Neven

by Peter Middendorp

Er is waarschijnlijk één straf erger dan de rolstoel, en dat is te moeten toezien hoe een ander in jouw plaats in die rolstoel zit, en daar voor altijd in zal moeten blijven zitten. Zonder te denken of te praten, met alleen wat geluiden af en toe, en soms een automatische beweging van een arm, een schouder of een been. (Vegetatief, hoort hij wel eens zeggen.) Dit alles denkt Robert Oosterhof als hij zijn neef Arie een jaar na de aanslag ophaalt uit een instelling, voor een tripje naar een Waddeneiland. Een vergissingsaanslag was het – of heeft Robert de daders een handje geholpen om in plaats van hem zijn neef Arie te grazen te nemen?

De neven lijken als twee druppels water op elkaar. Alles hebben ze samen gedaan, vanaf hun vroegste jeugd. Opgroeien. Studeren. De wiethandel. Alles, totdat Arie zijn hoek van de handel verkoopt en Robert alleen in hun oude leven achterlaat, dat intussen in handen is van een nieuwe generatie criminelen: serieuzer, en meedogenlozer. Robert had zich hun leven altijd voorgesteld als een zeldzaam verhaal van liefde, loyaliteit en verbondenheid. Maar naarmate de tocht naar de Wadden vordert en moeizamer wordt, vraagt hij zich steeds meer af: klopt het wel wat ik altijd heb gedacht? Hebben we wel alles samen gedaan? Lijken wij wel net zoveel op elkaar als we altijd hebben aangenomen?

Neven is een onthutsende, zwartkomische noodlotsroman. Over de vraag of we elkaar willen, moeten, kunnen redden. Of we ons moeten verzetten tegen het noodlot of dat beter kunnen omhelzen.

Genres: Audiobook, Fiction

176 pages, Paperback

First published February 25, 2022

Reviews

[Frederieke · Rating 3 out of 5]

Leest als een trein, maar ergens ook best deprimerend...
Ik heb wel genoten van de schrijfstijl van Peter Middendorp, met zinnen waarom ik hardop heb gelachen, zoals: '(...) begeleid door het kraaien van de fazanten in de grassen tussen de duinen; ze klinken alsof iemand op ze is gaan staan.'

[Fabian · Rating 4 out of 5]

“Eerst blowde ik bij het werken, daarna werkte ik bij het blowen, nu lag het werken even stil. De vraag was of de wiet het werken had verdrongen of dat het werken uit zichzelf was vertrokken en de wiet alleen maar de vrijgekomen ruimte had ingenomen.”

[Reyer · Rating 3 out of 5]

Over een paar uur ligt het wad bloot, het rottende, stinkende onland, dat niet voor niets voor het einde van de wereld wordt aangezien, waarin je geen stap kunt zetten zonder er tot je liezen in weg te zinken, en waarop bij eb vooral de lage soorten achterblijven, kwallen, slakken, kreeftjes en krabbetjes, schielijk schieten ze weg.

Leuk geschreven verhaal over twee neven die zoveel op elkaar lijken – hun vaders zijn broers en hun moeders zussen – dat ze makkelijk door elkaar te halen zijn. Eén van de twee zet de wietteelt voort die ze samen begonnen waren. Wanneer dat fout gaat, boet de ander ervoor.

Het contrast tussen de kalmte van het heden, dat zich afspeelt op Schiermonnikoog, en het verleden van de neven maakt de lezer nieuwsgierig. Het verhaal is kort genoeg om te blijven boeien. Het was de eerste keer dat ik werk van Peter Middendorp (1971) las. Zijn oog voor de mens en de streek(taal) – ‘kort voor de kop’ – is interessant.

Zoet water neemt niet, het krijgt: de mannen vielen dronken in het kanaal en werden de volgende ochtend dicht bij huis teruggevonden, niet later op een verre kust, alleen nog te herkennen aan het gebit.

[Zwier · Rating 4 out of 5]

Bijzonder thema. Over de verbondenheid die ondanks een handicap blijft bestaan. Einde viel ietwat tegen.

[Gerard de Bruin · Rating 5 out of 5]

Geweldig verhaal door een van de beste stilisten in de Nederlandse literatuur van vandaag. Elke zin is puntgaaf en toch leest het alsof het allemaal vanzelfsprekend is dat het er staat zoals het er staat. Aanrader

[Stef Smulders · Rating 3 out of 5]

3.5 IJzersterk begin met de geweldige stijl van Jij bent van mij, maar daarna ontvouwt zich een vrij voorspelbaar verhaal met een slap einde. De onderhuidse spanning van Jij bent van mij ontbreekt volledig. Ik mis ook een beschrijving van de achtergrond, de ouders, van de ik-figuur, nodig om hem beter te begrijpen.

