First Frost วันนี้ วันไหน ยังไงก็เธอ เล่ม 1

First Frost 难哄 #1

by Zhu Yi, 竹已, จู๋อี่

หยาดน้ำตรงปลายผมไหลลงมาตามใบหน้าด้านข้าง ผ่านคางลงมาหยดกระทบโดนผมของเธอไม่กี่หยด เขาจ้องมองนิ่ง จากนั้นก็ยกมือขึ้นอย่างช้าๆ ใช้ปลายนิ้วปัดหยดน้ำให้หญิงสาวเบาๆ คล้ายกับเธอไม่ได้สังเกตเห็น ไม่มีการตอบสนองแต่อย่างใด

เวินอี่ฝานสูงประมาณคางของเขา แต่โครงกระดูกเธอกลับเล็ก บนร่างแทบจะไม่มีเนื้อหนังเลย ตอนนี้ใบหน้าด้านข้างของเธอแนบกับแผ่นอกของเขา มือทั้งสองข้างกอดเอวของเขาไว้ เธอไม่ได้กอดแน่นจนเกินไปการมีอยู่ของเธอมันรุนแรงซะจนคล้ายลาวาอันร้อนผ่าวหยดลงบนร่างของเขา

นับจากวันที่ได้พบและพูดคุยกันครั้งสุดท้ายเมื่อหกปีก่อน ความทรงจำเรื่องเขาคนนั้นมันรางเลือนเสียจน ‘เวินอี่ฝาน’ แทบจะลืมไปแล้วว่ายังมีคนผู้นี้อยู่ เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เจอหนุ่มหล่อที่เคย ‘จีบ’ เธออีกครั้งและยิ่งนึกไม่ถึงว่าเขาจะกลายมาเป็นรูมเมตของเธอ!

เพราะเคยถูกอีกฝ่ายปฏิเสธรัก เมื่อได้พบกันอีกครั้ง ‘ซังเหยียน’ ผู้ไม่เคยแคร์ใครจึงมีท่าทีเย็นชาใส่ พาให้บรรยากาศของการได้มาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันนั้นไม่ต่างอะไรกับการอยู่กับคนแปลกหน้า ทว่าทุกอย่างกลับค่อยๆ เปลี่ยนไป เมื่อ ‘ปัญหาการนอนละเมอ’ ของเธอกำเริบถึงขั้นเดินมา ‘จูบ’ เขาในคืนหนึ่ง!

Genres: Romance, China

376 pages, Paperback

Published March 26, 2022

About the author

Associated Names:
* Zhu Yi (English)
* 竹已 (Chinese)
* จู๋อี่ (Thai)

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

First Frost วันนี้ ในไหน ยังไงก็เธอเล่ม1
..
...
เล่ม1คือเล่มที่อ่านแล้วเฉยๆมากกกกกก แต่ก็ยังอยากอ่านต่อไป ไม่รู้ทำไม งงมากก🤣

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

ขอแปะรีวิว2เรื่องควบนะ ขี้เกียจแยก ถถ
คะแนนให้ตามความสิเน่หาส่วนตัวล้วนๆ

#แอบรักให้เธอรู้ & #FirstFrostวันนี้วันไหนยังไงก็เธอ
By จู๋อี่
.
ในที่สุดเรื่องเรื่องราวของสองศรีพี่น้องตระกูลซางก็ออกครบ
เราผู้รออ่านทีเดียว ก็จัดไปสิคะ อุอิ อุอิ~~
และตอนนี้เราก็อ่านจบเรียบร้อยแล้ว👏🏻/ใช้เวลารวมไป7วันถ้วน
เราพร้อมที่จะมาบอกเล่าความประทับใจของ2เรื่องนี้ส่งต่อให้ทุกท่านทราบแล้ว!!!
(ในที่นี่ขอเรียกชื่อ-แซ่ตามสำนวนแปลของเรื่องแอบรักให้เธอรู้นะคะ)
.
แนะนำคนอ่าน 🪄📚
ถามว่าควรอ่านเล่มไหนก่อนกัน?
✔️ความจริงควรอ่านเล่มแอบรักก่อน แต่ๆๆ ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนเราไหม
เราไม่ชินสำนวนแปลของเล่มFFเท่าไหร่ค่ะ เพราะเราอ่านFFทีหลังแล้วรู้สึกสำนวนไม่เท่ากัน เราเลยอยากแนะนำให้อ่านFF ก่อนแอบรักดีกว่า ซึ่งพูดถึงเนื้อเรื่องเป็นไทม์ไลน์คนละช่วงที่มาอ่านต่อกันได้ อ่านFFไปก่อนก็ไม่ได้สปอยแอบรักอะไรมากเลย
.
ว่าด้วยคอนเซ็ปท์ของสองเรื่องที่แตกต่าง
ถึงจะเป็นพล็อตยอดฮิต “แอบรักและลมหวน” แต่นักเขียนสามารถเขียนออกมาได้ฟีลกู๊ดน่ารัก หวานๆ แต่ทั้งสองเล่มกลับเต็มไปด้วยบาดแผลของตัวละครที่มาจากครอบครัวทั้งสองเรื่อง นักเขียนไม่ได้เขียนใช้โทนหนัก หรือบีบคั้นดราม่าอะไรเลย แต่คนอ่านแบบเรากลับรู้สึกจุก กับความเป็นจริงของโลกใบนี้
.
ไม่อยากสปอยดีเทลหลักของเรื่อง แต่จะขอพูดถึงความประทับใจเลย☺️
เราชอบอ่านนิยายจีนแปลปัจจุบันเพราะเขาเขียนชีวิตคนได้ธรรมชาติ ไม่ได้ดูการละคร ดราม่า พล็อตน้ำเน่าจนเกินรับ แต่มันเป็นสิ่งเกิดขึ้นเป็นปกติของชีวิต บันทึกรายละเอียดตามช่วงยุค การเปลี่ยนผ่านของยุคสมัยที่สัมผัสได้
.
ในส่วนของเรื่องแอบรักให้เธอรู้
เป็นเรื่องราวของ #ซางจื้อ ที่แอบรักเพื่อนของพี่ชาย #ต้วนเจียสวี่ ตั้งแต่วัย13
ใช่ค่ะ ฟังไม่ผิด อิน้องแอบชอบพี่เขาตอนอายุ13 อีพี่20 ห่างกัน7ปี
อิน้องสมัยเด็กคือนิสัยเถรตรง ดื้อตาใสมากกก
แม้ไม่อยากจะยอมรับแต่ดันหลงรักเพื่อนพี่ชายไปแล้ว5555
ในจุดที่เราชอบมากของเรื่องนี้คือการเล่านิยายฟีลแอบรัก ที่แอบรักจริงๆ พยายามชิดใกล้แต่ก็ไม่ให้เขารู้ ไม่ได้ไล่ตามตื๊อเขาอย่างบ้าคลั่ง แค่เอาเขาเป็นเป้าหมายในแนวทางชีวิต แต่เมื่อความแอบรักของเธอ…น่าจะไม่สมหวัง เธอก็ตัดใจเองนักเลงพอ!!
.
ส่วนพี่ต้วนของเรา…พี่ชายอารมณ์ดี สุดหล่อ เทกแคร์ดี มีรอยยิ้มเป็นนิจ แต่ภายในใจเต็มไปด้วยบาดแผลเหวอะหวะ
อ้อ… อิพี่ไม่ได้ชอบน้องตอน13นะ อย่ากังวลไป นิยายเรื่องนี้ไม่เดรัจฉานจ้าา 555
ในสมัยก่อนถึงแม่พี่ต้วนจะไปไม่ได้รักน้องแบบหญิงสาว แต่น้องคือคนสำคัญในใจพี่จริงๆ คอยปกป้องเอาใจ หยอกเด็ก จนเด็กมันหลงไง55 และพี่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมน้องถึงหายไป ไม่ยอมติดต่อกันอีก จนหวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
สำหรับพี่ต้วนที่โดนน้องหลอกว่าแอบรักคนอื่น แล้วเขาไม่รักน้อง พี่ยอมไม่ได้ค่ะ
น้องดีขนาดนี้ จะไว้ใจคนอื่นได้ไง 5555555
งานจีบเองต้องมา!!!!
.
มาถึงเรื่องของ #FirstFrostวันนี้วันไหนยังไงก็เธอ
เรื่องของอิคนพี่บ้านซาง นาม #ซางเหยียน กับรักของเขาในวัยป๊อปปี้เลิฟที่ไม่สมหวัง #เวินอี่ฝาน
เล่มนี้เล่าได้เรียบเรื่อย ตัดกับflashback ย้อนอดีตวัยมัธยมปลายของทั้งคู่
— บอกเล่าเก้าสิบ —
ไม่มีพอ.คนไหนนิสัยมั่นหน้ามั่นโหนก แล้วมีดีให้มั่นเท่ากับพี่ซางเหยียนอีกแล้ว
ตัวท็อปแห่งตั้วลั่วที่หวนกลับมาเจอกับรักแรกในผับของเขาเอง/เออ มันเริ่ด

