What do you think?
Rate this book
De rest van ons leven
Fredo Santoro migreert als kleine jongen van Italië naar Engeland. Daar groeit hij op in een warme Italiaanse gemeenschap van kappers en ijsverkopers, tot de Tweede Wereldoorlog uitbreekt en Mussolini de kant van de Nazi’s kiest. Italianen worden in Engeland plots verdacht en de regering geeft opdracht alle mannen te deporteren. Fredo verstopt zich en ontsnapt aan de razzia’s, maar zijn vader?
Een verhaal over groeien, met alles wat daarbij hoort: missen, zoeken, een thuis vinden.
Een verhaal over groeien, met alles wat daarbij hoort: missen, zoeken, een thuis vinden.
301 pages, Paperback
Published March 1, 2022
14 people are currently reading
577 people want to read
About the author
Els Beerten
18 books38 followersEls Beerten is een Vlaams schrijfster.
Els Beerten werd geboren op 27 maart 1959 te Hasselt. Ze bracht haar kindertijd en jeugd door in Koersel.
Aan de KU Leuven studeerde ze Nederlands en Engels (1977-1981) en volgde tegelijkertijd een lerarenopleiding aan dezelfde universiteit. Daarna liep ze een aantal jaren dagschool aan de Toneelacademie van Maastricht.
Sinds 1985 onderwijst ze Nederlands, Engels en Creatief Schrijven aan het Sint-Jozefscollege van Aarschot.
Els Beerten in de Nederlandstalige Wikipedia
Els Beerten werd geboren op 27 maart 1959 te Hasselt. Ze bracht haar kindertijd en jeugd door in Koersel.
Aan de KU Leuven studeerde ze Nederlands en Engels (1977-1981) en volgde tegelijkertijd een lerarenopleiding aan dezelfde universiteit. Daarna liep ze een aantal jaren dagschool aan de Toneelacademie van Maastricht.
Sinds 1985 onderwijst ze Nederlands, Engels en Creatief Schrijven aan het Sint-Jozefscollege van Aarschot.
Els Beerten in de Nederlandstalige Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 70 reviews
Read
November 17, 2023Schrijven is leven, zegt Els Beerten in de 68ste aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast. En dat merkten we tijdens dit gesprek: Beertens boek laat zich niet zomaar in een uurtje proppen. We praten over haar veelomvattende, nieuwste roman voor (jong)volwassenen: 'De rest van ons leven' (Querido 15+).
Die gaat over Fredo, die na de Eerste Wereldoorlog met zijn vader naar Engeland emigreert, alwaar ze een kapperszaak beginnen. Maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, sluit Mussolini zich in hun moederland bij Hitler aan en zijn in Engeland opeens alle Italianen potentiële fascisten, die vervolgd moeten worden. Zonder teveel weg te geven: na de oorlog verhuist Fredo terug naar Italië, waar hij intrekt bij zijn nieuwe vriend Luigi en diens gezin. Daar loopt ook de kleine Vito rond, in wie Fredo zich herkent. Als diens ouders naar de mijnen in België vertrekken, ontfermt Fredo zich over Vito. In Trouw schreef Bas: "Zo ontvouwt Beerten een breed, indringend verhaal over opgroeien in een wankele wereld, familiebanden, migratie en de veerkracht om telkens opnieuw te beginnen."
In het openhartige gesprek vertelt Beerten dat dit het eerste boek is dat ze schreef na de dood van haar man, nu vierenhalf jaar geleden. Ze wilde een boek schrijven over blijvers, over mensen die niet weglopen voor de ellende en over hoeveel mensen ervoor over hebben om gelukkig te zijn.
Luister nu via Spotify, je podcast-app of https://www.degrotevriendelijkepodcas...
Die gaat over Fredo, die na de Eerste Wereldoorlog met zijn vader naar Engeland emigreert, alwaar ze een kapperszaak beginnen. Maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, sluit Mussolini zich in hun moederland bij Hitler aan en zijn in Engeland opeens alle Italianen potentiële fascisten, die vervolgd moeten worden. Zonder teveel weg te geven: na de oorlog verhuist Fredo terug naar Italië, waar hij intrekt bij zijn nieuwe vriend Luigi en diens gezin. Daar loopt ook de kleine Vito rond, in wie Fredo zich herkent. Als diens ouders naar de mijnen in België vertrekken, ontfermt Fredo zich over Vito. In Trouw schreef Bas: "Zo ontvouwt Beerten een breed, indringend verhaal over opgroeien in een wankele wereld, familiebanden, migratie en de veerkracht om telkens opnieuw te beginnen."
In het openhartige gesprek vertelt Beerten dat dit het eerste boek is dat ze schreef na de dood van haar man, nu vierenhalf jaar geleden. Ze wilde een boek schrijven over blijvers, over mensen die niet weglopen voor de ellende en over hoeveel mensen ervoor over hebben om gelukkig te zijn.
Luister nu via Spotify, je podcast-app of https://www.degrotevriendelijkepodcas...
April 2, 2025
Herken je de situatie dat je na een lange tijd voor het eerst tijdens een vakantie weer een echt Italiaans ijsje eet. Je bestelt (natuurlijk) minimaal drie smaken, het wordt een serieus hoorntje. De eerste likken (likjes is hier niet op z’n plaats) zijn daadwerkelijk overheerlijk. Nieuwe en bekende smaken wisselen elkaar af en je geniet met volle teugen, kan bijna niet snel genoeg alles in je opnemen. Maar ergens op de helft komt er een ommekeer. Je tong wordt een beetje koud, de smaak komt niet helemaal meer door en misschien had je die derde smaak (bij mij zou het zo kastanje kunnen zijn) toch anders moeten kiezen omdat het niet echt matcht met de andere. Uiteindelijk krijg je het na een beetje doorwerken echt wel op en smaakt het natuurlijk naar meer (het blijft Italiaans ijs tijdens een vakantie) maar het sprankelende van de eerste paar likken is er toch vanaf.
