วัตถุโบราณลงเขา เล่ม 2

วัตถุโบราณลงเขา #2

by Yuán Hégù, 缘何故, หยวนเหอกู้

ในยุคศตวรรษที่ 21 ที่สุดแสนจะล้ำสมัย เพื่อฟื้นฟูสำนัก วัตถุโบราณตนหนึ่งที่อาศัยในภูเขามาไม่รู้นานเท่าไรก็ได้อาศัยร่างมนุษย์ที่เก็บมาระหว่างทาง ก่อนรวบรวมก้อนเงินและเหรียญเงินลงจาภูเขามุ่งหน้าสู่เมือง

แต่กลับพบว่าเรื่องอย่างการฟื้นฟูสำนักนี้
ไม่ว่าจะเป็น สถานที่ สร้างบ้าน ตกแต่งภายใน คนงาน ประกันสังคม....ฯลฯ การเริ่มต้นธุรกิจในยุคสมัยปัจจุบันนั้นลำบากเสียจริง เงินก็หายาก งานยิ่งแล้วใหญ่ พอท้องหิวก็ได้แต่อาศัยกินวิญญาณผีเร่ร่อประคับประคองชีวิตไปวันๆ

หลังคุณชายใหญ่ที่พ่อแม่ไม่รักของตระกูลเว่ยกลับมาจากการหายตัวไปเป็นแรมเดือน อยู่ดีๆนิสัยก็เปลี่ยนไปอย่างมาก อารมณ์แปรปรวน พละกำลังผิดมนุษย์ เห็นใครขัดหูขัดตาก็ต่อยตีคนนั้น นับวันยิ่งกลายเป็นคนหัวแข็งไม่ยอมใคร ทั้งยังเลิกถ่ายละคร เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องไสยศาสตร์ล้าสมัย จะมีพายุหรือฝนตกก็ไม่ว่างเว้น นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

366 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

Associated Names:
* Yuán Hégù / The Reason Why (English)
* 缘何故 (Chinese)
* หยวนเหอกู้ (Thai)

Reviews

[Kamons · Rating 2 out of 5]

เราไม่ชอบเซ็ตติ้งของโลกในนิยายเล่มนี้อ่ะ รวมถึงไม่ชอบความขายขำ ความตลกที่ยัดเข้ามา เราชอบเล่มแรกที่ตลก แต่พอมาขายความตลกแบบเดิมในเล่มสองก็ไม่ชอบแล้ว รู้สึกเยอะเกิน เบื่อ รวมถึงการก่อตั้งสำนักไท่ชังที่พอไปปราบผีก็ไม่ปราบ แต่ไปพาภูติผีวิญญาณมาทำงานบริษัท ไปปราบกี่ที่ก็พาวิญญาณออกมาทำงาน ตอนหลังพาออกมาทำงานบันเทิง คือ~อะ~ไร~ สักพักมียมฑูตมามอบใบรับรองบริษัท คือ~อิ~หยัง~อ่า ก็ไม่ใช่ว่าจะเขียนไม่ได้ แต่โดยส่วนตัวไม่ชอบโลกที่เซ็ตไว้แบบนี้และโดยวิธีเขียนแบบนี้ด้วย แต่ก็ซื้อมาครบชุด 5 เล่ม คงอ่านต่อ และหวังว่ามันพอจะอ่านได้นะ

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

3.5 stars. Still entertaining.

[Breezy Riz · Rating 4 out of 5]

ตลกบ้าบอมาก
เว่ยซี นายเอกเป็นวิญญาณอยู่ในป่าที่มีข่ายเวทย์ปกป้องอยู่ มีอาจารย์ตาบอดอยู่คนนึง
สิ่งมีชีวิตที่ตายในป่านั้นจะกลายเป็นวิญญาณ ไม่เวียนว่ายตายเกิด
หน้าที่ของเว่ยซีตอนอยู่กับอาจารย์ก็มีแค่หาอาหาร ตักน้ำ ตัดฟืน ส่วนอาจารย์ก็เทศนาโปรดสัตว์น้อยใหญ่ รวมถึงสวดส่งวิญญาณในป่า
แต่เว่ยซีมีความพิเศษคือ เวยซีหิวอยู่ตลอด และเว่ยซีกินได้ทุกอย่างไม่เลือก ไม่ว่าจะ คน สัตว์ สิ่งของ หรือวิญญาณ
แต่ด้วยคำสั่งสอนปนบ่นของอาจารย์ เว่ยซีเลยกินได้แค่วิญญาณร้ายที่มีจิตอาฆาต วิญญาณบริสุทธิ์กินไม่ได้
วันนึงอาจารย์ก็ตาย ทิ้งเว่ยซีไว้พร้อมกับคำสั่งเสียให้ฟื้นฟูสำนักไท่ชัง
หลังฝังศพอาจารย์ นายเอกก็ไปเจอศพมนุษย์กลางป่าน่าแปลกที่วิญญาณข้างๆ ศพนั้นก็ชื่อเว่ยซี และยังมีใบหน้าที่คล้ายคลึงกับเว่ยซีถึงแปดส่วน
พอเว่ยซีสวดส่งวิญญาณเวยซีอีกคนแล้ว รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นว่าเข้ามาอยู่ในร่างของเว่ยซีที่เพิ่งตายไปเสียอย่างนั้น
แต่ด้วยความเป็นศิษย์ที่ดี ไม่ลืมคำสั่งเสีย เว่ยซีเลยเดินทางลงจากเขา เพื่อหาทางฟื้นฟูสำนักไท่ชังให้อาจารย์

