Une histoire édifiante à mettre entre toutes les mains !
Pendant des siècles et encore aujourd’hui dans le monde, les femmes ont été considérées comme inférieures aux hommes par bien des aspects : moral, physique, intellectuel, social, professionnel, politique, culturel… Dans ce contexte patriarcal, les voix courageuses des féministes se sont élevées malgré les moqueries, les menaces et les exécutions.
D’où viennent ces croyances et comment se sont-elles farouchement enracinées à travers les cultures et les âges ? Sans détour et avec une bonne dose d’humour, Marta Breen et Jenny Jordahl nous emmènent à travers l’histoire du patriarcat et du sexisme.
Aristote, saint Paul, Jean-Jacques Rousseau, Charlotte Corday, Mary Wollstonecraft, Napoléon, Madame de Staël, Sigmund Freud, Kamala Harris… À l’heure où de nouvelles générations de femmes se lèvent pour libérer la parole et faire définitivement tomber le patriarcat, découvrez les grandes figures qui ont contribué à l’ériger ou à le combattre.
MARTA BREEN (b. 1976) is an author of non-fiction with a number of publications to her name. Among other things, she has written the story of women in Norwegian music, the book ”Born Feminist” and the bestseller ”60 Women You Should Know About” in collaboration with illustrator Jenny Jordahl. They have also worked together on the book «The F Word», which won the Norwegian Ministry of Culture’s textbook prize for young people.
What a funny little book about patriarchy and feminism! It is a comic book about women and important historical events related to their fight for equal rights with inspiring quotes and life stories and, well, not so inspiring quotes from very reknown historical men figures.
The awards ceremony of the biggest sexists in history at the end was a nice touch.
Ένα graphic novel που ήθελα να διαβάσω από τη στιγμή που κυκλοφόρησε. Το θέμα με ενδιέφερε τέρμα και η εικονογράφηση φαινόταν φανταστική. Ομολογώ πως δεν ήταν αυτό το καταπληκτικό βιβλίο που πολλά άτομα που έχουν κάνει το να διαβάζουν τέτοιου είδους diverse βιβλία το προσωπικό τους brand (Ξέρετε ποια λέω, εκείνα που προτιμούν να παίρνουν τα εύσημα για το πόσο woke είναι, αλλά δεν μπορούν όντως να πάνε τη σκέψη τους ένα βήμα παραπέρα; Αυτά.) Όμως ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.
Ξεκινώντας λοιπόν από τα θετικά, σε αυτά μετράω το πόσο ευανάγνωστο ήταν, το χιούμορ που είχε, τις ιστορικές αναφορές, το ότι κατέρριψε ωραία κάποιους μύθους σχετικά με το γυναικείο σώμα που πολλοί ακόμα πιστεύουν, τα θέματα που έθιξε και, όπως ανέφερα και πιο πάνω, το καταπληκτικό art style. Είναι θεωρώ ένα αξιοπρεπές βιβλίο ώστε να γίνει εισαγωγή νεαρότερων ατόμων στο φεμινισμό.
Πάμε όμως στα αρνητικά, που ναι μεν δεν ήταν τόσο πολλά και τόσο έντονα ώστε να με κάνουν να τού δώσω χαμηλή βαθμολογία, αλλά συνέβαλαν στο να το θεωρήσω απλά ένα οκ βιβλίο κι όχι ένα από τα καλύτερα της χρονιάς.
Η πρώτη καμπάνα μού χτύπησε όταν στα ονόματα των γυναικών που δημοσίευσαν βιβλία τους με αντρικό ψευδώνυμο, είδα να φιγουράρει η J.K. Rowling. Που ισχύει, έχει δημοσιεύσει κάποια βιβλία της με αντρικό ψευδώνυμο, όμως δεν αναφέρεται πουθενά πως αυτό το όνομα είναι Robert Galbraith, που τυχαίνει να είναι και το πραγματικό όνομα ενός ψυχολόγου που πειραματίστηκε με το conversion therapy (= δηλαδή τη "θεραπεία" του σεξουαλικού προσανατολισμού μέσω βασανιστηρίων.) Ακόμα, το συγκεκριμένο βιβλίο, κυκλοφόρησε κάπου μέσα στο 2021-2022. Κι τότε, ήδη ξέραμε πολύ καλά πως η Rowling είναι τρανσφοβική. Και σόρρυ, αλλά αν ο φεμινισμός σου, δεν συμπεριλαμβάνει και τα τρανς άτομα, απλά δεν είναι φεμινισμός!
