ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา เล่ม 10

by Rou Bao Bu Chi Rou, 肉包不吃肉, โร่วเปาปู้ชือโร่ว

“หว่านหนิง”
“...”
โม่หรานยิ้ม สิ่งที่เอ่อท้นในดวงตาดำแซมประกายม่วง
คือความรักลึกซึ้งที่หมักบ่มมาสองชาติ
ยามนี้เผยออกมาท่ามกลางธารดาราอันเจิดจรัส
“สุขสันต์วันเกิด มีสุขตลอดไป”
โม่หรานรู้ว่าเขาจะเอ่ยคำพูดนี้กับฉู่หว่านหนิงไปจนชั่วชีวิต
กระทั่งเส้นผมดุจหิมะโปรย คิ้วดุจย้อมเกล็ดน้ำค้าง
เขาก็จะปกป้องไฟกองนี้ของเขาไว้ให้ดี
ครั้งนั้นเสียใจที่เข้าใจท่านเมื่อสาย
ชีวิตที่เหลือขอปกป้องท่าน ให้สงบสุขตราบชั่วนิรันดร์
.
“ขอบคุณเจ้า โม่หราน”
ไม่ว่าชาติก่อนหรือชาตินี้ ไม่ว่าเป็นบุคลิกใด ดวงจิตดวงใด ล้วนขอบคุณเจ้า
ขอบคุณที่เจ้ายังอยู่ ขอบคุณที่เจ้ามอบวันเกิดที่ดีที่สุดในชีวิตให้ข้า
แต่ก่อนข้ามีอาจารย์ แต่การฉลองวันเกิดตอนนั้นมิได้เกิดจากความจริงใจ
แต่ก่อนเจ้ามีมารดา ทว่าชีวิตลำเค็ญยิ่งนัก แม้แต่ข้าวสักมื้อก็ไม่มีกิน
บัดนี้ ทุกอย่างล้วนผ่านไปแล้ว ข้าเองก็จะจดจำวันที่เจ้าเกิดเอาไว้
วันนั้น ข้ายังอยู่ในวัด ยังไม่รู้ว่าธุลีแดงเป็นเช่นไร
ทั้งไม่รู้ว่าในโลกนี้จะมีคนที่ปกป้องข้าไปจนชั่วชีวิต
แต่ทุกปีจากนี้ไป ข้าจะอยู่กับเจ้าเสมอ
นับจากนี้ ล้วนอยู่เป็นเพื่อนเจ้า

Genres: Yaoi, Fantasy

402 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

Associated Names:
* Rou Bao Bu Chi Rou
* 肉包不吃肉 (Chinese Profile)
* โร่วเปาปู้ชือโร่ว (Thai Profile)
* Meatbun Doesn't Eat Meat (English Profile)

Reviews

[Ning · Rating 3 out of 5]

สารภาพว่าอ่านไม่จบ จากเนื้อเรื่องเข้มข้นอยู่ดี ๆ
กลายเป็นเบาหัว ชวนขำ แต่ไม่ขำไปซะนี่

แต่อ่านมาเกินครึ่งแล้ว น่าจะให้คะแนนได้
จริงๆ อยากให้ 2 ดาว แต่ให้ 3 เพราะ เหมิงๆ เป็นตัวเดินเรื่อง

ไว้ผ่านช่วงหนังสือเยอะ ๆ นี้ไปซะก่อน
ถ้าไม่มีอะไรจะอ่านแล้วค่อยกลับมาอ่านอีกรอบ
อาจจะดีขึ้น

[Makmild · Rating 3 out of 5]

ขอโทษจริงๆ เซวียงเหมิงไม่ใช่เมนเลย 555555 และตอนพิเศษก็มีแต่เซวียเหมิง คงเป็นเพราะประมุขน้อยเป็นบุตรรักสวรรค์ (ลูกรักคนเขียน) และยังมีหว่านหนิงกับโม่หรานให้มาชุ่มชื่นหัวใจกับความคลั่งรักอกแตกไปอีกหนึ่งบทใหญ่

