«…Της είχα δέσει τα χέρια και τα πόδια για να μην αντιδράσει και με τινάξει από το στήθος της που το πατούσα με τα γόνατά μου. Ήταν χειροδύναμη, αλλά το είχα προβλέψει και γι’ αυτό πέτυχε το σχέδιό μου. Δεν της έκλεισα τα μάτια. Ήθελα να βλέπω την κατάπληξή της όταν την έσυρα από την κρεβατοκάμαρα στο χολ και από ’κεί στην πίσω έξοδο του σπιτιού μέσα στον κήπο με τη συκιά και τις δύο λεμονιές. Είχα ανοίξει από νωρίς το απόγευμα τον λάκκο της…». Είναι πολύ εύκολο να περάσεις την αόρατη διαχωριστική γραμμή του καλού και του κακού, του νόμιμου και του παράνομου και να γίνεις δολοφόνος μέσα σε μια στιγμή. Χωρίς επιστροφή. Εκτός κι αν υπάρξει μια δεύτερη ευκαιρία... Λυκίδα, 2002. Η αιματηρή εξαφάνιση της δεκαπεντάχρονης Μίνας Περτινιάτη πυροδοτεί καταιγιστικές αποκαλύψεις μυστικών από το παρελθόν. Η αστυνόμος Ζερμπινέτα Στρατόκους, επικεφαλής των ερευνών μαζί με τον βοηθό της Αποστόλη, εκπλήσσεται όταν συνειδητοποιεί ότι εμπλέκεται και η ίδια στην υπόθεση που ανέλαβε να διαλευκάνει. Θέτοντας τη ζωή της σε κίνδυνο, επιχειρεί να ξετυλίξει το μπερδεμένο κουβάρι των εγκληματικών ενεργειών κακοποιών και πολιτών υπεράνω πάσης υποψίας. Θα καταφέρει η αστυνόμος Στρατόκους να μείνει δυνατή ως το τέλος για να τιμωρηθούν ανεξαιρέτως όλοι οι ένοχοι; Η κλεψύδρα μετρά αντίστροφα τον χρόνο, με τις αλλεπάλληλες ανατροπές να δυσχεραίνουν τις έρευνες και να παγιδεύουν την αστυνόμο σε έναν αδιέξοδο λαβύρινθο που απειλεί να την καταστρέψει, καθώς, στη διεφθαρμένη κοινωνία της Λυκίδας, τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται…
Η Μαρία Γιαννακοπούλου-Δακτυλίδη γνώρισε την αξία της λογοτεχνίας σε πολύ μικρή ηλικία, χάρη στους γονείς της, και από τότε που ήρθε πρώτη φορά σε επαφή μαζί της, όχι απλά δεν άφησε τη σχέση τους να βαλτώσει, αλλά φρόντισε να την εξελίξει. Σε ηλικία μόλις 8 ετών έγραψε το πρώτο της διήγημα και από τότε δεν σταμάτησε ποτέ να εκφράζεται μέσω της γραφής, έχοντας μάλιστα συμμετάσχει σε αρκετούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, αλλά και σε συλλογικές εκδόσεις διηγημάτων και ποιημάτων. Στη δύση του 2021, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αγγελάκη το πρώτο της βιβλίο με τίτλο "Το άνθος της Ιεριχούς" -ένας τίτλος διόλου τυχαίος και πολύ συμβολικός- ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που με εξέπληξε ευχάριστα και που αποδείχθηκε πολύ καλύτερο απ' ό,τι θα περίμενα.
