มิติลับ ชั่วข้ามคืน เล่ม 1

子夜鴞 #1

by Yan Liang Yu, 顏涼雨, Kuro Hyou (Illustrator)

ผ่านไปสิบปี จู่ๆ ‘อู๋เซิง’ ซึ่งเป็นรักแรกฝังใจ ก็ปรากฏตัวในชุดนอนต่อหน้า ‘สวีวั่ง’ นี่มันต้องเป็นฝันดีแน่ๆ แม้ตอนนี้พวกเขาจะยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหิมะที่หนาวเหน็บ ในหัวของสวีวั่งกลับไม่คิดอะไร นอกจากอยากเข้าไปจุ๊บอีกฝ่ายสักที แต่ให้ตายเถอะ! ทำไมที่นี่ถึงมีหมีด้วยล่ะ! และเมื่อกรงเล็บของหมีตัวนั้นตะปบลงบนไหล่เขา นำมาซึ่งความเจ็บปวดสมจริง ในตอนนั้นเองที่ทำให้เขามองเห็นความจริงอย่างแจ่มชัด! ใช่! อู๋เซิงที่อยู่ตรงหน้าเป็นตัวจริง ทั้งยังมีคนอื่นๆ...ซึ่งก็เป็นคนจริงๆ เช่นกัน และสถานที่เหนือจินตนาการ หลุดออกจากโลกความจริงแห่งนี้ก็มีชื่อว่า ‘เซียว’ - เมื่อเวลาเที่ยงคืนมาถึง เสียงนกเค้าแมวร้องส่งสัญญาณ ผู้ที่ถูกเลือกจะถูกดูดเข้าไปยังมิติพิศวงโดยไม่อาจขัดขืนได้ ถูกบังคับให้รวมกลุ่มกัน และฝ่าฟันอันตรายซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฟ้าสาง เวลากลางวัน พวกเขาต้องนอนพักเอาแรง รวมถึงเดินทางไกล มุ่งหน้าไปยังเป้าหมาย ซึ่งก็คือประตูสู่ด่านใหม่ ส่วนเวลากลางคืน พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับอันตรายสุดหิน ฝ่าด่านที่ไม่มีจุดสิ้นสุด ซึ่งเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้หลุดพ้นจาก ‘เซียว’ ได้ – แต่ในทีมของสวีวั่งมีมันสมองที่ชอบปริศนาสุดหินอย่างอู๋เซิงอยู่ทั้งคน หัวหน้าทีมอย่างเขาจึงกล้าป่าวประกาศออกมาด้วยความมั่นใจ ไร้กังวล (?) ลุกขึ้นสู้กันเถอะพวกพ้อง! ดุเดือดเลือดสาดไม่หวาดหวั่น อันตรายแค่ไหนไม่เคยกลัว!

506 pages, Paperback

Published February 1, 2022

About the author

Associated Names:
* 颜凉雨 / 顏涼雨 (Chinese)
* Yan Liang Yu (English)
* เหยียนเหลียงอวี่ (Thai)
* Nhan Lương Vũ (Vietnamese)

Reviews

[Jiji Jidapa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 5 เล่ม
4.5*

นิยายแนวมิตรภาพ เล่นเกมส์เป็นทีมเพื่อเอาชนะระบบ ทุกๆ เที่ยงคืนผู้เล่นจะถูกดึงเข้าไปในโลกเสมือนเพื่อนเล่นเกมส์ฝ่าด่านไปเรื่อยๆ สนุกเกินความคาดหมายค่ะ อ่านเพลินมากถึงจะมีห้าเล่มหนาๆ ก็ตาม ส่วนเกมส์มีกฎกติกาจริงจัง แต่ละเกมส์น่าสนใจ ตื่นเต้น โทนของเรื่องไม่เครียดมาก มีความโบ๊ะบ๊ะ ขายขำสูง แต่ก็ยังพอได้ลุ้นได้เอาใจช่วยอยู่ ชอบคาแรกเตอร์ของทั้งห้าคน รวมทั้งทีมคู่แข่งอื่นๆ น่ารักค่ะ เคมีเข้าขากันเป็นทีมดีมาก เรื่องนี้ไม่เน้นความรักพระนายมากนัก แต่ก็ยังมีอยู่

ส่วนตัวแอบเสียดายเส้นเรื่องความรัก เริ่มต้นมาเหมือนจะมีปมให้คลาย แต่สรุปว่าปมมันบ๊างบางและคลี่คลายเร็วไปหน่อย แต่ก็เข้าใจได้ เพราะมาแนวมิตรภาพมากกว่า

ถ้าชอบนิยายแนวฝ่าด่าน เน้นมิตรภาพ แก้ปริศนา ไม่ซีเรียสว่าเรื่องรักมันแห้งแล้ง ก็อยากแนะนำค่ะ เพราะสนุกติดหนึบจริงๆ