Aan bovenstaande ervaring deed de nieuwe Beerten me denken. Ik had er zin in, een paar avonden geblokt en de eerste 100 pagina’s waren inderdaad om van te smullen. Stilistisch van het mooiste dat ik in de jeugdliteratuur gelezen heb en dan ben je op de helft en verandert het perspectief. Eerst leek het een toegevoegde waarde te hebben, maar ik kreeg steeds meer het gevoel dat er ook een jonge verteller aan het woord moest om de vermeende doelgroep aan te spreken. Waar Beerten in “een leven is genoeg” nog consequent het volwassenperspectief doorzette, laat ze het hier varen. Het boek wordt er in mijn ogen niet sterker op. Ook het mafialijntje voegt niet veel toe.
Lees ik haar volgende weer? Natuurlijk, je mag me tenslotte ook altijd voor een ijsje wakker maken.
Aan bovenstaande ervaring deed de nieuwe Beerten me denken. Ik had er zin in, een paar avonden geblokt en de eerste 100 pagina’s waren inderdaad om van te smullen. Stilistisch van het mooiste dat ik in de jeugdliteratuur gelezen heb en dan ben je op de helft en verandert het perspectief. Eerst leek het een toegevoegde waarde te hebben, maar ik kreeg steeds meer het gevoel dat er ook een jonge verteller aan het woord moest om de vermeende doelgroep aan te spreken. Waar Beerten in “een leven is genoeg” nog consequent het volwassenperspectief doorzette, laat ze het hier varen. Het boek wordt er in mijn ogen niet sterker op. Ook het mafialijntje voegt niet veel toe.
Lees ik haar volgende weer? Natuurlijk, je mag me tenslotte ook altijd voor een ijsje wakker maken.
March 11, 2022
Wat heeft Els Beerten een rake, heldere en straffe pen.
De rest van ons leven vertelt in een korte, krachtige en rake zinnen over het leven van de snel opgroeiende Fredo Santoro die als kind met zijn vader naar Engeland trekt, waar hij opgroeit in de Italiaanse gemeenschap. Zijn leven wordt overhoop gegooid door WOII wanneer Mussolini het kamp van de fascisten kiest. Na de Tweede Wereldoorlog komt Fredo weer in Italië terecht, waar hij ook een vreemde is. Maar in alle voor- en tegenspoed blijft hij gestaag trouw aan zichzelf en zijn idealen. Lessen die hij op zijn beurt vol overtuiging doorgeeft aan de volgende generatie.
Els Beerten heeft een kraakheldere stijl en geeft 'De rest van ons leven' een strak verteltempo mee. Het boek is een universeel verhaal over ontheemd zijn, een spannend relaas over opgroeien, een parabel over het creëren van een thuis en een meeslepende avonturenroman.
Dat Beerten in dat alles ook nog uitpakt met schone zinnen die in al hun eenvoud van de bladzijdes stralen, soms filosofisch, soms gewoon raak, soms met een knipoog relativerend maakt het leesplezier alleen maar groter.
Met veel plezier en gretig uitgelezen!
De rest van ons leven vertelt in een korte, krachtige en rake zinnen over het leven van de snel opgroeiende Fredo Santoro die als kind met zijn vader naar Engeland trekt, waar hij opgroeit in de Italiaanse gemeenschap. Zijn leven wordt overhoop gegooid door WOII wanneer Mussolini het kamp van de fascisten kiest. Na de Tweede Wereldoorlog komt Fredo weer in Italië terecht, waar hij ook een vreemde is. Maar in alle voor- en tegenspoed blijft hij gestaag trouw aan zichzelf en zijn idealen. Lessen die hij op zijn beurt vol overtuiging doorgeeft aan de volgende generatie.
Els Beerten heeft een kraakheldere stijl en geeft 'De rest van ons leven' een strak verteltempo mee. Het boek is een universeel verhaal over ontheemd zijn, een spannend relaas over opgroeien, een parabel over het creëren van een thuis en een meeslepende avonturenroman.
Dat Beerten in dat alles ook nog uitpakt met schone zinnen die in al hun eenvoud van de bladzijdes stralen, soms filosofisch, soms gewoon raak, soms met een knipoog relativerend maakt het leesplezier alleen maar groter.
Met veel plezier en gretig uitgelezen!
April 10, 2022
In hoeverre heb je vat op je eigen leven en wordt je leven gestuurd? Een vraag die bij me bovenkwam tijdens het lezen van De rest van ons leven. Terugkijkend op Beertens oeuvre komen dergelijke vragen vaker naar voren. In Eén mens is genoeg bijvoorbeeld, waar Juliette levenslang de gevolgen draagt van haar jeugd, waar ze in eerste instantie zelf niets aan kon doen. In de jongste ya-roman is de hoofdpersoon Fredo Santoro, die in 1920 met zijn vader op 5-jarige leeftijd vanuit Italië vertrekt. In Liverpool gaan ze een nieuw leven opbouwen, wat lukt: Fredo’s vader opent een kapperszaak in een Italiaanse buurt en oefent er succesvol zijn beroep uit. Fredo wordt voor Engelsen soms Freddy maar voor de autoriteiten blijft hij een Italiaan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt hij daarom gezocht; potentieel gevaarlijk. De oorlog overleeft hij door zich koest te houden en zich te richten op het uitoefenen van het kappersvak. Sommige mensen maakt het niets uit wie of wat je bent, maar telt dat wat je doet.
Taal is belangrijk in de boeken van Els Beerten. Er staat geen woord te veel en de zinnen die geschreven staan, zeggen iets over (de gedachtegang van) de personages. Ook fijn is dat de auteur niet veel uitlegt, de lezer moet zelf over enige achtergrondkennis beschikken.
Heb je altijd een keuze, is het leven wel zo maakbaar zolang legeraanvoerders, politici en bazen min of meer voor jou je leef- en woonomstandigheden bepalen? De rest van ons leven is één van de vele mogelijke antwoorden daarop: ‘niemands leven valt vanzelf in de plooi.’
Een boek dat je voor herlezing oppakt om andere nuances te zien, om daarna nog enthousiaster als aanbeveling te doen.