ถึงจะไม่ใช่ทาง แต่ก็ทำให้เห็นการเติบโตและการมีชีวิตอยู่ต่อไปของเซวียเหมิงและฝาแฝดคู่จิ้น (และพ่อแท้ๆ ของเขา) ดีนะที่มีคนรักเขาเยอะขนาดนี้ พ่อหัวใจเพชรหนึ่งเดียวของเรื่อง 55555 อิจฉาแหละ คิดถึงซือเม่ย 🥺

[Murainik_]

ดองมาเป็นปี ได้ฤกษ์ที่ควรdnfเสียที เปิดมาตอนแรกเจอไอแนวๆ ‘เขาไม่ได้เป็นเกย์ เขาชอบผู้ชายคนนี้คนเดียว‘ ชั้นพอเลย โม่หรานมันเกขนาดนี้ก็บอกว่ามันเกเถอะ แต่ก็เข้าใจแหละว่ามันเขียนนานแล้ว ส่วนตอนที่สองคือแอบคริ้นที่ให้พ่อลูกมีเลิฟไลน์แบบเข้าใจผิดกันอะ คนเขียนอาจจะไม่ได้คิดอะไรแหละมั้ง แต่ชั้นอดคริ้นไม่ได้😬

[addie · Rating 3 out of 5]

3.25/5 สนุกดีมั่งแบบบ้าๆบอๆ อ่านแบบไม่คิดอะไรมาก ทำให้รู้สึกว่าจบได้สมบูรณ์มากขึ้น แต่ค่อนข้างน่าเบื่อจนแทบจะต้องอ่านข้ามไปในช่วงที่เป็นเว็บบอร์ด แบบอะไรก็ไม่รู้ ยังคงรู้สึกว่าไม่ควรจบแบบมีทั้งสองร่างในคนเดียว หัวจะปวด

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-2cg

[B. Sutthida · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มรวมตอนพิเศษ ประกอบไปด้วย เรื่องราวในยุคปัจจุบัน (ต่อจากเล่ม 9) เรื่องของเซวียเหมิง และเรื่องของคู่โม่หราน-ฉู่หว่านหนิง

[loonchies · Rating 4 out of 5]

ในที่สุดก็จบสักที ~ สนุกนะ แต่แอบยาวไปหน่อย เนื้องเรื่องผูกปมน่าสนใจ มีครบเศร้าตลก แต่อย่างที่ว่าบางทีรู้สึกว่ามันยาวไปหน่อย ไม่รู้ตั้งใจให้มันเป็นจุดพักระหว่างแต่ละจุดพีคไหม แต่จุดพักที่ใส่มามันทำเอาเราอยากพักไปด้วย เหมือนโดนปั้นให้ hype ขึ้นมาแล้วก็ถีบลง เราว่ามันขึ้นไปต่อได้เรื่อย ๆ เลยกว่าจะอ่านจบนะ
ตอนแรกก็ว่าเราจะมาทนนั่งอ่านเรื่องความสัมพันธ์สุดจะท็อกซิกนี้ทำไมนะ แต่เขียนดีแบบเออ ผู้เขียนกับคนแปลนี่ร้ายกาจจริง ๆ ภาษาสวยจริง จังหวะดี จนมันอย่างดูว่าสุดท้ายมันจะไปลงอีหรอบไหน คู่นี้ชีวิตมันเศร้าจังฟระ แล้วก็ทำให้ตระหนักเรื่องคนเรามันมีหลายด้าน มีหมวกหลายหมวก ตัวละครมีมิติดี

_____

วรรคทองเยอะแยะ เช่น

“เดิมการแสวงหาความยุติธรรมเป็นเรื่องที่ลำบากยากยิ่ง ถึงขั้นเป็นไปไม่ได้ หวังว่ายามที่ทุกท่านประณามผู้อื่นจะไม่ยกตนสูงเกินไปนัก ไม่มองว่าตนเป็นตัวแทนความเที่ยงธรรม เป็นตัวแทนมรรคาสวรรค์”

