What do you think?
Rate this book
กาแฟและชา หมาและแมว
หนังสือเล่มนี้รวมความเรียง บทความ และงานสารคดี ในยุคแรกของการทำงานของ โตมร ศุขปรีชา โดยแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ ส่วนแรกเป็นการรวบรวมความเรียงและบทความสั้น เล่าถึงการสังเกตรายละเอียดต่างๆ ในชีวิตของผู้คน ส่วนที่สองคือการรวบรวมงานสารคดี ทั้งสารคดีที่เกี่ยวกับความคิด การเดินทาง และสังคม ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2543 และนำมาตีพิมพ์ซ้ำอีกครั้งหลังขาดตลาดไปนานกว่า 20 ปี
- GenresNonfiction
204 pages, Paperback
First published January 1, 2000
3 people are currently reading
29 people want to read
About the author
โตมร ศุขปรีชา
76 books410 followers12 เรื่อง ที่คุณไม่จำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับ โตมร ศุขปรีชา
1. เขาเป็นคนเกลียดกลัวแมลงสาบอย่างยิ่ง เพราะค่ำคืนหนึ่ง มีผู้ทำกระป๋องยาฆ่าแมลงหกลงไปในกล่องลึกลับใกล้ห้องนอน ในกล่องนั้นเป็นที่สิงสถิตของแมลงสาบ พวกมันจึงกรูกันออกมาในยามค่ำคืนขณะที่เขานอนหลับ พวกมันไต่หน้า แขน ตัว ยั้วเยี้ยอยู่ในความมืด เขาต้องเอาผ้าห่มมาคลุมตัว แล้วร้องตะโกนให้คนมาช่วย
2. หนังสือเล่มแรกของเขา มีชื่อว่า 'กาแฟและชา หมาและแมว' รวบรวมงานเขียนยุคแรกของเขาเอาไว้ ตั้งแต่ก่อนหน้าจะมาเป็นบรรณาธิการนิตยสาร GM อยู่นานถึง 13 ปี
3. เขาชอบการเดินทางและสังเกตสังกาชีวิตผู้คน หนังสือที่เขาเขียนจึงมีเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางอยู่หลายเล่ม อาทิเช่น 'ผู้ปูโต๊ะกับลมหมอ : การเดินทางธรรมดาในห้าทวีป' 'เดินทางระหว่างหู' แต่ในบรรดาหนังสือที่เขาเขียนทั้งหมด มีเพียงเล่มเดียวที่เขียนขึ้นใหม่ตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นสารคดีกึ่งเรื่องแต่งที่พาไปสำรวจวิธีคิดของคนญี่ปุ่นในประเทศญี่ปุ่น ชื่อ ‘ย่องเบาเข้าญี่ปุ่น’
4. งานเขียนที่เขาชอบเขียนอีกประเภทหนึ่ง คืองานว่าด้วยชีวิต จึงมีหนังสืออย่าง 'Mailbox' ที่เขาเขียนจดหมายถึงผู้คนมากมาย หรือ 'วาระสุดท้าย' ที่พาผู้อ่านไปสำรวจช่วงสุดท้ายในชีวิตของผู้คนและสิ่งต่างๆ นอกจากชีวิตผู้คน เขายังชอบสังเกตชีวิตสัตว์ และมีผลงานรวมเล่มสารคดีเกี่ยวกับชีวิตสัตว์อย่าง 'โลกใหญ่ใบมด' ที่เคยได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 100 หนังสือดีในทางวิทยาศาสตร์ด้วย