Eerst verschenen op Vuurland.nu
Taal is belangrijk in de boeken van Els Beerten. Er staat geen woord te veel en de zinnen die geschreven staan, zeggen iets over (de gedachtegang van) de personages. Ook fijn is dat de auteur niet veel uitlegt, de lezer moet zelf over enige achtergrondkennis beschikken.
Heb je altijd een keuze, is het leven wel zo maakbaar zolang legeraanvoerders, politici en bazen min of meer voor jou je leef- en woonomstandigheden bepalen? De rest van ons leven is één van de vele mogelijke antwoorden daarop: ‘niemands leven valt vanzelf in de plooi.’
Een boek dat je voor herlezing oppakt om andere nuances te zien, om daarna nog enthousiaster als aanbeveling te doen.
Eerst verschenen op Vuurland.nu
April 23, 2022
De laatste 100 bladzijdjes verloor het verhaal mijn aandacht een beetje, maar dit is en blijft een prachtig en bovenal innemend verhaal.
Er volgt, denk ik, een blog.
Er volgt, denk ik, een blog.
April 28, 2024
4* - Opnieuw een erg knappe roman van Els Beerten. Schrijft er iemand knappere romans op de grens tussen YA- en volwassenenliteratuur? Toch niet in België.
Ook met deze roman overtuigt ze weer. Een verhaal over ontheemd zijn, je plaats moeten zoeken op steeds nieuwe plekken, een onderbelicht stukje Italiaanse geschiedenis als uitganspunte gebruiken... Alleen (Ik gedenk het 8e gebod): die perspectiefwissel van Vitto had ze niet zo lang moeten volhouden, deed het verhaal even slepen. Klein minpuntje, want met het einde van het verhaal bewijst Beerten opnieuw dat ze stilistisch en verhaalopbouwtechnisch (leg dat woord maar eens bij scrabble) top is.
Aanrader!
Ook met deze roman overtuigt ze weer. Een verhaal over ontheemd zijn, je plaats moeten zoeken op steeds nieuwe plekken, een onderbelicht stukje Italiaanse geschiedenis als uitganspunte gebruiken... Alleen (Ik gedenk het 8e gebod): die perspectiefwissel van Vitto had ze niet zo lang moeten volhouden, deed het verhaal even slepen. Klein minpuntje, want met het einde van het verhaal bewijst Beerten opnieuw dat ze stilistisch en verhaalopbouwtechnisch (leg dat woord maar eens bij scrabble) top is.
Aanrader!
February 14, 2023
Een wereld tussen twee treinreizen. Els Beerten weet met simpele taal emoties op zo´n manier te vatten dat ze des te harder aankomen. De rest van ons leven is een prachtig boek met grote gevoelens in kleine woorden.
February 26, 2023
"Griet! Ik heb net dit boek uit, en ik wil het met iemand delen. Neem jij hem mee?"
Tja, zoiets moet je zelden twee keer tegen me zeggen.
Fredo vlucht met zijn papa van Italië naar Engeland. Zijn papa begint er een kapsalon en ze komen er terecht in een warme gemeenschap. Tot Italië tijdens de Tweede Oorlog begint te heulen met de Nazi's. Opeens worden alle Italianen als potentiële fascisten bekeken. Woelige jaren volgen.
Wanneer hij jaren later terugkeert naar Italië en voor de zoveelste keer zijn leven moet opbouwen, komt hij terecht bij de familie van een vriend. Daar woont ook Carlotta, en Vittorio, een jongen die hem zo hard aan zichzelf doet denken.
Dit verhaal gaat over migreren, niet opgeven, het beste proberen te maken van weinig of niets. En al had ik soms het gevoel dat het wat inzakte, het einde maakte heel veel goed. Het doet hopen.
"We lopen allemaal verloren, Carlotta. Het is wat mensen overkomt als ze van wereld veranderen. Misschien kan het zelfs niet anders. Want hij loert om elke hoek, die nieuwe wereld. Een oorlog die begint, een schip dat zinkt, een lief dat verdwijnt - de oude wegen die we ooit liepen, ze liggen achter ons. We kennen de bochten van de nieuwe niet, we weten niet waar de putten liggen, of er wel een bron is onderweg. En welke richting is de goede? [...] Misschien zijn we het niet vergeten. Dat wegen enkel geslepen worden als we ze lopen. Dat een lied in het hoofd ons daarbij moed kan geven. Dat wij op zijn minst dat lied kunnen kiezen."
Hoe mooi is dat? 💛
Tja, zoiets moet je zelden twee keer tegen me zeggen.
Fredo vlucht met zijn papa van Italië naar Engeland. Zijn papa begint er een kapsalon en ze komen er terecht in een warme gemeenschap. Tot Italië tijdens de Tweede Oorlog begint te heulen met de Nazi's. Opeens worden alle Italianen als potentiële fascisten bekeken. Woelige jaren volgen.
Wanneer hij jaren later terugkeert naar Italië en voor de zoveelste keer zijn leven moet opbouwen, komt hij terecht bij de familie van een vriend. Daar woont ook Carlotta, en Vittorio, een jongen die hem zo hard aan zichzelf doet denken.
Dit verhaal gaat over migreren, niet opgeven, het beste proberen te maken van weinig of niets. En al had ik soms het gevoel dat het wat inzakte, het einde maakte heel veel goed. Het doet hopen.
"We lopen allemaal verloren, Carlotta. Het is wat mensen overkomt als ze van wereld veranderen. Misschien kan het zelfs niet anders. Want hij loert om elke hoek, die nieuwe wereld. Een oorlog die begint, een schip dat zinkt, een lief dat verdwijnt - de oude wegen die we ooit liepen, ze liggen achter ons. We kennen de bochten van de nieuwe niet, we weten niet waar de putten liggen, of er wel een bron is onderweg. En welke richting is de goede? [...] Misschien zijn we het niet vergeten. Dat wegen enkel geslepen worden als we ze lopen. Dat een lied in het hoofd ons daarbij moed kan geven. Dat wij op zijn minst dat lied kunnen kiezen."
Hoe mooi is dat? 💛
May 31, 2022
Een pakkend verhaal over migratie en integratie, maar ook zoveel meer.