Βρισκόμαστε στη Λυκίδα του 2002 και η δεκαπεντάχρονη Μίνα Περτινιάτη εξαφανίζεται, με ένα αιματηρό χάος να έχει μείνει πίσω της. Όπως είναι φυσικό, η τοπική κοινωνία αναστατώνεται, ενώ αυτή δεν είναι παρά μόνο η αρχή για μια σειρά αποκαλύψεων μυστικών του παρελθόντος που θα φέρουν ακόμα περισσότeρη αναστάτωση και πανικό. Η υπόθεση περνάει στα χέρια της Ζερμπινέτα Στρατόκους, η οποία πολύ σύντομα ανακαλύπτει πως συνδέεται και η ίδια με αυτήν, γεγονός που την κάνει όχι μόνο να πάρει το θέμα πιο προσωπικά, αλλά και να θέσει τον εαυτό της σε μεγαλύτερους κινδύνους απ' όσο θα μπορούσε να φανταστεί, αφού άτομα υπεράνω υποψίας ίσως να βρίσκονται πίσω από φρικτές πράξεις που πρέπει ν' αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν, αλλιώς κινδυνεύουν να μείνουν "θαμμένες" για πάντα.t
Τελευταία, βλέπουμε όλο και περισσότερα αστυνομικά μυθιστορήματα να δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στους χαρακτήρες τους και στις διαπροσωπικές σχέσεις αυτών, παρά στην ίδια την πλοκή, επιχειρώντας να την κάνουν όσο πιο περίπλοκη γίνεται, ώστε να θεωρηθεί ξεχωριστή κι ενδιαφέρουσα, πράγμα που σε αρκετές των περιπτώσεων φέρνει τ' ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι ένα από αυτά, με την συγγραφέα να έχει δημιουργήσει πολύ ενδιαφέροντα ψυχογραφήματα, όσον αφορά τους κεντρικούς και όχι μόνο χαρακτήρες της, επιτρέποντάς μας να ρίξουμε μια εκ βαθέων ματιά στον ψυχικό τους κόσμο, στον τρόπο που σκέφτονται και πράττουν, αλλά και στον πυρήνα της ίδιας τους της ύπαρξης, ο οποίος δεν καθορίζει μόνο το ποιοι είναι οι ίδιοι, αλλά και ποιες είναι οι σχέσεις τους με τους γύρω τους και πως αυτές λειτουργούν και τι αντίκτυπο έχουν στο τέλος.
Η αφηγηματική ροή της ιστορίας είναι σταθερή και χαρακτηρίζεται από έναν ιδιαίτερη δυναμισμό, ακολουθώντας έναν σχεδόν κινηματογραφικό ρυθμό, με την συγγραφέα να χρησιμοποιεί πλούσιο λεξιλόγιο, γλαφυρές περιγραφές, ενώ υπάρχουν εκείνες οι στιγμές που τολμά να γίνει αρκετά γραφική όσον αφορά αποτύπωση εικόνων που είναι απαραίτητες σε μυθιστορήματα αυτού του είδους, αλλά που δεν τολμάνε όλοι πάντα ν' αποτυπώσουν στο χαρτί. Με απλά λόγια, το κείμενο, στο σύνολό του, διακρίνεται από ρεαλισμό, ζωντάνια και παραστατικότητα, παρασέρνοντάς μας μαζί του στην καρδιά της ιστορίας που αυτό αφηγείται, προσφέροντάς μας παράλληλα και μια σειρά ανατροπών κι εκπλήξεων που μπορεί να μην είναι σοκαριστικές, αλλά καταφέρνουν να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον μας, αλλά και να εντείνουν την αγωνία μας.
"Το άνθος της Ιεριχούς" είναι ένα πολύ καλό πρωτόλειο μυθιστόρημα, μα και ένα πολύ τίμιο αστυνομικό μυθιστόρημα. Πολύ πιθανόν, ορισμένοι έμπειροι αναγνώστες του είδους να υποψιαστούν ορισμένα πράγματα από πολύ νωρίς, όμως αυτό δεν πιστεύω πως θα τους σταθεί εμπόδιο στο να απολαύσουν μια ενδιαφέρουσα και πάνω απ' όλα καλογραμμένη ιστορία. Εμένα, τουλάχιστον, δεν με επηρέασε καθόλου, και απόλαυσα κάθε στιγμή αυτού του "ταξιδιού", μοιρασμένο ανάμεσα στον ρεαλισμό και στην αλληγορία, όπως ακριβώς μοιρασμένη είναι η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης μα και της ίδιας της ζωής, που ακροβατεί ανάμεσα στο ηθικό και στο ανήθικο, στο σωστό και στο λάθος, περιμένοντας την τιμωρία που αναλογεί στον καθένα, μα και τη λύτρωση που αξίζει ο καθένας, ακόμα κι αν αυτές έρχονται καμιά φορά με μορφές που δεν κατανοούμε απόλυτα με μια πρώτη ανάγνωση, αλλά στο τέλος θα συμβεί και αυτό, αρκεί να κοιτάξουμε πίσω απ' την εικόνα.