5. Genderism เป็นงานเขียนอีกเล่มหนึ่งที่ผู้อ่านหลายคนชื่นชอบ งานชุดนี้เกิดขึ้นเพราะคำท้าทายของบรรณาธิการอย่างอธิคม คุณาวุฒิ ว่าเขาจะสามารถอธิบายปรากฏการณ์ต่างๆของสังคมไทยโดยผ่านกรอบการมองเรื่องเพศได้ไหม เขารับคำท้านั้น จึงก่อให้เกิดคอลัมน์ชื่อเดียวกัน และกลายมาเป็นหนังสือชื่อเดียวกัน
6. ดูเหมือนเขาจะเขียนงานแนว Non Fiction มามาก ในบรรดาหนังสือที่เขาเขียนทั้งหมด มีเพียงเล่มเดียวที่เป็นรวมเรื่องสั้น มีชื่อว่า ‘หญิงสาวผู้ตกหลุมรักฯ’ ชื่อเต็มๆของหนังสือเล่มนี้คือ หญิงสาวผู้ตกหลุมรัก 'พระพุทธเจ้าฯ' ซึ่งหมายถึงหญิงสาวผู้ตกหลุมรักหนังสือชื่อ The Buddha of Suburbia อันเป็นหนังสือของฮานิฟ คุเรชิ โดยเนื้อหาของเรื่องสั้นในเล่ม เกี่ยวพันกับความรักต้องห้ามอันหลากหลาย
7. นอกจากงานเขียน เขาทำงานแปลมากเล่ม ตั้งแต่ผลงานเล่มแรกอย่าง Kitchen Confidential ของเชฟแอนโธนี บอร์เดน, South of the Borders, West of the Sun (การปรากฏตัวของหญิงสาวในคืนฝนตก) ของฮารูกิ มุราคามิ, One Flew Over the Cuckoo's Nest (ข้ามผ่านพันธนาการ) ของเคน คีซีย์, An Edible History of Humanity (ประวัติศาสตร์กินได้), Onward (ถอยไปข้างหน้า) ของโฮเวิร์ด ชูลทซ์, The Sense of an Ending (ณ ที่สิ้นสุดของบางสิ่ง) ของจูเลียน บาร์นส์ เป็นต้น
8. เขาไม่เคยตอบได้เลยว่าชอบทะเลหรือภูเขามากกว่ากัน เขาเคยคิดว่าถ้าตายไป อยากถูกฝังเอาไว้บนภูเขาที่มีหน้าผาอยู่ติดกับทะเล แต่เขารู้ว่ามันคงไม่อาจเป็นจริงได้ เนื่องจากที่ดินประเภทที่ว่า คงราคาแพงมหาศาล
9. เขาคิดว่าชีวิตนั้น ยิ่งอยู่ก็ยิ่งตระหนักว่ามันมีเหตุผลในตัวเองน้อยลงเรื่อยๆ แต่บางเหตุผลที่ยังเหลืออยู่ คือการมีชีวิตอยู่เพื่อเล่นบอร์ดเกม
10. ช่วงขวบปีหลังๆ เขาหันมาทำงานโทรทัศน์ อย่างรายการ 'วัฒนธรรมชุบแป้งทอด' ทางช่อง ThaiPBS ซึ่งได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ทำให้บางครั้งเขาก็คิด-ทำหนังสือมาทั้งชีวิต แทบไม่เคยได้รับรางวัลอะไรเลย เป็นแต่กรรมการ (เช่น รางวัลวรรณกรรมเยาวชนแว่นแก้ว, รางวัลเซเวนบุ๊คส์, รางวัลซีไรต์) แต่พอทำโทรทัศน์เพียงปีเดียว ก็ได้รับรางวัลเลย เช่นนี้หมายความว่า...