“บางครั้งจู่ๆ นึกถึงเรื่องตลกสมัยเด็กขึ้นมา แล้วก็พูดออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่แล้วกลับพบว่าคนที่เข้าใจเรื่องตลกเหล่านี้ ไม่อยู่แล้วแม้แต่คนเดียว”

"อย่าบุ่มบ่ามประเมินผู้อื่น นี่คือเกียรติอันสูงสุดที่คนเรามอบให้ตนเองได้"

“เพราะคนกับวัวต่างต้องกินเหมือนกัน เพื่อที่จะได้มีกิน จึงต้องทำอะไรต่อมิอะไรมากมาย หากวันใดทำไม่ไหว ก็ตะไม่มีใครสนชีวิตเจ้า”

”ที่แท้พวกเขาล้วนเป็นจอกแหนบนโลก เพียงลมราตรีพัดมาก็กระจายไป เพียงพิรุณโปรยหนึ่งราตรีก็ลอยหายไป“

“เป็นข้าผิดต่อเจ้า เป็นตายไม่คิดแค้น”

“บริเวณหัวใจของทั้งคู่ล้วนมีบาดแผล ทว่าทุกอย่างล้วนผ่านพ้นไปแล้ว รอยแผลยังคงอยู่แต่ความเจ็บปวดสลายไปแล้ว ”

“นั่นมิใช่วิญญาณและมิใช่ภาพลวงตา
เขาอยู่ในใจข้า ฉะนั้นข้าจึงมองเห็นเขาตลอดกาล”

“คนบางคนต่อให้อยู่ยั้งยืนยงถึงหมื่นปีก็เป็นแค่ก้อนหิน ขณะที่บางคนมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์เพียงชั่วระยะสั้น ๆ แต่กลับทิ้งเส้นทางสดใสบุปผาพร่างพราวเอาไว้”

“ความรักเอยความรัก
มิใช่ว่าเป็นเช่นนั้นหรอกหรือ
แข็งกร้าวร้อนแรง คือสัมผัสดุดัน ดุจคมมีดร้อนเป็นไฟที่กรีดเฉือนเจ้า
อ่อนโยน คือสัมผัสละมุน ดุจธาราวสันต์ที่โอบอุ้มเจ้า”

“"ความเข้าใจผิดระหว่างทั้งสองเมื่อชาติก่อนลึกล้ำยิ่งนัก
ถึงขั้นเป็นคนแปลกหน้าที่เดินสวนกันไปคนละทาง
ระหว่างคนทั้งสองขวางกั้นด้วยเหวลึกขนาดใหญ่
ฉะนั้นในชาตินี้ พวกเขาจึงหลั่งเลือดถมหุบเหวจนกลายเป็นทะเลโลหิตว่ายข้ามมาหากัน"

”ชาติก่อนข้ารักคนผู้หนึ่งอย่างลึกซึ้ง
ต่อมาคนผู้นั้นตาย ส่วนข้าลงนรก
ชาตินี้ ยังมีอีกคนหนึ่งรักและปกป้องข้า
ต่อมาคนผู้นั้นตายไป แต่ได้ส่งข้ากลับโลกมนุษย์“

_____

โดยรวมก็ดีใจที่อ่านจบสักที
เคยคิดที่จะไม่อ่านหนังสือเล่มนี้เพราะชื่อเรื่องฮัสกี้ แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ ก็พบว่า ตัวเอกมันทำนิสัยฮัสกี้อยู่จริง ๆ แต่มันทำให้หลุดจากเนื้อหาไปพอสมควร ระดับภาษามันคนละระดับกับในเรื่องเลย

[meexixi · Rating 3 out of 5]

สารภาพว่าไม่อ่านตอนพิเศษแนวปัจจุบัน เข้าไม่ถึงนึกภาพไม่ออกจริงๆ ข้ามไปอ่านนัดดูตัวเหมิงเหมิง ตอนเยอะมากแต่สุดท้ายเหมิงเหมิงก็ไม่มีคู่อย่างจริงจัง โอ้ย 55555 แฝดเหมยก็วนเวียนรอบตัวแต่ก็แค่นั้น ทำไมไม่ให้จับคู่กันไปเล้ย 555555 บทอื่นๆ ก็เบาๆ ไม่มีอะไรมาก เสริมมาให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นแหละ แต่เอาจริงๆ ไม่อ่านก็ได้