Το δεύτερο, δεν θα το έλεγα καμπάνα, αλλά σημείο που με έκανε να σκεφτώ "Χμ, γιατί το έβαλες τώρα αυτό εδώ; ήταν ένα σημείο κάπου στη μέση, όπου από τις μπόλικες αναφορές σε γυναικείες ιστορικές φιγούρες (π.χ. Χατσέπσουτ, Μαίρη Γουόλστονκραφτ, Έμιλυ Ντίκινσον, Χριστίνα Αυγούστα της Σουηδίας κ.λπ) το ύφος αλλάζει και αντί να έχουμε αναφορά στη ζωή ακόμη μιας γυναίκας, έχουμε αναφορά στον Γκαίτε και σε δύο γνωστά του έργα. Αυτό το κομμάτι θεωρώ πως δεν εξυπηρετούσε κανένα σκοπό στο συγκεκριμένο βιβλίο. Θα μπορούσε το συγγραφικό δίδυμο να γράψει ένα άλλο βιβλίο π.χ. για τους συγγραφείς ανά τα χρόνια, και να συμπεριλάβει και αυτό το κομμάτι.
Η τρίτη (κι ευτυχώς τελευταία) καμπάνα, ήρθε όταν προς το τέλος, υπήρχαν σκίτσα διαφόρων γυναικών που θα χαρακτήριζε κανείς ως feminist icons και είχε μέσα τη Χίλαρι Κλίντον και την Καμάλα Χάρις, γυναίκες που θεωρώ ότι ακόμα επωφελούνται από την πατριαρχία. Και όχι, το να ρίχνεις πυραύλους στα κεφάλια αμάχων, δεν θα γίνει ξαφνικά φεμινιστικό επειδή το οκ το δίνει μια γυναίκα σε θέση εξουσίας.
Το τέλος βέβαια, με το "κωλοδάχτυλο" (ούτε καν, απονομή κακών βραβείων ήταν και κλείσιμο αυλαίας) στους απανταχού σεξίσταρους νέους και παλιούς, το βρήκα αρκετά ευχάριστο.
If you made it this far, congratulations! 'Til next time, take care :) :) :)
Το αγόρασα για ένα παιδάκι, και για παιδί ναι, κάνει, αλλά, έχει τρομερές ελλείψεις, ΜΠΕΛ ΧΟΥΚΣ ΛΕΙΠΕΙΣ, και γενικά μου έχει στην ίδια σελίδα την Κλίντον με την Σόλνιτ, ε σε πιάνει μια αηδία. Για παιδιά, για να πάρουν μια ιδέα, είναι οκ.
As a graphic history of sexism/misogyny and feminists (and proto-feminists) fighting back, this book is right up my alley. Smash the Patriarchy was a solid read that I mostly enjoyed, but it did have some shortcomings I wanted to address as well.
I think the way it addresses history is fun and interesting. It has a good sense of humour and accessible art that really pulls you in. It talks about a lot of important women throughout history, as well as men who tend to be widely renowned despite being virulent misogynists. It's a solid educational resource, especially for budding feminists who are new to feminism and women's history. It also includes a lot of interesting historical quotes both against women and from women, and that adds to the overall historical experience in my opinion.
Unfortunately it does have some flaws. It tends to list off a lot of rapid fire names without actually going into it at all about what the women are being listed off for, and while that leaves room for further reading and research, it means that there are pages of content that read like a history book index more than an actual learning opportunity. Additionally, I found two aspects quite problematic, and I want to address them specifically. First of all, when referring to important women throughout history who died by suicide, it says "some struggled with inner demons and gave up along the way" which is a very gross and upsetting way to describe suicide and as a society we need to be moving past this language. And second of all, although there are trans women featured among lists of names and faces, their being trans isn't really brought up at all, and the lists of names and faces also include several noted TERFs without mentioning that aspect at all. I think that this kind of uncritical listing leaves way too much room to just be in the middle ground on trans rights, and I don't think that's acceptable when trans lives are at risk.