11. กีฬาที่เขาชอบที่สุด ไม่ว่าจะเล่นหรือดู คือเทนนิส นักเทนนิสที่เขาโปรดปรานมากที่สุด คือกุยเยร์โม คอร์เรีย ชาวอาร์เจนตินา เป็นนักเทนนิสที่เก่งคอร์ตดินที่สุดในยุคก่อนนาดาล เฟรนช์โอเพ่นปี 2004 คือฝันร้ายของเขา เพราะคอร์เรียเข้าชิงกับแกสตอง เกาดิโอ ทุกคนในโลกเชื่อว่าคอร์เรียชนะแน่นอน เขาถ่างตาดู แต่แล้วคอร์เรียก็เจ็บ ทำให้พ่ายแพ้ไป คืนนั้นเขานอนไม่หลับ ถ้าหลับเมื่อไหร่ก็ฝันร้าย เขาจึงหลับๆตื่นๆจนถึงเช้า และเสียใจยิ่งนักที่คอร์เรียมา ‘แขวนแร็กเก็ต’ ด้วยการเล่นที่เมืองไทย แต่เขาไม่รู้ข่าว เลยไม่ได้ไปดู แต่แอบเชื่อว่าที่คอร์เรียเลือกมาแขวนแร็กเก็ตที่เมืองไทย เพราะเขาเคยเขียนอีเมลไปให้กำลังใจและบอกว่าเป็นแฟนเทนนิสจากไทย แต่ที่จริงคอร์เรียอาจอยากมาเที่ยวพัทยาก็ได้ อย่างไรก็ดี ปัจจุบันนี้เขาใช้จักรยานเป็นยานพาหนะ เลิกใช้รถยนต์ และหันมาวิ่งอย่าง (ค่อนข้าง) จริงจัง
12. ตอนเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เขาไม่ชอบเชียงใหม่เลย แต่ตอนนี้ เขากลับปลูกบ้านไว้ที่นั่น (โดยไม่รู้ว่าบ้านอยู่ใกล้กับแนวรอยเลื่อนของแผ่นดินไหว) อยากไปนั่งๆนอนๆอยู่ที่นั่น แต่พอไปแ
1. เขาเป็นคนเกลียดกลัวแมลงสาบอย่างยิ่ง เพราะค่ำคืนหนึ่ง มีผู้ทำกระป๋องยาฆ่าแมลงหกลงไปในกล่องลึกลับใกล้ห้องนอน ในกล่องนั้นเป็นที่สิงสถิตของแมลงสาบ พวกมันจึงกรูกันออกมาในยามค่ำคืนขณะที่เขานอนหลับ พวกมันไต่หน้า แขน ตัว ยั้วเยี้ยอยู่ในความมืด เขาต้องเอาผ้าห่มมาคลุมตัว แล้วร้องตะโกนให้คนมาช่วย
2. หนังสือเล่มแรกของเขา มีชื่อว่า 'กาแฟและชา หมาและแมว' รวบรวมงานเขียนยุคแรกของเขาเอาไว้ ตั้งแต่ก่อนหน้าจะมาเป็นบรรณาธิการนิตยสาร GM อยู่นานถึง 13 ปี
3. เขาชอบการเดินทางและสังเกตสังกาชีวิตผู้คน หนังสือที่เขาเขียนจึงมีเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางอยู่หลายเล่ม อาทิเช่น 'ผู้ปูโต๊ะกับลมหมอ : การเดินทางธรรมดาในห้าทวีป' 'เดินทางระหว่างหู' แต่ในบรรดาหนังสือที่เขาเขียนทั้งหมด มีเพียงเล่มเดียวที่เขียนขึ้นใหม่ตั้งแต่ต้นจนจบ เป็นสารคดีกึ่งเรื่องแต่งที่พาไปสำรวจวิธีคิดของคนญี่ปุ่นในประเทศญี่ปุ่น ชื่อ ‘ย่องเบาเข้าญี่ปุ่น’
4. งานเขียนที่เขาชอบเขียนอีกประเภทหนึ่ง คืองานว่าด้วยชีวิต จึงมีหนังสืออย่าง 'Mailbox' ที่เขาเขียนจดหมายถึงผู้คนมากมาย หรือ 'วาระสุดท้าย' ที่พาผู้อ่านไปสำรวจช่วงสุดท้ายในชีวิตของผู้คนและสิ่งต่างๆ นอกจากชีวิตผู้คน เขายังชอบสังเกตชีวิตสัตว์ และมีผลงานรวมเล่มสารคดีเกี่ยวกับชีวิตสัตว์อย่าง 'โลกใหญ่ใบมด' ที่เคยได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 100 หนังสือดีในทางวิทยาศาสตร์ด้วย