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

ปิดฉากมหากาพย์เจ้าหมาแมวลงแล้ววอย่างงดงาม เป็นเล่มรวมตอนพิเศษหนา 400 หน้า สุดสะใจ และจบสวยมากกกก หากใครไม่ใช่เมนเซวียเหมิง สามารถข้ามไปอ่านตอนเบิร์ดเดย์หว่านหนิงช่วงท้ายได้เลย แต่ขอบอกว่า ตอนของเหมิงๆ ฮามากนะ แถมยังมีโมเม้น แฝดเหมยเหมิง ให้บันเทิงได้อีกไม่น้อยเลย จริงๆ ไม่อยากให้พลาดเลยทุกตอน

ถึงเล่มนี้จะเป็นเรื่องของเหมิงเหมิงเป็นหลักไปกว่าครึ่งเล่ม แต่ก็พอเข้าใจได้ เพราะตัวละครนี้ character develop ได้น่ารักสุดจริงๆ แหละ ถ้าไม่ให้มีบทเพิ่มจากเนื้อเรื่องหลักอีกสักหน่อย ก็คงน่าเสียดายแย่ และถึงแม้ว่าเรื่องของเจ้าหมาแมวจะมีน้อย ก็ขอบอกว่า ถึงจะปริมาณไม่มาก แต่คุณภาพหนาแน่นเต็มพิกัดชัวร์!!! และเล่มนี้ไม่มีบทอัศจรรย์นะครับ แต่มีฉากน่ารัก หวีดหวาน ชวนอมยิ้ม แบบจัดเต็มสุดๆ กว่ามากกก เราโคตรชอบอ่ะ ฮือออ เป็นเล่มพิเศษที่ ดือต่อจัย ปลอบประโลมจิตวิญญาณมากที่สุดจริมๆ

เริ่มที่ตอนพิเศษ 1 ที่ทำเป็นภาคปัจจุบัน ตัวเดินเรื่องคือน้องเหมิงกับมังกรน้อยจู๋หลง (เออ จริงๆ เราชอบเจ้ามังกรตัวนี้มากๆ ตั้งแต่ในเรื่องหลักแล้ว น่ารักกก) กับภารกิจขัดขวางความรักระหว่างโม่หรานกับหว่านหนิง ฮาๆๆ ขำทุกย่อหน้า จริงๆ ตอนนี้ น่าเอามาเขียนภาคแยกมากๆ เลยอ่ะ

ตอนพิเศษ 2 นัดดูตัวของเซวียเหมิงๆ อ้ยยย บันเทิงสุดแล้วตอนนี้ คือออ แค่ชื่อตอนก็แกงน้องแทบแย่แล้ว เริ่มมาไม่กี่หน้า ก็รู้เลยว่า ฮาตรึมแน่นอน จริงๆ คาแรคเตอร์เหมิงเหมิง มันบันเทิงมากๆ อ่ะ ทำมาได้ดีและเหมาะกับซีนตลกแบบสึดๆ เลย ความอินโนเซ้น ของเจ้าเหมิงคือ ไร้ที่สิ้นสุดจริงๆ ช่วงท้ายๆ ก็มีโม่หรานหว่านหนิงเข้ามาด้วย พอสองคนนี้เข้าซีน ก็รู้สึกเหมือนเป็นเรื่องหลักไปเลย ได้เห็นภาพ คสพ ของปรมาจารย์ฉู่และสามีทั้งสองของนาง แบบเต็มอิ่มจุใจแหละ น่ารักมากกกกก และที่จริงก็แอบสงสัยนะ ว่าทั้งสองคนทำไมต้องไปแอบกันอยู่ในภูเขาด้วย ในเมื่อเรื่องราว คสพ ของคู่นี้ เขารู้กันทั่วทั้งโลกบำเพ็ญเพียรหมดแล้ววว ไม่เหลืออะไรให้ต้องปิดแล้วอ่ะ ฮาๆ