June 29, 2022
Wat een fijne pen. Licht, sober en bescheiden maar zo trefzeker. Heel mooi hoe de taal zich aanpast aan de verteller. Bij het kind heb je soms het gevoel dat ze zich beperkt tot het taalgebruik van een boekje voor eerste lezertjes maar toch slaagt ze erin daar zoveel poëzie en filosofie in te steken. Sterk.
February 16, 2023
Het onderwerp van dit boek interesseert me niet echt, het verhaal is deprimerend en ik voel weinig sympathie voor de personages, maar de magnifieke zinnen van Els Beerten sleepten me van hoofdstuk naar hoofdstuk.
'En wat doen mensen als de wereld scheeftrekt? Ze vallen eraf.' (bladzijde 9)
'Het is de luidste dag van mijn leven.' (bladzijde 10)
Het kwam door de taal dat ik niet kon stoppen met lezen. Eenvoudig en schitterend.
'En wat doen mensen als de wereld scheeftrekt? Ze vallen eraf.' (bladzijde 9)
'Het is de luidste dag van mijn leven.' (bladzijde 10)
Het kwam door de taal dat ik niet kon stoppen met lezen. Eenvoudig en schitterend.
May 27, 2023
Live Laugh Love Els Beerten 🫶🏼
August 14, 2022
Ik lees graag een Els Beerten in de zomer. Deze vind ik niet zo overrompelend als Een mens is genoeg of Allemaal willen we de hemel, maar ik heb het graag gelezen.
Read
May 3, 2022Prachtig. Dit is lezen.
Wat is thuis? Wie bepaalt de koers van jouw leven? Kun je je overal thuis voelen? In hoeverre is een mens veerkrachtig?
Zomaar een paar vragen die tijdens het lezen-in-één-ruk-uit van dit boek worden genoteerd. Gedachten aan mensen, situaties en eerder gelezen verhalen. Levens in alle omstandigheden, ook in oorlogstijd.
Na het dichtslaan lees ik de achterflap want een Beerten pak je gewoon op: 'Een verhaal over groeien, met alles wat daarbij hoort: missen, zoeken, een thuis vinden.'
De jonge Italiaanse Fredo emigreert met zijn vader na WOI, Spaanse griep en na overlijden moeder naar Engeland. Hij gaat naar school, wordt opgenomen in de gemeenschap, ze bouwen een leven op.
En dan valt Duitsland Polen binnen. Zijn zij plots 'Italianen met onze voeten in Engelse grond', maar niet genaturaliseerd en dan schaart Mussolini zich aan de kant van Hitler. Italianen zijn ineens de vijand.
Iedere nacht drie films: was, is en had kunnen zijn, met een kudde schapen en een veelvoud aan poten tellen. Fredo komt op het platteland terecht, wordt vrienden met Luigi waarna opnieuw keuzes moeten worden gemaakt voor 'de rest van ons leven'.
'Zwaaien is voor wie achterblijft.'- 'Kijk naar de horizon. - 'Twee huisvaders, die zich hadden willen amuseren.' - 'dat niemand iets onderneemt tegen die man' - 'Alsof er een deur openstaat in mijn hoofd en daarachter alleen maar water zit.' - zijn woorden die laten stilstaan, laten nadenken en vooral ook: 'waar er plaats is voor één aan tafel is er ook voor meer.' En als het gewone leven weer gaat beginnen, zeuren mensen om de stomste dingen. Er is veel meer te vertellen, bijv. over Vittorio, het zoontje van Luigi, de tweede schrijnende verhaallijn waarmee dit boek begint. 'Een trein die terugkeert, het leven dat vanzelf weer in zijn plooi valt.' Of niet.
Een gelaagd verhaal met dwarsverbanden. Het léést. In mooie taal en rijke gedachten ga je mee op het pad van de hoofdpersonen. Mensen die telkens bagage erbij krijgen op hun reis, wortelen en toch emigrant blijven. Verlies en macht, maar ook kracht en hoop en alles wat je in één mensenleven kan overkomen of de rest van je leven meedraagt.
De veerkracht die vriendschap teweegbrengt laat je je thuisvoelen tussen culturen. Mensen waarmee je een geschiedenis deelt.
Mooi is het wisselen in lettertype. Om te herlezen. Zeer aan te raden.
Wat is thuis? Wie bepaalt de koers van jouw leven? Kun je je overal thuis voelen? In hoeverre is een mens veerkrachtig?
Zomaar een paar vragen die tijdens het lezen-in-één-ruk-uit van dit boek worden genoteerd. Gedachten aan mensen, situaties en eerder gelezen verhalen. Levens in alle omstandigheden, ook in oorlogstijd.
Na het dichtslaan lees ik de achterflap want een Beerten pak je gewoon op: 'Een verhaal over groeien, met alles wat daarbij hoort: missen, zoeken, een thuis vinden.'
De jonge Italiaanse Fredo emigreert met zijn vader na WOI, Spaanse griep en na overlijden moeder naar Engeland. Hij gaat naar school, wordt opgenomen in de gemeenschap, ze bouwen een leven op.
En dan valt Duitsland Polen binnen. Zijn zij plots 'Italianen met onze voeten in Engelse grond', maar niet genaturaliseerd en dan schaart Mussolini zich aan de kant van Hitler. Italianen zijn ineens de vijand.
Iedere nacht drie films: was, is en had kunnen zijn, met een kudde schapen en een veelvoud aan poten tellen. Fredo komt op het platteland terecht, wordt vrienden met Luigi waarna opnieuw keuzes moeten worden gemaakt voor 'de rest van ons leven'.
'Zwaaien is voor wie achterblijft.'- 'Kijk naar de horizon. - 'Twee huisvaders, die zich hadden willen amuseren.' - 'dat niemand iets onderneemt tegen die man' - 'Alsof er een deur openstaat in mijn hoofd en daarachter alleen maar water zit.' - zijn woorden die laten stilstaan, laten nadenken en vooral ook: 'waar er plaats is voor één aan tafel is er ook voor meer.' En als het gewone leven weer gaat beginnen, zeuren mensen om de stomste dingen. Er is veel meer te vertellen, bijv. over Vittorio, het zoontje van Luigi, de tweede schrijnende verhaallijn waarmee dit boek begint. 'Een trein die terugkeert, het leven dat vanzelf weer in zijn plooi valt.' Of niet.