5. Genderism เป็นงานเขียนอีกเล่มหนึ่งที่ผู้อ่านหลายคนชื่นชอบ งานชุดนี้เกิดขึ้นเพราะคำท้าทายของบรรณาธิการอย่างอธิคม คุณาวุฒิ ว่าเขาจะสามารถอธิบายปรากฏการณ์ต่างๆของสังคมไทยโดยผ่านกรอบการมองเรื่องเพศได้ไหม เขารับคำท้านั้น จึงก่อให้เกิดคอลัมน์ชื่อเดียวกัน และกลายมาเป็นหนังสือชื่อเดียวกัน
6. ดูเหมือนเขาจะเขียนงานแนว Non Fiction มามาก ในบรรดาหนังสือที่เขาเขียนทั้งหมด มีเพียงเล่มเดียวที่เป็นรวมเรื่องสั้น มีชื่อว่า ‘หญิงสาวผู้ตกหลุมรักฯ’ ชื่อเต็มๆของหนังสือเล่มนี้คือ หญิงสาวผู้ตกหลุมรัก 'พระพุทธเจ้าฯ' ซึ่งหมายถึงหญิงสาวผู้ตกหลุมรักหนังสือชื่อ The Buddha of Suburbia อันเป็นหนังสือของฮานิฟ คุเรชิ โดยเนื้อหาของเรื่องสั้นในเล่ม เกี่ยวพันกับความรักต้องห้ามอันหลากหลาย
7. นอกจากงานเขียน เขาทำงานแปลมากเล่ม ตั้งแต่ผลงานเล่มแรกอย่าง Kitchen Confidential ของเชฟแอนโธนี บอร์เดน, South of the Borders, West of the Sun (การปรากฏตัวของหญิงสาวในคืนฝนตก) ของฮารูกิ มุราคามิ, One Flew Over the Cuckoo's Nest (ข้ามผ่านพันธนาการ) ของเคน คีซีย์, An Edible History of Humanity (ประวัติศาสตร์กินได้), Onward (ถอยไปข้างหน้า) ของโฮเวิร์ด ชูลทซ์, The Sense of an Ending (ณ ที่สิ้นสุดของบางสิ่ง) ของจูเลียน บาร์นส์ เป็นต้น
8. เขาไม่เคยตอบได้เลยว่าชอบทะเลหรือภูเขามากกว่ากัน เขาเคยคิดว่าถ้าตายไป อยากถูกฝังเอาไว้บนภูเขาที่มีหน้าผาอยู่ติดกับทะเล แต่เขารู้ว่ามันคงไม่อาจเป็นจริงได้ เนื่องจากที่ดินประเภทที่ว่า คงราคาแพงมหาศาล
9. เขาคิดว่าชีวิตนั้น ยิ่งอยู่ก็ยิ่งตระหนักว่ามันมีเหตุผลในตัวเองน้อยลงเรื่อยๆ แต่บางเหตุผลที่ยังเหลืออยู่ คือการมีชีวิตอยู่เพื่อเล่นบอร์ดเกม
10. ช่วงขวบปีหลังๆ เขาหันมาทำงานโทรทัศน์ อย่างรายการ 'วัฒนธรรมชุบแป้งทอด' ทางช่อง ThaiPBS ซึ่งได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ทำให้บางครั้งเขาก็คิด-ทำหนังสือมาทั้งชีวิต แทบไม่เคยได้รับรางวัลอะไรเลย เป็นแต่กรรมการ (เช่น รางวัลวรรณกรรมเยาวชนแว่นแก้ว, รางวัลเซเวนบุ๊คส์, รางวัลซีไรต์) แต่พอทำโทรทัศน์เพียงปีเดียว ก็ได้รับรางวัลเลย เช่นนี้หมายความว่า...
