What do you think?
Rate this book
Tot uw dienst
Wanneer Jules als vriendin en vertrouwelinge met kroonprinses Constance naar de prestigieuze Universiteit van Yadiel vertrekt, gaat een wereld voor hen open. Vol verwachting maken ze kennis met nieuwe huisgenoten, hun studies en het elitaire studentenleven op Yadiel. Heel even lijkt de regelmaat in hun levens terug te keren. Maar dan duikt een verwoestend geheim op. Terwijl Constance zich laat meeslepen door een onmogelijke liefde, doet Jules er alles aan om de leugens te ontrafelen en de waarheid te achterhalen. Zeker als blijkt dat het lot van de hele koninklijke familie in haar handen ligt...
Het spannende en sprookjesachtige vervolg op Zoals u wenst. Een indrukwekkende roman voor young adults.
Het spannende en sprookjesachtige vervolg op Zoals u wenst. Een indrukwekkende roman voor young adults.
520 pages, Hardcover
Published March 10, 2022
26 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
March 22, 2023
En dan begint ze te huilen. Jawel, onze kroonprinses begint te huilen en natuurlijk ben ik degene bij wie ze dat doet. Ik, Jules Fester, gevoelsmens op-en-top. Ik word totaal niet ongemakkelijk van andermans emoties. Of van die van mezelf. Ja hoor, geen probleem. Dit beladen moment kan er nog prima bij vanavond.
Er zijn nog steeds maar weinig boeken uit de Lage Landen die de moeite waard zijn om er je tijd en geld in te steken, maar zo heel, héél af en toe, is er toch eens iemand die in de roos schiet. Nadat ik na Zoals U Wenst de eerste keer te lezen met heel tegenstrijdige gevoelens achterbleef, is het daarom des te meer een plezier om het vervolg te lezen.
Waar ik bij Boek 1 nog erg geïrriteerd was over de romance tussen Jules en Pasqual, krijgt die in het vervolg naar mijn gevoel toch heel wat minder aandacht, of anders komt het nu gewoon natuurlijker over, dat kan ook. In dit verhaal gaat het op romantisch vlak vooral over Constance en Nathaniël, maar ik vind dat het hier veel organischer wordt weergegeven.
Jules en Constance stelen natuurlijk weer de show, en met nog eens ruim 500 bladzijdes merk je ontzettend goed hoe hun karakter langzamerhand evolueert. Ook blijft in Boek 2 de nadruk op hun relatie het hele verhaal door aanwezig en blijven ze op elkaar inspelen. Ik vind dat echt geweldig neergezet.
De plot draait hier over iets waar wel eens meer koningshuizen (*kuch* hallo, Albert) mee te maken krijgen: bastaardkinderen. En de manier waarop alle personages ermee omgaan, en hoe het verhaal zich ontwikkeld, is echt meesterlijk gedaan. Er zit overal zoveel nuance in.
Wel denk ik dat het in het boek moeilijk is om echt over actie of spanning te spreken - die zit er niet in, het is veeleer onderhuidse spanning, en (al dan niet politiek en/of diplomatiek en/of journalistiek) gekonkel dat het verhaal vooruit drijft. Maar dat is ook net een van die dingen waarvan ik het altijd zonde vind dat er niet meer boeken zijn die daar gebruik van maken.
Normaal gesproken zou ik nu ook beginnen jammeren over de keren dat ik 'nou', 'hartstikke' (vooral in het begin viel dat me op) en 'mobiel(tje)' zie staan, maar dit is geen vertaling, het is origineel Nederlandstalig. Niet dat ik er dan minder van gruw (sorry Denise!) maar ik accepteer het wel. Het is de taal van de auteur, en de auteur heeft het recht de eigen taal te hanteren. Dus ja, als je een Vlaming bent en je kunt daar echt niet tegen, dan zal je het bij momenten moeilijk krijgen, vrees ik. Maar als je 't mij vraagt moet je hier op een objectief vlak gewoon mee om kunnen gaan.