[Bruno · Rating 2 out of 5]

Onschuldig boekje, dat voortdurend twijfelt tussen thriller en diepgang, en daardoor misschien wat al te grote ambities heeft. Goed geschreven, maar ik had het einde al door nog voor de plot goed en wel begonnen was.

[Dorien · Rating 4 out of 5]

Wat kan ie schrijven, die Middendorp. Wie houdt van de precieze, kale stijl van Walter van den Berg (en zijn karaktertekening), die moet Middendorp niet laten liggen.

[Ruben · Rating 5 out of 5]

Fantastisch

[Pepijn Stokdijk · Rating 2 out of 5]

Ik wist niet dat zo’n dun boek, toch zo tergend langzaam kan gaan. De ‘spanningsopbouw’ duurde me echt veel te lang en de herhalingen van Robert over dat hij dingen écht anders had moeten doen evenzeer.
Het einde maakt nog wel wat goed. 2⭐️.

[Marieke · Rating 3 out of 5]

“Wat wil je redden of bewaren?” Roberts worsteling over schuld roept ongemak op. Het einde hangt vanaf bladzijde 1 als een donkere (en bevrijdende?) wolk boven Arie en Robert.

[Nannini · Rating 2 out of 5]

Twee sterren omdat ik het boek een stuk minder vond dan Jij bent van mij en Vertrouwd voordelig.

[Nicole Kuiper · Rating 2 out of 5]

Niet mijn boek. Wel mooie zinnen maar een langdradig verhaal waar ik op bezoek 1 al dacht zo gaat het aflopen. Grappige is dat de andere leesclub leden hele andere ideeën hadden aan de start van dit boek.

[Rian Van · Rating 3 out of 5]

Hij schrijft erg goed maar ik vind het verhaal toch iets te weinig.

[Katrin · Rating 3 out of 5]

***(*)

[Lauri van Oosterom · Rating 4 out of 5]

Mooi, maar ook erg deprimerend verhaal. Je vliegt door dit boek heen, maar het is verre van een oppervlakkig verhaal. Uiteraard zie je het einde ruim van tevoren aankomen, maar toch vind ik het allemaal erg mooi opgeschreven.

[Marnix Verplancke · Rating 5 out of 5]

Arie en zijn neef Robert zitten op de ferry naar Schiermonnikoog, de een in een rolstoel, de ander op een bankje ernaast. Arie is immers op de rand van het trottoir gevallen en gaat sindsdien als een plant door het leven. Wat ze op het Waddeneiland gaan doen weet je niet. Plots hurkt Robert voor Arie neer en vertelt hem dat het zijn schuld is dat hij zo zwaar toegetakeld werd door die gastjes op die scooter. Ze hadden het op hem gemunt, aldus Robert, en dus was hij een nachtje bij Arie gaan logeren, hopende dat ze de ochtend nadien de verkeerde zouden neerschieten.
Robert en Arie zijn neven. Hun vaders waren broers en hun moeders zussen, wat verklaart waarom ze zo op elkaar lijken. ‘Als je Robert door een schutting gooit,’ zei zijn vader altijd, ‘kun je hem met Arie repareren.’ En ze schoten ook goed op. Ze hadden samen een wietkwekerij tot Arie deze onaangekondigd verkocht. En dus moest Robert sindsdien van zijn kleine schrijfopdrachtjes proberen overleven, al schnabbelde hij nog wel wat bij door zijn schrijfkamer door de koper van de kwekerij te laten gebruiken als opslagplaats. Tot Roberts vrouw het beu was en hij tegen de dealers zei dat ze hun spul moesten komen halen. Toen bleek er opeens veel tekort te zijn en dreigden ze hem af.
Als geen ander weet Middendorp in het hoofd te kruipen van iemand die in een hoek gedreven is, hoe hij crepeert van de angst, anderen de schuld probeert te geven en uiteindelijk alles wil opofferen om aan de dood te ontsnappen. En hoe zijn geweten daar nadien door in de knoop geraakt. Net als in zijn vorige boek, het voortreffelijke Jij bent van mij, waarin een boer dertien jaar lang worstelt met zijn herinneringen aan de avond dat hij een meisje verkrachtte, gaat Middendorp op zoek naar het grote drama in de kleine mens. Middendorps boeken zijn in feite hedendaagse Griekse - wat zeg ik - Nederlandse tragedies.