11. กีฬาที่เขาชอบที่สุด ไม่ว่าจะเล่นหรือดู คือเทนนิส นักเทนนิสที่เขาโปรดปรานมากที่สุด คือกุยเยร์โม คอร์เรีย ชาวอาร์เจนตินา เป็นนักเทนนิสที่เก่งคอร์ตดินที่สุดในยุคก่อนนาดาล เฟรนช์โอเพ่นปี 2004 คือฝันร้ายของเขา เพราะคอร์เรียเข้าชิงกับแกสตอง เกาดิโอ ทุกคนในโลกเชื่อว่าคอร์เรียชนะแน่นอน เขาถ่างตาดู แต่แล้วคอร์เรียก็เจ็บ ทำให้พ่ายแพ้ไป คืนนั้นเขานอนไม่หลับ ถ้าหลับเมื่อไหร่ก็ฝันร้าย เขาจึงหลับๆตื่นๆจนถึงเช้า และเสียใจยิ่งนักที่คอร์เรียมา ‘แขวนแร็กเก็ต’ ด้วยการเล่นที่เมืองไทย แต่เขาไม่รู้ข่าว เลยไม่ได้ไปดู แต่แอบเชื่อว่าที่คอร์เรียเลือกมาแขวนแร็กเก็ตที่เมืองไทย เพราะเขาเคยเขียนอีเมลไปให้กำลังใจและบอกว่าเป็นแฟนเทนนิสจากไทย แต่ที่จริงคอร์เรียอาจอยากมาเที่ยวพัทยาก็ได้ อย่างไรก็ดี ปัจจุบันนี้เขาใช้จักรยานเป็นยานพาหนะ เลิกใช้รถยนต์ และหันมาวิ่งอย่าง (ค่อนข้าง) จริงจัง
12. ตอนเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เขาไม่ชอบเชียงใหม่เลย แต่ตอนนี้ เขากลับปลูกบ้านไว้ที่นั่น (โดยไม่รู้ว่าบ้านอยู่ใกล้กับแนวรอยเลื่อนของแผ่นดินไหว) อยากไปนั่งๆนอนๆอยู่ที่นั่น แต่พอไปแ
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
November 19, 2025
ไม่น่าเชื่อว่าหนังสือเล่มนี้ถูกเขียนมาเมื่อ 20 ปีก่อน หลากหลายเรื่องราวที่เมื่อ 20 กว่าปีก่อนเป็นยังไง ในวันนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นไม่ไปไหน เช่น การเรียกร้องเรื่องความเท่าเทียมทางเพศของ LGBTQ+ ที่ทุกวันนี้เราก็ยังคงต้องเรียกร้องให้ทุกคนมองว่าเรื่องพวกนี้คือเรื่องปกติ และที่ยังล้าหลังไม่ไปไหนก็คือ การผลักดันกฎหมายสมรสเท่าเทียม ที่ดูเหมือนจะมีนักการเมืองหลายกลุ่มพยายามช่วยกันผลักดัน แต่ก็ยังมีหลายคนที่ใจแคบและใจไม่กว้างพอที่จะยอมรับและเข้าใจเรื่องความหลากหลายทางเพศของมนุษย์ กฎหมายสมรสเท่าเทียมก็เลยยังไปไม่ถึงฝั่งฝันสักที
ชอบหนังสือเล่มนี้ของคุณโตมรพอสมควร รู้สึกว่าอ่านยังไงก็ไม่เก่า ไม่เหมือนเขียนเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ถ้าบอกว่าเป็นหนังสือเล่มใหม่ ก็คงยังเชื่อ
หากเปรียบหนังสือเล่มนี้เป็นกาแฟ คงเลือกให้เป็นเมนู Dirty นุ่ม ละมุนลิ้น มีความกลมกล่อมของนมและกาแฟที่พอ ยกดื่ม (อ่าน) ได้รวดเดียวจบ ไม่ต้องใช้สมาธิละเมียดละไมมาก ไม่หนักสมอง ไม่ต้องดื่มด่ำ แต่อร่อย จนอยากสั่งแก้วสอง
ชอบหนังสือเล่มนี้ของคุณโตมรพอสมควร รู้สึกว่าอ่านยังไงก็ไม่เก่า ไม่เหมือนเขียนเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ถ้าบอกว่าเป็นหนังสือเล่มใหม่ ก็คงยังเชื่อ
หากเปรียบหนังสือเล่มนี้เป็นกาแฟ คงเลือกให้เป็นเมนู Dirty นุ่ม ละมุนลิ้น มีความกลมกล่อมของนมและกาแฟที่พอ ยกดื่ม (อ่าน) ได้รวดเดียวจบ ไม่ต้องใช้สมาธิละเมียดละไมมาก ไม่หนักสมอง ไม่ต้องดื่มด่ำ แต่อร่อย จนอยากสั่งแก้วสอง
