Het jaar waarin haar debuutroman Wij zijn licht alom lof oogstte, kende voor Gerda Blees ook een ander hoogtepunt: de geboorte van haar eerste kind. Gedurende haar zwangerschap bleef ze schrijven: iedere week een gedicht. Het resultaat is haar indrukwekkende en intieme nieuwe dichtbundel Week.
In Week spreekt een aanstaande moeder tot haar ongeboren kind. Ze geeft woorden aan iemand die nog geen woorden heeft en vertelt over hoe het lichaam gedurende de zwangerschap verandert, over de verwachtingen van het ouderschap en de dromen die de aanstaande ouders voor hun kind hebben. Terwijl zij fantaseert over de toekomst dringen ook angsten zich op, want is het wel zo'n prettige wereld waarop het kind straks wordt gezet?
Week is een even krachtige als kwetsbare dichtbundel van een van de grootste nieuwe auteurs van Nederland.
op een avond lig ik uitgeteld te kijken hoe een meisje de mensheid redt dankzij een boodschap uit de toekomst van haar vader, hier is een boodschap van je moeder kind, gewoon heel ouderwets uit het verleden, geloof de kuddedieren niet die hoog opgeven van ongebondenheid en autonomie, ieder mens begint als moederparasiet.
Weken deed ik over Week. Niet alleen las ik er thuis in, ik nam het ook vaak mee de hort op. Lezen. Herlezen. Herinneren. Koesteren. Week worden. Altijd maar weer week worden.
Wat een hartverwarmende uitgave. Tijdens haar zwangerschap schreef Gerda Blees elke week een gedicht en deze werden nu gebundeld in dit zeer verzorgd uitgegeven boekje. Blees haar gedichten zijn verhalend van aard en lezen, ook dankzij de aandacht die ze heeft voor klank en ritmiek, bijzonder vlot. Vaak is de toon lichtvoetig, maar evengoed toont ze zich van haar kwetsbare kant. Ze voerde me helemaal terug naar die bijzondere tijd dat ik in verwachting was van mijn kinderen en zorgde zo voor een beklijvende leeservaring. Ik voel nu al de neiging dit boekje cadeau te doen aan ouders in blijde verwachting.
Een mooi geschreven boek over zwangerschap van het begin tot het bijna het einde van kleine momentjes tot grote momentjes. Ik ben blij dat ik het boek uit de bieb heb meegenomen. Maar ik had net wat meer ruimte willen zien met de tekst, niet een grote klont.