مرا می‌نویسی

by سیدعلی میرافضلی

85 pages, Paperback

First published January 1, 2015

Reviews

[Sara Kamjou · Rating 2 out of 5]

کاملا معمولی.
--------------------
یادگاری از کتاب:
روزهایی که تو را کم دارم
ابرها بیشترند.
...
ساکن منطقه عقل
چه می‌داند که
عشق، در لحظه اقامت دارد.
...
سنگ را آب کردن
کار عشق است
آب را سنگ کردن
شاهکار صمیمانه‌ی کیست؟
...
امشب انگار دلتنگی‌ام ایستگاهی ندارد؟
...
عاشقی چیست مگر؟
- حال استمراری...
...
عشق
خوابی‌ست
که بیداری ما می‌بیند.
...
کاش می‌شد که بگویی: باران
و ببارد باران...
...
نیستی و بهار هم بی‌تو
سوءتعبیر یک زمستان است.

[محمد یوسفی‌شیرازی · Rating 3 out of 5]

شعرِ سیدعلی میرافضلی برای من سرشار از سادگی است. بی‌ادا است و بی‌اینکه ادعای ژرفا داشته باشد، غالباً لحظه‌ای عاشقانه یا حسی شاعرانه را به‌گیرایی به تصویر می‌کشد. این ویژگی‌ها در کنارِ موزونی و کوتاهیِ سروده‌ها سبب می‌شود بسیاری از شعرها به‌آسانی در ذهن جا خوش کند و اگر مخاطب با به‌یادسپاریِ شعر میانه‌ای داشته باشد، در لحظه‌های خاص برایش تداعی شود و رنگِ تازه‌ای به لحظه‌هایش بزند. این کتاب پر از کوتاه‌سروده‌هایی دل‌نشین و ازاین‌دست است.

تو بخند
تا سراسیمه شود
بوی بهار

روزهایی که تو را کم دارم
ابرها بیشترند

کسی هست
مرا دریابد از تاریکیِ من؟
کسی
مثل صدای آب، روشن

تو را یافتم
و زآن پس
جهان پول خردی‌ست
در جیب‌هایم

این روزها
با هرچه دمخور می‌شوی
با هرکه می‌جوشی
تکثیر تنهایی‌ست

برف پشت برف می‌بارد
کوچه‌ها تشدید تنهایی‌ست
از نگاهت
چای پشت چای می‌خواهم

می‌بوسمت
که مزه‌ی روحم عوض شود

می‌وزی بر ذهنم
خواب و بیداری من
اهتزازِ نفسِ نازکِ توست

من آن تخته‌سنگم
که افتاده از کوه
نه حسی که با بوته‌ها خو بگیرم
نه تابی
که با حجم تنهایی خود

ای تو!
ای شبانه‌روز تو!
ای نیازِ من همیشه و هنوز تو!

با خودت «آمدم» را بیاور
لحظه‌ها را
خوشایندتر کن

حوض را گره زدم به ماه
ماه شد
حال هرچه آب بود،
روبه‌راه شد

دیشبِ خستگی‌ام را ای‌کاش
صبحِ زودِ لبِ تو!

صبحت به‌خیر ای صبحِ پی‌درپی!
ای صبحِ‌ رودررو!
ای آفتابِ من!
ای انعکاسِ او!

ماه با تو دیدنی‌ست
راه با تو رفتنی

[negar heshmat · Rating 3 out of 5]

هر چه باشم:
باغ یا صحرا؛
هر چه بینم:
رنج یا رویا؛
با تو هر ورزیدنی، عشق است
با تو هر وضعیتی، زیبا.