Εκπληκτικό βιβλίο με πολλές αλληγορίες μέσα, οι οποίες κρατούν διαρκώς το μυαλό σου σε εγρήγορση! Υπάρχει μια διαλεκτική σχέση μεταξύ βιβλίου και αναγνώστη. Για να το πω και πιο απλά, το βιβλίο αυτό δεν σε κρατά σε σκέψη μόνο για τον αστυνομικό γρίφο της υπόθεσης, αλλά και για τους συμβολισμούς που εμπεριέχει. Χίλια Μπράβο!
Δεν περίμενα με τιποτα να διαβάσω ένα τόσο ωραίο αστυνομικό από Έλληνα συγγραφέα! Συγχαρητήρια! Κατ’ εμέ, για να καταλάβεις εάν ενα βιβλίο είναι πραγματικά καλό, πρέπει να ρωτάς τον εαυτό σου εάν θα το ξανά διάβαζε. Η απάντηση μου λοιπόν είναι ότι το βιβλίο αυτό θα το διάβαζα ξανά και ξανά με πολύ μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον!
Το άνθος της Ιεριχούς είναι ένα ερωτικό και ψυχολογικό, αστυνομικό θρίλερ με έντονη δράση και αρκετές ανατροπές. Ξετυλίγοντας τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος, η Μαρία Γιαννακοπούλου- Δακτυλίδη έχοντας κατά νου το Ντοστογιέφσκι και την κοσμοθεωρία του, την άποψή περί δικαιοσύνης που αποδίδεται σχεδόν νομοτελειακά ή θεϊκά, καταφέρνει να διεισδύσει στις ανθρώπινες σχέσεις και να αποτυπώσει το ψυχισμό των πληγωμένων, των ματαιωμένων από τη ζωή ακόμα και των πιο διεστραμμένων προσώπων της ιστορίας. Ρεαλιστικό και συγκινητικό, βίαιο αλλά ισορροπημένο μυθιστόρημα. Η συγγραφέας καταφέρνει να δημιουργήσει ατμόσφαιρα μυστηρίου και να καταστρώσει λογοτεχνικά παιχνίδια έρωτα και θανάτου. Παράλληλα, με αιχμηρό τρόπο περιγράφει τις παθογένειες των πολιτικών και των κοινωνικών θεσμών της Λυκίδας και γιατί όχι της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας, πολιτικής, εκκλησίας, εκπαίδευσης. Η ανάπτυξη της πλοκής και η κορύφωσή της δείχνουν πολλή μελέτη για να στηθεί σωστά αυτή η ιστορία εγκλημάτων, απώλειας αγαπημένων προσώπων, διάρρηξης ακόμα και των πιο στενών οικογενειακών δεσμών, που αποτυπώνονται μέσα από τα μάτια μιας εύθραυστης αλλά έντονα ερωτικής και με δυνατό ταπεραμέντο πρωταγωνίστριας.
Εκπληκτική πρώτη εντύπωση είναι το εξώφυλλο του βιβλίου. Όταν το έπιασα ήταν σα να με έβαζε μέσα στην ατμόσφαιρα από μόνο του. Ανάγλυφα τα γράμματα και το άνθος. Υπάρχει και μια λεπτομέρεια στη ράχη με ένα ανάγλυφο όπλο που πυροβολεί. Το περιεχόμενο είναι αντάξιο του εξωφύλλου, με συναρπαστική πλοκή, με πολύ αγωνία και εκπλήξεις που είναι γραμμένες έτσι ώστε να αιφνιδιάζουν. Προσεγμένη έκδοση από κάθε άποψη.