Een gelaagd verhaal met dwarsverbanden. Het léést. In mooie taal en rijke gedachten ga je mee op het pad van de hoofdpersonen. Mensen die telkens bagage erbij krijgen op hun reis, wortelen en toch emigrant blijven. Verlies en macht, maar ook kracht en hoop en alles wat je in één mensenleven kan overkomen of de rest van je leven meedraagt.
De veerkracht die vriendschap teweegbrengt laat je je thuisvoelen tussen culturen. Mensen waarmee je een geschiedenis deelt.
Mooi is het wisselen in lettertype. Om te herlezen. Zeer aan te raden.
August 13, 2022
Heel erg uitgekeken naar de nieuwste van Els Beerten; toch een beetje teleurgesteld.
Het eerste deel van het boek, verteld vanuit het perspectief van Fredo, is heerlijk om te lezen.
Els kan eindeloos mooi vertellen, de dingen beschrijven met van die rake bewoordingen, dat je er stil van wordt.
In het tweede deel wordt het opgroeien van Vito onder de loep genomen en verteld vanuit zijn perspectief. De korte zinnetjes en het minder stillistische taalgebruik, konden mij veel minder bekoren.
Maar hé, het blijft een boek dat het waard is om te lezen en ik blijf een grote fan van Els Beerten. “Allemaal willen we de hemel”, is één van mijn all time favourits en ik besef dat het niet eenvoudig is om dat niveau te benaderen.
Het eerste deel van het boek, verteld vanuit het perspectief van Fredo, is heerlijk om te lezen.
Els kan eindeloos mooi vertellen, de dingen beschrijven met van die rake bewoordingen, dat je er stil van wordt.
In het tweede deel wordt het opgroeien van Vito onder de loep genomen en verteld vanuit zijn perspectief. De korte zinnetjes en het minder stillistische taalgebruik, konden mij veel minder bekoren.
Maar hé, het blijft een boek dat het waard is om te lezen en ik blijf een grote fan van Els Beerten. “Allemaal willen we de hemel”, is één van mijn all time favourits en ik besef dat het niet eenvoudig is om dat niveau te benaderen.
July 29, 2022
tussen 3 en 4, afgerond naar boven.
November 26, 2023
Een hartverscheurend verhaal over liefde en vriendschap. Vito mio, wat zou ik je willen knuffelen. 🤍
May 16, 2022
Een pareltje!
March 13, 2022
Aangrijpend verhaal vanuit een heel nieuw perspectief in tijden van de Tweede Wereldoorlog. Lees hier mijn recensie: https://nerdygeekyfanboy.com/recensie...
July 21, 2025
mooi onderwerp, mooie schrijfstijl heb er erg van genoten maar gaat me niet lang bijblijven
July 25, 2022
Els Beerten - De rest van ons leven
Fredo is nog jong wanneer hij met zijn vader vanuit Italië naar Groot-Brittannië migreert, op zoek naar een beter leven. Eenmaal daar worden beiden snel opgenomen in de daar reeds bestaande Italiaanse gemeenschap. Vader werkt als kapper, de jonge Fredo loopt er school en leert er boksen. Het is het begin van een succesverhaal.
Tot Tweede Wereldoorlog de kaarten dooreen schudt: Italië kiest immers de kant van Duitsland. De jonge Fredo kan onderduiken, maar zijn vader wordt opgepakt en gedeporteerd. Hij zal de overtocht naar Italië niet overleven.
.
De kleine Fredo krijgt onderdak op het Engelse platteland en groeit er op als jongvolwassene. Als jonge kapper gaat hij aan de slag in een gevangenis van krijsgevangenen waar hij Luigi, een Italiaan leert kennen. Het wordt het begin van een lange vriendschap die hem uiteindelijk weer naar Italië zal brengen.
.
"De rest van ons leven" is een verhaal over vriendschap en hoe vrienschappen een leven kunnen vormen. Het speelt zich deels in Groot-Brittannië en het zuiden van Italië af. De oorlog liet grote wonden na, zowel voor de mannen als de achtergebleven vrouwen. Het leven wordt niet zomaar opnieuw opgenomen. Sommige wonden zijn zo diep dat een nieuwe emigratie zich opdringt: Luigi vertrekt met zijn vrouw naar België, in de hoop in de mijnen goed geld te verdienen.
.
Els Beerten schrijft vlot maar heeft bovenal een talent om levens te vertellen vanuit de diepte. Op een sobere manier schept ze karakters en brengt ze ze leven. Het is het verhaal van eenvoudige mensen die nooit opgegeven, elkaar niet en ook het leven niet. Al worden daar nooit veel worden voor gebruikt. Een hoopvol en diepmenselijk boek. Meer boekreviews vind je via @kaatleest
.
#ElsBeerten #gelezen #recensie #Italië #TweedeWereldoorlog #gevolgenoorlog #youngadult #roman #historischroman #fictie #levensverhaal
Fredo is nog jong wanneer hij met zijn vader vanuit Italië naar Groot-Brittannië migreert, op zoek naar een beter leven. Eenmaal daar worden beiden snel opgenomen in de daar reeds bestaande Italiaanse gemeenschap. Vader werkt als kapper, de jonge Fredo loopt er school en leert er boksen. Het is het begin van een succesverhaal.
Tot Tweede Wereldoorlog de kaarten dooreen schudt: Italië kiest immers de kant van Duitsland. De jonge Fredo kan onderduiken, maar zijn vader wordt opgepakt en gedeporteerd. Hij zal de overtocht naar Italië niet overleven.
.
De kleine Fredo krijgt onderdak op het Engelse platteland en groeit er op als jongvolwassene. Als jonge kapper gaat hij aan de slag in een gevangenis van krijsgevangenen waar hij Luigi, een Italiaan leert kennen. Het wordt het begin van een lange vriendschap die hem uiteindelijk weer naar Italië zal brengen.
.
