What do you think?
Ταξίδια με λάθος ανθρώπους
Tο αεροπορικό ταξίδι, περισσότερο από τα ταξίδια με οποιοδήποτε άλλο μεταφορικό μέσο, εκφράζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο την ταυτότητα του σύγχρονου ανθρώπου. Η διαδικασία του ταξιδιού με αεροπλάνο έχει τη δική της χορογραφία, που ξεκινά με την αγορά του εισιτηρίου, συνεχίζεται με το check-in και κορυφώνεται με την πτήση. Η εικόνα του ταξιδιώτη με τις βαλίτσες, το boarding pass και την αμηχανία στο πρόσωπο είναι χαρακτηριστική τόσο για το ίδιο το ταξίδι όσο και για την εποχή – πριν και μετά τον COVID-19.
Οι μικρές περιπέτειες, το άγχος της διαδρομής, οι σχέσεις που διαρκούν όσο δύο ξένοι βρίσκονται δίπλα δίπλα με θέα το μπροστινό κάθισμα ορίζουν την παροδικότητα των σκέψεων και των σχέσεων του σύγχρονου ανθρώπου. Σκέψεις και σχέσεις οι οποίες πέρασαν στάδια αλλοτρίωσης πολύ πριν η έφοδος των κοινωνικών δικτύων τις οδηγήσει στην τελική τους αποξένωση. Το ταξίδι διαμορφώνει τον χαρακτήρα και ο χαρακτήρας το ταξίδι.
Οι μικρές περιπέτειες, το άγχος της διαδρομής, οι σχέσεις που διαρκούν όσο δύο ξένοι βρίσκονται δίπλα δίπλα με θέα το μπροστινό κάθισμα ορίζουν την παροδικότητα των σκέψεων και των σχέσεων του σύγχρονου ανθρώπου. Σκέψεις και σχέσεις οι οποίες πέρασαν στάδια αλλοτρίωσης πολύ πριν η έφοδος των κοινωνικών δικτύων τις οδηγήσει στην τελική τους αποξένωση. Το ταξίδι διαμορφώνει τον χαρακτήρα και ο χαρακτήρας το ταξίδι.
192 pages, Paperback
Published January 1, 2022
About the author
Βασίλειος Φ. Δρόλιας
3 booksΟ Βασίλειος Φ. Δρόλιας γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα και είναι αστροφυσικός. Αρθρογραφεί τακτικά για το «Βιβλιοδρόμιο» των Νέων και την Εφημερίδα των Συντακτών και είναι αρχισυντάκτης του λογοτεχνικού περιοδικού The Zone. Τα τελευταία οχτώ χρόνια ταξιδεύει συστηματικά μεταξύ Λονδίνου, Σαν Φρανσίσκο, Σιγκαπούρης, Φιλαδέλφειας. Το Ταξίδια με λάθος ανθρώπους είναι το τρίτο του μυθιστόρημα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
May 25, 2022
"Σκέφτηκα τα αποτυπωματα στις καρδιές των ανθρώπων. Όσα άφησαν εκείνοι σ'εμενα και οσα άφησα εγώ σ'αυτους. Υπάρχει κάτι που να τους άφησα που να αξίζει να θυμούνται; Υπάρχει κάτι που να μπορούν να συγχωρέσουν απ'τη συμπεριφορά μου, απ'τον χαρακτήρα μου; Υπάρχει κάτι που να θυμούνται ακόμη; Ή όλα είναι άνεμος, ένα αέριο σαν το διοξείδιο του άνθρακα, που χάνεται, διαχέεται στην ατμόσφαιρα και δεν εμφανίζεται η υπόστασή του σε καμιά μορφή και σε καμιά ύλη." -Βασίλειος Φ.Δρόλιας, Ταξίδια με λάθος ανθρώπους, Κέδρος ΥΓ ένας μικρός θησαυρός σε στιγμιότυπα και αποτυπωματα σε μια από τις στάσεις πριν την επόμενη αποστολή. Διαβάστε το! Ειλικρινά απόλυτη αναγνωστική ευχαριστιση!
