar ook tradities en familierituelen komen weinig terug. Dat sprak me aan.

[Suzanne]

Mooi boek over het leven aan de rivier. Eenvoudig en toch ook weer helemaal niet. Ontroerde me.

[Jipski (: · Rating 2 out of 5]

Dit boek is echt geen aanrader het is helemaal niet het zelfde als wat er op de achter kant staat echt het was zo saai niet normaal echt ik raad niemand dit boek aan daar gaat mijn geld

[Wieteke Smulders · Rating 3 out of 5]

Fijn en kort boek om te lezen. De quote 'it takes a village to raise a child' is meerdere keren door mijn hoofd geschoten.

[Suong Thach · Rating 3 out of 5]

Personages worden mooi neergezet, maar het verhaal kabbelt wat voort. Duurt lang voor er echt iets gebeurt.

[Nathalie :) · Rating 4 out of 5]

heerlijk boek om zomaar te lezen en terug te duiken in je jeugd.

ik moest wel wennen aan de schrijfstijl, aangezien het in de derde persoon was geschreven.

[Fleur · Rating 3 out of 5]

Sfeer goed gevangen en mooi verteld. Had voor mij wat meer actie in gemogen.