ลงจากเขา แบกตะกร้าขึ้นหลังมาหนึ่งใบ เงินทองก็ไม่มี หิวก็หิว เลยไปทำตาละห้อยอยู่หน้าร้านขายแป้งทอดราคา 10 หยวนในอารามแห่งนึง คนขายสงสารเลยให้กินฟรี เว่ยซีเลยให้ยันต์ที่มีไปหนึ่งใบ พอเว่ยซีจากไป คนขายแป้งทอดเข้าไปแยกคนที่กำลังทะเลาะกัน เลยโดนผลักตกหน้าผา ขณะที่คิดว่าต้องตายแน่ๆ แต่ร่างกลับลอยขึ้นมาเอง และในกระเป๋าก็เจอยันต์ที่สลายกลายเป็นขี้เถ้า เลยได้แต่ขอบคุณท่านเซียนที่ช่วยชีวิต(?)

จะออกจากอาราม ผ่านที่กั้นที่ต้องเสียบตั๋วเข้าไปถึงจะเปิด แต่เว่ยซีเพิ่งลงจากเขา จะเอาตั๋วมาจากไหน ขณะที่คิดว่าจะทุบหัวคนคุมประตูดีไหม ก็มีผู้ใหญ่ใจดีช่วยจ่ายเงินให้ เว่ยซีดีใจ อยากตอบแทบ เห็นสัตว์ร้ายตัวดำเมี่ยมเข้ามาหาผู้ใจบุญ เลยกระชากลูกกะตาสัตว์ร้ายออกมา แล้วกัดแง่มเข้าไป… สัตว์ร้ายนั้นคือรถยนต์ 🤣
แต่ด้วยความอยากตอบแทน แม่สามีผู้มีพระคุณจะมองเว่ยซีเป็นนักต้มตุ๋น
เว่ยซีเลยฉีกชายเสื้อเน่าของตัวเอง เขียนยันต์ให้ผู้มีพระคุณไป ปรากฏว่าจะหว่างทางคุณนายหลินประสบอุบัติเหตุ รถขนท่อนไม้ที่ขับอยู่ข้างหน้าเชือกขาด ท่อนไม้พุ่งทะลุกระจกหน้ารถเข้ามาแต่หยุดก่อนจะกระแทกหน้าคุณหลินไปเส้นยาแดงผ่าแปด คุณนายหลินรู้สึกร้อนๆ เลยก้มดู เห็นผ้าเน่าของเว่ยซีไฟลุกสลายเป็นขี้เถ้าไปต่อหน้าต่อตา อ่า นี่มันท่านเซียนชัดๆ ต้องตามหาท่านเซียนให้เจอ!

พอละ เล่ายาวกว่านี้จะสปอยล์ เอาเป็นว่าหลังจากนั้น เว่ยซี ที่ใสซื่อ เด๋อๆ ด๋าๆ ก็ต้องต่อสู้กับชีวิตแบบสังคมนิยม แค่จะเปิดสำนัก ทำไมต้องรู้เรื่องภาษี แล้วทำไมผีในเมืองถึงมีแต่ตัวที่กินไม่ได้ เว่ยซีหิว! เอ๊ะ ว่าแต่ศิษย์รองที่รับเข้าสำนักนี่หอมจังเลย ขอกินหน่อยจะได้ไหมนะ

[Tippy Chee · Rating 4 out of 5]

เริ่มแล้วววว เล่มนี้ช่วงต้นถึงกลางเล่มน่าเบื่อหน่อย แต่ค่อยหนุกขึ้นนิดหน่อยช่วงท้าย ๆ เริ่มค่อย ๆ เฉลยที่มาของเจ้าเว่ย กับพี่ซั่วทีละนิดแล้ว ในด้านความสัมพันธ์ก็มีการพัฒนาขึ้นแบบ อั่ยยะ น้อนเว่ยคือมาแนวอินโนเซ้นต์อ่ะนะ ส่วนพี่ซั่วก็ดูเหมือนใกล้จะหมดความอดทนมากขึ้นทุกที ฮาๆๆ การเดินเรื่องยังคงไปแบบเชื่องช้าเหมือนเดิม ตลกบริโภคไปเรื่อยอ่ะ บรรดาผีสางในเรื่อง ก็ยังคงมีแต่ผีติงต๊อง อยากให้มีตัวโหด ๆ โผล่มาบ้างจัง อีกสามเล่มจะได้เห็นไหมเนี่ย ติดตามกันต่อไป 😅

[Alice · Rating 3 out of 5]

ยังตลกอยู่ อ่านได้เรื่อยๆ แบบไม่วาง