"De rest van ons leven" is een verhaal over vriendschap en hoe vrienschappen een leven kunnen vormen. Het speelt zich deels in Groot-Brittannië en het zuiden van Italië af. De oorlog liet grote wonden na, zowel voor de mannen als de achtergebleven vrouwen. Het leven wordt niet zomaar opnieuw opgenomen. Sommige wonden zijn zo diep dat een nieuwe emigratie zich opdringt: Luigi vertrekt met zijn vrouw naar België, in de hoop in de mijnen goed geld te verdienen.
.
Els Beerten schrijft vlot maar heeft bovenal een talent om levens te vertellen vanuit de diepte. Op een sobere manier schept ze karakters en brengt ze ze leven. Het is het verhaal van eenvoudige mensen die nooit opgegeven, elkaar niet en ook het leven niet. Al worden daar nooit veel worden voor gebruikt. Een hoopvol en diepmenselijk boek. Meer boekreviews vind je via @kaatleest
.
#ElsBeerten #gelezen #recensie #Italië #TweedeWereldoorlog #gevolgenoorlog #youngadult #roman #historischroman #fictie #levensverhaal
April 6, 2023
Els Beerten verwierf bekendheid dankzij knappe adolescentenromans als Lopen voor je leven (2003), Eén mens is genoeg (2014) en haar – voorlopige – magnus opus Allemaal willen we de hemel (2008).
In De rest van ons leven vertelt de auteur ons het levensverhaal van Fredo Santoro. Hij wordt geboren in een Italiaans dorpje. Hijj is nauwelijks enkele maanden wanneerde Eerste Wereldoorlog uitbreekt. Door de oorlog en de bijbehorende armoede komt de Spaanse Griep, waaraan Fredo zijn moeder verliest. Met vader Pietro waagt hij de oversteek naar Liverpool, alwaar Pietro enthousiast verkoper van ‘gelato’ wordt. De jonge Fredo treedt in de voetsporen van zijn vader: hij wordt kapper in de hechte Italiaanse gemeenschap. Maar dan strooit een nieuwe wereldoorlog roet in het eten. Als Mussolini zich in juni 1940 achter Hitler schaart en alle Italianen in Engeland verdacht worden, ontstaan ook barstjes in de hechte vader-zoonrelatie. Fredo en vader zijn immers geen vluchtelingen in letterlijke zin van het woord, maar ondervinden wel (onderhuids) racisme en onbegrip.
Fredo kan ternauwernood vluchten; zijn vader daarentegen wacht een geheel ander lot. Twijfels en schuldgevoel knagen aan Fredo en dat levert indringende passages op.
Fredo komt op het platteland terecht: op de boerderij én in het bed van de Penny,wier partner aan het front strijdt. In 1944 raakt hij bevriend met de Italiaanse krijgsgevangene Luigi en na de oorlog trekt hij met Luigi mee naar zijn gezin in Italië.
Tot daar lees je vanuit het standpunt van Fredo, maar vanaf het moment dat hij Luigi's zoon Vito onder zijn hoede krijgt, wisselt het standpunt af tussen het zijne en dat van Vito. Het lettertype geeft dan aan door wiens ogen je kijkt. En zo ontspint zich nog een heel nieuw verhaal, met een onthulling die je niet zag aankomen, maar die veel op z'n plaats laat vallen.
In De rest van ons leven vertelt de auteur ons het levensverhaal van Fredo Santoro. Hij wordt geboren in een Italiaans dorpje. Hijj is nauwelijks enkele maanden wanneerde Eerste Wereldoorlog uitbreekt. Door de oorlog en de bijbehorende armoede komt de Spaanse Griep, waaraan Fredo zijn moeder verliest. Met vader Pietro waagt hij de oversteek naar Liverpool, alwaar Pietro enthousiast verkoper van ‘gelato’ wordt. De jonge Fredo treedt in de voetsporen van zijn vader: hij wordt kapper in de hechte Italiaanse gemeenschap. Maar dan strooit een nieuwe wereldoorlog roet in het eten. Als Mussolini zich in juni 1940 achter Hitler schaart en alle Italianen in Engeland verdacht worden, ontstaan ook barstjes in de hechte vader-zoonrelatie. Fredo en vader zijn immers geen vluchtelingen in letterlijke zin van het woord, maar ondervinden wel (onderhuids) racisme en onbegrip.
Fredo kan ternauwernood vluchten; zijn vader daarentegen wacht een geheel ander lot. Twijfels en schuldgevoel knagen aan Fredo en dat levert indringende passages op.
Fredo komt op het platteland terecht: op de boerderij én in het bed van de Penny,wier partner aan het front strijdt. In 1944 raakt hij bevriend met de Italiaanse krijgsgevangene Luigi en na de oorlog trekt hij met Luigi mee naar zijn gezin in Italië.
Tot daar lees je vanuit het standpunt van Fredo, maar vanaf het moment dat hij Luigi's zoon Vito onder zijn hoede krijgt, wisselt het standpunt af tussen het zijne en dat van Vito. Het lettertype geeft dan aan door wiens ogen je kijkt. En zo ontspint zich nog een heel nieuw verhaal, met een onthulling die je niet zag aankomen, maar die veel op z'n plaats laat vallen.
April 23, 2022
"Zingen helpt om moed te vinden, zegt Fredo. En dan win je de oorlog."
"En wat als je toch verliest? Heb je dan geen moed? Of te weinig?"
Een prachtig boek van Els Beerten over de wens van mensen om te overleven, en hoe dat kan bestaan uit vertrekken of blijven; en hoe beide keuzes een leven vormgeven.
In 'Allemaal willen we de hemel' toonde Beerten hoe geweldig ze de complexiteit van de oorlog op een simpel niveau terug kan brengen: keuzes aan welke kant je staan worden besloten door vrienden die alleen wensen een held te worden. In 'De rest van ons leven' is het zo ontroerend om te zien hoe de liefde van Fredo's vader voor zijn golden boy, Fredo overeind houdt als hij verlaten raakt in Engeland tijdens de oorlog. Als 'Freddy Santy' blijft hij veilig, maar is dat genoeg?
