Eerst even zeiken hoor:
- Ik vind temperamentvol echt een verSCHRIKkelijk woord. "Nee ho ho, in deze praktijk noemen we ons kind niet lastig, maar 'temperamentvol'". Passievol. Humorvol. Inzichtvol. Brrr.
- Wat IS temperamentvol? Is het genetisch? Past het tussen andere gedragstypes? Zijn er onderliggende principes waar de gedragingen uit voortkomen? Wat is de invloed van, ik noem maar iets, hechting? Is er onderzoek naar gedaan? Gaat er onderzoek naar gedaan worden? Moet het in de dsm? Hoe is Bronsveld op temperamentvol gekomen? Het staat er allemaal niet in, maar voor zo'n belangrijk onderwerp zou ik dat wel heel graag willen weten.
Ik kreeg geen enkel idee hoe dit boek en de inhoud zich verhoudt tot Bronsveld zelf of welk vakgebied dan ook. Er staat zelfs nergens dat na lange natuurvolle wandelingen Bronsveld een eureka-moment heeft gehad.
- Nergens staat een bron vermeld, nergens een literatuurlijst. Het boek is van kaft tot kaft Bronsveld. Waar baseert ze zich op? Waarom moeten we haar geloven? Waar kan ik er nog meer over lezen? Niets.
Omdat dit allemaal mist, leest het voor mij allemaal als: het is zo omdat het zo is, omdat ik het zeg want het is gewoon zo.
- Het hele boek bestaat uit korte blokjes in montere gebiedende wijs, met korte voorbeelden tussendoor:
Heeft je kind vieze handen? Probeer water en zeep.
"Tony heeft vaak vieze handen. Normaal gaan we dan aan de gang met zoutzuur, dan gilt Tony als een speenvarken. Vorige week hebben we eens water en zeep gebruikt, en tot mijn verbazing had hij schone handen met behoud van opperhuid. Nu wil Tony het liefst elke maand z'n handen wassen."
Zo dus. Dat werkt prima bij een artikel, maar voor mij niet bij een boek van ruim 200 pagina's. Alles is even belangrijk, alles kabbelt. Ik denk dat het al had geholpen als Bronsveld soms wat vertelde over haar eigen ervaringen met haar gezin of met ouders in haar praktijk.
Of misschien: de ervaringen van temperamentvolle volwassenen over hun kindertijd?
Zo. Einde gezeik. Want:
Ons kind is overduidelijk een temperamentvol kind. Op feestjes rennen alle kinderen meteen rond, onze dochter zit eerst een half uur op schoot om te wennen.
Autoriteit en macht gebruiken om onze zin te krijgen werkt ALTIJD averechts. Al haar emoties staan op 11. Haar liefde en knuffels zijn intens, haar verdriet en woede-uitbarstingen kunnen waarlijk apocalyptisch zijn. We leren steeds beter te zien wanneer ze overprikkeld aan het raken is, en kunnen haar dan ook beter geven want ze nodig heeft.
Naar bed brengen is tot voor kort altijd lastig geweest want ze kan de dag moeilijk loslaten. Routines en échte afspraken (niet 'we hadden een afspraak' wanneer het eigenlijk gewoon een herhaald bevel is) zijn belangrijk.
Onze dochter is fantastisch en ze wordt een geweldige volwassene, maar: veel ouders om ons heen lijkt het opvoeden wel veel makkelijker af te gaan. Zijn wij er gewoon niet goed in? Laten we over ons heenlopen? Is ons kind raar? Moeten we haar laten onderzoeken?
Dankzij dit geweldige boek weten we nu: nee we zijn geen slechte ouders, dochterlief hoort bij een flinke groep temperamentvolle kinderen, en ouders zonder temperamentvol kind kunnen denken en opperen dat we er gewoon met straf en stickers overheen zouden moeten, maar ze hebben geen idee.
Veel van de tips en uitgangspunten die Bronsveld geeft, pasten we gelukkig zelf ook al toe. Ze staan namelijk ook in mijn persoonlijke opvoedbijbel: Unconditional Parenting van Alfie Kohn. (Bij het dankwoord lijkt Bronsveld te refereren aan onvoorwaardelijk ouderschap, maar geen literatuurlijst dus geen idee).
Mijn partner had tot nu toe nog geen opvoedbijbel, maar hierbij heeft ze 'm gevonden, en dat maakt een enorm verschil. De twijfel of we het wel goed doen is veel minder, we maken nu bijna altijd dezelfde inschatting van het gedrag van ons kind, we weten veel beter wat ze nodig heeft.
Veel van de tips en methodes in dit boek lijken me toepasbaar op elk kind, zoals niet straffen en belonen, je kind zien als volwaardig gesprekspartner, en emoties nooit ontkennen 'ach stel je niet aan even flink zijn'.
Ik ga de ouders om me heen dit boek eens even flink in de maag splitsen!