Gerra hor dabil edonon oraindik, bizitzaren eta ederra eta samurra den guztiaren aldamenetik, baina laster helduko da zirkoa. Munduaren ordu agoniko hauetan etorriko da, eta kolosala izango da. Zirkoa Alemaniatik helduko da. Letrero handi honekin: Cirque Krone. Eta tren bagoi pilo batekin, elefanteekin, lehoiekin, tximinoekin, pailazoekin, ezpata irensleekin, emakume bizardunekin. Globo saltzaileak ere etorriko dira euren koloretako planetekin. Kalaportura iritsiko dira guztiak. Kolosala izango da.
Joseba Sarrionandia Uribelarrea is a Basque writer. He has written many books of poetry and short stories as well as novels. He was member of the Basque separatist group ETA. In 1985 he escaped from prison and since then has lived in secret as he continues writing.
de todos los libros de euskera que he tenido que leer este ha sido el que menos me ha gustado. no pasa nada, no hay trama ni desenlace. el protagonista es gracioso pero no me he enterado del bando de los demás personajes porque tampoco es que haga un análisis exhaustivo de ellos. el mejor personaje el nafarra que les da chocolate diciendo "eskatu nafarrari" y los milicianos del camión de karl marx.
Aukera euki ezkero eztet gerrai buruzko liburu gehiegik irakurtzen. Besteik gabe, preferentzi pertsonala da. Baino Sarrionandian liburu hau oparie izan zan (eskerrik asko Biguri) ta autore honen nere lehenengoa.
Zorionez, nahiz ta gerra zibilai buruzkoa izan, ez da burrukan bean zentratzen, baizik eta herri txiki bateko biztanlen egunerokotasunen. Ta hoi bada nere preferentzie. Egunerokotasun ez hain arrunta kasu hontan, ume baten ikuspuntutik kontauta. Nere iritziz, ume honen perspektiba erabiltzek Sarrionandiai gerra zenek zenen kontra iten don, zergatik, alde bakoitzak ze balio eusten ditun eta abarretan gehiegi ez sakontzeko aukera ematen dio. Adin hortako ume batek guzti hoi ulertzen ez dolako ta hortaz narraketa neutralagoa lortu daikelako. (Badakit ez dala neutrala).
Ta horregatik gustau zait istorio hau, ikuspuntu politiko zehatz baten defentsa amorratu baten bihurtzen ez dalako. Ez da panfleto bat, eta ez da diskurtso astun bat. Irakurlei tartea ematen die holako egoera baten ematen dien kontraesanei ta zailtasunei buruz hausnartzeko.
Por un laso es ridículo no me ha gustado nada. Con lo interesante que podria ser el tema me parece un sin sentido. No hay capítulos y por culpa de esto no hay orden, en mi opinión demasiado caos. Si hubiera tenido 50 paginas mas, no lo habría leído.
Por otro lado lo “bueno” que le saco es que el euskera es fácil se entender y que hay muchos temas interesantes dentro del libro para hablar sobre este. Tambien esta muy bien escrito.
· 0 estructura. no hay capitulos ni nada (hell) · the ending was the best part · because it ended Otherwise a fairly plain book. Podría haber sido mejor SI TUVIERA SENTIDO Y ORDEN RAAAAAA
Iritzia: Ez dakit nondik hasi honekin. Hau nire lehen Sarrionandiaren liburua da, ez dut inoiz bere libururik irakurri ta hau etxean aurkitutako bat da, berea delako soilik aukeratu nuen. Atzekaldeko laburpena irakurri, ta Alemaniako zirko bat aipatzen zuen, baita guda ere, bana batez ere zirkoa. Pixkat nekatuta nago euskal idazle famatuen liburu gehienak gudari buruz izateaz, ta zertxobait ezberdina irakurtzeko gogoak neuzkan, baina ez da horrela izan. Atzekaldeko laburpena eta liburuak ez du zerikusirik. Liburu osoa gudaz jardun egiten du, ta hori ez da arazo nagusia niretzat, istorioa gutxienez interesgarria izango balitz... gustatuko litzaidake. Liburu honetan ez da ezer gertatzen. Pertsonai nagusiaren egunorokotasunari buruz doa, guda garaian, baina berez, ez da ezer gertatzen. Ez dauka korapilorik, ez trama sakonik. Istorioak ez dauka haririk jarraitzeko, beraz ez zaitu arrapatzen. Nik uste baino askoz sakonagoa dela pentsatzea gustatuko litzaidake, ume baten gerrako esperientzia, baina zaila egin zait benetan esan nahi duenera heltzea. Beti bezela, gustatu ez zaizkidan ospetsuak diren idazleen liburuak nagusiagoa naizenean berriz irakurtzea gustatuko litzaidake, ea hobeto ulertzen ditudan. Laburra denez, amaitu egin dut, baina liburu honek 138 orri izan beharrean 250 izango balitu, ez nuke amaituko. Euskarari dagokionez erraza izan da irakurtzeko, ez du hiztegi zailik erabili, ezta "hika" hizkera ere ia. Beraz euskaraz irakurtzeko ez da liburu zaila. Oraindik nire gustuko euskeraz idatzitako liburu baten bila nago, aurten aurkitzea espero dut, orainarte irakurri ditudanak ez zaizkidalako gehiegi gustatu.
Reseña: No sé cómo empezar con esto. Este es mi primer libro de Sarrionandia, nunca antes he leído un libro suyo y este es uno que me he encontrado por casa, y la única razón de haberlo elegido es por la fama del autor. En la sinopsis del libro hablan sobre un circo alemán, también sobre la guerra, pero sobre todo del circo. Estoy un poco cansada de que todos los libros de autores vascos famosos traten sobre la guerra, y me apetecía leer algo diferente, pero no ha sido así. La sinopsis y el libro no tienen nada que ver. Todo el libro trata sobre la guerra, pero eso no ha sido mi mayor problema, si la historia al menos hubiera sido interesante... podría haberme gustado. En este libro, no pasa nada. Habla sobre el día a día de el personaje principal, en época de guerra, pero en sí, no pasa nada. No tiene nudo, ni trama profunda. La historia no tiene un hilo que seguir, y por tanto no te atrapa. Quiero pensar que es mucho más profunda, la experiencia de un niño en la guerra, pero se me ha hecho difícil llegar a esa moraleja con la que se supone que tienes que empalizar. Como siempre, los libros que son de autores famosos que no me han gustado, me gustaría leérmelo dentro de unos años, cuando sea más mayor, a ver si así los entiendo mejor. Como es corto, he podido terminarlo, pero si en vez de tener 138 hojas hubiera tenido 250, no me lo habría terminado. En lo que se refiere al euskera ha sido un libro fácil de leer, no usa un léxico complicado, ni tampoco la forma "hika" casi. Por eso, es un libro fácil para leer en euskera. Todavía sigo buscando un libro escrito en euskera que realmente me guste, y espero encontrarlo este año porque los que he leído hasta ahora no me han gustado demasiado.