Ik vond het verhaal het sterkst als de focus was op Fredo en zijn vader, en later op de band tussen Fredo en Vito, maar er zaten een aantal verhaallijnen bij die (voor mij) weinig betekenis hadden. Het begraven mes van Luigi, Roberto's banden met de maffia: ze voegden een element van spanning toe die uiteindelijk nergens heen ging. En ik had gehoopt dat de volwassen uiteindelijk toch eerlijker (of opener) zouden zijn tegen Vito over bepaalde zaken.
Een indrukwekkend en ontroerend verhaal, maar waar de 1e helft in Engeland voor mij krachtiger en evenwichtiger was dan het gedeelte in Italië. 3,5 sterren.
"...en we hopen dat het wonder gebeurt, dat een mens opnieuw kan beginnen. Terwijl het niet kan. Alles wat ooit was, is er nog altijd. Een mens gaat verder met altijd meer. Hij laat helemaal niets achter.
En misschien is dat zijn grootste geluk."
"En wat als je toch verliest? Heb je dan geen moed? Of te weinig?"
Een prachtig boek van Els Beerten over de wens van mensen om te overleven, en hoe dat kan bestaan uit vertrekken of blijven; en hoe beide keuzes een leven vormgeven.
In 'Allemaal willen we de hemel' toonde Beerten hoe geweldig ze de complexiteit van de oorlog op een simpel niveau terug kan brengen: keuzes aan welke kant je staan worden besloten door vrienden die alleen wensen een held te worden. In 'De rest van ons leven' is het zo ontroerend om te zien hoe de liefde van Fredo's vader voor zijn golden boy, Fredo overeind houdt als hij verlaten raakt in Engeland tijdens de oorlog. Als 'Freddy Santy' blijft hij veilig, maar is dat genoeg?
"Er is een verschil tussen het luisteren naar een verhaal en er middenin zitten. Het is op momenten dat niemand weet wat de volgende stap zal zijn, als het einde niet in zicht is, dat de banden worden gesmeed, levens verweven kunnen worden."
Ik vond het verhaal het sterkst als de focus was op Fredo en zijn vader, en later op de band tussen Fredo en Vito, maar er zaten een aantal verhaallijnen bij die (voor mij) weinig betekenis hadden. Het begraven mes van Luigi, Roberto's banden met de maffia: ze voegden een element van spanning toe die uiteindelijk nergens heen ging. En ik had gehoopt dat de volwassen uiteindelijk toch eerlijker (of opener) zouden zijn tegen Vito over bepaalde zaken.
Een indrukwekkend en ontroerend verhaal, maar waar de 1e helft in Engeland voor mij krachtiger en evenwichtiger was dan het gedeelte in Italië. 3,5 sterren.
"...en we hopen dat het wonder gebeurt, dat een mens opnieuw kan beginnen. Terwijl het niet kan. Alles wat ooit was, is er nog altijd. Een mens gaat verder met altijd meer. Hij laat helemaal niets achter.
En misschien is dat zijn grootste geluk."
April 25, 2024
Een verhaal dat je vanaf de eerste letter bij de keel grijpt. De rest van ons leven toont hoe gebeurtenissen ons leven op zijn kop kunnen zetten. Fredo Santoro wordt in Italië geboren als de zoon van een kapper. Helaas treft de Spaanse griep zijn moeder in 1919 waardoor het voor zijn vader steeds moeilijker wordt om voor hun te zorgen. Hij vertrekt naar het Britse Liverpool waar hij tussen de kappers en ijsjes verkopers een nieuw leven opbouwt.
In 1939 wordt zijn vader opgepakt als de Tweede Wereldoorlog voor de deur staat en de Britten anti Italiaanse gevoelens krijgen door de deelname van Mussolini aan de oorlog.
Fredo vlucht naar het platteland waar hij kennis maakt met Italiaanse krijgsgevangenen. Hij zal heel zijn leven verdeeld blijven tussen twee plaatsen. Engeland waar hij altijd een Italiaan zal blijven en Italië waar hij altijd een Brit zal zijn.
De rest van ons leven toont vooral hoe hij met zijn dubbele nationaliteit worstelt en probeert een leven op te bouwen dat niet per se met een land of wortels in een bepaalde omgeving te maken heeft. Het verhaal verandert vanaf het tweede deel van het boek gedeeltelijk van perspectief omdat we nu ook zien hoe Vito, de zoon van Luigi opgroeit zonder vader en hoe Fredo nu vooral een vader figuur voor hem probeert te zijn.
Het verhaal eindigt met een open einde, de lezer krijgt zin om zijn avonturen in België te volgen.
In 1939 wordt zijn vader opgepakt als de Tweede Wereldoorlog voor de deur staat en de Britten anti Italiaanse gevoelens krijgen door de deelname van Mussolini aan de oorlog.
Fredo vlucht naar het platteland waar hij kennis maakt met Italiaanse krijgsgevangenen. Hij zal heel zijn leven verdeeld blijven tussen twee plaatsen. Engeland waar hij altijd een Italiaan zal blijven en Italië waar hij altijd een Brit zal zijn.
De rest van ons leven toont vooral hoe hij met zijn dubbele nationaliteit worstelt en probeert een leven op te bouwen dat niet per se met een land of wortels in een bepaalde omgeving te maken heeft. Het verhaal verandert vanaf het tweede deel van het boek gedeeltelijk van perspectief omdat we nu ook zien hoe Vito, de zoon van Luigi opgroeit zonder vader en hoe Fredo nu vooral een vader figuur voor hem probeert te zijn.
Het verhaal eindigt met een open einde, de lezer krijgt zin om zijn avonturen in België te volgen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 23, 2023
Els Beerten is een naam die regelmatig langskomt als het met collega's gaat over favoriete (jeugdboeken)schrijvers. Hoog tijd om eens iets van haar te lezen.
Dit boek is erg goed. Maar waar te beginnen?