[Reader · Rating 4 out of 5]

Wat geeft Peter Middendorp toch altijd interessante inkijkjes in andermans gedachtenwereld. Zo ook in dit beklemmende verhaal over een slappe, laffe man die uit de drugswereld wil stappen (althans zijn zwangere vriendin wil dit). Ik wilde bijna zeggen liefdeloze man, maar het hele boek is doordesemd van zijn liefde voor zijn neef. Deze neef is de feitelijk de oorzaak van het verblijf in en de problemen met deze drugswereld. Het laffe gedrag van de hoofdpersoon heeft gruwelijke gevolgen, leidend tot een verterende gewetensnood. Dit wordt zo goed beschreven dat je (bijna) medelijden met de hoofdpersoon krijgt. Het boek krijgt nét geen 5 sterren vanwege het verwarrende stukje in het voorlaatste hoofdstuk, dit had er niet in gehoeven.

[Martyvanrijen · Rating 3 out of 5]

Over twee neven die samen in de criminaliteit zaten maar waarbij iets gruwelijks misgaat als een van beiden daar uitstapt en de andere hem volgt. Over vriendschap en familie, en vooral over schuldgevoel. Bleef uiteindelijk beetje oppervlakkig vond ik, en einde ook niet heel verrassend. Viel dus wat tegen na Jij bent van mij, van dezelfde auteur, maar dat had daardoor misschien ook te hoge verwachtingen, dan valt het snel tegen.

[Anitaleest · Rating 3 out of 5]

Een boek over schuldgevoel tussen neven vanwege een 'vergisaanslag' waardoor 1 van hen blijvend gehandicapt is.
Het verhaal wordt verteld vanuit 1 persoon en daardoor krijg je niet alles te weten, bovendien vertelt hij vaak een verhaal binnen een verhaal en soms daar binnen nog een zijsprong, om plotseling weer bij de kern te komen. Dat vond ik best verwarrend. Het eind was voorspelbaar. Aardig verhaal maar niet bijzonder.

[Suzanne Brink · Rating 4 out of 5]

Fantastische schrijver, ik hou van zijn gedachten, humor en scherpte. Laatste hoofdstuk was huiswerk. Moet het voor de schrijver zelf geweest zijn, maar was het voor mij ook. Te zorgvuldig verteld. We wisten al waar het heen ging, maar het moest nog zo nodig uit den treure en virtuoos uit de doeken worden gedaan.

[Steven · Rating 3 out of 5]

Een mooi boekje. Ik twijfelde tussen drie en vier sterren. Het tweede deel leest wel weg als een soort thriller, zoals andere mensen hier ook al zeiden. Maar het is toch wel echt meer dan dat. Stijlvol geschreven en met genoeg ruimte voor overpeinzingen over familie, schuld, en spijt. Een leuke kennismaking met Peter Middendorp.

[Annemarie · Rating 4 out of 5]

Intrigerend verhaal. Wat is erger; slachtoffer zijn of schuldig zijn aan een ander zijn ongeluk? Mooie observaties in beeldende taal. Herlees vooral de prachtige eerste zin wanneer je het boek uit hebt.

[Maarten de Groot · Rating 4 out of 5]

Peter Middendorp is een geweldige schrijver en het is erg zonde dat ik daar nu pas achter kom. Niet zo goed als 'Jij bent van mij', maar wel gewoon weer een enorm goed boek. Snel nog meer van deze schrijver lezen!

[Bart · Rating 4 out of 5]

Bijzonder verhaal dan zich stukje voor stukje als een ui laat pellen. Ergens een tegenvaller dat we niet tot het binnenste komen. Qua stijl en golvende zinnen erg onder de indruk van dit boek.

[Karin L · Rating 4 out of 5]

Knappe mix van ongemakkelijk pijnlijk en humor

[Jacqueline · Rating 3 out of 5]

Leuk, dit boek stond op de Kobo-plus en ben ik zonder iets vooraf gelezen te hebben gaan lezen. Het is geen vrolijk boek, mooi geschreven en ik las het in 1 adem uit.

[Jorg · Rating 1 out of 5]

Nee.

Gewoon nee. Ik vind helemaal niks aan dit boek aantrekkelijk of een aanrader.

[Fransien Vandeweghe · Rating 4 out of 5]

4,5 *