What do you think?
Rate this book
Księga Całości #6
Żeglarze i Jeźdźcy
Świat, czy to ten pod niebiem Szereru czy jakikolwiek inny, jest pełen zła. W opowieściach starych ludzi wciąż trwają okrutne wojny, łupieskie wyprawy, łzy kobiet i krew mężczyzn. Ale żadna z tych opowieści nie mówi o krzywdach wyrządzanych bez żadnego powodu, dla samej tylko zabawy.
Niektóre mówią o podłych zdradach popełnianych z szalonej miłości, przyjaźni zmienionej w zaciekłą nienawiść i bólu, który wydaje się nie do zniesienia.
Istnieją też inne opowieści, te które dają nadzieję. Opowieści o miłości, przyjaźni silniejszej niż śmierć i o niezrozumiałej łasce.
Wszystkie je można usłyszeć przy ogniskach pod niebem Szereru.
I właśnie zostały spisane.
Niektóre mówią o podłych zdradach popełnianych z szalonej miłości, przyjaźni zmienionej w zaciekłą nienawiść i bólu, który wydaje się nie do zniesienia.
Istnieją też inne opowieści, te które dają nadzieję. Opowieści o miłości, przyjaźni silniejszej niż śmierć i o niezrozumiałej łasce.
Wszystkie je można usłyszeć przy ogniskach pod niebem Szereru.
I właśnie zostały spisane.
437 pages, Hardcover
Published May 27, 2022
102 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
June 10, 2022
Najnowszy rozdział Księgi Całości to kwintesencja twórczości Kresa. Według mnie powinno się zaczynać cały cykl właśnie od tego tomu, ponieważ Północna granica przedstawia trochę mylne wrażenie na resztę cyklu. Jest utrzymana bardziej w konwencji fantasy niż reszta rozdziałów Księgi. Za to Żeglarze i jeźdźcy to zbiór opowieści o ludziach. Zwykłych, szarych mieszkańców Szereru. Ich miłościach, stratach, rozpaczy i nadziei. Dla mnie twórczość Kresa w Księdze Całości to literatura piękna, która tylko przebrana jest w szaty powieści fantasy. Uwielbiam niespiesznie czytać i zagłębiać się w pojedyncze zdania, które niekiedy stanowią istne perły. Uważam, że autor najwięcej treści umieszcza w tekście paradoksalnie pomiędzy zdaniami. W niedopowiedzeniach i domysłach. Do tej twórczości trzeba usiąść w odpowiednim wieku. Coś już przeżyć. Coś przemyśleć. Wtedy można wyciągnąć z Księgi Całości to, co w niej ukryte i najcenniejsze. Lektura Żeglarzy i jeźdźców pozwala wyciągnąć właśnie esencję twórczości autora. Pozbawioną niektórych dłużyzn, czy fragmentów o naturze pasm, które mnie odrobinę nużą i średnio interesują. Naprawdę warto się zainteresować i przeczytać. Bo w mojej opinii mało jest autorów, którzy tworzą w taki sposób i na tak wysokim poziomie. Mówię tu o gatunku fantasy, bo w nim poruszam się najwięcej. Po prostu Kres to pisarska jakość i w tym zbiorze opowiadań trzyma najwyższy poziom, jeżeli miałbym oceniać Księgę Całości do tej pory. Ogromnie polecam.
July 26, 2022
„Żeglarze i Jeźdźcy” to zbiór opowiadań, które są nieco inne od pozostałych tomów Księgi Całości. Mimo że pióro jest ewidentnie kresowskie, to klimat jest całkowicie odmienny, jakby lżejszy. Jednak dobry odbiór tego tomu w dużej mierze zależy od odpowiedniego nastroju, dokładnie tak jak przy reszcie książek autora. Ja niestety miałam z tym mały kłopot i nie mogłam wciągnąć się w historię, mimo że była ona interesująca i świeża.
Opowiadania są ze sobą powiązane, całość spina się idealną klamrą i niczego w nich nie brakuje. Bohaterowie, których losy śledzimy, są nieco inni od znanych nam już postaci. Oczami przeciętnego obywatela możemy dostrzec, jakie realne efekty dały wydarzenia rozgrywające się na wyższych szczeblach społeczeństwa. Dzięki temu możemy jeszcze głębiej zanurzyć się w świecie Kresa. Fani poprzednich tomów będą ukontentowani licznymi nawiązaniami do znanych im już wydarzeń.
„Żeglarze i Jeźdźcy” to esencja pióra Kresa, bez zbędnych dłużyzn. Autor zdecydował pozostawić motywy Szerni i Aleru w powieściach i według mnie była to dobra decyzja. Ten zbiór opowiadań można traktować jako przerywnik między opasłymi, niejednokrotnie trudnymi w odbiorze , a czasem nawet nużącymi i depresyjnymi tomami. W pewnym sensie zachęca on do sięgnięcia po kolejne części historii. Uważam, że warto go przeczytać.