March 31, 2022
http://www.dominicamat.gr/2022/02/blo...
Το τρίτο,κατά σειρά,βιβλίο του συγγραφέα Βασιλείου Δρόλια,με τίτλο ''Ταξίδια με λάθος ανθρώπους'',μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος καί αναμένεται να απογειωθεί καί να ξεκινήσει τις πτήσεις του στον λογοτεχνικό κόσμο της χώρας μας. Εγώ,μην έχοντας διαβάσει τα προηγούμενα έργα του συγγραφέα,ένιωσα τέρψη στην ιδέα πως θα ''συναντούσα'' έναν ακόμη συγγραφέα καί πιο συγκεκριμένα την πένα του. Βλέπετε,ήταν κι αυτό το επίθετο ''λάθος'' που προσδιορίζει τους ανθρώπους στον τίτλο του βιβλίου σε συνδυασμό με την λέξη ''ταξίδια'' που οδήγησε την σκέψη μου σε άλλα μονοπάτια. Γιατί να θεωρούνται λάθος οι άνθρωποι με τους οποίους τυγχάνει να συνταξιδεύουμε; Μήπως είναι ένας λανθασμένος δικός μας συλλογισμός; Μήπως τελικά το ταξίδι είναι αυτό που δίνει όλη την αξία στον προορισμό,ή,συμβαίνει το αντίθετο;
"Το αεροπορικό ταξίδι, περισσότερο από τα ταξίδια με οποιοδήποτε άλλο μεταφορικό μέσο, εκφράζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο την ταυτότητα του σύγχρονου ανθρώπου. Η διαδικασία του ταξιδιού με αεροπλάνο έχει τη δική της χορογραφία, που ξεκινά με την αγορά του εισιτηρίου, συνεχίζεται με το check-in και κορυφώνεται με την πτήση. Η εικόνα του ταξιδιώτη με τις βαλίτσες, το boarding pass και την αμηχανία στο πρόσωπο είναι χαρακτηριστική τόσο για το ίδιο το ταξίδι όσο και για την εποχή – πριν και μετά τον COVID-19." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Υπάρχουν άνθρωποι που μεγάλο μέρος της ζωής τους το περνάνε ταξιδεύοντας,είτε για λόγους εργασίας,είτε διότι δηλώνουν λάτρεις των ταξιδιών από τα οποία αποκομίζουν εμπειρίες καί γνώσεις που σε αντίθετη περίπτωση δε θα λάμβαναν ποτέ. Άραγε,τί περνάει από το μυαλό όλων αυτών των ανθρώπων κατά τη διάρκεια του ταξιδιού; Πόσα μπορεί να φανερώνουν,ή,να κρύβουν απ'τους συνεπιβάτες τους; Καί το κυριότερο. Τί μπορεί να αναμένουμε εμείς από εκείνους/ες κατά τη διάρκεια αυτής της μη ηθελημένης ''σύμβασης''; Να έχουν ως δια μαγείας ίδια ενδιαφέροντα με εμάς καί μία κοινή συνισταμένη βασιζόμενοι/ες στην οποία μπορούμε να συζητήσουμε καί να έχουμε έναν εποικοδομητικό διάλογο; Ή ενδόμυχα ευχόμαστε στην θέση τους να ήταν άτομα που εμείς θα είχαμε επιλέξει; Κι αν ναι,αυτή η επιλογή θα προερχόταν από μία πιθανή ανασφάλεια για να μην εκθέσουμε κομμάτι του εαυτού μας σε ξένα μάτια;
Θα ακουστώ γραφική,μα οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αποδεδειγμένα δύσκολες κι όλοι/ες θεωρώ πως συμφωνούμε σε αυτό. Μα μήπως επαναπαυόμαστε σε αυτήν την σκέψη καί εντέλει δεν κάνουμε καμία προσπάθεια να τις καλυτερεύσουμε,πιστεύοντας λανθασμένα πως ό,τι κι αν κάνουμε,εκείνες δεν θα γίνουν καλύτερες; Ο συγγραφέας πλέκει περίτεχνα την αλήθεια με την μυθοπλασία καί θα μιλήσει για το ζήτημα των ανθρωπίνων σχέσεων. Ένα θέμα που απασχολεί τις κοινωνίες,σχεδόν από την αρχή της δημιουργίας τους,προτού εισβάλλουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας καί που θα συνεχίσει να απασχολεί όσο όλοι κι όλες εμείς δεν κάνουμε κάτι για να το αλλάξουμε άρδην.
