แล้วนางนวลก็ไม่หวนกลับมา เล่ม 2

飞鸥不下 #2

by Hui Nan Que, 回南雀, 稻田雪兔 (Illustrator )

เพื่อปกป้อง ‘เซิ่งหมินโอว’ พี่ชายต่างสายเลือดที่ตัวเองรัก ‘ลู่เฟิง’ ไม่เคยเสียใจเลยที่ต้องกลายเป็นฆาตกร แม้จะต้องทิ้งอนาคตอันสดใสไปก็ตาม ทว่าสิบปีที่ถูกริบอิสรภาพ ต้องเผชิญกับความยากลำบากอยู่ในคุก ทำให้ลู่เฟิงต้องฝืนทนความมืดมนในอารมณ์ ทั้งความโหยหาต่อผู้เป็นพี่ และความเสียใจที่ทำให้แม่ต้องผิดหวัง แต่เมื่อได้รับอิสรภาพในสิบปีต่อมา เขากลับต้องตรอมตรมกับอาการป่วยหนักของแม่ และเธอก็อาจมีชีวิตได้อีกไม่นาน แถมพี่ชายที่เขารักเสมอมา ยังไม่ไยดีต่อเขาเลยสักนิด ทั้งเหยียบย่ำซ้ำเติมอย่างไร้เยื่อใย ลงมือลงไม้กับเขาอย่างไม่ปรานี ลู่เฟิงพลันเกิดความรู้สึกว่าโลกใบนี้ช่างโหดร้ายต่อเขาเหลือเกิน...

416 pages, Paperback

Published March 1, 2022

About the author

Associated Names:
* Hui Nan Que
* 回南雀

Reviews

[addie]

(4/5) เล่มนี้ดูเหมือนลู่เฟิงจะเริ่มเก่งขึ้นมา จับทางได้แล้วว่าเซิ่งหมินโอวมีจุดอ่อนอะไร ทำให้เราเห็นความสัมพันธ์ของตัวละครพัฒนามากขึ้น เล่มนี้มีฉากฮอตฉากเขินฉากสวีทพอสมควร สอดแทรกไปกับคดีต่างๆ จุดเด่นของเล่มนี้และจุดที่ทำให้ชอบคือเคมีของตัวเอกทั้งคู่ อ่านแล้วชอบมากๆ มีความ angsty ความ toxic ที่ชอบมาก ขนมพอสมน้ำยา คาแรคเตอร์ไม่ปกติทั้งคู่ แต่จุดด้อยคือมันไม่ใช่นิยายโรแมนซ์ที่ไปสุดและ subplot เรื่องคดีต่างๆที่ใส่มามันก็ยังเขียนได้ไม่สุดทั้งคู่ ทำให้รู้สึกว่ายังไปได้ไม่สุดในสักทาง โดยรวมไม่แนะนำสำหรับคนที่คาดหวังอะไรหวานๆ แนะนำสำหรับคนชอบความ angst แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยคุ้มค่ากับราคา ฟอนต์ใหญ่เว่อ หนาประมาณ 400 กว่าหน้าแต่ราคา 400 บาทเลย

มีจุดพิมพ์ผิด 1 จุด

[Chanyaku]

3.5

เล่มนี้เริ่มรู้ไต๋พระเอก เปิดปมในอดีต ที่มาที่ไปว่าทำไมถึงเย็นชากับนายเอก

เรานึกว่าจะฟินมาก แต่ก็ไม่ขนาดนั้นแฮะ ไม่ค่อยรู้สึกถึงความรักของพระนายเท่าไหร่ คือก็มีจุดที่นักเขียนเค้าทิ้งไว้ให้เราเห็นว่าเออเค้าทำเพื่อกันและกันมาตลอดนะ แต่นี่ก็ไม่ได้รู้สึกถูกโน้มน้าวให้เชื่อในความรักของพี่น้องคู่นี้มากถึงขั้นอิน สำหรับนายเอกเหมือนยึดติดกับพี่ชาย ส่วนพระเอกนี่ไม่รู้จะอธิบายยังไง เพราะเค้าแทบไม่ให้เราเห็นพาร์ทพระเอกเลย โดยเฉพาะเล่มหนึ่ง คือเราจะรับรู้ผ่านมุมมองนายเอกอย่างเดียว ได้เห็นแต่ความเย็นชา สายตารังเกียจเดียดฉันท์ การผลักไสของพระเอกตลอดเวลา พอมาเฉลยในเล่มสองว่า อ้ออ จริงๆ อิพี่ก็แคร์น้องนะ เค้าก็ทำเพื่อน้องเหมือนกัน แต่ภาพความเย็นชาสุดจิตสุดใจในเล่มหนึ่งมันสลักลึกแล้วอ่ะ นี่เลยทำใจเชื่อลำบากนิดนึง🤣

ยิ่งพอได้รู้ปมพระเอกแล้วก็รู้สึกเฉยๆ นะ เรื่องห้องแห่งความลับของพระเอกอีก แอบรู้สึกเบียวๆ ด้วยซ้ำอ่ะ และถ้าเราเป็นนายเอกคงไม่อยากให้อภัยพระเอก เล่นหายหน้าไปตลอดสิบปีที่นายเอกติดคุกอ่ะ จดหมายก็ไม่เคยตอบ ไม่เคยมาเยี่ยมเลยสักครั้ง ...แต่ก็อย่างว่าแหละ นักเขียนก็นำเสนอด้วยว่านายเอกก็ไม่ปกติพอกันกับอิพี่5555555 (ความยึดติดของนายเอกที่มีต่อพระเอกคืออีกนิดเดียวจะเข้าขั้นสตอล์กเกอร์ละนะ)

นอกจากพาร์ทความรักก็จะมีคดีนั่นนี่มาให้พระเอกว่าความ มีเคสของเพื่อนนายเอกด้วย แต่ก็ไม่ได้ตื่นเต้นน่าลุ้นอะไรมาก ไม่ใช่คดีซับซ้อนขนาดนั้น เราเลยรู้สึกครึ่งๆ กลางๆ กับนิยายเรื่องนี้ เหมือนไปไม่สุดสักทาง

❤️แต่ชอบคาร์แรคเตอร์นายเอกนะ ถ้านายเอกไม่ได้เป็นคนแบบนี้เราคงเทเรื่องนี้อ่ะ จะบอกว่าตกหลุมรักนายเอกก็ได้ น้องมองโลกในแง่บวกแบบฮาๆ ดีอ่ะ❤️

แต่ก็เก็บ boxset แหละ ปกสวยดี มีแถมสแตนดีจิบิด้วย แพ้ทางสแตนดีจ้า😂😂😂

[colagatji]

exact my type of a story

it's more of a psychological tale than romance

has morally grey cast of characters who make questionable decisions that are hard to digest for an inexperienced reader but which fit perfectly within the direction of the main story

kind of understand why some people might hate it,
there is SA on the page, but a the same time its there for a reason and it adds to the story and characters personalities and dynamic in a very interesting way

the prose and the way the story unfolds building mystery while using unreliable narrator as a tool to mislead readers into being unsure about their own perception of the story and characters, was a top tier writing
even now, looking back at it, the whole story is pretty easy to summarize, but at the end its all about how it is build and presented, that's what makes it so satisfying to experience

it's a story about chaotic good pursuing neutral evil
but it is also an elaborate and profound discourse about what it takes from abnormal type of personalities to exist within the "normal" society,
ultimately it doesn't matter how good or bad we perceive ourselves,
day after day each of us make countless decisions that help us peacefully exist alongside others,
for some that decisions are instinctive, for others is an everyday struggle
that's why a psychopath can do good deeds
and that's why an empath is capable of hurting people

within this world, all kind of people exist, and each one of them deserve to have their love story told as long as both parties are willing and capable to communicate
that's where the psychological tale smoothly transits into slightly unconventional romance :]

[pareidolia]

It was alright. Not as psychologically deep and not nearly as dark and mature as I hoped for, but the cases were interesting and I enjoyed Lu Feng being a shameless little shit to his Ge.

[orangejasmine]

เฉลยแล้ว เรื่องราวแต่หนหลังของเซิ่งหมินโอวและลู่เฟิง แต่เป็นการเล่าผ่านมุมมองของลู่เฟิง ทำให้เราไม่ค่อยรู้ความรู้สึกลึกซึ้งของตัวเซิ่งหมินโอวต่อลู่เฟิงเท่าไหร่ เรียกว่าเป็นการปะติดปะต่อเรื่องราวเอาเองของลู่เฟิงหลังจากเจอหลักฐานจากตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย ก็เป็นอย่างที่เดาแหละในเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสองคน แต่ส่วนตัวก็ยังไม่อินเท่าไหร่อยู่ดี เพราะเราไม่ได้รู้เลยว่าจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์เกินพี่น้องของเซิ่งหมินโอวเริ่มตั้งแต่ตอนไหนและอย่างไร พอเล่าก็ช่างน้อยนิด เล่าผ่านคนอื่นอีก มันเลยพาเราอินไปกับความรักของพวกเขาไม่ค่อยได้ เพราะเราเห็นแค่ฝั่งลู่เฟิงที่รักสุดจิตสุดใจ แบบยอมเจ็บตัวแค่ขอได้เข้าใกล้ก็มี จุดนี้ผู้เขียนอาจจะให้เราคิดและรู้สึกเหมือนลู่เฟิงล่ะมั้งว่าพระเอกเป็นคนพูดน้อยและเย็นชา ทุกคนต้องจับความคิดความรู้สึกของเซิ่งหมินโอวกันเอาเองนะ