[Ning · Rating 4 out of 5]

ถือเป็นเล่มจบปีได้ประทับใจมาก

เป็นแนวทะลุมิติเกมส์ที่ประทับใจมากถึงมากที่สุด เป็นที่หนึ่งในใจตอนนี้ (เท่าที่นึกออก) ติดใจคนเขียนตั้งแต่ มหาลัยซอมบี้แล้ว (เป็นเล่มที่ชอบที่สุดในแนวซอมบี้)

ปกติจะไม่ค่อยสนแนวทะลุมิติไปเล่นเกมส์เท่าไหร่ แต่ติดใจคนเขียนเลยลองอ่าน .. ปรากฏว่า ... ติดมากกกกกกก ... อ่านไม่หยุด อยากรู้อยากเห็นตลอดเวลา เอาใจช่วยตลอด ๆ ๆ

เล่มนี้ก็ยังคงจุดเด่นของคนเขียนนะคะ คือ มิตรภาพ ตัวละครที่น่ารัก น่าเตะ .. ตัวละครบุคลิกที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิงในแต่ละคน แต่พอมารวมกันก็คือความพอดี .. ปกติในแนวเกมส์ ตัวเอกจะเก่งมาก ซูมาก .. แต่เรื่องนี้ คือต้องรวมกัน .. เห็นภาพเลยว่าถ้าเดี่ยว ๆ ไม่น่ารอด .. ฮาาา

สิ่งที่ชอบที่สุดของคนเขียนก็คือ Vibe ของเรื่อง.. อ่านแล้วไม่เครียด ไม่ต้องระแวง ใครจะฆ่าใคร ใครจะหักหลังใคร แล้วเรื่องนี้ก็คือ เตรียมฮาอย่างเดียว


สรุปที่ประทับใจมาก สนุกมาก และ เพลินมากค่ะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

3.5 ดาวปัดขึ้น ⬆️ ช่วงแรกเป็นการอ่านแบบต่อไม่ค่อยติด ด่านหิมะก็งง ๆ เหมือนตัวละคร ด่านบนเครื่องบินก็ไม่ชอบ มันยืดจนสงสัยตัวเองว่าอาจจะไม่ถูกจริตกับแนว survival-thriller อย่างที่คิดก็ได้ เคมีตัวละครก็ไม่ถึงขั้นกรี๊ด กติกาในโลกก็ไม่ดุเดือดเท่าไหร่เลยไม่ลุ้นไปกับเนื้อเรื่องเลย เอาจริง ๆ รู้สึกว่ามันจืด

จนมาถึงด่านทะเลกับด่านซอมบี้ค่อยรู้สึกสนุกหรือความจริงเราแค่อาจจะชอบแนวซอมบี้ก็ได้ แต่มันทำให้กลับมาสนุกกับเล่มนี้ต่ออีกหน่อย

[Panchaya · Rating 5 out of 5]

ชอบคุณนักเขียนมากจริง ๆ

[Yupaporn Zuyu · Rating 5 out of 5]

พระเอกนายเอก ต้องเข้าไปเล่นเกมทุกเที่ยงคืน การผจญภัยและย้อนอดีตความรักวัยเยาว์ของทุกคู่

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

ตัดสินใจลองอ่านเรื่องนี้เพราะคนแต่งคือคนเดียวกับที่เขียน "มหาวิทยาลัยซอมบี้"
เพิ่งอ่านจบเล่มแรก สนุกกว่าที่คิดค่ะ 😀

ตัวเอกในเรื่องคือ "อู๋เซิง" กับ "สวีวั่ง" (จริงๆ มีอีกสองคนที่ออกเยอะแทบจะพอๆ กับตัวเอก
เพราะในเรื่องต้องไปไหนมาไหนกันเป็นทีม 4 คน แต่พระเอกนายเอกคือคู่นี้)

อู๋เซิงกับสวีวั่งเคยเรียนด้วยกันตอนมัธยม เป็นเพื่อนกันแบบภายนอกเถียงกัน เอาชนะกัน
(แต่ในใจนั้น 😍) แต่ไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบปีเพราะอู๋เซิงย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับครอบครัว
มาได้เจอกันอีกครั้งในมิติลับที่พวกเค้าตั้งชื่อกันเองว่า "เซียว" (นกฮูก)

