Το Δημοτικό Βρεφοκομειο της Πάτρας ιδρύθηκε το 1900 από τον Δημήτριο Σωτηριάδη και στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό δίπλα στην εκκλησία του Παντοκράτορα.Συχνά φιλοξενούσε μωρά που γεννήθηκαν εννέα μήνες μετά τη διονυσιακή ζάλη του καρναβαλιού και παραδίνονταν στη βρεφοδόχο.Η βρεφοδόχος που δεν είναι άλλο από ένα καρότσι, στην εσοχή της επιβλητικής πόρτας του βρεφοκομείου. Ένα καρότσι διαφορετικό από τα συνηθισμένα.Ένα καρότσι που δεν κινήθηκε ποτέ από κάποιον πατέρα ή μητέρα αλλά προστάτεψε μικρά βρέφη που εγκαταλείπονταν εκεί.
Το βράδυ της 16ης Ιουλίου , μία μάνα αφήνει το μωρό της στο βρεφοκομείο. Για κάποιους είναι ενα συνηθισμένο βράδυ μα για κάποιους άλλους θα είναι η βραδιά των μεγάλων αποφάσεων που θα καθορίσουν όλη τη ζωή τους.
Το βιβλίο παρά τον μικρό του όγκο , έχει πολύ δυνατό συναισθηματικό φορτίο. Είναι βαθιά φιλοσοφικό και προκαλεί πολλούς προβληματισμούς.