Με ύφος που μπορεί να φαντάζει κάπως υπεροπτικό,μπλαζέ καί επικριτικό με την πρώτη ανάγνωση (πιστέψτε με πως διαβάζοντας το βιβλίο θα αλλάξετε γνώμη) ο συγγραφέας διεισδύει με μία φρέσκια ματιά στην ανθρώπινη ψυχή καί σκέψη,φανερώνοντας πολλά από αυτά που μπορεί κάποιος επιβάτης να σκέφτεται κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Όλες αυτές οι μικρές λεπτομέρειες όπως το άγχος σχετικά με τα διαδικαστικά μιας πτήσης,τους συνεπιβάτες καί τις ολιγόλεπτες,ή,πολύωρες συζητήσεις που διαρκούν όσο τα ταξίδια καί οι φευγαλέες σχέσεις που δημιουργούνται μπορούν να παραλληλιστούν με τις σχέσεις των σύγχρονων ανθρώπων. Χάρη,λοιπόν,στην αμεσότητα του λόγου του συγγραφέα,τις γλαφυρές περιγραφές καί τον συνεχόμενο ρυθμό αφήγησης οδηγούμαστε στο σημείο να σκεφτούμε πράγματα που ίσως μέχρι τώρα να μην το κάναμε.
Εν ολίγοις,το βιβλίο ''Ταξίδια με λάθος ανθρώπους'' είναι ένα ιδιαίτερο κοινωνικό μυθιστόρημα με επίκεντρο τον σύγχρονο άνθρωπο καί τις επιθυμίες του. Ένα βιβλίο που θεωρώ πως επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Εγώ,όμως,κάπου εδώ θα ολοκληρώσω την αναφορά μου σε αυτό με την εξής σκέψη. Άραγε,ταξιδεύουμε για να βρούμε τον ίδιο μας τον εαυτό κι ό,τι μπορεί να μας κάνει χαρούμενους/ες; Κι αν ναι,υπάρχει πιθανότητα το λάθος να μην έγκειται στους άλλους ανθρώπους γύρω μας,αλλά σε εμάς καί στο χέρι μας είναι να το εντοπίσουμε καί να το διορθώσουμε;
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση!