Het is de taal ten eerste. Vlaams, maar móói Vlaams. Het is het thema: de blijvers vs zij die gaan. Zo invoelend beschreven, dat ik het ervoer als ultieme waarheid. Als nieuwkomer zul je nooit ècht snappen hoe het zit op de plek waar je terecht bent gekomen. En tegelijkertijd weet je veel meer dan degenen die nooit weg zijn gegaan. Veel over weinig tegenover weinig over veel. Ik heb ook erg genoten van de verschillen tussen Noord- en Zuid-Italië, Engeland en België. Het decor van oorlog en vrede en wat armoede en bekrompenheid van dorpsgenoten met een mens kunnen doen. Het grote zwijgen, de vriendschap tussen verschillende personages, de dilemma's.
Enig minpuntje, maar dan ook echt met nadruk op -tje, is de perspectiefwisseling. Liever had ik gehad dat Fredo van begin tot eind de verteller was geweest. Omdat ik er zo heerlijk inzat toen plotseling Vito het overnam.
Als dit niet eens het beste boek van Beerten is, wat sommigen hier op Goodreads beweren, dan houd ik mij zeer aanbevolen voor haar andere werk.
D-boek, 2021, Italiaanse migranten, Engeland, Wereldoorlog II.
Dit boek is erg goed. Maar waar te beginnen?
Het is de taal ten eerste. Vlaams, maar móói Vlaams. Het is het thema: de blijvers vs zij die gaan. Zo invoelend beschreven, dat ik het ervoer als ultieme waarheid. Als nieuwkomer zul je nooit ècht snappen hoe het zit op de plek waar je terecht bent gekomen. En tegelijkertijd weet je veel meer dan degenen die nooit weg zijn gegaan. Veel over weinig tegenover weinig over veel. Ik heb ook erg genoten van de verschillen tussen Noord- en Zuid-Italië, Engeland en België. Het decor van oorlog en vrede en wat armoede en bekrompenheid van dorpsgenoten met een mens kunnen doen. Het grote zwijgen, de vriendschap tussen verschillende personages, de dilemma's.
Enig minpuntje, maar dan ook echt met nadruk op -tje, is de perspectiefwisseling. Liever had ik gehad dat Fredo van begin tot eind de verteller was geweest. Omdat ik er zo heerlijk inzat toen plotseling Vito het overnam.
Als dit niet eens het beste boek van Beerten is, wat sommigen hier op Goodreads beweren, dan houd ik mij zeer aanbevolen voor haar andere werk.
D-boek, 2021, Italiaanse migranten, Engeland, Wereldoorlog II.
February 14, 2023
Geven we het mirakel de kans om zich alsnog te voltrekken. Een trein die terugkeert, het leven dat vanzelf weer in zijn plooi valt. En het zal niet gebeuren. Het is nu eenmaal niet wat levens gewoonlijk doen. (P8)
Geen woorden van troost vinden omdat er geen zijn. (P58)
Als het bed niet zo groot zou zijn, er niet zo veel plaats om te beminnen was, zo veel huid. (P70)
Hij zal die sproeten één voor één willen kussen, en het zal niet lang duren of hij herinnert zich weer dat daar geen beginnen aan is tenzij hij er de tijd voor neemt, let's get married, darling, we némen de tijd. (P95)
Het lijkt geruststellend dat iemand blijft zingen terwijl de ergste dingen gebeuren. (P117)
Zo warm had ik het nog nooit, denk ik opeens, wat niet kan, natuurlijk, want mijn vingers zijn wit en mijn lippen trillen zoals ze dat doen als ik bevries. (P179)
Dus. Als ze mij vraagt waarom ik haar graag zie.
'Het gaat zo vanzelf. Zo ongelooflijk vanzelf, Carlotta.' (P230)
Geen woorden van troost vinden omdat er geen zijn. (P58)
Als het bed niet zo groot zou zijn, er niet zo veel plaats om te beminnen was, zo veel huid. (P70)
Hij zal die sproeten één voor één willen kussen, en het zal niet lang duren of hij herinnert zich weer dat daar geen beginnen aan is tenzij hij er de tijd voor neemt, let's get married, darling, we némen de tijd. (P95)
Het lijkt geruststellend dat iemand blijft zingen terwijl de ergste dingen gebeuren. (P117)
Zo warm had ik het nog nooit, denk ik opeens, wat niet kan, natuurlijk, want mijn vingers zijn wit en mijn lippen trillen zoals ze dat doen als ik bevries. (P179)
Dus. Als ze mij vraagt waarom ik haar graag zie.
'Het gaat zo vanzelf. Zo ongelooflijk vanzelf, Carlotta.' (P230)
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 12, 2025
"We lopen allemaal verloren. Het is wat mensen overkomt als ze van wereld veranderen. Misschien kan het zelfs niet anders. Want hij loert om elke hoek, die nieuwe wereld. Een oorlog die begint, een schip dat zinkt, een lief dat verdwijnt..."
In De rest van ons leven wisselt Els Beerten het vertelperspectief af tussen Fredo en Vito. Hun levens worden meerdere keren ingrijpend veranderd door gebeurtenissen die soms onverwachts de grond onder hun voeten wegmaaien.
Beerten houdt het tempo hoog met korte hoofdstukken en door niet meer te schrijven dan nodig. Hierdoor ervaar je als lezer soms wel wat afstand tot de personages, maar tegelijk toont ze zich een ware taalvirtuoos: met weinig woorden weet ze bijzonder veel te zeggen.
Een extra troef is het historische kader, zoals het Britse beleid "Collar the lot" tijdens de Tweede Wereldoorlog, dat het verhaal extra diepgang geeft.
In De rest van ons leven wisselt Els Beerten het vertelperspectief af tussen Fredo en Vito. Hun levens worden meerdere keren ingrijpend veranderd door gebeurtenissen die soms onverwachts de grond onder hun voeten wegmaaien.
Beerten houdt het tempo hoog met korte hoofdstukken en door niet meer te schrijven dan nodig. Hierdoor ervaar je als lezer soms wel wat afstand tot de personages, maar tegelijk toont ze zich een ware taalvirtuoos: met weinig woorden weet ze bijzonder veel te zeggen.
Een extra troef is het historische kader, zoals het Britse beleid "Collar the lot" tijdens de Tweede Wereldoorlog, dat het verhaal extra diepgang geeft.
Displaying 1 - 30 of 70 reviews