Έναν Αύγουστο στο νησί τα μελτέμια τελειωμό δεν είχαν. Και κείνος πάντα στο παραθύρι. Πλανιόταν. Ανάκατες οι μνήμες του παίζανε με τους γλάρους πάνω από μια θάλασσα που ατέρμονα μεταμορφωνόταν. Ξεφύλλιζε το θυμητικό του. Διαπόρια, αγώνες και οράματα. Και ελπίδες, ακυρωμένες. Αλλά και πειρασμοί-Σειρήνες. Έρωτες, πόλεμος, θάνατος και λιμάνια. Σφραγίσματα της μοίρας και αραξοβόλια της ζωής. Γεμάτο ημερολόγιο. Κι αλίμονο αν το είχε αδειανό. Τι θα φυλλομετρούσε;
Ο Γιάννης Πριόβολος γεννήθηκε το 1951 στα Μελίσσια Αχαΐας. Είναι απόφοιτος (1975) της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και σήμερα υποστράτηγος ε.α.
Στα έργα του περιλαμβάνονται οι μελέτες Μια αλυσίδα μνήμες: Αχαΐα και Βόρεια Πελοπόννησος 1940-1949 (Αλφειός, 2007), Στοιχεία από το περιθώριο της Ιστορίας: Μαρτυρίες Χίων του 20ού αιώνα (Αιγέας, 2009), Μόνιμοι αξιωματικοί στον ΕΛΑΣ, Οικειοθελώς ή εξ ανάγκης, Νότια και Κεντρική Ελλάδα: Μνήμες και αρχειακά τεκμήρια (Αλφειός, 2009), Αντιπαραθέσεις και διαμάχες στην κατεχόμενη Μακεδονία (1941-1944), Μόνιμοι αξιωματικοί στον ΕΛΑΣ Μακεδονίας: Αρχειακά τεκμήρια (Επίκεντρο, 2013), καθώς και τα λογοτεχνικά έργα Όσα μολόγαγε ο Καίσαρ (Ακτή-Οξύ, 1994), Αυτοί που νύχτωσαν στο δρόμο (Ακτή-Οξύ, 1995), Ο δρόμος ως το Θιάκι (Σύγχρονη Εποχή, 2001) και Όσο βαστούσαν τα μελτέμια (Σύγχρονη Εποχή, 2003).