Томик містить вірші видатного поета-скамандрита – Ярослава Івашкевича, зібрані під загальною назвою «Wieże», у добірці та перекладі українською мовою давнього друга письменника, також поета, перекладача та українського посла в Польщі. - Дмитро Павличка. Це колекція з понад 90 чудових робіт польською та українською мовами зі вступом від директора музею. Ярослава та Анни Івашкевичів у Ставісько – Маріуш Ольбромський та оригінальне листування Івашкевича та Павлички. Це перероблене та доповнене видання книги, що вийшла у 2017 році в Києві, Україна, з багатьма унікальними фотографіями з архіву Музею. Анни та Ярослава Івашкевичів у Ставісько. Дмитро Павличко - український поет, перекладач, літературознавець, громадський діяч, політик. У 1999–2001 роках посол України в Польщі. Один із найвидатніших представників світу української культури, а водночас і сучасного суспільно-політичного життя цієї країни. Перший посол вільної України в Республіці Польща, співтворець тексту української конституції, герой України, колишній депутат, також колишній посол у Словаччині. Поет, автор понад десятка поетичних книг, у тому числі кількох поетичних антологій. Удостоєний звання почесного доктора Варшавського університету, Львівського національного університету ім. Івана Франка, Пшикарпатський національний університет Василь Стефаник. Книга написана у співпраці з Посольством Республіки Польща та Польською академією наук у Києві.
Tomik zawiera zebrane pod wspólnym tytułem „Wieże” wiersze wybitnego poety, skamandryty – Jarosława Iwaszkiewicza w wyborze i przekładzie na język ukraiński wieloletniego przyjaciela pisarza, także poety, tłumacza i ambasadora Ukrainy w Polsce – Dmytro Pawłyczki. To zbiór ponad 90 znakomitych utworów w języku polskim i ukraińskim, wzbogaconych wstępem dyrektora Muzeum im. Jarosława i Anny Iwaszkiewiczów w Stawisku – Mariusza Olbromskiego oraz oryginalną korespondencją między Iwaszkiewiczem a Pawłyczką. Jest to poprawione i uzupełnione wydanie książki, która ukazała się w 2017 roku w Kijowie na Ukrainie, z wieloma unikalnymi zdjęciami z archiwum Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku. Dmytro Pawłyczko – ukraiński poeta, tłumacz, krytyk literacki, działacz społeczny, polityk. W latach 1999–2001 ambasador Ukrainy w Polsce. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli świata kultury ukraińskiej, a zarazem współczesnego życia społecznego i politycznego w tym kraju. Pierwszy ambasador wolnej Ukrainy w Rzeczypospolitej Polskiej, współtwórca tekstu ukraińskiej konstytucji, bohater Ukrainy, były deputowany, także były ambasador w Słowacji. Poeta, autor kilkunastu książek poetyckich, w tym kilku antologii poetyckich. Uhonorowany tytułem doktora honoris causa przez Uniwersytet Warszawski, Lwowski Uniwersytet Narodowy im. Iwana Franki, Przykarpacki Uniwersytet Narodowy im. Wasyla Stefanyka. Książka powstaje we współpracy Ambasady RP oraz PAN w Kijowie.
Iwaszkiewicz was born in Kalnik (now in Vinnytsia Oblast, Ukraine). After the death of his father (an accountant), he and his mother lived in Warsaw between 1902–1904, and then moved back to Ukraine in 1904–1912. He graduated from a secondary school in Kiev in 1912 and enrolled at the Law Faculty of Kiev University. After World War I, in October 1918 he returned to Warsaw. There, he joined a group of local artists who had started Pro Arte et Studio arts magazine. Iwaszkiewicz with Julian Tuwim and Antoni Słonimski co-founded the Skamander group of experimental poets in 1919.
In 1922 he married Anna Lilpop, a daughter of a wealthy entrepreneur, and the couple settled in Podkowa Leśna in the suburb of Warsaw. In 1928 they moved to a newly built house that Iwaszkiewicz named Stawisko. Maciej Rataj, the Speaker of the Lower Chamber of the Polish Parliament (Sejm) appointed him to be his secretary. Iwaszkiewicz worked for a magazine called "Wiadomości Literackie" and also published his works in numerous periodicals like "Gazeta Polska" (1934–1938) and "Ateneum" (1938–1939). Later he was a secretary to the Society for the Encouragement of Fine Arts (Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych), and a member of the Polish PEN Club. The Foreign Ministry first appointed him the head of the art promotion section and later sent him as a secretary to Copenhagen (1932-1925) and Brussels (1935–1936). He was a member of Związek Zawodowy Literatów Polskich (ZZLP, The Trade Union of Polish Writers) and in 1939 voted its vice-president.
As a novelist he wrote Sława i Chwała (Glory and Vainglory) - a saga depicting a panorama of the life of Polish intelligentsia in years 1914-1947 and a few other novels but is most highly regarded for his short stories. He was awarded the Lenin Peace Prize.