เวินอี่ฝานนอ.เรื่องนี้คือสาวสวยเฉี่ยว แต่นิสัยเรียบร้อย ใจเย็นและความรู้สึกช้า
เธอทำงานเป็นนักข่าว ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆกับการทำงานและโอที และสถานะทางการเงินฟืดเคือง/ เหมือนอิฉันเลย ถถถ
ด้วยเหตุนี้ทำให้เธอต้องหาบ้านพักที่มีคนแชร์ด้วย จนจับพลัดจับผลูได้อีพี่ตัวท็อปมาเป็นรูมเมตเช่าร่วมด้วย และในตอนนี้แหละที่เราจะได้เห็นความมั่นหน้า ปากกับใจไม่ตรงกันขั้นสุดของอีพี่ซาง บอกได้เลยวิธีการจีบสาวของพี่อีกครั้งคือการทำให้สาวเจ้างง จนคิดว่า ใช่ฉันนี่แหละตามจีบเขา
… เรื่องนี้นอกจากจะเล่าสลับความทรงจำ ยังพาเราไปตามหาความจริงอีกด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ที่ทำให้ทั้งคู่ต้องแยกกัน อะไรกันทำให้ผู้หญิงที่ควรน่าจะมีความสุขอย่างเวินอี่ฝาน กลับกลายเป็นคนที่เหมือนจะเฉยชาและเก็บตัว และนอนละเมอ?
ความรักของเธอไม่เคยหายไหน …แล้วอะไรทำให้เธอเลือกหันหลังให้แสงสว่างหนึ่งเดียวของชีวิต เราต้องไปตามหาคำตอบกันเรื่องค่ะ
เห็นแบบนี้ อีพี่ซาวเหยียนเป็นจริงที่โคตรทัชใจเรามาก ตรงตามชื่อเรื่อง วันนี้วันไหนยังไงก็รักเธอ เขาจะรักเธอแบบ รักยังไงอยากให้ไปอ่านความรักของพี่เหยียนเขานะ น้ำตาไหลจริง ประทับใจดีใจที่ทั้งคู่ไม่เคยเปลี่ยนใจไปจากกันเลย

...
และที่สำคัญ ผู้ชายของทั้งสองเรื่องขอใช้คำนิยามว่า คนนึง #ฮอตเนิร์ด คนนึง แสร้งว่าเป็น #แบดเนิร์ด 5555555 คือดืออออค่ะ Confirm!!!!👍🏻👍🏻👍🏻😍😍
~อุอิ ลืมบอก เห็นเนิร์ดๆแบบนี้ อดกลั้นกันเก่งแบบนี้ แต่NCไม่เนิร์ดนาจาา ไม่ผิดหวังแน่นวล~
.
ใครที่อยากเปลี่ยนฟีลจากจีนโบราณ หานิยายรักที่ไม่หนักมาก 😖/เอ๊ะ 555
อ่านสนุกมาเปลี่ยนฟีลดู ขอแนะนำสองเรื่องนี้ แล้วจะพบความอบอุ่นดั่งเตาอบหมื่นล้านโวลต์ของสองพี่น้องตระกูลซางค่ะ☄️☀️☀️☀️

เฮ้อ 🎶~อยากจิเป็นเฮอร์ไมโอนี่จะเสกให้พี่ต้วนพี่ซางมารักกับหนู หุหุ🎶

❤️❤️❤️❤️
.
Wduffsnk
15.07.2022

[Ahgase · Rating 5 out of 5]

ตอนแรกนะหยิบมาอ่านเพราะชอบนักเขียนคนนี้
จากเรื่องแอบรักให้เธอรู้ ก็เลยเออเอามาอ่านเผื่อจะดีเหมือนกัน แล้วคือชอบอ่านบทนำไง เห็นชื่อตัวละครซังเหยี่ยน
เห้ย…คุ้นๆนะหรือว่า…. กุวิ่งไปหยิบเรื่องแอบรักมาดู อ้าว อ้าว อ้าววววววววววว พี่ชาย! พี่! ซางเหยี่ยน กรี๊ดดดดด นี่มันspin offอะ
กรี๊ดดดดดดด (เค้ารู้กันหมดแล้วมีกุที่เพิ่งรู้!55555)

ในเมื่อเป็นspin off ก็อดเปรียบเทียบไม่ได้อ่ะนะ เล่มน้องจะค่อนข้าง
ให้ความสบายใจตอนอ่าน เนื้อเรื่องช่วงต้นไม่ขยับมากเหมือนกัน

แต่เล่มพี่ให้ความสบายใจน้อยกว่านิดนึง คือไม่ได้มีดราม่าอะไร
แต่มันค่อนข้างจะไม่มีอะไรมากกว่าเล่มน้องอีก
เหตุการณ์ที่แยกตัวจากกันก็ค้างๆคาๆไม่บอกซะที ค่อนข้างนิ่ง
ให้อารมณ์เพื่อนไม่ได้เจอกัน ห่างเหินกัน อ่านได้เรื่อยๆไม่เบื่อ
แต่มันไม่มีอะไรอะ แล้วก็ทำให้อินน้อยกว่าเล่มน้องนิดนึง
แล้วพี่ชายปากหมาขนาดนี้เลยหรอ ลืมคาแรกเตอร์พี่เค้าไปแล้ว
ตอนอ่านเล่มน้องเป็นยังไงนะ

แต่ชอบตอนนางเอกกับครอบครัวมากๆๆ ที่ว่าเคยเป็นลูกรัก
ตอนนั้นร้องไห้เลย มีประสบการณ์เหมือนกัน เข้าใจความรู้สีกเลย
ยิ่งตอนไปหาพ่อยิ่งเศร้า

ปล.เพราะเค้าถอดเสียงพี่ต้วนเจียสวี่ ว่า ต้วนจยาสวี่ เลยทำให้กุรู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคยเลยรู้สึกขาดความอบอุ่น คิดถึงพี่ต้วนฮอตเนิร์ดจัง555555545

[Ning · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม

เป็นเล่มที่อ่านเพลินมากกกกก อ่านข้ามวันข้ามคืน แม้ว่ามันจะไม่มีอะไรเลยก็ตาม
แล้วไม่รู้ว่ามีใครเป็นเหมือนกันหรือเปล่า คือร้องไห้หนักมาก โอ๊ยยย นางเอกไม่ร้องสักแหมะ แต่คนอ่านนี่ร้องซะกลัวหนังสือเปียก ฮาาา

เป็นเล่มที่มีครบทุกอย่าง ความฮา ความดราม่า ความฟิน
แม้ความพล็อตจะไม่ค่อยมีอะไร แต่ก็แต่งได้น่าติดตามดี
ตัวละครน่ารัก ช่วงแรก ๆ อาจจะยังไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของตัวละคร
แต่พออ่านๆไป ก็จะเริ่มเข้าใจ ทีนี้ล่ะ ซึ้งเวอร์ ..

สรุปว่าชอบมากค่ะ ช่วงแรก อาจจะไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่พอเค้ามาอยู่ด้วยกันเท่านั้นแหล่ะ
หยุดอ่านไม่ได้จริง ๆ ชอบค่ะ

ปล. ยังไม่ได้อ่านเล่มแอบรัก แต่ก็ไม่ติดอะไรนะคะ อ่านได้รู้เรื่องดี

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เลือกเล่มนี้มาเพราะความชอบปกที่ทำให้นึกถึงเรื่องผู้หญิงเลี้ยวซ้าย..ผู้ชายเลี้ยวขวา แต่พออ่านแล้วพล็อตตรงกันข้ามสุดๆเพราะ #ซังเหยียน พระเอกของเรื่องนี้เค้ามุ่งมั่นรักเดียวใจเดียวกับ #เวินอี่ฝาน มาตลอดตั้งแต่ม.4 แต่ด้วยความเป็นคุณชายหล่อ เริด เชิด หยิ่ง ปากไม่ตรงกับใจทำให้การแสดงออกดูจะมีแต่ความกวนโอ๊ยมาตลอดแล้วก็มีเหตุอะไรบางอย่างที่ทำให้นางเอกปฏิเสธคำสารภาพรักแล้วจากกันแบบไม่ค่อยดีในช่วงเวลาที่นางเอกต้องย้ายไปเรียนต่อต่างเมือง การเล่าเรื่องก็จะเป็นการย้อนความนึกคิดไปยังอดีตเป็นระยะๆสลับกับฉากปัจจุบันที่นางเอกเพิ่งย้ายกลับมาเป็นนักข่าวแนวปัญหาปากท้องชาวบ้านที่บ้านเกิด แล้วเพื่อนสนิทชวนไปเที่ยวผับเพื่อไปส่องเจ้าของร้านสุดหล่อซึ่งก็คือพระเอกนั่นเอง

เรื่องนี้ไปที่ตัวพระนางจริงๆ คนไม่แคร์สื่อมาเจอกับคนไม่แยแสคำนินทา พระเอกจะดูง่ายหน่อยว่าทุกการกระทำจะเป็นแนวปากเสีย ชอบแกล้งแต่แฝงด้วยความเป็นห่วงและคอยดูแล ส่วนนางเอกจะแหย่ไม่ขึ้น ไม่น้อยใจ แต่จะงงๆแล้วคิดไปอีกทาง นางเอกเรื่องนี้จะสวยมากแต่มีปมด้อยค่าตัวเองที่ถูกโยนไปโยนมาหลังจากพ่อตายแล้วแม่แต่งงานใหม่ เป็นคนเรียนไม่เก่ง ไม่ค่อยทันคนเพราะไม่คิดเล็กคิดน้อย ถ้าไม่สนิทจะดูเป็นคนสวยหยิ่ง ทั้งที่ตัวจริงเป็นคนเฉยๆและใจเย็น ช่วงแรกพระนางเจอกันด้วยเหตุบังเอิญ ไปๆมาๆพระเอกเคยช่วยนางเอกไว้จากอดีตรูมเมทขี้เมา นางเอกย้ายไปอยู่กับเพื่อนร่วมงานที่ใหม่ไม่ทันไรก็ถูกเพื่อนเทเลยต้องหารูมเมทมาช่วยหารค่าใช้จ่าย แล้วก็มีเหตุให้อพาร์ตเมนท์ของพระเอกไฟไหม้จนเพื่อนสนิทตัวแสบที่รู้ว่าพระเอกรักใครจงใจจับให้พระนางมาเป็นรูมเมทกัน บรรยากาศของคู่นี้จะมึนๆขำๆเพราะคุยกันแบบนับคำได้ พระเอกอยากขุนนางเอกที่ไม่ค่อยดูแลตัวเองเลยใช้วิธีทำกับข้าวเยอะแล้วเรียกให้คนประหยัดมาช่วยกิน เป็นห่วงคนทำงานไม่เป็นเวลาก็มานอนเล่นเกมเฝ้าที่โซฟา รู้ว่านางเอกต้องประหยัดเลยจ่ายค่าเช่าห้องใหญ่แล้วใช้สิทธิของคนจ่ายแพงเลือกนอนห้องเล็ก ท้ายเล่มยังแกล้งเพื่อนว่าจะไม่ย้ายง่ายๆ อยู่ไปเรื่อยๆจนกว่านางเอกจะชดใช้ความผิดที่นอนละเมอมาลวนลามตัวเองจนหมดซะก่อน เป็นสายเปย์เรื่องเยอะที่อ่านแล้วชอบ เดี๋ยวรอเล่มสามออกมาก่อนแล้วคาอยตามอ่านให้จบ แล้วค่อยกลับไปตามเรื่อง "แอบรักให้เธอรู้" คู่ของน้องสาวและเพื่อนสนิทอดีตคู่ชิปของพระเอกที่เป็นของสนพ.อื่นต่อไป