December 2, 2022
หนังสือเล่มนี้คือตัวตนวัยเยาว์ของผู้เขียน บันทึกเรื่องราวระหว่างทาง มุมมองความคิดต่อสิ่งต่าง ๆ เมื่อ 20 ปีก่อน
มันเต็มไปด้วยความสดใส ทรงพลัง เปี่ยมด้วยความหวัง เชื่อมั่นในความดีงามของเพื่อนมนุษย์
แต่เมื่อเวลาชีวิตผ่านไป อยากรู้ว่าตอนนี้ ผู้เขียนมีมุมมองต่อเรื่องราวในเล่มยังไงบ้างนะ 🙂🙂
มันเต็มไปด้วยความสดใส ทรงพลัง เปี่ยมด้วยความหวัง เชื่อมั่นในความดีงามของเพื่อนมนุษย์
แต่เมื่อเวลาชีวิตผ่านไป อยากรู้ว่าตอนนี้ ผู้เขียนมีมุมมองต่อเรื่องราวในเล่มยังไงบ้างนะ 🙂🙂
January 27, 2023
ผมพบว่าการได้มาอ่านงานของพี่โตมรในสมัยที่พี่หนุ่มอายุพอๆกับผมในตอนนี้ ทำให้เห็นถึงการเปลี่ยนเเปลงในงานเขียนของพี่หนุ่มได้ชัดเจนเลย หากงานในปัจจุบันของพี่หนุ่มจะดูนุ่มๆเเบบใบมีดอาบน้ำผึ้ง งานในช่วงเวลานี้ก็คือมีดที่ไม่อาบน้ำผึ้งเเล้ว เเทงเเม่งเลย เเค่อาจจะรำๆมีดซักสองสามรอบให้อีกฝ่ายงงๆหน่อย พออีกฝ่ายเริ่มมึนเเล้วก็จ้วงเเม่งเลย ตายสนิทคาที่กันไป
บ่งบอกถึงช่วงวัยหนุ่มที่เร่งร้อนเเละชัดเจนในเนื้อสารที่ต้องการจะสื่อให้ผู้อ่านได้รับรู้ ไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลา
ถึงเเม้ว่ากาลเวลาจะทำให้เห็นความเปลี่ยนเเปลงในลีลาการเขียนของพี่หนุ่ม เเต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงเดิมไปได้เเตกต่างไปเลยเเม้เวลาล่วงเลยมา 22 ปีเเล้ว คือ เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ครับ ทุกอย่างยังอ่านได้ร่วมสมัย ความคิดอ่านของสังคมยังคงเป็นเฉกเช่นเดิมเหมือนในช่วงเวลานั้น จนเป็นเรื่องพิศวงว่า สังคมเรานี่มันช่างเท่เก๋กู๊ดจริงๆ กาลเวลาทำอะไรไม่ได้เลย นี่มันพล็อตไซไฟชั้นดีเลยนะครับเนี่ย
บ่งบอกถึงช่วงวัยหนุ่มที่เร่งร้อนเเละชัดเจนในเนื้อสารที่ต้องการจะสื่อให้ผู้อ่านได้รับรู้ ไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลา
ถึงเเม้ว่ากาลเวลาจะทำให้เห็นความเปลี่ยนเเปลงในลีลาการเขียนของพี่หนุ่ม เเต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงเดิมไปได้เเตกต่างไปเลยเเม้เวลาล่วงเลยมา 22 ปีเเล้ว คือ เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ครับ ทุกอย่างยังอ่านได้ร่วมสมัย ความคิดอ่านของสังคมยังคงเป็นเฉกเช่นเดิมเหมือนในช่วงเวลานั้น จนเป็นเรื่องพิศวงว่า สังคมเรานี่มันช่างเท่เก๋กู๊ดจริงๆ กาลเวลาทำอะไรไม่ได้เลย นี่มันพล็อตไซไฟชั้นดีเลยนะครับเนี่ย
July 27, 2022
ผมอ่านหนังสือพี่โตมรยุคหลังๆ แล้วตกหลุมรักตัวอักษรที่ราบเรียบและลุ่มลึก เหมือนธารน้ำแข็งที่เชื่อมต่อกับมหาสมุทร แต่การได้อ่านกาแฟและชา หมาและแมว ซึ่งพี่โตมรเขียนสมัยยังเป็นหนุ่มก็สะท้อนอีกตัวตนที่กรุ่นโกรธเกรี้ยวกราด ฟูมฟายเหมือนแม่น้ำในฤดูฝน แต่ผมชอบทั้งสองตัวตนของพี่โตมรนะครับ ยังหาคนที่เขียนบทความเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยได้น่าอ่านระดับนี้ไม่ได้เลย
