What do you think?
Rate this book
To, co najważniejsze
Gdy musisz wstydzić się swojego wstydu, to znak, że nie żyjesz w zgodzie ze sobą…
Emerytowany dziennikarz, walczący z poczuciem samotności i biedą, ucieka na podhalańską wieś, by w ciszy i spokoju raz jeszcze przeanalizować swoje życie. Pierwsze homoerotyczne doświadczenia, brak ojca i silny emocjonalny związek z matką, rozdarcie między wiarą w Boga a niemożnością pogodzenia się z Kościołem – oto dominanty, które odcisnęły piętno na jego relacjach z otoczeniem i na nim samym. Bez zachowania porządku chronologicznego, z właściwą sobie ironią i przekorą, bohater w barwny sposób opisuje koleje swojego losu, odkrywając jednocześnie niedostrzegane wcześniej powiązania i zależności.
„To, co najważniejsze” to pełna bolesnej szczerości opowieść o tajemnicach, które ukrywamy sami przed sobą i odwadze niezbędnej do ostatecznego skonfrontowania się z nimi.
Emerytowany dziennikarz, walczący z poczuciem samotności i biedą, ucieka na podhalańską wieś, by w ciszy i spokoju raz jeszcze przeanalizować swoje życie. Pierwsze homoerotyczne doświadczenia, brak ojca i silny emocjonalny związek z matką, rozdarcie między wiarą w Boga a niemożnością pogodzenia się z Kościołem – oto dominanty, które odcisnęły piętno na jego relacjach z otoczeniem i na nim samym. Bez zachowania porządku chronologicznego, z właściwą sobie ironią i przekorą, bohater w barwny sposób opisuje koleje swojego losu, odkrywając jednocześnie niedostrzegane wcześniej powiązania i zależności.
„To, co najważniejsze” to pełna bolesnej szczerości opowieść o tajemnicach, które ukrywamy sami przed sobą i odwadze niezbędnej do ostatecznego skonfrontowania się z nimi.
344 pages, Paperback
First published March 31, 2022
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 7, 2023
Powieść przypomina garść luźno rzuconych fotografii. Najgorszy jest tu jednak nie brak chronologii, ale ogólny nieład i niechlujstwo w budowaniu narracji. Historie z dzieciństwa i młodości przeplatają się swobodnie z fragmentami dorosłego życia narratora, tworząc niezbyt czytelną mozaikę. Te dorosłe fragmenty mogłyby być zresztą naprawdę interesujące i poruszające, gdyby nie zostały spłaszczone do mało treściwych rozmówek, które narrator prowadzi z kolejnymi użytkownikami na internetowym czacie towarzyskim.
"To, co najważniejsze" sprawia wrażenie powieści autobiograficznej... Sprawia wrażenie, bo zostało wydane pod pseudonimem, a to w kontekście dywagacji o wstydzie i życiu w zgodzie ze sobą, każe mi się zastanawiać, na ile Autor jest szczery wobec siebie i czytelników.
"To, co najważniejsze" sprawia wrażenie powieści autobiograficznej... Sprawia wrażenie, bo zostało wydane pod pseudonimem, a to w kontekście dywagacji o wstydzie i życiu w zgodzie ze sobą, każe mi się zastanawiać, na ile Autor jest szczery wobec siebie i czytelników.
May 12, 2022
Tak wiele rzeczy przyciągnęło mnie do tej książki - bycie queer, bycie queer w Polsce, bycie queer katolikiem w Polsce. Zastanawiałam się jak bardzo będzie to moja historia. Oczywiście nie dosłownie, ale dostrzegam pewien uniwersalizm niehetoronormatywnych doświadczeń.
Jest to opowieść osobista i niezwykle intymna - listy, dialogi z czatów potęgują to wrażenie. Z niektórymi poglądami naszego narratora się nie zgadzam, ale moje oburzenie nie wpłynęło na lekturę, bo w końcu to jego opowieść i odczucia - ja jestem tylko podglądaczką i podsłuchiwaczką.
Szczególnie interesująca była dla mnie relacja z religią - "wiara w Boga tłamsi mnie i pomaga mi żyć". Byłam ciekawa jak nasz bohater sobie tę relację ułożył i uporządkował.
Drugi bardzo interesujący mnie aspekt, to queer związki z dużą różnicą wieku. Często zdaje mi się, że żyję w bańce, bo starsze kobiety są niezwykle atrakcyjne dla kobiet młodszych. To lesbijska prawda stara jak świat. Wiecznie ubolewamy nad heteroseksualnym kultem młodości i mężczyznami, który ciągle szukają młodszych kobiet. Jest to temat warty naświetlenia, przybliżenia i przedstawiania w kulturze. Bardzo mi tego brakuje, mimo że bardzo często czytam tzw. sapphic indie books. "age gap"/"may-december romances" są niezwykle popularne. Na naszym gruncie zdają się nie istnieć. Poruszenie tego tematu bardzo mnie ucieszyło.
Podsumowując uważam, że to bardzo ważny głos przebijający się do mainstreamowej literatury. Warto przeczytać!
Jest to opowieść osobista i niezwykle intymna - listy, dialogi z czatów potęgują to wrażenie. Z niektórymi poglądami naszego narratora się nie zgadzam, ale moje oburzenie nie wpłynęło na lekturę, bo w końcu to jego opowieść i odczucia - ja jestem tylko podglądaczką i podsłuchiwaczką.
Szczególnie interesująca była dla mnie relacja z religią - "wiara w Boga tłamsi mnie i pomaga mi żyć". Byłam ciekawa jak nasz bohater sobie tę relację ułożył i uporządkował.
Drugi bardzo interesujący mnie aspekt, to queer związki z dużą różnicą wieku. Często zdaje mi się, że żyję w bańce, bo starsze kobiety są niezwykle atrakcyjne dla kobiet młodszych. To lesbijska prawda stara jak świat. Wiecznie ubolewamy nad heteroseksualnym kultem młodości i mężczyznami, który ciągle szukają młodszych kobiet. Jest to temat warty naświetlenia, przybliżenia i przedstawiania w kulturze. Bardzo mi tego brakuje, mimo że bardzo często czytam tzw. sapphic indie books. "age gap"/"may-december romances" są niezwykle popularne. Na naszym gruncie zdają się nie istnieć. Poruszenie tego tematu bardzo mnie ucieszyło.
Podsumowując uważam, że to bardzo ważny głos przebijający się do mainstreamowej literatury. Warto przeczytać!
Displaying 1 - 2 of 2 reviews