[Patrawan Dear]

# First Frost วันนี้ วันไหน ยังไงก็เธอ (เล่ม 1/3)

เป็นเรื่องของพี่ชายนางเอกจากเรื่องแอบรักให้เธอรู้ แต่เราชอบสำนวนแปลเรื่องนี้น้อยกว่า เพราะมีผลให้เรื่องเล่าที่ราบเรียบอยู่แล้ว กลับราบเรียบยิ่งขึ้นไปอีก และไม่ส่งเสริมอารมณ์ใด ๆ เลย

อย่างไรก็ตาม เล่มแรกนี่ปูพื้นได้ละเอียดดี หวังว่าอีกสองเล่มที่เหลือจะไม่เรียบจนเกินไป ไม่อยากสวนกระแสค่ะ :)

[M · Rating 3 out of 5]

กว่าจะได้ฤกษ์หยิบขึ้นมาอ่านเรื่องพี่ซังเหยียนของน้องซังจื้อจาก แอบรักให้เธอรู้​ ซึ่งดีแล้วล่ะที่เว้นไว้สักหน่อย ไม่งั้นอาจจะหงุดหงิดกับความชื่อแซ่ที่อ่านต่างกัน ถึงจะนิดเดียวก็เถอะ

ใดๆ ก็ตาม ก็พอจะจำได้ว่าอีตาพี่ซังเหยียนเนี่ยมีความกวนตีนสูง แต่ในเรื่องซังจื้อ นางรักน้องสาวนางมาก ถึงจะกวนตีนนิสัยเสียก็เถอะ แต่ยังพอจะให้อภัยได้ ไม่มีบทบาทมาก

แต่...พอมาอ่านเรื่องที่ฮีเป็นพระเอก....ความกลับตาลปัตรของอีตาคนพี่นี่นะ...

เรื่องนี้ดำเนินเรื่องโดยเวินอี่ฝาน สาวนักข่าวหน้าตาสวยคนนึงซึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับซังเหยียนสมัยม.ปลาย ซึ่งนางเคยมีความหลังกับซังเหยียน ความหลังส่วนนี้เค้าก็จะค่อยๆ เล่าออกมาเหมือนเป็นความทรงจำที่นางเอกนึกย้อนกลับไป
ในช่วงเวลาเหล่านี้เราก็พอจะคลำได้ถึง back ground ของนางเอกที่ต้องเจอกับอะไรบ้าง ชีวิตครอบครัวที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไม่ค่อยได้รับความอบอุ่น ทำให้เกิดปมด้อยทางใจขึ้น

วันนึงเพื่อนนางเอกชวนไปผับที่มีข่าวว่าเจ้าของเป็นหนุ่มฮอตตัวท็อป นางเอกที่ไม่ได้สนใจอะไรหรอก แต่ก็ไปเพราะเพื่อนชวน จึงได้เจอกับซังเหยียนอีกครั้ง และเรื่องราวมันก็ค่อยๆ ดำเนินไป

อ่านไปแล้วกลับรู้สึกเฉยๆ อาจจะเป็นเพราะเป็นเล่มที่ปูทางปูเรื่องราวต่างๆ introduce ให้เรารู้จักกับนางเอกก่อน และค่อยๆ คายเรื่องราวความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกออกมาทีละนิดทีละหน่อย ซึ่งเอาจริงๆ ตรงนี้เรารู้สึกว่ามันงงๆ เหมือนมันค่อยๆ คายจนไม่เข้าใจอ่ะ ข้อมูลมันมาทีละน้อยเหลือเกิน
สรุปพระเอกจีบนางเอกใช่ไหมตอนเรียน? หรือไม่ได้จีบ ถ้างั้นแล้วคือเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
เค้าก็คงพยายามดึงให้เราตามในจุดนี้ต่อ แต่ในบางจุดมันรำคาญอ่ะ เล่าๆ ไปเลยไม่ได้เหรองี้ 5555
เพราะมันบวกกับนิสัยซังเหยียนที่ในเล่มนี้คือ...นิสัยแย่จังเลยวุ้ย คือหลงตัวเอง ปากจัด แล้วก็เดาทางไม่ถูก เหมือนชอบนางเอกแต่ก็กั๊กมากๆ ทำให้คนอ่านอย่างเรารู้สึกว่า อะไรวะเนี่ย มันเกิดอะไรขึ้นกะอีสองคนนี้...
ก็ต้องกลับไปที่ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ คาย มันไม่ทันใจอ่ะ 55555
แถมอ่านไป หมั่นไส้ซังเหยียนมาก ถือถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่ของซังจื้อนี่นะ... ด่าแล้วอ่ะ นิสัยไม่ดี!!!

แต่พอท้ายๆ เล่มมันก็จะค่อยๆ ดีขึ้น เหมือนพอจะเก็ตนางเอกขึ้นมาบ้างในปมชีวิตของนาง รวมถึงอาการละเมอกำเริบที่ก็เริ่มทำให้สิ่งต่างๆ น่าสนใจ โดยรวมก็เลยยังให้ที่ 3 ดาว เพราะไม่ได้น่าเบื่อจนฝืนทนอ่าน แต่ก็รู้สึกมันขาดๆ รสชาติกำกวมมาก ตัดสินใจไม่ได้ว่าดีหรือไม่ดี

[Celeste · Rating 5 out of 5]

เป็นความโรแมนติกฉบับคนซึนปากร้ายอะค่ะ ห่วงเค้าไม่ยอมกินข้าว ห่วงเค้ากลับบ้านดึกดื่น ห่วงเค้าไม่มีที่อยู่เพราะรูมเมทเทเลยหาเหตุผลแบบงง ๆ มาแชร์ห้องด้วย ห่วงเค้าไปหมดทุกอย่าง แต่ไม่พูดออกมานะคะ ขอแค่ให้ผลลัพธ์เป็นอีกคนได้กินข้าวเย็นไม่ผอมเป็นเนื้อติดกระดูกบ้าง ให้ส่งข้อความรายงานบ้างว่าจะกลับดึกจะได้ไม่เป็นห่วงมากนัก ว่าไปอยู่ตรงไหนแล้วก็เพียงพอ

จะพูดมากแสดงออกมากแบบพระเอกละครโรแมนติกให้ขำกันทำไมหรือจะให้พูดทวงบุญคุณ อย่างฉันคนนี้น่ะนะ ต้องมาทำอะไรที่คนธรรมดาทำกันด้วยงั้นเหรอ 555 น่ารักแบบน่าตีจริง ๆ ค่ะซังเหยียนคนนี้

เราซื้อเรื่องนี้แบบไม่รู้มาก่อนว่าเป็นเรื่องในจักรวาลเดียวกันกับแอบรักให้เธอรู้ แค่อ่านตัวอย่างแล้วชอบเวินอี่ฝานนางเอกเล่มนี้ อยากติดตามเธอต่อเลยจัดมา ไม่ผิดหวังเลยค่ะ จะไปลองอีกเรื่องดูบ้าง ขอจำชื่อนักเขียนไว้เลยค่ะ

พล๊อตแนวตกกระไดพลอยโจนมาอยู่บ้านเดียวกันนี่อ่านมาเยอะมาก แต่เรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่เราชอบกว่าเรื่องอื่นแนวเดียวกัน คือเคยสงสัยมานานแล้วว่า อะไรนางเอกหรือพระเอกจะตื่นเต้นใจเต้นคิดแต่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ตลอดเวลาขนาดนั้น มันน่าจะอึดอัดมากกว่าที่ต้องมาอยู่บ้านเดียวกันกับคนที่ไม่ใช่เพื่อนสนิทญาติพี่น้องอะค่ะ ซึ่งเรื้องนี้โดนใจเลยค่ะ มันน่าจะออกมาทรงนี้แหละด้วยนิสัยพระเอกนางเอก

ถ้าไม่มีนอนละเมอมาจะจบลงแค่เพื่อนร่วมบ้านหรือเปล่าไม่รู้เหมือนกันค่ะ อีกคนก็ซึนเชิดซะไม่มี อีกคนก็ไม่สนใจเรื่องรักใคร่

แต่แอบสงสารนางเอกที่วันไหนนอนละเมอก็เพราะว่าวันนั้นมีเรื่องเศร้าเสียใจรุนแรงแต่เก็บกดไว้ไม่แสดงออกจนขนาดที่ว่าตัวเองยังคิดว่าแค่นอนหลับสักตื่นก็หายกลับมาอารมณ์ปกติได้ละ อ่านตรงนี้แล้วรู้สึกจุกอก น้ำตาพานจะไหลมากกว่าบทร้องไห้ฟูมฟายเสียอีกค่ะ 🥲

นางเอกทำงานจริงจังมาก และใช้ชีวิตนอกเวลางานได้ซังกะตายดีแท้ ทั้งที่เป็นคนงามอย่างแท้จริง น่าจะมีชีวิตสีสันเจิดจ้า พออ่าน ๆ ไปก็ค่อย ๆ เผยสาเหตุที่กลายมาเป็นคนแบบนี้ ตรงนี้อ่านแล้วหน่วงไปหมด หดหู่ใจ เขียนเหมือนบรรยายดินฟ้าอากาศประมาณว่าเรื่องก็เป็นเช่นนี้แหละ ไม่เล่นใหญ่แต่น้ำตาคนอ่านไหนพรากไปแล้วค่ะ