ในโลกของเซียวมันเหมือนกับเกมๆ นึง ที่มีด่านให้แต่ละทีมค่อยๆ ฝ่าฟันไป
แต่มีทั้งหมดตั้ง 23 ด่าน!!! 😅 สงสารเลย จะเลิกเล่นก็ไม่ได้
ยังดีที่เกมนี้ไม่เอาถึงตาย หมายความว่าถึงเกมจะโหดหรือใช้ความทรหด
ต้องต่อสู้ ต้องใช้สติปัญญา อาจจะมีบาดเจ็บหรือตายในเกม แต่จะไม่ถึงตายในชีวิตจริง
แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีผลเลย เช่น ถ้าบาดเจ็บในเกม กลับมาในชีวิตจริงร่างกายก็จะบาดเจ็บ
เพียงแต่อาจจะไม่รุนแรงเท่าตอนที่เจอในเกม และเกมนี้เป็นเกมที่ต้องเข้าไปในเซียวตอนกลางคืน
ออกมาตอนเช้ามืด ทำให้การใช้ชีวิตมันต้องปรับหมด ใครต้องทำงานประจำ ปลีกตัวไม่ได้
ก็ทรมานน่าดู แล้วบางด่านต้องเดินทางไปไกลๆ ต่างมณฑลด้วย ถ้าไม่ไปก็ไม่ผ่าน
คนทำงานอิสระอาจจะมีปัญหาน้อยหน่อย แต่อย่างสวีวั่งซึ่งตอนแรกทำงานประจำ
มาถึงช่วงที่ต้องเลือกเลย (ยังไม่พูดถึงเรื่องค่าใช้จ่ายที่ต้องจ่ายจริงๆ อีกนะ) ╰(*°▽°*)╯

อู๋เซิงกับสวีวั่งกลับมาเจอกันในเกม โชคดีมากถูกจับมาอยู่ทีมเดียวกัน
สมาชิกในทีมก็ดี คนที่มาตั้งแต่แรกเลยคือน้องเล็กของทีม ชื่อ "ค่วงจินซิน"
น้องค่วงลุคคุณหนูมาก (จริงๆ น่าจะครอบครัวรวย) เรียนมหาวิทยาลัย เอกชา..เริ่ด😎
เสี่ยวค่วงนิสัยดีมาก มองโลกในแง่ดีมากๆ รู้กาละเทศะ อยู่เป็น เข้ากับคนอื่นได้ง่าย
ส่วนสมาชิกอีกคนมาทีหลัง แต่ย้อนอดีตไปไกล เพราะ "เฉียนอ้าย" เป็นเพื่อนสมัยมัธยม
ของสองหนุ่มที่พลัดพรากจากกันและมาเจอกันอีกทีตอนอู๋เซิงกับสวีวั่งต้องมาเล่นเกมนี้นั่นเอง

เล่มแรกมี 10 บท แต่เล่มหนาเอาเรื่อง มาถึงด่าน 3 เอง ยังนึกไม่ออกว่าถ้า 5 เล่มจบ
จะไปถึงด่าน 23 ทันมั้ย 😂😂😂 ในเล่มแรกมีบางช่วงรู้สึกว่าอืดไปหน่อย
อย่างตอนบนเครื่องบิน แต่มีบางช่วงที่ประทับใจ ตอนเจอเหมาชีผิงที่ทะเลไร้ขอบเขต
ก็ชอบ ตลกกับการต่อรองสมกับอาชีพเก่าของสวีวั่งด้วย สงสารเหมาชีผิงด้วย

บรรยากาศโดยรวมในเรื่องไม่ได้เครียด เพราะสมาชิกในกลุ่มผลัดกันปล่อยมุก อาจจะยกเว้นอู๋เซิ่ง
ที่คาแร็คเตอร์อัจฉริยะ สมองใส แต่พูดภาษาธรรมดาที่ชาวบ้านฟังไม่ค่อยออก
ต้องมีสวีวั่งคอยแปลจีนเป็นจีนให้เพื่อนๆ อีกที เพราะฉะนั้นไม่ต้องพูดถึงเรื่องปล่อยมุก
แค่พูดให้น้องค่วงกับเฉียนอ้ายฟังรู้เรื่องก็พอแล้ว 😆

สรุปว่าสนุกดีค่ะ พอดีเล่ม 2 ออกมาแล้ว จะได้รู้ว่าด่านต่อไปเป็นยังไง

ป.ล. นักแปล "อ้วนสุด" แปลดีนะคะ อ่านลื่นดี ยกเว้นบางคำที่อ่านแล้วสะดุด
อย่าง "เสียงอุดอู้" คำว่า อุดอู้ มันใช้กับเสียงได้ด้วยเหรอเนี่ย 🤔

[xkdlaej · Rating 1 out of 5]

本來對《鬼服兵團》嘅作者好有期待，但好失望。捱到第三關頂唔順。

冇死亡威脅嘅無限流 / 闖關，邊到平平無奇。同現實世界坐標接軌呢一點亦造成好多bug (雖然未知會唔會喺書後面解決，但 so far 覺得呢個設定令鴞世界冇咗種神秘感，亦冇嗰種去咗異域嘅緊張。

人物好片面，技能無聊，闖關唔用腦。

出到嚟就係唔好睇，兼冇印象。