I did get a lot of enjoyment out of parts of Smash the Patriarchy, and definitely learned some new stuff from it. I think I would have a hard time recommending it though because the audience it's most suited for (budding feminists) are the ones most in need of the TERF=bad conversation, and this just casually name drops TERFs without talking about that at all.
Αυτή τη φορά επιστρέφω με μια διαφορετική πρόταση! Στόχος μου αυτόν τον μήνα ήταν να διατηρήσω ένα επίσης εορταστικό κλίμα με αφορμή τη γιορτή της γυναίκας που τόσο διαστρεβλωμένα την έχουμε στο μυαλό μας. Για να πω την αλήθεια, δεν υπάρχει η ίδια διάθεση, ωστόσο θα φροντίσω να έχω διάφορες προτάσεις που εύχομαι να βρείτε ενδιαφέρουσες ♡
Απόλαυσα αυτό το κόμικ, τόσο η απλοϊκότητα του όσο και το χιούμορ του με έκαναν να το διαβάσω και να αναλογιστώ, για ακόμη μια φορά, τον ρόλο της γυναίκας αλλά και την συνεχή καταπάτηση των δικαιωμάτων της από τις πατριαρχικές κοινωνίες. Η M. Breen μας εισάγει σε έννοιες όπως η Πατριαρχία και ο Φεμινισμός, κάνοντας μια αναδρομή από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι και σήμερα και επισημαίνοντάς μας πόσα πολλά, τραγικά λάθη έγιναν και γίνονται από τα "μεγάλα" μυαλά, που "φυσικά" δε θα μπορούσαν να είναι άλλα πέρα από τους άντρες. Οι Έμφυλες Διακρίσεις, ακόμη και τώρα θέτουν συνεχώς υπό αμφισβήτηση τον ρόλο και την αξία της γυναίκας, και φυσικά τα θύματα Έμφυλης Βίας συνεχώς αυξάνονται.
Το "αντρικό βλέμμα" συνεχίζει ακόμη και στις μέρες μας να παρουσιάζει τις γυναίκες ως τις υπαίτιες των δεινών όλου του κόσμου, ικανές μονάχα για την αναπαραγωγή και φροντίδα του ανθρώπινου είδους. Η πατριαρχία ήθελε και θέλει τον άντρα κεφαλή και την γυναίκα υποδουλωμένη, ουρά που θα εκτελεί εντολές!
Το κόμικ κλείνει υπενθυμίζοντάς μας τους αγώνες των γυναικών, τον φεμινιστικό αγώνα, και μας γεμίζει ελπίδα για τα χρόνια που έρχονται και για τις νέες νίκες που επίσης θα 'ρθουν!
WOW! Νομίζω ειναι η πρώτη φορα που διαβάζω κατι τοσο διαφορετικό. Άμα δεν εχεις καταλαβει τον όρο πατριαρχία και πως εχει επιδράση ολα αυτα τα χρονια, αυτο το μικρό διαμαντι ειναι ενας τεράστιος εικονογραφικός βοηθός για εσένα!
Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ μας μιλάει για ολα το γενοτας τη ιστορίας που οι φεμινίστριες έχουν υποστεί χλευασμό και παρενόχληση σε όλο τον κόσμο. Τον 18ο αιώνα, διάσημες φεμινίστριες αποκεφαλίστηκαν στη γκιλοτίνα, ενώ σουφραζέτες του 19ου αιώνα πέταξαν στη φυλακή. Οι φεμινίστριες έχουν χαρακτηριστεί ως κυκλοθυμικές, θυμωμένες και μη ελκυστικές. Παρόλα αυτά, νέες γενιές αναδύονται συνεχώς με γυναίκες που τολμούν να αυτοαποκαλούνται φεμινίστριες με περηφάνια.