เล่มนี้เผยตัวตนเวินอี่ฝานนางเอกของเราซะเป็นส่วนใหญ่ เล่มหน้าคงเผยซังเหยียนออกมาบ้าง แอบเสียใจที่รีบอ่านต้องรอเล่ม 3 ออกเดือนหน้าอีก คือมันอ่านเพลินจริง ๆ นะคะ เหมือนไม่มีอะไรพีค เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ อยู่ดี ๆ โดนสอยหมัดตรงจนหน้าหงายซะงั้นแบบเรื่อย ๆ นี่แหละ 555 แป็บ ๆ อ่านจบเล่มละ ไปต่อเล่ม 2 ล่ะค่า^^

เพิ่มนิด

เราชอบที่ซังเหยียนบังคับตัวเองไม่แตะต้องไม่จูบตอบกลับเวินอี่ฝานที่กำลังละเมอด้วยค่ะ น่ารักมากกที่คิดเรื่องนี้ด้วย ส่วนใหญ่ในนิยายแนวนี้จะเห็นว่าจูบกันแล้วโรแมนติก แต่เราว่ามันเอาเปรียบกันผสมอิหลักอิเหลื่อยังไงไม่รู้ค่ะ ก็อีกฝ่ายไม่มีสตินี่นา ถ้าชอบเค้าจริงก็ไม่ควรหรือเปล่า ปลุกให้ตื่นมีสติแล้วค่อยมาจูบกันใหม่น่าจะดีกว่านะคะ 🥰😘

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

เพิ่งมารู้ว่านักเขียนคนเดียวกับ แอบรักให้เธอรู้ แถมตัวละครยังเชื่อมโยงกันอีก หลังจากอ่านเล่ม 1 จบแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า

เนือยมากก แต่ไม่น่าเบื่อ เหมือนเป็นเรื่องเล่าไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้อยากวาง ไม่รู้สึกว่ามันอึดอัดนะ
เล่มนี้เป็นคู่ของพี่ชาย ซางจื้อ, ซางเหยียนนั่นเอง จะบอกว่าจริงๆ ลืมไปแล้วอะว่ามันเป็นยังไงคู่ของน้องสาว มีเอ่ยถึงพี่กับแฟนพี่มั้ย

เรื่องนี้ พระเอก นางเอก เป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกัน แต่ว่าตอนเด็กๆ ก็มีเรื่องให้ต้องแยกกัน ผ่านมาสักห้าหกปี ก็กลับมาเจอกันอีก
นางเอก เวินอี่ฝาน หรือ ที่พระเอกชอบเรียกว่า เวินซวงเจี้ยง ย้ายมาทำงานเป็นนักข่าวที่เมืองหนานอู๋ แล้วก็เจอกับ ซังเหยียนโดยบังเอิญ ตอนแรกก็คิดว่าเค้าจำตัวเองไม่ได้แล้วมั้ง เพราะว่าไม่ได้เจอกันมาหลายปีแล้ว

แต่จริงๆ ซังเหยียนจำได้ แค่เต๊ะไปอย่างนั้นเอง

ซังเหยียนเป็นผู้ชายหล่อ แต่ว่านิสัยไม่ค่อยดี (ในสายตานางเอก) อวดดี มั่นใจในตัวเองมาก แล้วก็กวนประสาท แต่ว่าเค้าก็เก่งด้วย ทำงานวิศวะคอม

ในเรื่องจุดพีคจริงๆ มีไม่เยอะ มาประมาณกลางๆ เล่มที่ 2 จะทำให้รู้ว่าทำไมนางเอกถึงเป็นแบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ทั้งนิสัยที่เหมือนจะไร้ความรู้สึกไปซะทุกอย่าง แล้วก็อาการที่ละเมอด้วย

นอกนั้นจะเป็นเรื่องเล่าไปเรื่อยๆ ระหว่างทั้งคู่มากกว่า จริงๆ ถ้าใครชอบอะไรที่มันเข้มข้น เน้นอารมณ์ ให้ข้ามเรื่องนี้ไปเลย เพราะว่านางเอกไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมกับอะไร ราบเรียบมากๆ

ต่างกับพระเอก คือเรื่องนี้ถ้าบอกว่าพระเอก ทุ่มเท ให้นางเอกมาก ก็ทุ่มเทมากจริงๆ นั่นแหละ เราตื้นตันอะ แบบ มันมีคนที่รักคนคนนึงอย่างนี้จริงๆหรอ ดีจัง

-- สปอย ---

คือตอนเด็กๆ ก่อนเข้ามหาลัย ซังเหยียนกับอี่ฝาน ตกลงกกันไว้แล้วว่าจะเข้า มอ เดียวกัน แต่อยู่ดีๆ นางเอกมาเปลี่ยนเฉยๆ ไม่รักษาสัญญา แถมยังบอกว่าซังเหยียนน่ารำคาญ คอยมาหาอยู่ได้ คือพระเอกอยู่กันคนละเมืองกับนางเอก เวลาจะมาหาแต่ละทีก้อต้องนั่งรถไฟความเร็วสูงมาเป็นชั่วโมงๆ

นางเอกแม่แต่งงานใหม่ โดนส่งมาอยู่กับญาติ แล้วโดนทำร้ายเกือบโดนข่มขืน แล้วอีแม่ก็เลวมาก ลูกพูดบอกอะไรไม่เคยฟัง เหมือนนางเอกก็ฟิวขาด ไม่อยากไปอยู่ใกล้แม่แล้ว ก็เลยเปลี่ย มอ ไม่ได้บอกใคร

แต่ระหว่างที่เรียนแยู่ 4 ปี พระเอกก็คอยมาหาอยู่ตลอด แต่ไม่ได้บอก นางเอกเป็นนักข่าง เขียนข่าว ก็ซื้อหนังสือพิมพ์มาเก็บไว้ คือเป็นคนกวนมากๆ ร้ายๆ แต่การกระทำคือแบบโคตรรักนางเอก

[middaydreamer · Rating 5 out of 5]

อ่านรอบที่ล้าน comfort book since 2022😭 รักพี่ซังเหยียนที่สุดในโลก

[Cartoon Sutcharee · Rating 4 out of 5]

ไม่รู้ว่าเล่มนี้เป็น spin off จาก แอบรักให้เธอรู้ หรือว่าแอบรักให้เธอรู้เป็น spin off จากเรื่องนี้ แต่เราอะอ่านแอบรักให้เธอรู้ก่อน

แอบรักให้เธอรู้จะพูดถึงความรักของ ซังจื้อและต้วนจย่าสวี่ ก็คือไล่เรียงแอบชอบกันตั้งแต่เด็กจนโตเป็นสาว ทีนี้ในเรื่องนั้นก็จะมีตัวละครซังเหยียนพี่ชายของซังจื้อและเป็นเพื่อนรักของต้วนจย่าสวี่

ซังเหยียนเป็นพี่ชายที่ปากจัดแต่รักน้องมาก สองพี่น้องนี่ไม่เคยพูดกันดีดีแต่รักกันมาก ตอนที่อ่านแอบรักให้เธอรู้ เราก็ชอบตัวละครซังเหยียนนี่ละ กวนตีน มั่นหน้ามั่นโหนก ไร้ยางอาย แต่ใจดี โคตรคอนทราสต์

แล้วเรื่องนี้ก็พูดถึงความรักของซังเหยียน
ไม่ว่าจะกับน้องกับผู้หญิงที่ตัวเองชอบ ซังเหยียนก็ยังเสมอต้นเสมอปลาย หมายถึงกวนตีน มั่นหน้า ไร้ยางอายอย่างสม่ำเสมอ 555

เวินอี่ฝานเป็นตัวดำเนินเรื่อง เป็นนางเอก มีปมในชีวิตร้ายแรง เป็นตัวละครที่ไม่สนโลก ไม่สนอะไรเลย มึนจัด

หลายคนบอกว่าอ่านเล่มไหนก่อนก็ได้ แต่เราว่าให้อ่านแอบรักให้เธอรู้ก่อนแล้วค่อยอ่านเรื่องนี้จะดีกว่า มันมีเนื้อหาที่เป็นจักรวาลเดียวกันอยู่แล้วก็มีตัวละครกลุ่มเพื่อนเดียวกัน เวลาที่นักเขียนพูดถึงบางเหตุการณ์ของซังจื้อกับต้วนจย่าสวี่ในเรื่องนี้ก็จะได้อินเพิ่มขึ้นด้วย
คือเหมือนแบบ มันจะมีบทสนทนาที่ซังเหยียนคุยกับซังจื้อแล้วแขวะซังจื้อเรื่องต้วนจย่าสวี่ แล้วซังจื้อเงียบไม่ตอบ เออถ้าอ่านเรื่องแอบรักมาก่อนก็จะเข้าใจได้ว่าทำไมซังจื้อถึงเลือกจะเงียบ แล้วทำไมซังเหยียนต้องพูดถึงต้วนจย่าสวี่กับซังจื้อบ่อยๆ แต่ถ้ายังไม่ได้อ่านเรื่องนั้น บทสนทนานี้ก็จะดูเฉยๆไป

เราชอบเรื่องนี้มากกว่าแอบรักให้เธอรู้ อาจจะเพราะนางเอกเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานแล้ว เป็นวัยรู้ความ ไม่เหมือนกับซังจื้อในแอบรักให้เธอรู้อันนั้นมุมมองความรักมันเด็กไปสำหรับเรา

เนื้อเรื่องมันเรื่อยเรื่อยอยู่นะ แต่เราว่ามันไม่ได้เรื่อยเรื่อยขนาดแอบรักให้เธอรู้ สนุกกว่า สนุกเพราะความกวนตีนของซังเหยียนเนี่ย

แล้วต้องชม สนพ แจ่มใส คือทำปกสวย น่าเก็บ
งานแปลคือไม่ค่อยทิ้งกลิ่นความจีนเท่าไหร่ ไม่เหมือนกับเล่มแอบรัก (คนแปลเป็นอีกคนนึง) แต่ไม่ได้หมายความว่าแปลไม่ดีนะ เราว่าเรื่องนี้เลือกใช้คำในบางสถานการณ์ได้ดีกว่าเล่มแอบรัก บางสถานการณ์เล่มแอบรักก็ใช้คำสวยกว่า งานแปลนี่ให้เสมอกัน

สำหรับเราสนุกดีค่ะ

[Jinnie · Rating 4 out of 5]

น้อยแต่มาก เรียบแต่โก้ ไฮโนเวล มากๆ

ตอนแรกอ่านคำโปรยดูเบิร์นดูปั่นป่วนชวนเข้าใจบรรยากาศหนังสือผิดมาก ซึ่งเราก็เข้าใจผิดจริงๆ เรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนสายน้ำในลำธาร สงบ สะอาด มากกว่า อ่านช่วงต้นคิดว่าวิธีเล่าคงคล้ายกับนิยายจีนเรื่องอื่นแต่อ่านจนจบจะพบว่ามันแตกต่าง

ตัวละครไม่ได้ฉูดฉาดแปลกแยกจากสังคม ค่อนข้างกันเอง หมายถึงเราหาเขาเจอได้จริงๆในห้องเรียน ร้านค้าข้างถนน ร้านหม้อไฟ ในซอยบ้านเรา ทุกคนดูเหมือนปุถุชน เราชอบใช้คำนี้แต่ว่าเรื่องนี้ไม่ได้เขียนเน้นความเป็นคนอะไรแบบนั้น แค่ว่าเขาหยิบเพื่อนบ้านเพื่อนเขาเพื่อนเรามาเป็นตัวละคร เขียนได้สมจริง เราชอบ วิธีการพูดการแสดงออกอะไรดูเป็นที่เกิดขึ้นได้จริงในชีวิต ไม่แต่งเติมมาก อ่านแล้วไม่เหมือนอ่านนิย๊ายนิยาย เหมือนอ่านเรื่องเพื่อนเรามากกว่า ขนาดว่าตัวเอกดูไม่ธรรมดาเรายังรู้สึกคุ้นเคยคุ้นชินอะไรแบบนี้

ชอบเวินอี่ฝานมาก** คิดว่าปีนี้นอกจากดกจาคงไม่ชอบใครแล้วแต่อี่ฝานทำได้ ชอบที่นักเขียนไม่ทำให้อึนจนเราดูออกว่าจงใจเขียน แต่เบื้องหลังมีอะไร และเราชอบตรงนี้มวากกก

พระเอกซังเหยียนจริงๆลำไยความเก๊กแต่ไม่ได้เกลียดกลับชอบที่บรรยายแบบนี้ ดูแตกต่างจากประธานบริษัทเรื่องอื่น แบบว่าเขาหล่อแต่เขาก็เก๊กแต่เขาก็หล่อจริงๆเลยเก๊กรอด ชอบความหน้าตาย มันเอาอยู่เพราะฝีมือการบรรยายเลอ

โดยรวมส่วนตัวคิดว่าความดีงามคือการคิดปูมหลัง การบรรยาย ตัวละคร ไม่เน้นแค่รักลาล้างอะไร เน้นให้เห็นวิถีชีวิตด้วย มีจุดที่เราว่าเพ้อหน่อยนะแต่เลยกลางเล่มไปก็เอาอยู่แระ สนุก ชอบ เพลินดี ดูเหมือนหนาแต่อ่านไม่นานจบละ

[ppsk]

อ่านแอบรักให้เธอรู้มาก่อน (ชอบมากกกกกกกกกกกมากกกกกก) มาอ่านเรื่องนี้แล้วก็ยังชอบมากกกกกกกกกกกเหมือนกัน ถึงจะอ่านไปเล่มเดียวก็ติดเลย อ่านเพลินมาก ๆ คงเป็นเสน่ห์และความเก่งของนักเขียนที่เขียนนิยายรัก เซตติ้งปัจจุบัน ไม่มีแฟนตาซี ไม่มีมิชชั่นอะไรมาก ให้สนุก (แบบที่ถูกจริตเรา) ได้ขนาดนี้

จากที่เห็นพี่ซังเหยียนในเรื่องนู้นคือ กวนมาก แต่รักใครแล้วรักมากเช่นกัน ในเล่มนี้ยังเป็นหนุ่มซึนอยู่ แม้การกระทำหลาย ๆ อย่างจะดูมึนแบบหลงตัวเองไปนิ้ด ต่อหน้าจะดูไม่ได้อ่อนโยน ตามใจนางเอก จริง ๆ แล้วข้างหลังที่ไม่รู้ก็คือให้เกียรติเสมอ แล้วก็แอบเป็นห่วงเงียบ ๆ ไม่บอกตรง ๆ อี่ฝานก็น่ารักมากกกเช่นกัน เป็นคนที่คิดถึงคนอื่นอยู่เสมอ แต่ก็ยังไม่ละทิ้งตัวเอง

ป.ล. การ์ดใสที่แถมมาน่ารักมากกกก

[mandu man · Rating 4 out of 5]

เล่มแรกมีแต่ความงงและความเอ๊ะ หาจุดพีคอยู่ หวังว่าเล่มสองจะดีขึ้น

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

I think both protagonists have unusual characteristics, and this makes me curious about what will happen next.

[mojida · Rating 3 out of 5]

3.5⭐️

not going to lie, if it weren't for the series, I wouldn't continue past chapter 2 here. but because i was interested in finding bits and crumbs of things i could have missed in the series, i did push myself to finish it.

it wasn't bad. it was just...pretty bland. the words just...felt emotionless.(dunno if i have to put the blame on the original or the translation.) at first, i thought it was because i already knew what was going to happen, that's why i felt pretty bored with it. and while that might be one of the reasons, i'm pretty sure i can handle going through things that ive already experienced. since the reason why i read this book was solely because i love the series so much i have already rewatched it so many times. in fact, im literally rewatching it right now, lol.

i enjoyed spotting differences between the book and the series though! and i loveed when i found out little intentions that i definitely missed in the adaptation! hopefully book two will be a better experience. i will have to try to get used to the writing style here so i can enjoy it more. i love sang yan and yifan so mooch. my babies. AND YES. the fact that there is no supporting couple here!!!!! i didnt like their story in the adaptation btw.

[Punyisa · Rating 4 out of 5]

Slow burn baby burn มากแม่

[Polyj · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม3เล่ม
ซังเหยียน vs เวินอี่ฝาน

เพื่อน ที่เคยแอบชอบกันสมัยมัธยม ได้กลับมาพบกันอีกครั้งเมื่อต่างเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว พวกเขาจะสามารถคลายปมร้าวในอดีตกันได้อย่างไร

เปิดเรื่องมาที่ นางเอก เวินอี่ฝาน บังเอิญพบกับหนุ่มหล่อชื่อดังเจ้าของผับที่เธอไปเที่ยว แต่ใครจะคิดว่า เขาคือ ซังเหยียน เพื่อนสมัยมัธยมของเธอนั่นเอง แต่ด้วยความที่ตอนนั้นจากกันแบบไม่ดี ผ่านไป 6 ปีไม่ได้ติดต่อรับรู้ข่าวคราวของกันอีกเลย เธอเลยคิดหนัก ว่าจะทักทายเขาดีไหม คิดไปคิดมาก็อย่าดีกว่า ...​เขาคงจำเราไม่ได้แล้วมั้ง!!!
>> โอ๊ยยยย จุดนี้บอกเลย ว่าเราเข้าใจมากๆ บางทีไปเจอคนหน้าคล้ายเพื่อน แต่ไม่กล้าทัก แบบว่าใช่ปะนะ หรือบางทีก็คิดว่าใช่แน่ แต่จะทักดีไหม เขาจะจำเราได้หรือเปล่านะ ยิ่งปกติไม่ใช่คนช่างพูดช่างคุยหรือสร้างมนุษยสัมพันธ์เก่งด้วยยิ่งลำบากใจ


เรื่องเริ่มตรงนี้ แต่เหตุการณ์ก็ค่อยๆ ดำเนินไปค่ะ
นักเขียนเขาค่อยๆ เล่าสลับ ระหว่างช่วงเวลาปัจจุบัน กับเรื่องราวของพวกเขาในช่วงวัยรุ่น ค่อย ๆ เปิดเผยปมต่างๆ ออกมาทีละน้อย

ในวัยทำงาน เวินอี่ฝาน นางเอกของเรื่อง ทำงานเป็นนักข่าว ซึ่งเธอเพิ่งย้ายมาอยู่ในเมืองนี้ เริ่มทำงานได้ไม่นาน ฐานะการเงินก็ไม่ค่อยดี ต้องหาที่อยู่เป็นห้องเช่าราคาย่อมเยา เดิมทีก็เช่าห้องอยู่ที่หนึ่ง แต่อยู่ไป ก็รู้สึกไม่ค่อยปลอดภัย จึงหาห้องใหม่
สุดท้ายไปๆ มาๆ ก็ได้เป็นเพื่อนร่วมบ้านกับ ซังเหยียนซะงั้น (แน่นอนว่าคุณพระเอกของเราที่แท้แอบซุ่มเงียบนะ)

เหอๆ มันก็กระอักกระอ่วนแหละ จากเพื่อนเก่าที่ตอนแรกเจอเขาก็ทำเป็นว่าจำกันไม่ได้ แต่ไหนเลยเรื่องจะง่ายปานนั้น กลายเป็นว่าเจอเพื่อนคนอื่นๆ อีกเป็นกลุ่มเลย จะแกล้งจำไม่ได้อีกต่อไปก็ไม่ไหวอะ สงสารนางเอกเลย