Er stonden een paar foutjes in - drie keer een woord dat nog weg moest, geloof ik, een keer een afbreking op het einde van een regel waar iets mis was gegaan - maar in totaal kwam ik uit op vijf of zes dingen. Op 517 bladzijdes. Niks dus. Perfect werk dat Clavis geleverd heeft! En de cover is ook weer bijzonder knap, dit valt echt op!
De setting van het verhaal verplaatst zich voor een groot deel naar de universiteit, waardoor je ook nog eens een hele nieuw stuk van Fortura te zien krijgt, en ook de introductie van Jules' andere helft van de familie draagt daartoe bij. Langzaam wordt er een breder beeld van het land geschetst, en als je 't mij vraagt zou er gerust nog meer mogen komen.
Wat wel opvalt, is dat er tussen twee hoofdstukken - vaak wanneer er tussen Jules en Constance heen en weer gesprongen wordt, maar soms ook tussen twee hoofdstukken van Jules - tijdsprongen zijn die vreemd geplaatst zijn. Dingen waarvan je eerst denkt dat ze zeker uitgebreid aan bod zullen komen, omdat er op voorhand toch wat aandacht naar uitgaat, worden ineens overgeslagen. In het begin is dat een beetje raar, maar na een tijdje went het. Het is een onderdeel van de stijl, uiteindelijk - of dat vind ik dan toch. Ik vermoed dat er mensen zullen zijn die hier geen voorstander van zijn, maar zelf vind ik het wel tof, eens je dat een paar keer gehad hebt.
Marinus heeft trouwens ook een samenvatting toegevoegd van wat er in Boek 1 gebeurd is. Handig als je dat deel om de een of andere reden geskipt of niet gelezen hebt, of het is te lang geleden. En het is verdomd lang, wauw! Zo moet het dus. Laten we hopen dat meer auteurs de boodschap doorkrijgen.
Helaas, op het einde van het dankwoord wordt duidelijk dat we - voorlopig althans - geen nieuwe avonturen van Jules en Constance moeten verwachten. Jammer, maar ja, beter dan een reeks eindeloos rekken. Mocht er toch nog een derde deel komen, dan graag een matrode of matgouden cover, toch ongeveer een even dik boek als de vorige twee en als titel stel ik alvast graag voor: 'Allez vooruit, 't is omdat gij het zijt'.
Hoe dan ook: ik ben een fan!
8,3/10
Gemiddelde rating voor de reeks: 7,9/10
Er zijn nog steeds maar weinig boeken uit de Lage Landen die de moeite waard zijn om er je tijd en geld in te steken, maar zo heel, héél af en toe, is er toch eens iemand die in de roos schiet. Nadat ik na Zoals U Wenst de eerste keer te lezen met heel tegenstrijdige gevoelens achterbleef, is het daarom des te meer een plezier om het vervolg te lezen.
Waar ik bij Boek 1 nog erg geïrriteerd was over de romance tussen Jules en Pasqual, krijgt die in het vervolg naar mijn gevoel toch heel wat minder aandacht, of anders komt het nu gewoon natuurlijker over, dat kan ook. In dit verhaal gaat het op romantisch vlak vooral over Constance en Nathaniël, maar ik vind dat het hier veel organischer wordt weergegeven.
Jules en Constance stelen natuurlijk weer de show, en met nog eens ruim 500 bladzijdes merk je ontzettend goed hoe hun karakter langzamerhand evolueert. Ook blijft in Boek 2 de nadruk op hun relatie het hele verhaal door aanwezig en blijven ze op elkaar inspelen. Ik vind dat echt geweldig neergezet.
De plot draait hier over iets waar wel eens meer koningshuizen (*kuch* hallo, Albert) mee te maken krijgen: bastaardkinderen. En de manier waarop alle personages ermee omgaan, en hoe het verhaal zich ontwikkeld, is echt meesterlijk gedaan. Er zit overal zoveel nuance in.