Το τρίτο,κατά σειρά,βιβλίο του συγγραφέα Βασιλείου Δρόλια,με τίτλο ''Ταξίδια με λάθος ανθρώπους'',μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος καί αναμένεται να απογειωθεί καί να ξεκινήσει τις πτήσεις του στον λογοτεχνικό κόσμο της χώρας μας. Εγώ,μην έχοντας διαβάσει τα προηγούμενα έργα του συγγραφέα,ένιωσα τέρψη στην ιδέα πως θα ''συναντούσα'' έναν ακόμη συγγραφέα καί πιο συγκεκριμένα την πένα του. Βλέπετε,ήταν κι αυτό το επίθετο ''λάθος'' που προσδιορίζει τους ανθρώπους στον τίτλο του βιβλίου σε συνδυασμό με την λέξη ''ταξίδια'' που οδήγησε την σκέψη μου σε άλλα μονοπάτια. Γιατί να θεωρούνται λάθος οι άνθρωποι με τους οποίους τυγχάνει να συνταξιδεύουμε; Μήπως είναι ένας λανθασμένος δικός μας συλλογισμός; Μήπως τελικά το ταξίδι είναι αυτό που δίνει όλη την αξία στον προορισμό,ή,συμβαίνει το αντίθετο;
"Το αεροπορικό ταξίδι, περισσότερο από τα ταξίδια με οποιοδήποτε άλλο μεταφορικό μέσο, εκφράζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο την ταυτότητα του σύγχρονου ανθρώπου. Η διαδικασία του ταξιδιού με αεροπλάνο έχει τη δική της χορογραφία, που ξεκινά με την αγορά του εισιτηρίου, συνεχίζεται με το check-in και κορυφώνεται με την πτήση. Η εικόνα του ταξιδιώτη με τις βαλίτσες, το boarding pass και την αμηχανία στο πρόσωπο είναι χαρακτηριστική τόσο για το ίδιο το ταξίδι όσο και για την εποχή – πριν και μετά τον COVID-19." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Υπάρχουν άνθρωποι που μεγάλο μέρος της ζωής τους το περνάνε ταξιδεύοντας,είτε για λόγους εργασίας,είτε διότι δηλώνουν λάτρεις των ταξιδιών από τα οποία αποκομίζουν εμπειρίες καί γνώσεις που σε αντίθετη περίπτωση δε θα λάμβαναν ποτέ. Άραγε,τί περνάει από το μυαλό όλων αυτών των ανθρώπων κατά τη διάρκεια του ταξιδιού; Πόσα μπορεί να φανερώνουν,ή,να κρύβουν απ'τους συνεπιβάτες τους; Καί το κυριότερο. Τί μπορεί να αναμένουμε εμείς από εκείνους/ες κατά τη διάρκεια αυτής της μη ηθελημένης ''σύμβασης''; Να έχουν ως δια μαγείας ίδια ενδιαφέροντα με εμάς καί μία κοινή συνισταμένη βασιζόμενοι/ες στην οποία μπορούμε να συζητήσουμε καί να έχουμε έναν εποικοδομητικό διάλογο; Ή ενδόμυχα ευχόμαστε στην θέση τους να ήταν άτομα που εμείς θα είχαμε επιλέξει; Κι αν ναι,αυτή η επιλογή θα προερχόταν από μία πιθανή ανασφάλεια για να μην εκθέσουμε κομμάτι του εαυτού μας σε ξένα μάτια;
Θα ακουστώ γραφική,μα οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αποδεδειγμένα δύσκολες κι όλοι/ες θεωρώ πως συμφωνούμε σε αυτό. Μα μήπως επαναπαυόμαστε σε αυτήν την σκέψη καί εντέλει δεν κάνουμε καμία προσπάθεια να τις καλυτερεύσουμε,πιστεύοντας λανθασμένα πως ό,τι κι αν κάνουμε,εκείνες δεν θα γίνουν καλύτερες; Ο συγγραφέας πλέκει περίτεχνα την αλήθεια με την μυθοπλασία καί θα μιλήσει για το ζήτημα των ανθρωπίνων σχέσεων. Ένα θέμα που απασχολεί τις κοινωνίες,σχεδόν από την αρχή της δημιουργίας τους,προτού εισβάλλουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας καί που θα συνεχίσει να απασχολεί όσο όλοι κι όλες εμείς δεν κάνουμε κάτι για να το αλλάξουμε άρδην.