ตอนอ่านก็จะรู้สึกว่านางเป็นสาวสวยแต่โก๊ะๆ และก็ค่อนข้างจะโชคร้าย บางทีหน้าตาดีก็มีภัย

อ่านจบเล่ม 1 แบบเพลินๆ ได้เห็นพวกเขาสองคนอยู่บ้านเดียวกัน พระเอกก็จะขี้เก๊กหน่อย แบบดูออกว่าชอบนางเอกอยู่แน่ๆ แต่กลับแสดงออกอย่างเย็นชา ทั้งๆ ที่จริงๆ แอบดูแลนางเอกอยู่นะ ส่วนนางเอกก็เริ่มรู้สึกว่าชอบพระเอกแต่ยังติดว่าเขาจะชอบเราบ้างไหมนะ ทำไมเย็นชาจัง

ลืมพูดถึงเรื่องการละเมอของนางเอก ในเล่มนี้ พูดถึงการละเมอ ซึ่งเราอ่านแล้วก็รู้สึกว่าตลกดี แถมยังมีโมเมนต์แบบละเมอไปกอดพระเอกด้วยแน่ะ
แต่พออ่านไปถึงเล่มหลังเฉลยจุดที่น่าจะเป็นสาเหตุให้นางเอกละเมอแบบนี้ เรานี่พูดไม่ออกเลย บอกเลยเรื่องที่คิดว่าเบาๆ หนุ่มสาวเขากลับมาง้อคืนดีกัน แต่จริงๆ แล้วมันมีอะไรมากกว่านั้นเยอะ


ในเล่ม 2 เล่ม 3 เริ่มเปิดเผยเรื่องราวในอดีตของนางเอกมากขึ้น เริ่มมีแม่ มีน้อง มีญาติของนางเอกโผล่มา ซึ่งแต่ละคนก็มีผลต่อผลต่อชีวิตช่วงวัยรุ่นอันขมขื่นของนางเอกมากๆ ทำให้เราเข้าใจนางเอกมากขึ้น เอาจริงๆ ก็คือคิดว่าถ้ามีคนแบบนี้อยู่รอบตัวแล้วละก็ ไม่ต้องมีญาติไปเลยจะดีกว่า

ส่วนความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกที่อยู่ร่วมบ้าน ก็เริ่มดีขึ้น นางเอกรู้สึกว่าชอบพระเอกจัง พอย้อนไปถึงที่เคยคบเป็นเพื่อนกันสมัยก่อน มันก็ดูเป็นเพื่อนที่พิเศษ แค่ตอนนั้นเธอความรู้สึกช้า มาตอนนี้ก็ยังชอบเขาอยู่เลยตัดสินใจจะจีบซังเหยียน .... โอ้โห เข้าทางพระเอกพอดีค่ะ
เนื่องจากเมื่อก่อน พระเอกโดนนางเอกอกหักตั้งแต่ยังไม่ได้บอกรัก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรักปักใจ หลายปีมานี้ไม่เคยมีใคร มาตอนนี้อุตส่าห์ลงทุนมาเช่าห้องอยู่ด้วยกันมันก็ต้องหวังให้นางเอกมาชอบตัวเองแหละ แต่ด้วยความที่เคยเจ็บมาก่อน เลยได้แต่รอให้นางเอกเป็นฝ่ายเดินเข้ามาค่ะ พ่อคุณช่างแสนดีเหลือเกิน (ที่ตอนแรกด่าไปว่าขี้เก๊กนั่น ขอกลืนน้ำลายตัวเองคร่ะ!)

เรื่องนี้มีทุกอารมณ์เลยค่ะ
เริ่มจากอารมณ์เพื่อนเก่าแอบรักกัน มาเจอกันก็จะแนวหนุ่มสาวจะจีบไม่จีบเบาๆ อ่านสบายๆ แล้วก็เริ่มเปิดเผยปมออกมาเรื่อยๆ ให้เราสงสัยเอ๊ะๆ มันมีอะไรยังไงกันมา ในขณะเดียวกันก็ลุ้นกับความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกว่าจะดำเนินไปยังไงในปัจจุบัน แล้วมาปิดท้ายด้วยการเปิดเผยปมใหญ่เซอร์ไพรส์สุด ดราม่าน้ำตาซึม สงสารนางเอก และสุดท้ายซึ้งกับความรักของพระเอก


มีการแปลที่ไม่ค่อยคุ้นตานิดหน่อย ตรงที่เวลาแปลคำพูดตัวละครบางทีจะลงท้าย ด้วย คำว่า อะ ในบริบทที่พูดแบบเป็นกันเอง
เช่น พระเอกพูดกับน้องสาวว่า “พวกเธอทำอะไรกันอะ”
หรือ นางเอกพูดกับพระเอกว่า “ฉันไม่มีแรงแล้วอะ”
ก็ไม่ได้ว่าดีหรือไม่ดี แค่ไม่คุ้นชินค่ะ



เราชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ อยากแนะนำให้ลองอ่านกัน


ป.ล. มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกันคือ แอบรักให้เธอรู้ เป็นคู่ของน้องสาวพระเอกกับเพื่อนพระเอกค่ะ น่าจะเป็นเรื่องที่เส้นเวลาคาบเกี่ยวกัน เพราะอ่านเรื่องนี้ก็มีพูดถึงคู่นั้นอยู่บ้างค่ะ เดี๋ยวไว้ว่างๆ จะหามาอ่านด้วยดีกว่า

[Soleil · Rating 4 out of 5]

Read an eng translation but I did buy the book (it came with cute swag too!) and wanted to read it in prep for the show because I loved the last two cdrama’s by the same author. I ran into these when I was browsing a bookstore in Thailand and looked up the books to see it was the follow up series to Hidden Love which I loved. Super grateful to the translators who put in the work so international readers can enjoy as well.
The books, for many native English speaker, may seem too light or written in a style that seems…immature? For adults. I can’t think of the word because it’s not as grubbing and detailed as normal English novels. But I’ve noticed it’s a theme for translated work and I care more about the characters and story and am forgiving when it comes to reading stories translated to English. But the light fluffy style is another thing that I like about the stories.
And the translated versions by this author are pretty close to the dramas, compared to English novels later dramatized that can be drastically different. So it’s reading and getting a few more details to the characters thoughts and expressions I enjoy taking away from reading the trilogy.
This was a sweet, light-hearted read full of romance and misunderstandings but ultimately two characters that end up working towards figuring out life over the course of years from high school on. If Sang Yan was real guy….there’d be some discussions with the way his “cold” personality handled things with Wei Yifan but after things were discussed between them he warmed up. Yifan’s backstory was so heartbreaking. And I wish there was more form Sang Yan’s pov from that time, though his pov was shown from time to time but not often enough.
Super cute and I’m a fan and wish there was a published Eng physical book.
I’ll probably do a review of the whole trilogy and info for the translated chapters on my blog soon once I finish the final book~

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่มแบบไม่สปอลย์นะคะ

เพราะอ่านเรื่องของน้องสาวแล้วประทับใจ เลยหยิบเรื่องของพี่ชายมาอ่านต่อเลย แต่เพราะสองเรื่องตีพิมพ์โดยสองสนพ. จึงทำให้การเรียกชื่อตัวละครแตกต่างกันอยู่บ้าง และสำนวนในการแปลก็ต่างกันแบบเห็นได้ชัดเจนเลย

เรื่องนี้พระเอกเป็นชายหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่ง เคยชอบสาวสวยคนหนึ่งตั้งแต่ชั้นมัธยมปลาย แต่กลับถูกสาวหักอก และหลังจากนั้นก็ไม่เคยคบใครเป็นแฟนอีกเลย ส่วนนางเอกเป็นสาวสวยที่เคยทำร้ายจิตใจพระเอกและก็ขาดการติดต่อกับพระเอกไป จนกระทั่งเธอได้งานเป็นนักข่าวในเมืองที่พระเอกอยู่ และจึงทำให้ทั้งคู่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง

สิ่งที่เราชอบมากคือแบ็คกราวด์ตัวละคร ภาพที่เรามองเห็นในตอนแรกเป็นเพียงส่วนที่คนทั่วไปมองเห็น แต่ในมิติที่ลึกกว่านั้น พระเอกคือคนที่รักเดียวใจเดียวมาก แม้จะถูกนางเอกพูดร้ายใส่ แต่ก็ยังห่วงใยและคอยเฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ ภายใต้หน้ากากแห่งความเย่อหยิ่งและรักษาหน้าตัวเองสุดชีวิตแบบบอกให้ใครรู้ไม่ได้ ส่วนนางเอกที่เป็นคนอ่อนโยนและยอมคน แท้จริงแล้วมีความบอบช้ำทางจิตใจอย่างแสนสาหัส และเป็นความเจ็บปวดที่ทำให้คนอ่านสัมผัสได้ เห็นใจ และเข้าใจได้ว่าทำไมเธอถึงเลือกแสดงออกด้วยพฤติกรรมต่าง ๆ อย่างที่เห็น

ชอบความรักและความผูกพันของคู่พระนางที่อ่านแล้วประทับใจ แต่โทนเรื่องจะออกไปทางความรักของผู้ใหญ่และนิ่งกว่าเรื่องของน้องสาว แต่ขณะเดียวกันสำนวนการเล่ากลับขาดอารมณ์ขันแบบที่เคยมีในเรื่องของน้องสาว (ซึ่งส่วนตัวคิดว่าเกิดจากสำนวนการแปลด้วย เพราะมีบางจุดที่รู้สึกว่ามันน่าจะขำได้แต่มันไปไม่ถึง หรือบางจุดคือเราอ่านแล้วไม่เข้าใจเลยว่านักเขียนต้องการจะสื่ออะไร) และที่สำคัญคือพล็อตย่อยซ้ำกับเรื่องของน้องสาวเยอะมาก ไม่ว่าจะเรื่องพระเอกแบกนางเอกขึ้นหลัง เรื่องจูบด้วยลูกอม หรือเรื่องเมาแล้วเพ้อ โดยเฉพาะเมื่ออ่านต่อกันมันยิ่งเห็นชัด เลยเสียดายว่าไม่น่าใช้พล็อตย่อยซ้ำเลย