June 4, 2022
เชื่อเเล้วการเขียนทำให้เป็นความไม่เปลี่ยนแปลงของบางเรื่องได้มากขนาดไหน พอๆ กับช่วยให้เราเข้าใจความเป็นไปของสิ่งต่างๆ รอบตัว ผู้คนที่เราประสบพบเจอ รวมทั้งตัวเราเองมากขึ้นด้วย ดีจริงที่หยิบเล่มนี้มาอ่านอีกครั้ง พี่หนุ่ม เขียนได้ดีสมกับเป็นนักเขียนในใจเรา
November 19, 2025
หนังสือที่ดีเลย์การอ่านมาประมาณ 20ปี+/-
ตอนนั้นอ่านหนังสือคุณโตมรเยอะมาก
แต่ไม่ได้อ่านกาแฟ ชา! ทำไมนะ
แง่มุมที่การเขียนแบบ ช่างขยันเปิดหัวข้อใหม่ๆ
ตัดต่อติด เชื่อมโยงความสัมพันธ์ สิ่งที่อาจจะเกือบไม่สัมพันธ์กันดูจะเป็นความถนัดของเค้าที่ดึงเราเข้าไปอ่านทุกครั้ง และเรื่องของเค้ามันมักจะสด!! sharp ให้ความรู้ แฝงความดราม่า บรรเจิด subject แปลกใหม่ และสนุกมากๆ
รักหนังสือยุคนั้นของคุณโตมร
บางเรื่องยังเป็นปัจจุบันอยู่เลย
ไม่รู้ว่าส่วนนึงเป็นเพราะวนอยู่ในสังคม
หรือเป็นสัจจธรรมของมนุษย์
ตอนนั้นอ่านหนังสือคุณโตมรเยอะมาก
แต่ไม่ได้อ่านกาแฟ ชา! ทำไมนะ
แง่มุมที่การเขียนแบบ ช่างขยันเปิดหัวข้อใหม่ๆ
ตัดต่อติด เชื่อมโยงความสัมพันธ์ สิ่งที่อาจจะเกือบไม่สัมพันธ์กันดูจะเป็นความถนัดของเค้าที่ดึงเราเข้าไปอ่านทุกครั้ง และเรื่องของเค้ามันมักจะสด!! sharp ให้ความรู้ แฝงความดราม่า บรรเจิด subject แปลกใหม่ และสนุกมากๆ
รักหนังสือยุคนั้นของคุณโตมร
บางเรื่องยังเป็นปัจจุบันอยู่เลย
ไม่รู้ว่าส่วนนึงเป็นเพราะวนอยู่ในสังคม
หรือเป็นสัจจธรรมของมนุษย์
December 29, 2022
เพิ่งเคยอ่านงานเขียนของคุณโตมร แอบทึ่งในบางประเด็น ราวกับถูกเขียนขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ และมีบางประเด็น (เล็กๆ) ที่เราเองก็ไม่เก็ทเช่นกัน 😂 55555 แต่ต้องยอมรับจริงๆว่า เป็นงานเขียนที่ให้ความละมุนในการอ่าน
ส่วนตัวชอบพาร์ทแรกที่เป็นแมวและชา และเรื่องราวเกี่ยวกับกาแฟและหนังสือในตอนสุดท้ายมากๆ ☕️📖
ส่วนตัวชอบพาร์ทแรกที่เป็นแมวและชา และเรื่องราวเกี่ยวกับกาแฟและหนังสือในตอนสุดท้ายมากๆ ☕️📖
June 15, 2022
ดี ดีมาก ดีที่สุด ประทับใจทุกอย่างในหนังสือเรื่องนี้ แล้วก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเขียนครั้งแรกเมื่อปี 2543 ผ่านมาแล้ว 20 กว่าปี ทุกอย่างในหนังสือก็ยังคงเหมือนเดิม จริงๆมันแสดงให้เห็นอะไรหลายๆอย่าง มีหลายเรื่องหลายตอนที่อิมแพคจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ประทับใจกับการมองโลก ของคุณโตมรมากๆเลยค่ะ เป็นหนังสือดีๆที่ควรอ่านสักครั้งในชีวิต และก็ขอยกให้เป็นหนังสือที่ดีที่สุดภายในครึ่งปีนี้ด้วย ดีมากๆๆๆๆๆ🫶🏻
June 23, 2022
It’s not over yet.