Με ύφος που μπορεί να φαντάζει κάπως υπεροπτικό,μπλαζέ καί επικριτικό με την πρώτη ανάγνωση (πιστέψτε με πως διαβάζοντας το βιβλίο θα αλλάξετε γνώμη) ο συγγραφέας διεισδύει με μία φρέσκια ματιά στην ανθρώπινη ψυχή καί σκέψη,φανερώνοντας πολλά από αυτά που μπορεί κάποιος επιβάτης να σκέφτεται κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Όλες αυτές οι μικρές λεπτομέρειες όπως το άγχος σχετικά με τα διαδικαστικά μιας πτήσης,τους συνεπιβάτες καί τις ολιγόλεπτες,ή,πολύωρες συζητήσεις που διαρκούν όσο τα ταξίδια καί οι φευγαλέες σχέσεις που δημιουργούνται μπορούν να παραλληλιστούν με τις σχέσεις των σύγχρονων ανθρώπων. Χάρη,λοιπόν,στην αμεσότητα του λόγου του συγγραφέα,τις γλαφυρές περιγραφές καί τον συνεχόμενο ρυθμό αφήγησης οδηγούμαστε στο σημείο να σκεφτούμε πράγματα που ίσως μέχρι τώρα να μην το κάναμε.
Εν ολίγοις,το βιβλίο ''Ταξίδια με λάθος ανθρώπους'' είναι ένα ιδιαίτερο κοινωνικό μυθιστόρημα με επίκεντρο τον σύγχρονο άνθρωπο καί τις επιθυμίες του. Ένα βιβλίο που θεωρώ πως επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Εγώ,όμως,κάπου εδώ θα ολοκληρώσω την αναφορά μου σε αυτό με την εξής σκέψη. Άραγε,ταξιδεύουμε για να βρούμε τον ίδιο μας τον εαυτό κι ό,τι μπορεί να μας κάνει χαρούμενους/ες; Κι αν ναι,υπάρχει πιθανότητα το λάθος να μην έγκειται στους άλλους ανθρώπους γύρω μας,αλλά σε εμάς καί στο χέρι μας είναι να το εντοπίσουμε καί να το διορθώσουμε;
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση!
March 30, 2022
Why do the wrong people travel,
When the right people stay back home?
Ονειρεύεσαι πως όταν μεγαλώσεις, θα κάνεις αμέτρητα ταξίδια, θα γυρίσεις ολόκληρο τον κόσμο. Ονειρεύεσαι πως όταν μεγαλώσεις, θα είσαι με μια βαλίτσα στο χέρι και θα ταξιδεύεις. Καθώς ονειρεύεσαι, ωστόσο, γεμίζεις ταυτόχρονα άλλες αποσκευές, στατικές, που όχι μόνο δεν μπορείς να μεταφέρεις πουθενά αλλά και που εκείνες σε κρατούν πίσω, σε καθηλώνουν στο ίδιο σημείο. Η φυγή αρχίζει να μοιάζει πράγμα αδύνατο και η ελευθερία της κίνησης δικαίωμα που έχει αφαιρεθεί από καιρό, χωρίς καν να το συνειδητοποιήσεις.
Μα αν τελικά τολμήσεις και ξεκινήσεις, πόσα πράγματα πιστεύεις ότι θα σου είναι πραγματικά απαραίτητο να πάρεις μαζί;
Σίγουρα ελάχιστα από αυτά που σε περιβάλλουν, ίσως και τίποτα. Παρ’όλα αυτά, αποκλείεται να καταφέρεις να αποχωριστείς κάποια πράγματα όπως το άγχος του επικείμενου ταξιδιού και μια μορφή ενοχής για όλα αυτά που αφήνεις πίσω.
Κι έπειτα έρχεται η αναμονή του ταξιδιού -το αεροδρόμιο, ο σταθμός, το λιμάνι.
«Ο τρόπος που χειριζόμαστε τις αναμονές είναι κομμάτι του χαρακτήρα μας.»
«Η πλήξη της αναμονής είναι προνόμιο αυτών που θέλουν να τη βιώσουν».
Ο συγγραφέας μάς μιλάει για εμπειρίες από τα ταξίδια του –τριάντα το χρόνο λόγω της δουλειάς του, τη μουσική και τα αναγνώσματα που επιλέγει να τον συντροφεύσουν σε κάθε διαδρομή, τις μικρές συναντήσεις που δημιούργησαν ασυναίσθητα μεγάλες στιγμές στο μυαλό του.