แต่ในภาพรวมคือซาบซึ้งกับความรักที่มีมายาวนานของพระเอกมาก ปวดใจไปกับความรักที่ผิดหวังของเขา แต่ก็สงสารและเห็นใจสิ่งที่นางเอกต้องเผชิญเช่นกัน ชอบมิติของตัวละครและชอบอารมณ์ต่าง ๆ ที่ผสมกันอยู่ในเรื่อง ทั้งความเจ็บปวด ความเหงา ความรันทด แต่ตอนเขาจีบกันก็ยังหวานได้น่ารักด้วย

[Bunnyb · Rating 4 out of 5]

อ่านเรื่องนี้เพราะเห็นเป็นตอนของ "ซังเหยียน" พี่ชายของ
ซางจื้อในแอบรักให้เธอรู้ (แต่ในเล่มนั้นไม่ใช้ ซังเหยียน
แต่เป็น "ซางเหยียน")

พอดีรู้จักตัวละครซังเหยียนจากเรื่องนั้นมาก่อน เลยชินแล้ว
ว่าซังเหยียนต้องปากไม่ดี พูดไม่ค่อยเข้าหูคน แต่จริงๆ ไม่มีอะไร
พอมาเรื่องนี้ได้รายละเอียดเพิ่มว่าเค้าหล่อมาก (เล่มนั้นก็บอกว่าหล่อ
แต่นึกภาพไม่ค่อยออก เพราะต้วนเจียสวี่หล่อกว่า 🤣🤣🤣)

ซังเหยียนร่วมหุ้นเปิดผับกับเพื่อน แล้วก็ทำงานประจำด้วย
แต่อยู่ระหว่างเปลี่ยนงาน เลยดูว่างๆ หน่อยในเล่มแรก
เค้าเคยบอกรักนางเอกตอนอยู่ประมาณ ม.5 แต่นางเอกกำลังมีปัญหา
ก็เลยพูดไม่ค่อยดีใส่ puppy love ตอนนั้นเลยจบไม่ค่อยดี

นางเอกคือ "เวินอี่ฝาน" เคยเรียน ม.ปลายห้องเดียวกับซังเหยียนอยู่ปีกว่า
แล้วก็ย้ายโรงเรียนตามผู้ปกครอง เวินอี่ฝานตอนเด็กๆ มีความสุขดี
แต่พอพ่อตายไป แม่แต่งงานมีครอบครัวใหม่ เลยส่งลูกไปอยู่กับญาติๆ
ซึ่งญาติก็ไม่อยากเลี้ยง (จริงๆ มันต้องมีปมอีก แต่เล่มแรกยังไม่บอกละเอียด)
นางเอกเลยโตมาแบบต้องอดทน คับใจ และบุคลิกกลายเป็นเย็นชา
คือไม่ค่อยมีอารมณ์ ไม่ค่อยเดือดร้อนกับอะไรมาก ยกเว้นถ้าเป็นเรื่องแม่
หรือครอบครัวญาติที่แม่เคยส่งไปให้อยู่ด้วย นางเอกจะปรี๊ดง่าย

เวินอี่ฝานเป็นนักข่าว ชีวิตคือทำงาน กลับบ้าน นอน ข้าวก็กินน้อย เลยตัวผอม
แต่นักเขียนบรรยายว่านางเอกสวยมากกกก สวยแบบดูยั่วยวนด้วย
คนอื่นเห็นจะนึกว่าเป็นดารา ประมาณนี้เลย

เล่มแรกพระเอกกับนางเอกมีเหตุจำเป็นต้องมาเช่าบ้านอยู่ด้วยกัน
ตอนแรกเวินอี่ฝานนึกว่าซังเหยียนจะอยู่สามเดือน แต่น่าจะอยู่ยาวกว่านั้น
ตอนอยู่ด้วยกันก็ยังไม่มีอะไรมาก พูดคุยกันไม่เยอะ เวลาคุยกันพระเอกก็จะกวน
คงเพราะความทรงจำเก่าไม่ค่อยดี บวกนิสัยชอบพูดโม้ๆ เว่อร์ๆ ของซังเหยียน 😉

สรุป.. เล่มแรกเอื่อยๆ หน่อย เป็นการปูเรื่อง อ่านเพื่อไปรู้เรื่องต่อในเล่มต่อไปค่ะ 😅

[Guppy Cat · Rating 4 out of 5]

พระเอกขี้มโน ปากร้าย พูดไม่เกรงใจใคร
นางเอกผู้ไม่รู้อะไรบ้างเลย มีปมครอบครัว
รู้สึกตัวเองด้อยค่า

อดีตสมัย ม.ปลาย ที่คิดว่าจบไม่สวย
แต่หนุ่มน้อยก็ยังพยายามติดต่อเธอเรื่อยๆ

มาเจอกันอีกที ก็เกือบสิบปีแน่ะ
ต่างฝ่ายต่างจำอีกคนได้ แต่เก๊กเป็นคนแปลกหน้า
พระเอกพูดว่านางเอก, เวินอี่ฝาน เข้ามาตื๊อตัวเองก่อน
นางเอกก็ไม่อยากโต้กลับ ปล่อยวางและเฉยไปซะอย่างนั้น

หลังจากเจอกันที่ผับ ก็เจอในงานพลุไฟที่นางเอกไปทำข่าว บ้านพระเอกไฟไหม้ นางก็ทำข่าวโดยให้พระเอกขึ้นรถไปด้วย

นั่นแหละ เป็นเหตุให้ซังเหยียนต้องหาที่อยู่ชั่วคราว
เพื่อซ่อมที่พัก และได้เช่าห้องชุดร่วมกับนางเอกในที่สุด

แม้นางจะตกใจที่มีเพื่อนร่วมบ้านเป็นชาย
แต่พระเอกเราก็ทำตัวดี สุดท้ายก็ได้เช่าบ้านร่วมกัน
ชายให้นางเอกไปอยู่ห้องใหญ่ แต่จ่ายค่าเช่าแพงกว่า
บอกว่าตัวเองจ่ายเยอะกว่า ต้องมีสิทธิ์เลือกสิ
ซึนหนักเลยนะ พี่ชาย

เหตุการณ์นางเอกละเมอ ออกมาจากห้องนอน
ทำให้ซังเหยียนงงบ้าง ไม่ว่าจะออกมานั่งเฉยๆ
มากอดพระเอก หรือจูบที่มุมปาก
ชายก็ดูสุภาพบุรุษดี ไม่ล่วงเกินใดๆ
แต่ไปบอกนางเอกตอนมีสติแทน

ช่วงท้ายของเล่ม ตนบอกนางเอกว่าจะไม่ย้ายออก
จนกว่านางเอกจะชดใช้หมด
ว่าแต่จะให้นางเอกใช้คืนยังไงดี
คงต้องรอเล่มต่อไป

ไม่เคยเจอพระเอกที่กวนทีนขนาดนี้มาก่อน
โมเม หลงตัวเอง พูดจาชวนให้คนฟังโมโห
ไม่แลสาวคนไหน เว้นแต่นางเอกตั้งแต่ชั้นมัธยม
อืม ทำดีกับเธอ แต่กลบเกลื่อนให้นางเอกเข้าใจเจตนาผิดเสมอ
ชอบเค้าจริงๆ สินะ

ใครเคยอ่านแอบรักให้เธอรู้
มาเล่มนี้มีร่องรอยของพี่ต้วนกับน้องซางจื้อมาพอให้หายคิดถึงค่ะ

[JJ · Rating 2 out of 5]

It pains me to say this because I like "Hidden Love" so much.

I dislike this book.

I have 3 reasons why I detest it.

1. The main female character had once appeared in "Hidden Love". The pain point is that she was different. In "Hidden Love", she seems to be talkative and extroverted. She is lively and full of self-confidence. That is how I perceived her. Fast-forward to this book, she is quite shy and does not talk much. She keeps most of the things to herself and seems to be an introvert.

What??? She is the same character, yet somehow, she is different.

The writer's inability to keep things consistent annoys me so much that I would like to give up reading this a lot of times.

2. I do not like the personality of the male leading character. He is also annoying to me. He did not upset me this much when I read "Hidden Love". I think his character is consistent, but when the writer focused the story around him, I found that he is a bit of a jerk.

3. The translation feels off to me sometimes. It makes the storytelling strange in my opinion.

This book has a great score on Goodreads and I enjoy "Hidden Love", so I thought that I am going to like it too. Unfortunately, no, I do not like it and I do not re-read it.

