What do you think?
Rate this book
Mazepa
Głównym bohaterem dramatu jest młody Iwan Mazepa, paź i dworzanin królewski, przyszły hetman kozacki. Akcja utworu rozgrywa się w XVII wieku na zamku pewnego wojewody. Punkt wyjścia stanowi wizyta króla Jana Kazimierza wraz z dworem. Na czas jej trwania zamek staje się areną dworskich gierek, mniej lub bardziej wyrafinowanych zalotów oraz skandali, które prowadzą do tragedii.
ebook
First published January 1, 1840
2 people are currently reading
50 people want to read
About the author
Juliusz Słowacki
154 books111 followersJuliusz Słowacki ['juljuʂ swɔ'vatski] (4 September 1809 in Kremenets, Volhynia, Russian Empire now in Ukraine – 3 April 1849 in Paris) was a noted Polish Romantic poet, considered to be one of the "Three Bards" of Polish literature. His works often feature elements of Slavic pagan traditions, mysticism, and Orientalism.
Life and work
Influenced largely by Byron and Shakespeare, Słowacki's early work was often historical in nature, combining exotic locales (as in Arab) and tragedy (as in Maria Stuart). His work took on a more nationalist tone following the failed November Insurrection of 1830 - 1831. Like many of his countrymen, he decided to emigrate to France as a political refugee. Ironically, the first collections of poems he produced in France were unpopular in his native Poland, as they failed to capture the sentiment of the people living under Russian occupation. It was the French authorities which deemed them too nationalist; following a trip to Geneva in 1832, he was denied the right to return to France as part of a larger program to rid the country of the potentially subversive Polish exiles who had settled there. A third volume of his works, produced in Geneva, was far more nationalist in tone, and he began to win recognition in his homeland.
In 1836, Słowacki embarked on a journey throughout Italy, Greece, Egypt and Palestine, which he described in his epic poem "Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu". In 1844, he wrote Genezis z Ducha, an exposition of his philosophical ideas (called genesic idea) according to which the material world is an expression of an ever-improving spirit capable of progression into constantly newer forms.
It was at this time that he attached himself to a group of likeminded young exiles, determined to return to Poland and win its independence. One of his friends was the pianist and composer Frédéric Chopin. The group travelled to Poznań, then under Prussian control. He participated in the Wielkopolska Uprising of 1848, addressing the National Assembly (Komitet Narodowy w Poznaniu) on 27 April. "I tell you," he declared as the rebels faced military confrontation with the Prussian Army, "that the new age has dawned, the age of holy anarchy." By 9 May, the revolt was crushed.
Arrested by the Prussian police, Słowacki was sent back to Paris. On his way there, he passed through Wrocław, where he was reunited with his mother, whom he had not seen for almost twenty years. He died in Paris the following year, and was buried in the Montmartre. In 1927, some eight years after Poland regained her independence, the Polish government requested that Słowacki's remains be moved to Wawel castle in Krakow. He was reinterred near his old rival, Adam Mickiewicz.
Long after his death, Słowacki acquired the reputation of national prophet. His poem "Papież Słowiański" (The Slavic Pope), published in 1848, was believed to foretell the ascension, in 1978, of Karol Wojtyła to the throne of St. Peter as Pope John Paul II. In 2009 Faye Dunaway starred in film "The Bait" by Polish film director and producer Dariusz Zawislak. "The Bait" is a contemporary version of the drama, "Balladyna."
Life and work
Influenced largely by Byron and Shakespeare, Słowacki's early work was often historical in nature, combining exotic locales (as in Arab) and tragedy (as in Maria Stuart). His work took on a more nationalist tone following the failed November Insurrection of 1830 - 1831. Like many of his countrymen, he decided to emigrate to France as a political refugee. Ironically, the first collections of poems he produced in France were unpopular in his native Poland, as they failed to capture the sentiment of the people living under Russian occupation. It was the French authorities which deemed them too nationalist; following a trip to Geneva in 1832, he was denied the right to return to France as part of a larger program to rid the country of the potentially subversive Polish exiles who had settled there. A third volume of his works, produced in Geneva, was far more nationalist in tone, and he began to win recognition in his homeland.
In 1836, Słowacki embarked on a journey throughout Italy, Greece, Egypt and Palestine, which he described in his epic poem "Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu". In 1844, he wrote Genezis z Ducha, an exposition of his philosophical ideas (called genesic idea) according to which the material world is an expression of an ever-improving spirit capable of progression into constantly newer forms.
It was at this time that he attached himself to a group of likeminded young exiles, determined to return to Poland and win its independence. One of his friends was the pianist and composer Frédéric Chopin. The group travelled to Poznań, then under Prussian control. He participated in the Wielkopolska Uprising of 1848, addressing the National Assembly (Komitet Narodowy w Poznaniu) on 27 April. "I tell you," he declared as the rebels faced military confrontation with the Prussian Army, "that the new age has dawned, the age of holy anarchy." By 9 May, the revolt was crushed.
Arrested by the Prussian police, Słowacki was sent back to Paris. On his way there, he passed through Wrocław, where he was reunited with his mother, whom he had not seen for almost twenty years. He died in Paris the following year, and was buried in the Montmartre. In 1927, some eight years after Poland regained her independence, the Polish government requested that Słowacki's remains be moved to Wawel castle in Krakow. He was reinterred near his old rival, Adam Mickiewicz.
Long after his death, Słowacki acquired the reputation of national prophet. His poem "Papież Słowiański" (The Slavic Pope), published in 1848, was believed to foretell the ascension, in 1978, of Karol Wojtyła to the throne of St. Peter as Pope John Paul II. In 2009 Faye Dunaway starred in film "The Bait" by Polish film director and producer Dariusz Zawislak. "The Bait" is a contemporary version of the drama, "Balladyna."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 28, 2022
7/10
"Mazepa" Słowackiego to jeden z bardziej znanych dramatów Słowackiego, ale wciąż pozostający na uboczu jego twórczości. To kolejna tragedia historyczna w dorobku wieszcza, tym razem przenosząca odbiorcę w czasy panowania Jana Kazimierza. Jest to ważne z tego powodu, że istotna dla fabuły dramatu jest postać króla-kobieciarza, u którego służy tytułowy Mazepa.
Z początku można odnieść wrażenie, iż ma się do czynienia z utworem humorystycznym, co wynika z prowadzenia intrygi w stylu komediowym i kilku. Akcja "Mazepy" prowadzi jednak do tragicznego i krwawego finału w stylu Shakespeare'a, ale tragizm wydaje się być zbudowany tutaj w sposób typowy dla klasycznej tragedii antycznej. Romantyzm przejawia się jednak w tym, że fatum ciążące nad bohaterami jest fatum miłosnym.
Wszystko bowiem sprowadza się do postaci młodziutkiej żony wojewody, w którego pałacu zatrzymuje się król Jan Kazimierz. Czysta i niewinna Amelia zwraca uwagę najpierw idealistycznego królewskiego pazia Mazepy, który choć zakochany jest w młodej damie bez wzajemności, jest gotowy bronić jej czystości. Król również spostrzega jej wdzięki i postanawia na własną rękę ją zdobyć, wykorzystując pozycję monarchy. Na jaw nieoczekiwanie wychodzi, że również Zbigniewem Amelii kieruje coś więcej, niż tylko chęć obrony młodszej od niego macochy. Na domiar wszystkiego wojewoda, choć znacznie starszy od żony, również wydaje się szczerze ją kochać.
Ten przedziwny pięciokąt miłosny skupiony wokół czystej żony zaskakująco dobrze się śledzi. Słowacki już wypracował swój styl i pozbył się kordianowsko-balladynowej ociężałości języka, a korzystając z tradycyjnych wzorców literackich udaje mu się ponownie, choć nie jest to zdumiewająco wysoki poziom "Lilli Wenedy" powstałej mniej więcej w tym samym czasie. Niestety ciężko mi tutaj dostrzec jakąś większą wartość artystyczną, nie widzę odniesień do sytuacji Polski pod zaborami ani żadnych większych aluzji literackich, poza umiejętnym korzystaniem z różnych tradycyjnych estetyk teatralnych. Niemniej "Mazepa" to bardzo przyjemny i dość ciekawy dramat, który jest całkiem krótki i wartko napisany, więc nawet warto spędzić z nim te półtora godzinki.
"Mazepa" Słowackiego to jeden z bardziej znanych dramatów Słowackiego, ale wciąż pozostający na uboczu jego twórczości. To kolejna tragedia historyczna w dorobku wieszcza, tym razem przenosząca odbiorcę w czasy panowania Jana Kazimierza. Jest to ważne z tego powodu, że istotna dla fabuły dramatu jest postać króla-kobieciarza, u którego służy tytułowy Mazepa.
Z początku można odnieść wrażenie, iż ma się do czynienia z utworem humorystycznym, co wynika z prowadzenia intrygi w stylu komediowym i kilku. Akcja "Mazepy" prowadzi jednak do tragicznego i krwawego finału w stylu Shakespeare'a, ale tragizm wydaje się być zbudowany tutaj w sposób typowy dla klasycznej tragedii antycznej. Romantyzm przejawia się jednak w tym, że fatum ciążące nad bohaterami jest fatum miłosnym.
Wszystko bowiem sprowadza się do postaci młodziutkiej żony wojewody, w którego pałacu zatrzymuje się król Jan Kazimierz. Czysta i niewinna Amelia zwraca uwagę najpierw idealistycznego królewskiego pazia Mazepy, który choć zakochany jest w młodej damie bez wzajemności, jest gotowy bronić jej czystości. Król również spostrzega jej wdzięki i postanawia na własną rękę ją zdobyć, wykorzystując pozycję monarchy. Na jaw nieoczekiwanie wychodzi, że również Zbigniewem Amelii kieruje coś więcej, niż tylko chęć obrony młodszej od niego macochy. Na domiar wszystkiego wojewoda, choć znacznie starszy od żony, również wydaje się szczerze ją kochać.
Ten przedziwny pięciokąt miłosny skupiony wokół czystej żony zaskakująco dobrze się śledzi. Słowacki już wypracował swój styl i pozbył się kordianowsko-balladynowej ociężałości języka, a korzystając z tradycyjnych wzorców literackich udaje mu się ponownie, choć nie jest to zdumiewająco wysoki poziom "Lilli Wenedy" powstałej mniej więcej w tym samym czasie. Niestety ciężko mi tutaj dostrzec jakąś większą wartość artystyczną, nie widzę odniesień do sytuacji Polski pod zaborami ani żadnych większych aluzji literackich, poza umiejętnym korzystaniem z różnych tradycyjnych estetyk teatralnych. Niemniej "Mazepa" to bardzo przyjemny i dość ciekawy dramat, który jest całkiem krótki i wartko napisany, więc nawet warto spędzić z nim te półtora godzinki.
June 18, 2024
Bardzo lekko i przyjemnie się czytało. Wcale nie pompatyczne, wręcz czasami brakuje tego, do czego przyzwyczaił nas polski obraz romantyzmu, tj. "Hur dur polskości". Takie dzieło swoich czasów, bez szału, ale przyjemne.
June 23, 2025
nie wiem co myśleć, mam z tego tekst do szkoły
za dużo postaci i się gubiłam ale poza tym przyjemny dworski dramat
za dużo postaci i się gubiłam ale poza tym przyjemny dworski dramat
September 2, 2025
misunderstanding final boss
September 10, 2023
3 ꙳
easy to digest, very quick to finish and overall an enjoyable read.
easy to digest, very quick to finish and overall an enjoyable read.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews