Dit boek uit 2002 deed me sterk denken aan het onlangs verschenen Achter de muur van Harrie Lemmens. Beide auteurs beschrijven hun belevenissen in de DDR. Cox werkte er eerder en veel langer, en het boek is misschien daardoor ook wat informatiever. Maar het is niet per se beter geschreven. Soms begreep ik gewoon niet wat ze duidelijk wilde maken.
Nadat ik in 2017 in Berlijn ben geweest met een reisleidster die roots in Oost-Berlijn had, ben ik in 2018 tegen dit boek aan gelopen. Dat klinkt interessant. Het heeft nog wat jaartjes geduurd voordat ik het ook daadwerkelijk gelezen heb. Dit boek geeft een interessante kijk in het leven in Oost-Berlijn door de ogen van een buitenstaander. Een buitenstaander die er toch bij gaat horen. Het gaat over de jaren voor de val van de muur. En over de jaren na de val van de muur. En vooral hoe het voor de Ossies is om van de één op andere dag tot het Westen te behoren. En de arrogantie en oogkleppen van het westen. Een leuk en confronterend boek.