Wel denk ik dat het in het boek moeilijk is om echt over actie of spanning te spreken - die zit er niet in, het is veeleer onderhuidse spanning, en (al dan niet politiek en/of diplomatiek en/of journalistiek) gekonkel dat het verhaal vooruit drijft. Maar dat is ook net een van die dingen waarvan ik het altijd zonde vind dat er niet meer boeken zijn die daar gebruik van maken.
Normaal gesproken zou ik nu ook beginnen jammeren over de keren dat ik 'nou', 'hartstikke' (vooral in het begin viel dat me op) en 'mobiel(tje)' zie staan, maar dit is geen vertaling, het is origineel Nederlandstalig. Niet dat ik er dan minder van gruw (sorry Denise!) maar ik accepteer het wel. Het is de taal van de auteur, en de auteur heeft het recht de eigen taal te hanteren. Dus ja, als je een Vlaming bent en je kunt daar echt niet tegen, dan zal je het bij momenten moeilijk krijgen, vrees ik. Maar als je 't mij vraagt moet je hier op een objectief vlak gewoon mee om kunnen gaan.
Er stonden een paar foutjes in - drie keer een woord dat nog weg moest, geloof ik, een keer een afbreking op het einde van een regel waar iets mis was gegaan - maar in totaal kwam ik uit op vijf of zes dingen. Op 517 bladzijdes. Niks dus. Perfect werk dat Clavis geleverd heeft! En de cover is ook weer bijzonder knap, dit valt echt op!
De setting van het verhaal verplaatst zich voor een groot deel naar de universiteit, waardoor je ook nog eens een hele nieuw stuk van Fortura te zien krijgt, en ook de introductie van Jules' andere helft van de familie draagt daartoe bij. Langzaam wordt er een breder beeld van het land geschetst, en als je 't mij vraagt zou er gerust nog meer mogen komen.
Wat wel opvalt, is dat er tussen twee hoofdstukken - vaak wanneer er tussen Jules en Constance heen en weer gesprongen wordt, maar soms ook tussen twee hoofdstukken van Jules - tijdsprongen zijn die vreemd geplaatst zijn. Dingen waarvan je eerst denkt dat ze zeker uitgebreid aan bod zullen komen, omdat er op voorhand toch wat aandacht naar uitgaat, worden ineens overgeslagen. In het begin is dat een beetje raar, maar na een tijdje went het. Het is een onderdeel van de stijl, uiteindelijk - of dat vind ik dan toch. Ik vermoed dat er mensen zullen zijn die hier geen voorstander van zijn, maar zelf vind ik het wel tof, eens je dat een paar keer gehad hebt.
Marinus heeft trouwens ook een samenvatting toegevoegd van wat er in Boek 1 gebeurd is. Handig als je dat deel om de een of andere reden geskipt of niet gelezen hebt, of het is te lang geleden. En het is verdomd lang, wauw! Zo moet het dus. Laten we hopen dat meer auteurs de boodschap doorkrijgen.
Helaas, op het einde van het dankwoord wordt duidelijk dat we - voorlopig althans - geen nieuwe avonturen van Jules en Constance moeten verwachten. Jammer, maar ja, beter dan een reeks eindeloos rekken. Mocht er toch nog een derde deel komen, dan graag een matrode of matgouden cover, toch ongeveer een even dik boek als de vorige twee en als titel stel ik alvast graag voor: 'Allez vooruit, 't is omdat gij het zijt'.
Hoe dan ook: ik ben een fan!
8,3/10
Gemiddelde rating voor de reeks: 7,9/10
October 6, 2024
☆ 5 ☆
Ik kan haast wel GILLEN want deze boeken verdienen echt zo veel meer hype!!
Van het eerste boek had ik al erg genoten, heb meerdere keren moeten grinniken om de humoristische personages en het verhaal was ontzettend vermakelijk.
Dit boek? Dit was gewoon een ander level.
De setting van een dure kostschool, de verhaallijn, het mysterie, de familie drama, ik kon het boek echt niet opzij leggen en heb het daarom ook in twee middagen uitgelezen.
Op de een of andere manier gaf dit boek me dezelfde vibes als de Inheritance games boeken en niet omdat er puzzels in zitten of iets dergelijks, maar meer het gedeelte van heel die familie drama.
En naast dat ook nog eens een geheime VERBODEN liefde? Ik kon echt niet meer.
Man, ik baal er van dat ik dit boek al uit heb want wat was dit leuk!! Ik kan dit boek niks anders dan vijf sterren geven, heb een geweldige tijd gehad.
Ik kan geen genoeg krijgen van deze personages en hoop oprecht dat Denise in de toekomst ooit nog eens terug duikt in de wereld van Jules en Constance voor een nieuw boek.. je weet het maar nooit, fingers crossed! :P Maar voor nu is het in ieder geval een goede afsluiter.
Also, kleine funfact; na meer dan honderden boeken te hebben gelezen in mijn leven, is dit het allereerste boek waar ik mijn naam in ben tegengekomen.
Ook al was het personage maar heel even te zien, toch vond ik het super leuk om eindelijk eens mijn naam tegen te komen hahaha.
Ik kan haast wel GILLEN want deze boeken verdienen echt zo veel meer hype!!
Van het eerste boek had ik al erg genoten, heb meerdere keren moeten grinniken om de humoristische personages en het verhaal was ontzettend vermakelijk.
Dit boek? Dit was gewoon een ander level.
De setting van een dure kostschool, de verhaallijn, het mysterie, de familie drama, ik kon het boek echt niet opzij leggen en heb het daarom ook in twee middagen uitgelezen.
Op de een of andere manier gaf dit boek me dezelfde vibes als de Inheritance games boeken en niet omdat er puzzels in zitten of iets dergelijks, maar meer het gedeelte van heel die familie drama.
En naast dat ook nog eens een geheime VERBODEN liefde? Ik kon echt niet meer.
Man, ik baal er van dat ik dit boek al uit heb want wat was dit leuk!! Ik kan dit boek niks anders dan vijf sterren geven, heb een geweldige tijd gehad.
Ik kan geen genoeg krijgen van deze personages en hoop oprecht dat Denise in de toekomst ooit nog eens terug duikt in de wereld van Jules en Constance voor een nieuw boek.. je weet het maar nooit, fingers crossed! :P Maar voor nu is het in ieder geval een goede afsluiter.
Also, kleine funfact; na meer dan honderden boeken te hebben gelezen in mijn leven, is dit het allereerste boek waar ik mijn naam in ben tegengekomen.
Ook al was het personage maar heel even te zien, toch vond ik het super leuk om eindelijk eens mijn naam tegen te komen hahaha.
May 16, 2022
Ik heb genoten van Zoals u wenst en vind het dan ook erg leuk dat ik mee mag doen met de blogtour van Tot uw dienst! In dit tweede deel leer je Constance en Jules nog beter kennen en ook Pasqual, Floor en Justine komen weer terug. Maar er worden ook nieuwe personages geïntroduceerd, waardoor het weer een nieuw en verfrissend verhaal is!
In Tot uw dienst gaan Constance en Jules samen aan de universiteit Yadiel studeren. Ze vinden na een tijdje samen met hun nieuwe huisgenoten hun ritme en het lijkt allemaal goed te gaan. Maar dan wordt er een geheim onthult en stort alles dat ze zorgvuldig hebben opgebouwd in. Lukt het ze om het op te lossen?
Tot uw dienst is geschreven vanuit het perspectief van zowel Jules als Constance. Dit zorgt voor een fijne afwisseling en geeft je als lezer een inkijkje in beide levens. Daarnaast zijn er hoofdstukken vanuit een onbekende, deze zijn afgedrukt op zwarte pagina's. Dit geeft een extra mysterieuze sfeer aan deze hoofdstukken. Langzaamaan kom je er achter vanuit wie dat geschreven is. Hierdoor blijft het spannend en wil je door blijven lezen.
Het einde had wel wat uitgebreider mogen zijn, na zo'n dik boek vond ik dat er op het einde nog teveel zelf ingevuld moet worden. Dat had wat langer mogen zijn, nu ben ik nog te nieuwsgierig naar hoe het verder gaat.
Denise Marinus heeft een fijne schrijfstijl. De hoofdstukken zijn niet te lang, waardoor het boek vlot leest. Dus laat je niet tegenhouden door de dikte van het boek, als je eenmaal begonnen bent wil je hem niet meer wegleggen! Tot uw dienst is een sprookjesachtig en mysterieus boek, met een vleugje romantiek.
In Tot uw dienst gaan Constance en Jules samen aan de universiteit Yadiel studeren. Ze vinden na een tijdje samen met hun nieuwe huisgenoten hun ritme en het lijkt allemaal goed te gaan. Maar dan wordt er een geheim onthult en stort alles dat ze zorgvuldig hebben opgebouwd in. Lukt het ze om het op te lossen?
Tot uw dienst is geschreven vanuit het perspectief van zowel Jules als Constance. Dit zorgt voor een fijne afwisseling en geeft je als lezer een inkijkje in beide levens. Daarnaast zijn er hoofdstukken vanuit een onbekende, deze zijn afgedrukt op zwarte pagina's. Dit geeft een extra mysterieuze sfeer aan deze hoofdstukken. Langzaamaan kom je er achter vanuit wie dat geschreven is. Hierdoor blijft het spannend en wil je door blijven lezen.
Het einde had wel wat uitgebreider mogen zijn, na zo'n dik boek vond ik dat er op het einde nog teveel zelf ingevuld moet worden. Dat had wat langer mogen zijn, nu ben ik nog te nieuwsgierig naar hoe het verder gaat.
Denise Marinus heeft een fijne schrijfstijl. De hoofdstukken zijn niet te lang, waardoor het boek vlot leest. Dus laat je niet tegenhouden door de dikte van het boek, als je eenmaal begonnen bent wil je hem niet meer wegleggen! Tot uw dienst is een sprookjesachtig en mysterieus boek, met een vleugje romantiek.
February 15, 2026
We zijn weer terug in de Nederlandse pillen, en ik had het toch wel gemist. Als we het over boeken hebben dan toch.
Nu als meer expert van de prinsessenwereld dook ik terug in die van Jules en Constance. De samenvatting deed me goed - want deel één is toch langer geleden dan ik wilde toegeven - en ik stapte de wereld in van het studeren. Al kwam er niet heel veel daadwerkelijke studie aan bod, maar goed, er is ruimschoots ander drama aanwezig.
Ik merk dat ik er een beetje omheen wil draaien, maar lang verhaal kort: het verhaal greep me niet zoveel als verwacht, of zelfs gehoopt. Dat kwam niet door het drama - dat ik eigenlijk perfect vond passen en heel sterk vond neergezet - maar door Jules en Constance zelf. Misschien waren het mijn eigen verwachtingen, maar ik dacht écht dat we na boek één verder zouden zijn in de vriendschap. Hence, Jules heeft zelfs de titel gekregen als vertrouweling en gaat met de prinses mee studeren. Maar voor mij voelde het alsof we in het studentenhuis weer van voor af aan begonnen. Jules en Constance blijven gereserveerd naar elkaar, met voldoende momenten waarop er om elkaar heen wordt gedraaid, terwijl je weet dat dit verkeerd gaat uitpakken. En hoewel ik het helemaal eens ben met Denise’s keuze om Jules en Constance niet ineens hartsvriendinnen te maken (dat zou ook echt niet passen bij hoe we de meiden kennen) voelde het voor mij iets te veel stapjes terug. Een groot voorbeeld voor mij is de hele situatie omtrent Floor. Constance geeft toe aan Pascal jaloers te zijn, maar besluit dat voor de rest vooral voor haarzelf te houden en lekker steken onder water te geven aan Jules en Floor, resulterend dat ze de hele sfeer in hun studentenhuis naar beneden haalt. En voor zover ik me kan herinnering lost het ook niet echt op, maar verwatert het gewoon een beetje door hét drama. Hoewel ik snap dat Constance het hele concept vriendschap nog moet leren, was dit voor mij iets wat ik gewoon niet begreep. Het is een dame met een slim stel hersenen, waarom kan ze zich er niet gewoon of overheen zetten en Floor een kans geven of op zijn minst toegeven dat dit nu eenmaal speelt en er eerlijk over zijn tegenover elkander?
Er zijn momenten waarop de echte vriendschap duidelijk aan het licht komt, en het is passend met de manier waarop het vaker komt door daden dan woorden. Maar voor mij komt iets te vaak onnodige spanning door het om elkaar heen draaien van de meiden, met zaken die ze niet uitspreken en de uitbarstingen die daarop volgen, om er echt volledig in te komen.
Zoals eerder gezegd: het drama was top. De enkele scènes van onze boosdoener - aangegeven met zwart papier, wat ik echt een tóp detail vond - vond ik smullen en echt iets toevoegen aan het volledige verhaal. Je weet net iets meer, maar tevens net zo weinig als Jules en Constance. En het is realistisch voor een boek over het Koningshuis. Ik vond dat de spanning goed werd neergezet, waarbij het met langzame trede steeds verder op de voorgrond verscheen. Het werd ook het moment dat ik de groei zag die ik hoopte bij Jules en Constance. Het zijn nog steeds tieners die betere keuzes konden maken, maar ze gaan voor elkaar door het vuur. Maar om door dat vuur te gaan zit er ook meer dan adrenaline, en dat vond ik sterk neergezet. Wat daar enorm bij hielp is de sterke groei van Jules en haar zoektocht naar haar thuis. Het was fijn haar te zien opgroeien, en dat gepaard te zien gaan met het besef omtrent de relaties met haar beide ouders en haar rol in het Koningshuis. Ik genoot oprecht van de scènes met haar vader en zijn gezin, want het voelde echt. Maar het voelde bovenal als thuiskomen, en dat is gewoon wat je Jules gunt. Het is een fijne afwisseling van het hoogtepunt waar het boek zich naartoe werkt.
Wel merkte ik dat ik meer moeite had met Jules en Pascal. Niet dat ik hun relatie niet leuk vond - het is duidelijk dat ze dol zijn op elkaar. Maar als het zo duidelijk is voor ons, waarom dan niet voor hen? Ik snap de keuze echt om het meer te laten draaien om het besef dat Jules met haar relatie onderdeel wordt van iets grootst en iets totaal onrealistisch voor de “normale vrouw”. Maar hoezo duurde het zo lang voordat ze beseften dat ze eigenlijk gewoon heel goed bij elkaar passen, en gewoon heel lief zijn samen? Misschien was dat mijn punt waarmee ik moeite had: het leek niet eens zozeer te gaan om Jules met haar toekomst - wat ik volledig had begrepen, zeker met de “gezellige” schoonfamilie - maar om het hier en nu van haar liefde. Terwijl dat voor mijn gevoel vanaf de eerste pagina echt wel goed zat en duidelijk was. Het was voor mij de verkeerde focus in een groeiproces die ik bij Jules zo interessant vond om te volgen.
Nathaniëls verhaallijn was een beetje typisch maar vond ik toch heel leuk. Hij leek beleefd en vriendelijk en goed bestand tegen Constance, precies als iemand die dus perfect voor haar zou kunnen zijn. Hun verhaallijn voelde ook voor mij beter uitgewerkt dan die van Jules en Pascal in deel één, waardoor ik ook meer van het hele proces kon genieten. En hij leek de nodige pion waarmee alles en iedereen samenkwam. Zelfs onze Justine, die het bloed onder mijn nagels vandaan haalde en toch wel erbij hoorde.
Dus ja, wel gewoon genoten, als een heerlijk tussendoortje op de dagen dat ik het nodig had. Een passend vervolg met een sterke gevoel voor drama. Het had dan van mij iets anders ingestoken mogen worden wat betreft onze hoofdrolspelers, maar het blijft zeker weer een fijn boek van eigen bodem.