June 2, 2023
ເປັນງານຂຽນທີ່ບໍ່ຄິດເລີຍວ່າຈະຖືກຂຽນຂຶ້ນເມື່ອ20ປີກ່ອນ, ເນື້ອຫາບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກເກົ່າຕາມການເວລາເລີຍຈັກໜ້ອຍ. ເຖິງຫຼາຍໆຢ່າງຈະກ່າວເຖິງປະເທດໄທເປັນຫຼັກ(ແນ່ແລະ ເປັນນັກຂຽນໄທນິ) ແຕ່ສະພາບສັງຄົມ ຄວາມເປັນຄົນ ຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນແມ່ນບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃສກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ. ເອົາຈິງອ່ານແລ້ວຮູ້ສືກໄດ້ເລີຍວ່າຄົນຂຽນແມ່ນໄວຮຸ່ນແນ່ນອນ ທັງຄວາມເດືອດທີ່ແຜ່ອອກມາຈາກໂຕໜັງສື ���ັງຄວາມໂຜງຕົງຂອງນັກຂຽນທີ່ສະແດງອອກຜ່ານການກະທຳໃນນັ້ນ. ເຮັດໃຫ້ຢາກຮູ້ເລີຍວ່າປັດຈຸບັນນີ້ຄວາມນຶກຄິດຂອງລາວປ່ຽນແປງໄປເປັນເຊັ່ນໃດແລ້ວ...ອາດຈະຕ້ອງໄດ້ໄປຫາໜັງສືເຫຼັ້ມຫຼ້າສຸດຂອງລາວມາອ່ານໃນໄວໆນີ້ແລ້ວ.
October 12, 2025
เป็นความเรียงสารคดีเล่มเล็กๆที่ใช้เวลาอ่านนานมาก เพราะเต็มไปด้วยความน่าตื่นตาตื่นใจของโลกที่คุณโตมรค่อยๆถ่ายทอดอย่างเรียบง่าย ละเมียดละไม แต่แสนเฉียบคม ช่องว่างระหว่างบรรทัดหรือแม้กระทั่งในระยะห่างของตัวอักษร สามารถสร้างแรงกระเพื่อมทางความคิดและทำให้ใจสั่นได้ในเวลาเดียวกัน นี่ไม่ใช่งานเขียนที่เขียนโดยใครก็ได้ แต่ต้องเป็นคุณโตมรเท่านั้นจริงๆค่ะ
December 12, 2025
ผมติดตามคุณโตมรจากงานแปลและงานเขียน และยกให้รวมความเรียงเล่มนี้เป็นมาสเตอร์พีซเลยครับ เสน่ห์ของมันคือไอเดียที่น่าสนใจและการเก็บรายละเอียดชีวิตประจำวัน เช่น การเดินทางไปทำงาน การสังเกตผู้คน การจิบชากาแฟ หรือเรื่องราวของหมาแมว ซึ่งถ่ายทอดด้วยสำนวนที่กลมกล่อมและอบอุ่น เหมาะมากที่จะหยิบมาอ่านคู่กับการจิบชา กาแฟในวันสบาย ๆ
August 1, 2022
อ่านง่าย อ่านสนุก เรื่องราวสั้นๆที่กระตุกความคิด กระตุ้นความรู้สึก เพลิดเพลินมาก
November 6, 2022
แม้จะผ่านเวลามากว่า 20 ปี แต่หลายๆ ประเด็นในหนังสือเล่มนี้ยังคงร่วมสมัยและชวนให้เกิดบทสนทนาใหม่ๆ ได้ในยุคนี้
Displaying 1 - 14 of 14 reviews