Μιλάει επίσης για τη συγγραφή και την κενότητα που καταλαμβάνει τον ίδιο τον συγγραφέα κάθε φορά που ολοκληρώνεται μια δημιουργική διαδρομή καθώς πρόκειται για ακόμα ένα ταξίδι που φτάνει κάθε φορά στο τέλος του.
Γυρίζοντας την τελευταία σελίδα αυτού του βιβλίου, δεν έχω καταλήξει εάν εμείς τελικά διαμορφώνουμε τα ταξίδια μας ή εκείνα εμάς. Το πιθανότερο είναι πως πρόκειται για μια αμφίδρομη διαδικασία που ωστόσο αξίζει όσο τίποτα κάθε φορά που τη βιώνεις.
When the right people stay back home?
Ονειρεύεσαι πως όταν μεγαλώσεις, θα κάνεις αμέτρητα ταξίδια, θα γυρίσεις ολόκληρο τον κόσμο. Ονειρεύεσαι πως όταν μεγαλώσεις, θα είσαι με μια βαλίτσα στο χέρι και θα ταξιδεύεις. Καθώς ονειρεύεσαι, ωστόσο, γεμίζεις ταυτόχρονα άλλες αποσκευές, στατικές, που όχι μόνο δεν μπορείς να μεταφέρεις πουθενά αλλά και που εκείνες σε κρατούν πίσω, σε καθηλώνουν στο ίδιο σημείο. Η φυγή αρχίζει να μοιάζει πράγμα αδύνατο και η ελευθερία της κίνησης δικαίωμα που έχει αφαιρεθεί από καιρό, χωρίς καν να το συνειδητοποιήσεις.
Μα αν τελικά τολμήσεις και ξεκινήσεις, πόσα πράγματα πιστεύεις ότι θα σου είναι πραγματικά απαραίτητο να πάρεις μαζί;
Σίγουρα ελάχιστα από αυτά που σε περιβάλλουν, ίσως και τίποτα. Παρ’όλα αυτά, αποκλείεται να καταφέρεις να αποχωριστείς κάποια πράγματα όπως το άγχος του επικείμενου ταξιδιού και μια μορφή ενοχής για όλα αυτά που αφήνεις πίσω.
Κι έπειτα έρχεται η αναμονή του ταξιδιού -το αεροδρόμιο, ο σταθμός, το λιμάνι.
«Ο τρόπος που χειριζόμαστε τις αναμονές είναι κομμάτι του χαρακτήρα μας.»
«Η πλήξη της αναμονής είναι προνόμιο αυτών που θέλουν να τη βιώσουν».
Ο συγγραφέας μάς μιλάει για εμπειρίες από τα ταξίδια του –τριάντα το χρόνο λόγω της δουλειάς του, τη μουσική και τα αναγνώσματα που επιλέγει να τον συντροφεύσουν σε κάθε διαδρομή, τις μικρές συναντήσεις που δημιούργησαν ασυναίσθητα μεγάλες στιγμές στο μυαλό του.
Μιλάει επίσης για τη συγγραφή και την κενότητα που καταλαμβάνει τον ίδιο τον συγγραφέα κάθε φορά που ολοκληρώνεται μια δημιουργική διαδρομή καθώς πρόκειται για ακόμα ένα ταξίδι που φτάνει κάθε φορά στο τέλος του.
Γυρίζοντας την τελευταία σελίδα αυτού του βιβλίου, δεν έχω καταλήξει εάν εμείς τελικά διαμορφώνουμε τα ταξίδια μας ή εκείνα εμάς. Το πιθανότερο είναι πως πρόκειται για μια αμφίδρομη διαδικασία που ωστόσο αξίζει όσο τίποτα κάθε φορά που τη βιώνεις.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews