«Στον κόσμο που γεννήθηκα τα χάνει κανείς όλα τις λέξεις τρώει ο καιρός και μέσα από τις λέξεις φαγώνονται τα μάτια τα φιλιά ακόμα κι η ανάγκη να υποφέρεις».
"And your absence teaches me what art could not." - Daniel Weissbort
Δεν ύφαινα, δεν έπλεκα, ένα γραφτό άρχιζα, κι έσβηνα κάτω απ’ το βάρος της λέξης
"και να ’χει διαλυθεί η δική μου μες στη δική σου προσωπικότητα"
"Αχώριστοι ο έρωτας κι ο πόνος όπως το κουβαδάκι κι ο μικρός στην αμμουδιά το αχ! κι ένα κρύσταλλο που γλίστρησε απ' τα χέρια"
"Για τα ερωτήματα είπαμε κάτι το κοινό, πως δεν νικούν το θάνατο για τις εκστρατείες κάτι παλιό πως δέν νικούν το χώμα... ...Κουράστηκα, είπε η Σφίγγα κάποιο κλωνάρι βαστούσε καί χάραζε σημάδια. Κουράστηκα, είπε ο Αλέξανδρος τίποτα δεν απαντούμε με τη ζωή"
Ο πόνος ήταν ο μνηστήρας ο πιο εκλεκτός και του ’κλείσε την πόρτα.