Σε αυτό το βιβλίο, μεταφέρουν τον αναγνώστη σε μια βόλτα με ανελκυστήρα στην πολιτιστική ιστορία του πατριαρχείου. Πάντα με πολύ χιούμορ λένε για το πώς άντρες από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Γούντι Άλεν έχουν περιγράψει τον κόσμο μέσα από το ανδρικό βλέμμα τ��υς. Μιλάει για συγγραφεις που είχαν ψευδώνυμα με σκόπο να εκδοσουν τα βιβλία που γράφανε, για το πως ντυνοντουσαν σας ανδρες τα βράδια για να νιωθουν πιο ασφαλής όταν εβγαιναν εξω! Δείχνουν πώς οι γυναίκες της ιστορίας έχουν πολεμήσει ενάντια στην καταπίεση, πόσες ψυχες εχουν χαθεί στον αγωνα αυτό αλλα και ποιές ηταν οι πρώτες επαναστράτιες.
Συστήνω ανεπυφυλακτα αυτο το βιβλίο τοσο για εσας, οσο και για δώρο στους φίλους/συντροφους σας.
A quick, breezy introduction to feminist history! I really enjoyed how the artist illustrated various panels and ultimate kudos to the authors for making everything flow together into an easy-to-follow narrative. While I think it could have gone more into trans- and LGBTQ aspects of feminist history, especially in the section about women who dresses as men, I still think it provides a good starting point for people who are just being introduced to feminism and feminist history like young women.
This is a clever and engaging graphic novel explains a system that has been ruinous for everyone outside of a handful of overly-privileged men. It adds a needed dash of humor to subject matter that is, let's face it, overwhelming. I only wish the book would have taken more time to explain and explore history, rather than simply dropping off into space as if the book had a page limit or a looming deadline.
Σ΄ ένα βίντεο κινουμένων σχεδίων των Financial Times που είδα πρόσφατα αναφέρεται ότι με τον ρυθμό που πάνε τα πράγματα η πλήρης ισότητα και σε πολιτειακό επίπεδο θα επέλθει το 2.400μΧ. Στον Άρη θα έχουμε φτάσει νωρίτερα. Στο κόμιξ για παιδιά άνω των 14 ετών των Μάρτα Μπρέεν και Γένι Γιόρνταλ «Η πτώση της πατριαρχίας: η ιστορία του σεξισμού κι η αντίσταση των γυναικών», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος σε μετάφραση Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη, μαθαίνουμε την ιστορία της πατριαρχίας και του φεμινιστικού κινήματος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Γενναίες γυναίκες που αντιστάθηκαν στα στερεότυπα των εποχών κι άλλες που δεν άντεξαν κι υπέκυψαν από το βάρος, όλες τιμούνται σ' αυτό το βιβλίο. Επιστήμονες, καλλιτέχνες, θρησκευτικοί ηγέτες κι άντρες απανταχού της γης απαξιώνουν τις γυναίκες, λες κι οι ίδιοι δε γεννήθηκαν από γυναίκα, αλλά φύτρωσαν. Στο τέλος του βιβλίου απονέμονται τα βραβεία των χειρότερων σεξιστών. Το χάλκινο μετάλλιο παίρνει ο Απόστολος Παύλος με το «Δεν ανέχομαι η γυναίκα ούτε να διδάσκει, ούτε να κυβερνά τον άντρα, παρά μόνο να σιωπά». Το ασημένιο ο Ζαν Ζακ Ρουσό με το αμίμητο «Πρωταρχικός σκοπός της γυναίκας είναι να ικανοποιεί τον άντρα» και το χρυσό μετάλλιο παίρνει ο χειρότερος σεξιστής όλων των εποχών, ο υπέρτατος Αριστοτέλης, βεβαίως-βεβαίως, ο οποίος κόντρα σε όσα υποστήριζε ο, επίσης μεγάλος φιλόσοφος δάσκαλός του Πλάτων, έλεγε ότι «το να είσαι γυναίκα είναι φυσικό μειονέκτημα. Οι γυναίκες είναι πιο ζηλιάρες, πιο εριστικές από τους άντρες και πιο απρεπείς. Είναι πιο τεμπέλες, πιο αναξιόπιστες, πιο ασθενικές και δε χρειάζεται να τρώνε και τόσο»! Προσωπικά, πάντως, απ' αυτά που διάβασα στο βιβλίο το χειρότερο μου φάνηκε του Ουίλιαμ Μπάροουζ «η γυναίκα είναι ένα εξελικτικό λάθος που πρέπει να εξαλειφθεί».