Nu als meer expert van de prinsessenwereld dook ik terug in die van Jules en Constance. De samenvatting deed me goed - want deel één is toch langer geleden dan ik wilde toegeven - en ik stapte de wereld in van het studeren. Al kwam er niet heel veel daadwerkelijke studie aan bod, maar goed, er is ruimschoots ander drama aanwezig.
Ik merk dat ik er een beetje omheen wil draaien, maar lang verhaal kort: het verhaal greep me niet zoveel als verwacht, of zelfs gehoopt. Dat kwam niet door het drama - dat ik eigenlijk perfect vond passen en heel sterk vond neergezet - maar door Jules en Constance zelf. Misschien waren het mijn eigen verwachtingen, maar ik dacht écht dat we na boek één verder zouden zijn in de vriendschap. Hence, Jules heeft zelfs de titel gekregen als vertrouweling en gaat met de prinses mee studeren. Maar voor mij voelde het alsof we in het studentenhuis weer van voor af aan begonnen. Jules en Constance blijven gereserveerd naar elkaar, met voldoende momenten waarop er om elkaar heen wordt gedraaid, terwijl je weet dat dit verkeerd gaat uitpakken. En hoewel ik het helemaal eens ben met Denise’s keuze om Jules en Constance niet ineens hartsvriendinnen te maken (dat zou ook echt niet passen bij hoe we de meiden kennen) voelde het voor mij iets te veel stapjes terug. Een groot voorbeeld voor mij is de hele situatie omtrent Floor. Constance geeft toe aan Pascal jaloers te zijn, maar besluit dat voor de rest vooral voor haarzelf te houden en lekker steken onder water te geven aan Jules en Floor, resulterend dat ze de hele sfeer in hun studentenhuis naar beneden haalt. En voor zover ik me kan herinnering lost het ook niet echt op, maar verwatert het gewoon een beetje door hét drama. Hoewel ik snap dat Constance het hele concept vriendschap nog moet leren, was dit voor mij iets wat ik gewoon niet begreep. Het is een dame met een slim stel hersenen, waarom kan ze zich er niet gewoon of overheen zetten en Floor een kans geven of op zijn minst toegeven dat dit nu eenmaal speelt en er eerlijk over zijn tegenover elkander?
Er zijn momenten waarop de echte vriendschap duidelijk aan het licht komt, en het is passend met de manier waarop het vaker komt door daden dan woorden. Maar voor mij komt iets te vaak onnodige spanning door het om elkaar heen draaien van de meiden, met zaken die ze niet uitspreken en de uitbarstingen die daarop volgen, om er echt volledig in te komen.
Zoals eerder gezegd: het drama was top. De enkele scènes van onze boosdoener - aangegeven met zwart papier, wat ik echt een tóp detail vond - vond ik smullen en echt iets toevoegen aan het volledige verhaal. Je weet net iets meer, maar tevens net zo weinig als Jules en Constance. En het is realistisch voor een boek over het Koningshuis. Ik vond dat de spanning goed werd neergezet, waarbij het met langzame trede steeds verder op de voorgrond verscheen. Het werd ook het moment dat ik de groei zag die ik hoopte bij Jules en Constance. Het zijn nog steeds tieners die betere keuzes konden maken, maar ze gaan voor elkaar door het vuur. Maar om door dat vuur te gaan zit er ook meer dan adrenaline, en dat vond ik sterk neergezet. Wat daar enorm bij hielp is de sterke groei van Jules en haar zoektocht naar haar thuis. Het was fijn haar te zien opgroeien, en dat gepaard te zien gaan met het besef omtrent de relaties met haar beide ouders en haar rol in het Koningshuis. Ik genoot oprecht van de scènes met haar vader en zijn gezin, want het voelde echt. Maar het voelde bovenal als thuiskomen, en dat is gewoon wat je Jules gunt. Het is een fijne afwisseling van het hoogtepunt waar het boek zich naartoe werkt.