นอกจากนั้นเรายังแอบคาดหวังเรื่องความผิดปกติของเซิ่งหมินโอวด้วย สรุปมันเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ชอบใช้ความรุนแรงกับน้องมั้ย และการขอโทษหรือคำอธิบายจากเซิ่งหมินโอวต่อน้องด้วย แต่ไม่มี เท่ากับว่าความรุนแรงต่างๆ ที่ทำกับน้องคือเขาไม่ได้รู้สึกว่ามันผิดเลยเหรอ

ตอนที่สนุกสำหรับเราก็ยังเป็นตอนขึ้นศาลเหมือนเดิมค่ะ เซิ่งหมินโอวเป็นคนเก่งมากจริงๆ เก่งในแง่หน้าที่การงานและเก่งในแง่การคุมสติตัวเอง กดอาการต่อต้านสังคมของเขาเอาไว้ได้ แต่ส่วนตัวเราก็ยังคิดว่าเขาต้องการจิตแพทย์อยู่ดี และตัวละครที่ชอบก็ยังเป็นน้องลู่เฟิงเหมือนเดิม ตัดความยึดติดที่เขามีต่อพี่ชายในนามออกไป รวมๆ แล้วเป็นเด็กที่น่ารักมาก ถ้าเนื้อเรื่องไม่ได้เล่าผ่านมุมมองลู่เฟิง เนื้อเรื่องน่าจะหม่นกว่านี้

นอกจากคู่หลัก ก็มีอีกคู่มาเซอร์ไพรส์ด้วย แบบไม่คิดว่าจะได้กัน ไม่มีวี่แววใดๆ เลย แต่พอเข้าใจกันแล้วน่ารักดีค่ะ ตอนพิเศษของคู่นี้น่ารักมากกกก

[Jinnie]

แน่นอนว่าเล่มสองก็ต้องมีการคลายปมเกิดขึ้น เพราะว่าเขียนพล็อตมารุนแรง ติดคุก ฆ่าคนตาย แม่ตาย พ่อตาย คนนั้นตามสตอร์ก ฆ่าสัตว์ รักระหว่างพี่น้อง เต็มไปด้วยเนื้อทริกเกอร์คนแต่กลับไม่ติด tw ไว้ ประหลาดจริงๆ

อย่างที่บอกไปว่าปมหนักแต่ตอนจะคลายกลับคลายง่ายกว่าที่คิด ด้วยความคาดหวังความหน่วงหนึบแตกสลายแน่นอน แต่ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลยผิดคาดไปมาก แต่ก็ยังโอเค ด้วยเรื่องคดี การลักพาตัว การพูดถึงความรุนแรง ประเด็นทางสังคมค่อนข้างเข้ากันได้กลมๆอยู่ความชอบเลยปัดขึ้น

ตัวละครลู่เฟิงเด่นตอนต้นจริงๆกระทั่งปักใจไม่ลืมหูลืมตัวจนมาเจอเฉลยเราก็รับได้แต่ต้องยอมรับว่ามันแผ่วปลาย ตัวละครหมินโอวลึกลับแต่ก็เหมือนขาดบางอย่างจุดที่ชอบก็มีคือความจิตของเขาเนี่ยเขาคุมได้จริงๆนะแม้จะไม่ชอบมากแต่ก็คุมได้ ได้ดีกว่าพระเอกจิตหลายเรื่อง

เราชอบแต่ก็คิดว่าขาดบางอย่างยังดึงอารมณ์ได้กว่านี้แต่พล็อตประมาณนี้ส่วนตัวก็ถูกจริตเราแล้วเลยอ่านได้สนุกๆเพลินๆ 2 เล่มหนาๆแต่แปปเดียวจบ มันโอเคคคค้

[ฟอยอ]

4.5/5

ชีวิตพระเอกตอนเด็กน่าสงสารมาก พยายามจะเป็นคนปกติให้ได้มากที่สุด แต่ก็ได้เจอรักที่ดีแล้ว
นายเอกบุคลิกน่ารำคาญ แต่รู้สึกไม่รำคาญเลย เห็นใจด้วยซ้ำ แถมแข็งแกร่งกว่าที่คิด

พาร์ทว่าความ พอมีคดีพอให้กรุบกริบ

ตอนแรกดูปกนึกว่านิยายแฟนตาซีด้วยซ้ำ