A lot of names. A lot of quotes. A lot of pictures of people with names and numbers. But for me this book actually works. And is a reminder of how long this road is. Pretty good writing. Pretty good art. Nice fast read.
Una buona introduzione alla comprensione del sistema patriarcale. L'unica cosa che è mancata sono esempi di femministe latinoamericane (Frida Khalo, Bertha Lutz, etc).
Er det lov å si at jeg blir stolt av å lese denne boka? Stolt over Marta og Jenny, og stolt over alle de sinnsykt kule damene som har kjempet for rettferdigheten.
Que quadrinho inteligente, divertido e informativo! Como já falei algumas vezes eu tenho tido como meus quadrinhos favoritos aqueles que usam da mídia da nona arte para contar histórias mais analíticas, talvez mais acadêmicas, e este quadrinho faz isso de maneira estupenda. Além disso, A Queda do Patriarcado: o combate ao machismo através dos séculos, é um quadrinho voltado para o público jovem adulto. Mas isso não parece ser uma limitação para as autoras, que desenvolvem uma crítica mordaz ao patriarcado e ao falogocentrismo (a concentração do conhecimento e das decisões nas mãos dos homens), sem deixar de lado as características próprias da linguagem gráfica e da narrativa dos quadrinhos. Com certeza A Queda do Patriarcado poderia ser usada para educar em aulas sobre o feminismo, ou ainda sobre história, filosofia e sociologia. Tanto pode que estou pensando em usar nas minhas aulas. Esse é um quadrinho curto, colorido, rápido de ser lido e de ser entendido e ainda rompe com algumas certezas e machismos que estão incrustrados dentro de nós. Em alguns mais profundamente que em outros.
Wow. This is a MUST READ graphic novel that is an introductory look into the history of patriarchy [and the damage it has done] and is a great intro to all the sexism that patriarchy has caused and the beginning of the women's rights movement and how women continue to fight today to be seen and to have all of our HUMAN rights restored [funny how men don't have any of their rights and privileges taken away at any point in time; just shows how much work still needs to be done] and the right to vote [worldwide], choose what they deem right for their own bodies/lives and the right to just exist.
Brilliantly written and illustrated, this book will absolutely inspire and reignite the flame of the need to fight for what is right and I think everyone should be reading this.
Thank you to Marta Breen, Jenny Jordahl - Illustrator, Siân Mackie - Translator, NetGalley and Publisher Spotlight/Helvetiq for providing this ARC in exchange for an honest review.
Διασκεδαστικό κι ενημερωτικό. Ένας χρήσιμος και απλός «οδηγός» για το τι σημαίνει Πατριαρχία, αλλά και μια ιστορική αναδρομή στο κίνημα του Φεμινισμού και στα εμπόδια που αντιμετώπισε (και αντιμετωπίζει) ανά τους αιώνες. Πληροφορίες δοσμένες με χιούμορ -απολαυστικά δηκτικό ανά σημεία- όμορφα σκίτσα και κατανοητή γλώσσα. Ακόμα κι αν είσαι ενημερωμένος πάνω στο θέμα, παρόλα αυτά θα μάθεις σίγουρα κάποιες χρήσιμες πληροφορίες ή ιστορικές λεπτομέρειες που αγνοούσες. Σίγουρα δεν καταφέρνει να καλύψει όλες τις πτυχές ενός τόσο μεγάλου κεφαλαίου της ανθρώπινης ιστορίας, όμως αναλύει μια χαρά τα κεντρικά σημεία.
This was a cute graphic novel that talked about patriarchy. It sort of gave the origins even though people don’t know when it really originated. I was surprised to find famous men who were thought to be “great thinkers” be so sexists. 1. Nietzsche 2. Freud 3 Darwin 4. Pythagoras The list goes on and on… but on the other hand this book talks about all the women that dared to fight back against the patriarchy and the societal norms that oppressed women for thousands of years.
This book gets bonus points for the illustrations but subtracted points for not having enough information about Black women.