[Kurisara Phakintanapinyo · Rating 4 out of 5]

เอาจริงๆถ้าเทียบกับภาคแอบรักให้เธอรู้ หรือจือจือน้องสาวซังเหยียน ก็คือคนละฟีลเลย ภาคนั้นพระเอกแนวละมุลหัวใจเป็นเพื่อนพี่ชายที่ใจดีมากๆดูแลดีทุกอย่างยิ่งกว่าพี่ชายแท้ๆ 😂 ใครจะไม่รักกก แต่พอมาภาคนี้ อันนี้ซังเหยียนก็ยังคงความขี้รำคาญพูดน้อยๆซึนๆอารมณ์แปรปรวนเหมือนที่ถูกเกริ่นในภาคแรก พอมาภาคนี้ดูปากร้ายขึ้นไปอีกจนบางทีน่าตีปาก 😂 แต่อ่านละก็ชอบแหละเพราะมันแนวแบบรักแรกรักเดียวรักมาตั้งแต่เด็กคลาสสิกไม่แพ้เรื่องแอบรักให้เธอรู้ ส่วนเล่มแรกยังไม่อะไรมาก ก็กลับมาเจอกัน ถ้าเป็นซีรีย์ก็คงมีฉากใจเต้นเยอะอยู่ แต่ขัดใจเล็กๆว่าถ้าชอบมากก็รุกสะทีสิว่อย 555 ปล่อย 1 เล่มให้ผ่านไปจนจะจบถึงจะมีความคืบหน้าขึ้นมานิดนึง 😭 ส่วนที่เกริ่นหลังปกว่าละเมอจูบก็คือแทบจะบทสุดท้ายของเล่มเลยจ้า555 ถ้าอิงจากซีรีย์แอบรักให้เธอรู้ ที่ลู่ซือกับเจ๋อหยวนเล่น คนรับบทซังเหยียนคือ victor ma ยังไม่ค่อยรู้ว่าจะเหมาะเอามาทำภาคต่อได้ไหมหรือต้องเปลี่ยน แต่ถ้าได้ทำซีรีย์จริงขอคัดพระเอกหล่อๆที่ไม่ต้องร้ายแบ๊ดแต่ร้ายนิ่งๆหยิ่งๆเงียบๆแทนจะช่วยบรรเทาความน่าโดนเตะของพระเอกได้ดีมาก ขอให้เอาไปทำซีรีย์ที่เถ๊อะอยากดูวววว~~

[Dreaming Jp' · Rating 3 out of 5]

คหสต. ให้ 3 คะแนน อ่านง่ายๆ เรื่อยๆ ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจมาก ที่น่าสนใจคือกระบวนการรู้จักกันของพระนาง
แต่นิสัยของพระ-นาง คือ... งื้อ ใครชอบเคลียร์ๆ หน่อยอาจจะหงุดหงิดได้ แบบพระเอกปากไม่ร้ายนะ แต่กวนแบบมึนๆ
จะนั้นนี่ก็ไม่ตรงๆ นิ่งๆ เงียบๆ นางเอกก็แบบน่าจะเป็นคนอะไรก็ได้ เน้นเงียบ ไม่ชอบมีปัญหา บทสนทนาเลยดูเรื่อยๆ เอื้อยๆ ไปหน่อย เราอ่านไป แอบอึดอัดบางที เขาจะยังไงกันอ่ะ พระเอกสร้างโอกาสแหละ แต่เขาไม่คุยกันไง...จะว่าหยอกกันไปมาก็ไม่เชิง
ปากพระเอกแบบโอ้ยมาก ถึงหล่อแต่ไม่น่าชอบจริงๆ ทั้งอยู่กับเพื่อน ทั้งอยู่กับหญิง
การแปลมีจ๊ะ นะจ๊ะ ส่วนตัวเราอาจจะติดการแปลที่ไม่ใช้คำแนวนี้เท่าไหร่ อ่านไปนึกว่านิยายไทย
กลิ่นอายความเป็นนิยายจีนแปลดรอปไป ไงก็ไม่รู้ ถือว่าเป็นเล่มเฉยๆ
แต่ยังไม่รู้ว่าอีก 2 เล่มจะเข้มข้นหรือป่าวนะคะ

[Doco · Rating 3 out of 5]

ปกติไม่ค่อยถูกจริตกับงานจีนปัจจุบัน และเรื่องนี้ก็เช่นกัน

เนื้อเเรื่องเล่าเรื่องปัจจุบันสลับกับอดีต เปิดปมไว้ว่าพระเอกหลงรักนางเอกตั้งแต่ม.ปลาย นางเอกก็เหมือนจะมีใจให้ แต่อยู่ๆกลับไล่พระเอกแบบไร้เยื่อใย แถมย้ายเมืองหนีอีก เรื่องจะค่อยๆคลายปมว่าเกิดเหตุการณ์อะไร ทำไมนางเอกถึงทำแบบนี้ ถือว่าเดินเรื่องค่อนข้างเรื่อยๆ ไม่ได้มีจุดพีคอะไร ไม่มีจุดว้าว ขยี้ใจทำนองนั้น

บุคลิกของตัวละครค่อนข้างงงเล็กน้อย พระเอกตอนแรกเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย พอบทจะรักก็ทั้งโลกมีไว้เพื่อเธอคนเดียว ในชีวิตจริงคงหาคนที่จะรอคนๆเดียวตลอดไปแบบพระเอก(สมกับกับชื่อเรื่องวันนี้วันไหนยังไงก็เธอ)ไม่ได้ ส่วนนางเอกแรกๆก็ดูไม่อยากเกี่ยวข้องกับพระเอก อยู่ๆเปลี่ยนใจปุบปับมุ่งมั่นจีบพระเอกเฉย

ส่วนการแปล มีคำว่า "อะ" "ปะ" เกือบทั้งเรื่อง เข้าใจว่าเป็นนิยายแนวปัจจุบัน แต่อ่านแล้วมันไม่สวยงาม หรือเราจะอนุรักษ์นิยมเกินไปก็ไม่รู้

[Pornpimon Phonyotha · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ความหวานยังไม่มาก แต่เป็นการเล่าย้อนไปย้อนมาว่าทำไมพระนางถึงแบบเจอหน้ากันอีกครั้งถึงทำตัวไม่ค่อยถูก คนสองคนที่เคยมีสถานะคลุมเครือมาเช่าห้องด้วยกันจะกลับมาสานความสัมพันธ์ต่อมั้ยก็น่าลุ้น มีฉากที่ฟินนะตอนท้ายๆเล่ม แต่คือพระเอกกวนโอ๊ยแต่น่าจุ๊บอ่ะ ไม่อยากเล่าเยอะแต่ถ้าได้ลองอ่านแล้วจะแบบทำไมเขินจัง ผช แบบนี้หาที่ไหน เนี้ยย ส่วนนางเอกบอกเลยชอบคาแรคเตอร์มาก สาวสวยอยู่นิ่งๆก็สวย นิยายบรรยายจินตนาการอดกมาได้แบบอยากเจออ่ะ เป็นคนที่น่าคบหามาก แอบบอก นางเอกละเมอมากอดพระเอกด้วย! แต่ซังเหยียนโม้ได้ยิ่งใหญ่กว่านั้น ความกวนไม่ได้ทำให้พี่เขาเสน่ห์ลดค่ะ ยิ่งเพิ่มความอยากได้เขาเข้าไปใหญ่ ถามว่าจบค้างมั้ย ตอบเลยไม่ เล่มนี้จบแบบลงตัว เหลืออีก2เล่ม

[Jo Chawandit · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม
เล่มแรกแอบเซ็งนิสัยและการแก้ปัญหาของนางเอกเล็กๆ อย่างไม่ได้ทำผิดแล้วพูดรับผิด พูดขอโทษหรือการเงียบเก็บความรู้สึกทุกอย่าง พออ่านๆไปเรื่องจะเริ่มเผยเรื่องในอดีตทีละน้อยทำให้เข้าใจในตัวพระเอก นางเอกและเรื่องราวมากขึ้น จากเล่ม1ที่ตอนแรกอ่านงงๆก็จะเริ่มเก็ท นางเอกเป็นคนมีปมจากครอบครัว ก็มีพัฒนาจากเล่ม1ไปเล่ม3ที่เริ่มทำตามความรู้สึกตัวเองมากขึ้น อ่านจบแล้วรู้สึกชอบเรื่องนี้พอควรเลย บทสนทนาเป็นธรรมชาติ อ่านได้เรื่อยๆ flowดีไม่ติดขัด เอ็นดูกับความรักของทั้งคู่เวลาอยู่ด้วยกันน่ารักดี ตัวประกอบของเรื่องก็มีสีสันไม่น้อยทั้งน้องสาวพระเอกและเพื่อนพระเอก (คู่กันจากเรื่องแอบรัก) สุดท้ายนี้ถ้าบอกนางเอกได้จะบอกว่า 'ละเมอได้ดี'

[J · Rating 3 out of 5]

ตายๆ ๆ ๆ อ่าน ๆ วาง ๆ มาหลายชม ไม่จบซักที เหมือนมัน… น่าเบื่อมาก

อ่านไปหลับไปอีกต่างหาก คืนนี้จะจบไหม

***

ตีสองครึ่งในที่สุดก็อ่านจบ อ่านนานมวากกกเมื่อเทียบกับความหนาของหนังสือ

ปกติไม่ค่อยชอบอ่านนิยายจีนปัจจุบันมันมีอะไรแปลก ๆ อยู่ในนั้น

ค่อนไปทางครึ่งเล่มหลัง ที่ค่อย ๆ เปิดเผยอดีตของพระนาง (ส่วนใหญ่เป็นนาง) เรื่องเริ่มค่อย ๆ สนุกขึ้นละ

เราไม่ชอบแม่นางเอกอย่างแรงณจุดนี้ คือเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ได้ ต้องหาผัว เสร็จแล้วรักลูกผัวมากกว่าลูกตัวเอง ตรรกะนี้คืออะไร

พระเอกก็กสตมาก ไม่ค่อยแน่ใจว่าจะชอบคาแรคเตอร์แบบนี้ในพระเอกซักคนไหม แบบว่าพูดแบบคนปกติไม่เป็นเลย นางเอกยิ่งปมเยอะ ๆ อยู่นะ แลดูต้องดูแลตัวเองอย่างแรง

หวังว่าเล่มสอง เล่มสามจะสนุกขึ้นนะ

[Hammu · Rating 3 out of 5]

อ่านไปได้นิดนึงถึงค่อยรู้ตัวว่าเป็นคนเขียนเดียวกับ แอบรักให้เธอรู้​ ส่วนเรื่องนี้เป็นเรื่องของซางเหยียน (ซังเหยียน) พี่ชายของนางเอกอีกเรื่อง

โดยรวมแล้ว ปริศนาของเรื่องมีเยอะ งงๆ กับตัวละครอยู่ เนื้อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ ยังไม่ได้รู้สึกว่าว้าว หรือสนุกขนาดนั้น ออกแนวอ่านได้เรื่อยๆ หยิบๆ วางๆ ได้