Ευφυής πλοκή και πολύ ωραίο το θέμα αυτού του βιβλίου. Έχει πολύ αγωνία και εντελώς αβίαστα το διάβασα μέχρι το τέλος με μεγάλη ευχαρίστηση. Δεν βαρέθηκα καθόλου, πολύ σημαντικό για ένα βιβλίο του σήμερα που συνήθως τα μοτίβα επαναλαμβάνονται. Το άνθος της Ιεριχούς σε κρατά σε εγρήγορση από την αρχή μέχρι το τέλος. Ευανάγνωστο, συγκινητικό και με σασπένς που πυροδοτεί την αστυνομική ιστορία και την απογειώνει.
Εκείνο που μου τράβηξε την προσοχή για να κρατήσω το βιβλίο στα χέρια μου είναι ο τίτλος του, ήθελα πολύ να μάθω τι σχέση μπορεί να έχει ένα άνθος με ένα αστυνομικό μυστήριο. Δεν απογοητεύτηκα καθόλου σε αυτή την αναζήτηση μου. Το βιβλίο είναι πολύ δυνατό. Να πω την αλήθεια δεν το περίμενα γιατί αγοράζω διάσημους αστυνομικούς συγγραφείς και σπάνια εκείνους που εμφανίζονται για πρώτη φορά στα λογοτεχνικά δρώμενα. Το συστήνω για διάβασμα, αξίζει.
Το πήρα από την έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι γιατί μου αρέσει να διαβάζω γυναίκες συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων. Είχα διαβάσει τις θετικές κριτικές άλλων αναγνωστών γι' αυτό το αποφάσισα και είχαν δίκιο. Είναι με μια λέξη, απίθανο. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η αισιόδοξη ματιά της συγγραφέως και το πολύ όμορφο μήνυμα που περνάει στο τέλος. Η αστυνομική δράση είναι απρόσμενα συναρπαστική. Το προτείνω σε όλους τους βιβλιόφιλους.
Πολύ καλογραμμένο βιβλίο, με αγωνία και πολλές ανατροπές. Η εξέλιξη της πλοκής είναι συνεχής και δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου μέχρι να το τελειώσω. Πάρα πολύ καλό. Ειδικά το Άνθος που αναφέρει μέσα, ήταν μεγάλη έκπληξη το πως το εμπλέκει η συγγραφέας στην υπόθεση. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Πολύ δυνατή η εξέλιξη της ιστορίας. Μου το είχαν προτείνει φίλες που το διάβασαν και τους άρεσε και πραγματικά είναι πολύ ωραίο βιβλίο. Η Ζερμπινέτα είναι η αστυνόμος, μια γυναίκα πολύ ιδιαίτερη, με έντονη προσωπικότητα και ευφυία. Ήθελα τόσο να δω τι γίνεται στο τέλος που σε δύο ημέρες το τελείωσα!
Σήμερα το τελείωσα με λύπη μου γιατί είναι τόσο ωραία δοσμένη η ιστορία που δεν ήθελα να τελειώσει, αλλά παράλληλα είχε αγωνία και τέτοιο ενδιαφέρον που διάβασα το βιβλίο σε πολύ λίγο χρόνο. Πολύ συναρπαστική είναι και η ιδέα της συγγραφέως να έχει μια τόσο δυναμική γυναίκα ντετέκτιβ, δίνει άλλο τόνο στην αστυνομική πλοκή, την κάνει σαφώς πιο πρωτότυπη.
Το πήρα στην παρουσίαση που έγινε τον Μάιο και μάλιστα περίμενα πρώτα να ακούσω τους ομιλητές για να το αποφασίσω. Με κέρδισε από τις πρώτες σελίδες. Είναι μυστηριώδες και πολύ ανατρεπτικό, μέχρι το τέλος. Ειδικά κάποιες εξελίξεις είναι αναπάντεχες. Όταν πάω διακοπές θα το ξαναδιαβάσω, πιο αργά, για να το απολαύσω περισσότερο.
Πολύ γρήγοροι ρυθμοί και η αγωνία στο κατακόρυφο. Με άφησε με κομμένη την ανάσα και έχω διαβάσει πολλά αστυνομικά, κυρίως ξένων συγγραφέων. Είναι αισιόδοξο που έχουμε και εμείς τόσο αξιόλογους συγγραφείς. Μπράβο στη συγγραφέα.
Μου άρεσε πάρα πολύ το βιβλίο γιατί είναι πολύ καλοδουλεμένο. Τα συναισθήματα αγωνίας και πάθους εναλλάσσονται με γρήγορους ρυθμούς. Όλοι οι χαρακτήρες είναι σκιαγραφημένοι με βάθος και έχουν δική τους, πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Πιστεύω ότι αξίζει να διαβαστεί από πολλούς αναγνώστες.
Η δύναμη της αγάπης πάνω από όλα. Αυτό μου άφησε εμένα προσωπικά αυτό το βιβλίο. Η αστυνομική του υπόσταση είναι αξιοσημείωτη αλλά μου άρεσε πολύ και το συναίσθημα που περιέχει, η αγωνία των ηρώων και η αναζήτηση τους για την αλήθεια. Ευφάνταστο και πρωτότυπο.
Με άλλη ματιά από την πεπατημένη έχει γραφτεί αυτό το βιβλίο. Δεν μοιάζει με κανένα από τα συνηθισμένα αστυνομικά που έχω διαβάσει από άλλους συγγραφείς, είναι πρωτότυπο και στην πλοκή και στην ανάπτυξη των χαρακτήρων. Πιστεύω ότι η συγγραφέας ήθελε να ξεφύγει από τα προβλέψιμα και το πέτυχε.
"Είναι πολύ εύκολο να περάσεις την αόρατη διαχωριστική γραμμή του καλού και του κακού,του νόμιμου και του παράνομου και να γίνεις δολοφόνος μέσα σε μια στιγμή. Χωρίς επιστροφή. Εκτός κι αν υπάρξει μια δεύτερη ευκαιρία..."
΄Εχω αναφερθεί πολλάκις στην αγάπη που τρέφω για τα αστυνομικά μυθιστορήματα εξαιτίας αυτής της ιδιαίτερης φύσης τους,που συχνά-πυκνά,τα καθιστά ως μία από τις πιο αληθοφανείς αντανακλάσεις των κοινωνιών καί όσων συμβαίνουν μέσα σε αυτές. Εγκλήματα,διαφθορά σε διάφορους θεσμούς καί επαγγέλματα,διαπροσωπικές σχέσεις,ανθρώπινες πράξεις καί σκέψεις,ήθη,έθιμα,πεποιθήσεις καί προκαταλήψεις είναι μερικά από τα στοιχεία που συναντούμε μέσα στις σελίδες τους,ψάχνοντας όχι μόνο τους ενόχους καί την τιμωρία αυτών,αλλά καί μία επικείμενη λύτρωση που θα γαληνέψει την ψυχή των όποιων θυμάτων μαζί με τις δικές μας. Αντιλαμβάνεστε,συνεπώς,πως δράττομαι της ευκαιρίας καί με μεγάλη χαρά διαβάζω ανάλογα βιβλία,όταν ''πέφτουν'' στα χέρια μου.
Η συγγραφέας Μαρία Γιαννακοπούλου-Δακτυλίδη υπογράφει το πρώτο αστυνομικό της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Το άνθος της Ιεριχούς" που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αγγελάκη καί έρχεται,δυναμικά,να κατακτήσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού. Για να είμαι ειλικρινής,δύο ήταν οι αρχικοί λόγοι που μου έκαναν να πω ''ναι'' στο να το διαβάσω,όταν μου το πρότειναν. Ο ένας λόγος,σαφώς,ήταν το λογοτεχνικό είδος στο οποίο ανήκει καί ο δεύτερος ήταν ο τίτλος του. Πέρα από το έντονο κίτρινο χρώμα της γραμματοσειράς που έχει επιλεχθεί καί προσελκύει το βλέμμα μας,η αλήθεια είναι πως κατά το παρελθόν είχα ακούσει κάποιες πληροφορίες σχετικά με το συγκεκριμένο λουλούδι καί ήθελα να δω με ποιον τρόπο μπορεί να συνδεόταν με την υπόθεση του βιβλίου.
Για όσους/ες δεν γνωρίζετε το άνθος,ή αλλιώς,ρόδο της Ιεριχούς,σας παραθέτω τις ακόλουθες πληροφορίες (όπως μπορείτε να τις βρείτε στο διαδίκτυο). "Το «Ρόδο της Ιεριχούς» ή αλλιώς «ρόδο της Παναγίας» ή ακόμα και «το φυτό της Νεκρανάστασης» είναι ένα μοναδικό φυτό που έχει την ικανότητα να επιβιώνει στην έρημο ξεραμένο, σαν μια καφέ μπάλα, και να καταφέρνει να ανοίγει και να πρασινίζει με ελάχιστο νερό, για χιλιάδες χρόνια. Λέγεται ότι συντρόφευε την Παναγία στο μοναχικό της ταξίδι από τα Ιεροσόλυμα στην Αίγυπτο και γι' αυτό τον λόγο εκείνη το ευλόγησε να είναι αθάνατο και να ανθίζει κάθε χρόνο την παραμονή των Χριστουγέννων." Τώρα θα μου πείτε πού μπορεί να σας χρησιμεύουν ως πληροφορίες όλα αυτά σε σχέση με την πλοκή. Εγώ θα σας προτρέψω να το κρατήσετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας καί όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα καταλάβετε το γιατί. Εγώ,για παράδειγμα,προσπάθησα να δω πέρα από το όποιο προφανές καί να σκεφτώ μία μεταφορική του σημασία μέσα στο κείμενο. Αλλά καί πάλι δεν ήμουν απόλυτα σίγουρη...
"Λυκίδα,2002. Η αιματηρή εξαφάνιση της δεκαπεντάχρονης Μίνας Περτινιάτη πυροδοτεί καταιγιστικές αποκαλύψεις μυστικών από το παρελθόν. Η αστυνόμος Ζερμπινέτα Στρατόκους,επικεφαλής των ερευνών μαζί με τον βοηθό της Αποστόλη,εκπλήσσεται όταν συνειδητοποιεί ότι εμπλέκεται και η ίδια στην υπόθεση που ανέλαβε να διαλευκάνει. Θέτοντας τη ζωή της σε κίνδυνο,επιχειρεί να ξετυλίξει το μπερδεμένο κουβάρι των εγκληματικών ενεργειών κακοποιών και πολιτών υπεράνω πάσης υποψίας. Θα καταφέρει η αστυνόμος Στρατόκους να μείνει δυνατή ως το τέλος για να τιμωρηθούν ανεξαιρέτως όλοι οι ένοχοι; Η κλεψύδρα μετρά αντίστροφα τον χρόνο,με τις αλλεπάλληλες ανατροπές να δυσχεραίνουν τις έρευνες και να παγιδεύουν την αστυνόμο σε έναν αδιέξοδο λαβύρινθο που απειλεί να την καταστρέψει,καθώς,στη διεφθαρμένη κοινωνία της Λυκίδας,τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται…" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας επιλέγει να στήσει ένα σκηνικό όπου το μυστήριο καί η αγωνία θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους από τις πρώτες,κιόλας,στιγμές σε πιο ήπιο τόνο καί δείχνοντας αυξάνουσα πορεία όσο θα εμβαθύνουμε περισσότερο στην υπόθεση. Αναπάντητα ερωτήματα αρχίζουν να αναζητούν τις λύσεις τους καί όλοι/ες μοιάζουμε να έχουμε χαθεί μέσα στους στενούς διαδρόμους ενός λαβυρίνθου,μην έχοντας τον πολύτιμο μίτο της Αριάδνης στα χέρια μας,που θα μας βοηθούσε ώστε να βρούμε την πολυπόθητη έξοδο. Καί μέσα σε όλα αυτά,το γνωμικό πως ενός κακού,μύρια έπονται δείχνει να μην ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Το τραγικό συμβάν της εξαφάνισης της νεαρής κοπέλας θα έχει ως αποτέλεσμα ένα συνεχόμενο ντόμινο αποκαλύψεων. Θα πέσουν οι όποιες μάσκες καί θα έρθουν στο φως καλά κρυμμένα μυστικά.