และตอนพิเศษสุดท้าย เบิร์ดเดย์หว่านหนิง โอ้ย ตายยยยย น่ารักโคตรรรรรรรร แบบบ้าไปแล้ว !! สมกับที่เป็นตอนพิเศษที่เอามาเรียงไว้ท้ายสุด เป็นบทส่งท้ายที่โคตรสมบูรณ์แบบของจริง ! ถึงกับทำให้เรายอมให้อภัยความปวดตับของเนื้อเรื่องหลักได้ทั้งหมดเลย จบสวยมาก ไม่มีอะไรจะพูดมากกว่านี้ สวยมาก แบ่บ มากกกกกก ทั้งโม่หรานทั้งท่าเซียนจวิน คือพยายามทำคะแนนให้ตัวเองด้วยการจัดฉลองวันเกิดให้หว่านหนิง และต้องบอกว่า งานนี้คือไม่มีใครยอมใคร แบบทั้งสองคนรวมกัน ทำออกมาได้ 200 คะแนนเลยอ่ะ ดีมาก จนพาคนอ่านฟินเว่อร์ไปด้วย โอ้ย ดืออออ

ท่าเซียนจวิน ที่สามวันมาครั้ง ก็ดูเหมือนจะเริ่มค่อยๆ ปรับตัวให้ใช้ชีวิตในสังคมปกติได้มากขึ้นแล้ว คือน่ารักกว่าที่คิดไปอีกอ่ะ ถึงจะยังทำอะไรบ้าๆ บอๆ แกมประสาทแดก จนชวนให้กุมขมับ แต่สุดท้าย ออกมาดีเฉย ! แล้วแต่ละอย่างที่ทำ คือถ้าไม่ใช่พี่ท่า ไม่มีใครทำได้แบบนี้นะ เอ้อ เอาสิ

ตอนสุดท้าย คืออ่านไปนั่งยิ้มไปเหมือนเป็นบ้า ดาเมจแรงมาก โดยไม่ต้องมี nc ใด ๆ คือทั้งโรแมนติก น่ารัก งดงาม รวมทุกองค์ประกอบของความฟรุ้งฟริ้ง ดอกไม้บ้าน นกขมิ้นโบยบิน เอาไว้ทั้งหมดในฉากเดียว สุดยอดจริง ต้องยอม จากเดิมที่เราชอบฉากสารภาพรักเล่ม 5 ที่สุด เจอตอนเบิร์ดเดย์นี่เข้าไป โอ้โห ชนะทุกตอนแบบ หลุดลุ่ยเลย โร่วเปาเหมือนพยายามจะไถ่บาป ที่ได้ทำร้ายตับเรามาตลอดช่วงสามเล่มสุดท้ายอ่ะ

ชอบความกลมกลืน ที่เนื้อเรื่องพยายาม เกลี่ยบุคลิกทั้งสองของโม่หราน ให้ออกมาเป็นเรื่องราวที่แนบเนียนมากๆ อ่ะ ไม่ว่ายังไง เราก็ขอบอกว่า หว่านหนิงมีสามีสองคนจริงๆ และคือเป็นสองคนที่ ต่างมีข้อดีข้อเสียไม่เหมือนกัน แต่รวมๆ ออกมาแล้ว เป็นเหมือนรางวัลใหญ่ที่สมมง เซียนจวินไม้เทพ ผู้เป็นเดอะแบกของเรื่องจริงๆ น่ารักมากๆ

[เจ้าหมีขาว · Rating 5 out of 5]

จบแล้ว จบจริงๆ ทั้งตอนหลักและตอนพิเศษ ˘͈ᵕ˘͈ ฮัสกี้ดีมาก ดีเสมอ ได้ย้อนกลับมาอ่านด้วยความรู้สดใหม่มากๆ เหมือนครั้งแรกที่ได้อ่าน ทั้งรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่คุณโร่วเปาซุกซ่อนไว้ในตอนแรกๆ รู้สึกว้าวกับจุดเล็กๆน้อยๆที่ครั้งแรกไม่ได้สนใจเท่าไร...