Wel merkte ik dat ik meer moeite had met Jules en Pascal. Niet dat ik hun relatie niet leuk vond - het is duidelijk dat ze dol zijn op elkaar. Maar als het zo duidelijk is voor ons, waarom dan niet voor hen? Ik snap de keuze echt om het meer te laten draaien om het besef dat Jules met haar relatie onderdeel wordt van iets grootst en iets totaal onrealistisch voor de “normale vrouw”. Maar hoezo duurde het zo lang voordat ze beseften dat ze eigenlijk gewoon heel goed bij elkaar passen, en gewoon heel lief zijn samen? Misschien was dat mijn punt waarmee ik moeite had: het leek niet eens zozeer te gaan om Jules met haar toekomst - wat ik volledig had begrepen, zeker met de “gezellige” schoonfamilie - maar om het hier en nu van haar liefde. Terwijl dat voor mijn gevoel vanaf de eerste pagina echt wel goed zat en duidelijk was. Het was voor mij de verkeerde focus in een groeiproces die ik bij Jules zo interessant vond om te volgen.
Nathaniëls verhaallijn was een beetje typisch maar vond ik toch heel leuk. Hij leek beleefd en vriendelijk en goed bestand tegen Constance, precies als iemand die dus perfect voor haar zou kunnen zijn. Hun verhaallijn voelde ook voor mij beter uitgewerkt dan die van Jules en Pascal in deel één, waardoor ik ook meer van het hele proces kon genieten. En hij leek de nodige pion waarmee alles en iedereen samenkwam. Zelfs onze Justine, die het bloed onder mijn nagels vandaan haalde en toch wel erbij hoorde.
Dus ja, wel gewoon genoten, als een heerlijk tussendoortje op de dagen dat ik het nodig had. Een passend vervolg met een sterke gevoel voor drama. Het had dan van mij iets anders ingestoken mogen worden wat betreft onze hoofdrolspelers, maar het blijft zeker weer een fijn boek van eigen bodem.
April 28, 2022
Dit is echt een serie die heerlijk wegleest. De schrijfstijl is erg fijn, waardoor de pagina's door mijn handen vlogen. Het verhaal begon gelijk vol intrige, en dit bleef eigenlijk het gehele verhaal aan de orde. Het verhaal zit goed in elkaar, hoewel het wel af en toe wat langdradig is. Al met al was dit weer een heel fijn boek, zeker een die ik kan aanraden!
May 22, 2024
Zoals benoemd in mijn review van boek 1: normaal lees ik alleen urban fantasy en dit was een interessant uitstapje. De schrijfstijl blijft prettig en de personages intrigerend. Het einde was iets te open voor mijn smaak, maar wie weet is dat een opstapje voor een derde boek. Wederom een aanrader voor royalty YA liefhebbers.
January 1, 2023
Lees mijn recensie hier https://www.bookstamel.com/2022/05/02...
Read
February 5, 20252/3 afgehaakt omdat ik geen zin had om verder te lezen
leest vlot en vond het oke, ben denk ik gewoon niet de doelgroep
leest vlot en vond het oke, ben denk ik gewoon niet de doelgroep
February 3, 2023
Boek 1 vond ik erg vlot te lezen en ben erna direct doorgegaan in dit deel. De schrijfstijl van deze boeken is erg fijn waardoor ook dit deel binnen een mum van tijd uit was. Het was leuk te zien dat een karakter van boek 1 - de beste vriendin van Jules - in dit boek meer aandacht kreeg en je een beter inzicht kreeg over die vriendschap en het verloop daarvan door haar positie in dienst van de prinses. Soms voelde het wel iets te langdradig met bepaalde verhaallijnen. De hele schoonfamilie die dingen verbied was ik al niet zo van in boek 1 en in dit boek werd dat weer aangehaald.
Al met al toch wel een aanrader - 3/3,5 sterren van de 5
Al met al toch wel een aanrader - 3/3,5 sterren van de 5
Displaying 1 - 9 of 9 reviews