Στα θετικά στοιχεία του βιβλίου προστίθενται η καθαρότητα καί αμεσότητα του λόγου της συγγραφέως,τα μεστά κεφάλαια καί η γρήγορη,συνεχόμενη εναλλαγή σκηνών,ο ρεαλισμός των διαλόγων ανάμεσα στα πρόσωπα της ιστορίας,η αβίαστη γέννηση συναισθημάτων,η εξαιρετική σκιαγράφηση των ηρώων καί των ηρωϊδων μαζί με την ποικιλία στους χαρακτήρες τους καί εντέλει,ο ικανοποιητικός αριθμός ανατροπών μέσα στην υπόθεση. Ναι,μιλάμε για μία αρκετά καλή προσπάθεια της συγγραφέως που εμένα με ικανοποίησε καί σας προτρέπω να το αναζητήσετε κι εσείς.
Διαβάζοντας δεύτερη φορά το αστυνομικό μυθιστόρημα της Μαρίας Γιαννακοπούλου-Δακτυλίδη «Το άνθος της Ιεριχούς», με το ίδιο ενδιαφέρον που είχα την πρώτη φορά, αναρωτιέμαι πόσο εύκολο είναι να παρουσιαστεί στα δελτία των ειδήσεων ένα παρόμοιο θέμα… Παρακολουθώντας την καθημερινή ειδησεογραφία να βρίθει από δραματικά γεγονότα κατάρρευσης αξιών, ιδεών, ιδανικών, θεσμών και πολιτισμών, απίστευτα εγκλήματα από ανθρώπους υπεράνω υποψίας και υποδείγματα ηθικής και αξιοπρέπειας, διαφθορά και ξεπούλημα συνειδήσεων και τόσα άλλα αναρωτιέμαι μήπως το «Το άνθος της Ιεριχούς» είναι πραγματικότητα και όχι αστυνομικό μυθιστόρημα. Σκέφτομαι πόσο βαθιά έχει φτάσει η σκέψη και η πέννα της συγγραφέως, παρουσιάζοντας τόσο αληθινά και παραστατικά τα γεγονότα που θα μπορούσαν να είναι πραγματικότητα. Ο αινιγματικός τίτλος και το καλαίσθητο εξώφυλλο του βιβλίου μου έδωσαν μια πρώτη θετική εικόνα και κίνητρο για περαιτέρω διερεύνηση των ερωτημάτων, των μυστηρίων και των μυστικών μέσα από την ανάγνωση του βιβλίου, που δύσκολα αφήνεις από τα χέρια σου. Η δομή και η πλοκή με την οποία ξετυλίγεται το κουβάρι των γεγονότων και των εγκλημάτων, το μυστήριο, η αγωνία και τα προσεκτικά χορηγούμενα στοιχεία βήμα-βήμα, που εντείνουν την αγωνία και την προσμονή επίλυσης του μυστηρίου, οι διαρκείς εναλλαγές, οι ανατροπές οι καλοχτισμένοι χαρακτήρες του βιβλίου και η ανάγκη για δικαιοσύνη και λύτρωση, με κράτησαν σε αγωνία μέχρι το τέλος του βιβλίου που αισθάνθηκα λυτρωμένος και ευχήθηκα να συμβαίνει το ίδιο και στην καθημερινότητά μας… Άμεση, σαφής, κατανοητή, μεστή και παραστατική αφήγηση, που αβίαστα μου δημιουργούσε εικόνες και με μετέφερε στη Λυκίδα, σ’ ένα όμορφο, συναρπαστικό, αγωνιώδες και ενδιαφέρον ταξίδι, που αφήνει ένα βαθύ αίσθημα ικανοποίησης. Συγχαρητήρια στη συγγραφέα, καλοτάξιδο το βιβλίο και αναμένω επόμενα!