แต่พอกลับมาอ่านสิ่งเล็กๆน้อยๆเหล่านั้นแหละคือรายละเอียดปลีกย่อยที่คุณโร่วเปาทิ้งไว้ทั้งหมด🥶 ทุกตอนในฮัสกี้คือตอนสำคัญจริงๆ รายละเอียดทุกอย่างถูกเขียนขึ้นและหยิบยกมาใช้ทั้งหมดเลย สุดยอดอ่ะ

ฮัสกี้เป็นนิยายที่จะสุขก็สุขสุดๆ จะหัวเราะก็หัวเราะสุดๆ จะโมโหก็โมโหสุดๆ จะเสียใจก็ร้องไห้จนเกือบตาย 🌚🌝 เป็นงานเขียนที่โหดมากๆเรื่องหนึ่งที่เคยได้สัมผัสมาในชีวิตนี้แล้ว แต่เรามีความสุขมากที่ได้อ่านจริงๆ

เอ็นจอยกับตอนพิเศษสุดๆอ่ะ มีแต่กาว อะไรไม่รู้ แต่ตลกมาก! จังหวะโบ๊ะบ๊ะคือขำท้องแข็ง

ชอบตอนเซวียเหมิงดูตัวที่สุด! วุ่นวายไปทั้งโลกบำเพ็ญเพียร 555 รสนิยมเหมิงเหมิง 370 ข้อจะมีใครผ่าน กุถามจิง! („ಡωಡ„)

ตอนแย่งชิงความโปรดปรานก็สนุก ตอนโปรดเลย คือขำอ่ะ ทาท่าหึงตัวเองได้น่าเอ็นดูมาก แต่ก็ตั้งใจไปจับโปเกม่อนมาแลกของขวัญให้หว่านหนิงสุดๆ ภารกิจระดับ S แห่งโลกบำเพ็ญเพียร ที่หนึ่งในธุลีแดง

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

ในที่สุดเราก็ได้อ่านฉากขึ้นเตียงของพระนางแล้ว และพบว่าคุณโร่วเปาเขียนดีมาก ไอ้ต้าวโม่หรานน่ารักมากจริงๆ หนิงหนิงตอนเขินก็น่ารักมากเหมือนกัน ยิ่งอ่านเลยยิ่งรู้สึกว่า จะเอาอิท่าเซียนกลับมาทำไมนะ เสียดายที่ความดีงามนี้มันอยู่ได้แค่ในตอนพิเศษ ในเรื่องจริงเซ็กซีนก็คือยกให้อิท่าเซียนหมดเลย โม่หรานได้แค่แบบเด็กๆ เห้ออออ อยากถามคุณโร่วเปาว่าโม่หรานยังเป็นพระเอกอยู่มั้ยคะ แต่ชอบตอนท้ายๆ นะคะ ที่ลากเข้าโหมดซึ้งคุณโร่วเปาก็ยังทำได้ดีเหมือนเดิม

ฉากนัดบอดน้องเหมิงเหมิงก็อ่านเอาอรรถรสค่ะ ไม่มีสาระใดๆ ทั้งนั้น แต่ชอบความหลงตัวเองของเจ้านกยูงอะ คนที่คู่ควรกับข้าก็คือตัวข้าเท่านั้น 55555

ปิดเซ็ตนี้แบบสมบูรณ์ค่ะ มีทั้งส่วนที่ชอบมากๆ และไม่ชอบมากๆ แต่รวมๆ แล้วเป็นนิยายที่อ่านสนุกค่ะ ใครชอบอ่านดราม่าแบบกดดันผสมกับแนวลึกลับๆ น่าจะชอบอ่านเรื่องนี้ค่ะ ตัวละครเยอะ แต่ทุกคนมีบทบาทและไม่ถูกทิ้งไว้กลางทาง พล็อตเอย หลุมเอยที่ขุดๆ ไว้ก็ตามเก็บได้หมด ข้าวของอะไรที่หยอดๆ ทิ้งไว้ก็มีกลับมาเฉลยหรือถูกพูดถึงทีหลัง เนื้อเรื่องก็แทรกปรัชญาชวนคิดให้ลองคิดตามกันเล่นๆ บ้าง สนุกดีค่ะ

