Αν βρίσκεσαι σε ένα καφέ μέσα σε μια υπαίθρια αυλή, σούρουπο, να παίζει πολύ απαλά και αργά μπλουζ, στο διπλανό τραπέζι να κάθεται ένα ζευγάρι τουριστών και η κοπέλα να λικνίζεται με τη μουσική, να σου στέλνει κλέφτες ματιές, εσύ να έχεις στο τραπέζι πέντε έξι βιβλία, τότε διαλέγεις το Δομιανό και αφήνεσαι στη στιγμή. …..με όλες τις ενοχές σου.