[ME mew desu · Rating 5 out of 5]

ส่วนตัวเราชอบตอนพิเศษมากๆ อ่านมา 9 เล่มคือเคร่งเครียด กระอักเลือด หกคะเมนตีลังกาพอสมควร ไม่ค่อยมีช่วงให้พักหายใจ พอมาเล่ม 10 คือมันตลกมากทุกคน ยิ่งพาร์ทที่ตั้งกระทู้คือขำจนจะตาย ชื่อแต่ละคนคือครีเอทสุด5566555555 ละเล่มนี้ตลค.ที่เราหลงรักอีกตัวนึงเลยคือเซวียเหมิงอะ คนงามปากร้าย ด่ากราดไม่สนพ่อใคร แต่มีเสน่ห์ แลดูเป็นเด็กน้อยขี้งอล ถ้ามีเล่มต่อคู่เซวียเหมิงกะสองพี่น้องคงจะฮาน่าดู คนพี่ก็ด่าน้องแลงมาก อีกคนน้องก็หาเรื่องแกล้งไม่เว้นวัน สงสารเซวียเหมิง55555

[Muffy · Rating 3 out of 5]

ดองมานานสุด ๆ เนื่องจากเป็นตอนพิเศษก็เลยไม่ได้คาดหวังอะไรมากอยู่แล้ว เลยมองว่าไว้อ่านเพลิน ๆ ฆ่าเวลาดี

ตอนพิเศษที่ชอบสุดเลยคือพาร์ทวันเกิดหว่านหนิง ภูตเหนียนเกาน่ารักมากกกก เอ็นดูความพูดไม่ชัด อ้ายซืออ้ายซืออ 🥺

[Artnimiaf · Rating 4 out of 5]

ผิดหวังกับตอนพิเศษนิดๆ มันคนละอารมณ์กันเกินปรับตัวไม่ทัน55555 แต่จริงๆอยากเห็นท่าเซียนจวินปล่อยวางได้ มีความสุขได้ แต่อืม มันยังไม่ถึงกับเคลียร์ขนาดนั้น แต่ก็สนุกอยู่คลายเครียดหลังจากอ่านมาอย่างหนักหน่วง

[arie summermorning · Rating 5 out of 5]

อ่านจบมาตั้งเล่มปล่อยแรก ๆ ละแต่พึ่งได้มารีวิว ไปอ่านนะเชื่อนี่เหอะ มันเป็นนิยายฝึกเซียน ที่ดีมากกทุกตัวละครดีหรือร้าย แกจะรักเขา ไม่ว่ายังไงทุกคนมีอดีตของตัวเอง ดังนั้นในฐานะนักอ่านมุมมองพระเจ้า แกจะรักทุกคนเกลียดไม่ลงสักคน แบบผลของการกระทำมันแสดงออกมาหมดแล้วไปอ่านนะของดี

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

สองตอนพิเศษหลังสนุกมาก เคมีของเหมิงเหมิงและคู่แฝดดีจริง ๆ แม้กระทั่งความสัมพันธ์กับเจียงซีก็น่าเอ็นดู

[Baiploo · Rating 5 out of 5]

ตอนเหมิงเหมิงดูตัว​ตลกมากๆๆๆๆ ส่วนตอนวันเกิดหว่านหนิงทำให้ซึ้งกับความรักของโม่หรานหว่านหนิงอีกครั้ง และยังตอบคำถามการมีอยู่ของโม่หรานในชาติก่อนด้วยว่าเป็นยังไงบ้าง

[NickyQoo]

ไม่ไหวละ ไม่อินตอนพิเศษเลย

[Ratchaporn Treapirit · Rating 5 out of 5]

ดีมาก ครบทุกรส