Opowiadania są ze sobą powiązane, całość spina się idealną klamrą i niczego w nich nie brakuje. Bohaterowie, których losy śledzimy, są nieco inni od znanych nam już postaci. Oczami przeciętnego obywatela możemy dostrzec, jakie realne efekty dały wydarzenia rozgrywające się na wyższych szczeblach społeczeństwa. Dzięki temu możemy jeszcze głębiej zanurzyć się w świecie Kresa. Fani poprzednich tomów będą ukontentowani licznymi nawiązaniami do znanych im już wydarzeń.
„Żeglarze i Jeźdźcy” to esencja pióra Kresa, bez zbędnych dłużyzn. Autor zdecydował pozostawić motywy Szerni i Aleru w powieściach i według mnie była to dobra decyzja. Ten zbiór opowiadań można traktować jako przerywnik między opasłymi, niejednokrotnie trudnymi w odbiorze , a czasem nawet nużącymi i depresyjnymi tomami. W pewnym sensie zachęca on do sięgnięcia po kolejne części historii. Uważam, że warto go przeczytać.
July 26, 2022
Dawno tak wysoko nie oceniłam części „Księgi Całości”. „Żeglarze i Jeźdźcy”, mimo że to zbiór opowiadań, bardzo mi się spodobały.
Wszystkie opowiadania łączy jeden bohater. Czytelnik ma okazję obserwować życie Aktara na przestrzeni kilku lat. I jak to bywa w twórczości Kresa, nie jest wesoło i przyjemnie. Książka ponownie przepełniona jest smutkiem i ciężarem życia, chociaż nie tak bardzo jak poprzednie tomy. Na plus brak niepotrzebnych dłużyzn i opisów zasad działania Potęg czy bitew. Po raz kolejny również można zobaczyć, jak wydarzenia z poprzednich części wpływają teraz na tę historię, więc pomimo tego, że jest to opowieść o nowym bohaterze, warto znać wcześniejsze tomy.
Wszystkie opowiadania łączy jeden bohater. Czytelnik ma okazję obserwować życie Aktara na przestrzeni kilku lat. I jak to bywa w twórczości Kresa, nie jest wesoło i przyjemnie. Książka ponownie przepełniona jest smutkiem i ciężarem życia, chociaż nie tak bardzo jak poprzednie tomy. Na plus brak niepotrzebnych dłużyzn i opisów zasad działania Potęg czy bitew. Po raz kolejny również można zobaczyć, jak wydarzenia z poprzednich części wpływają teraz na tę historię, więc pomimo tego, że jest to opowieść o nowym bohaterze, warto znać wcześniejsze tomy.
September 11, 2024
Mam nadzieję, że przygotowuje bohaterów i wydarzenia w kolejnych tomach ale jest tak mocno oderwana od poprzednich, że nie czułem "tego czegoś" i trochę wyczekiwałem wielkiego wplecenia w większą całość. Sama historia całkiem spoko, trzyma poziom.
February 4, 2023
4+/5
Zbiór świetnych, różnorodnych opowieści ze świata Szereru. Można śmiało czytać bez znajomości serii, polecam więc każdemu czytelnikowi fantasy :)
Zbiór świetnych, różnorodnych opowieści ze świata Szereru. Można śmiało czytać bez znajomości serii, polecam więc każdemu czytelnikowi fantasy :)
January 20, 2025
Wyjątkowo dobrze się bawiłem, pierwsze 3 opowiadania jak i ostatnie siadły. Środkowe okej, ale bez szału. Paradoksalnie bardzo przyjemny powrót do tego świata.
November 30, 2022
Ilość bohaterów, jaka pojawiła się w poprzednim odcinku Księgi Całości, trochę mnie przytłoczyła, ale jednocześnie całość zaintrygowała mnie fabułą i pięknym językiem Dlatego postanowiłam kontynuować moją przygodę z cyklem i sięgnęłam po jego szóstą odsłonę pod tytułem Żeglarze i jeźdźcy.
Kot i człowiek.
"Świat, czy to ten pod niebem Szereru czy jakikolwiek inny, jest pełen zła. W opowieściach starych ludzi wciąż trwają okrutne wojny, łupieskie wyprawy, łzy kobiet i krew mężczyzn. Ale żadna z tych opowieści nie mówi o krzywdach wyrządzanych bez żadnego powodu, dla samej tylko zabawy.
Niektóre mówią o podłych zdradach popełnianych z szalonej miłości, przyjaźni zmienionej w zaciekłą nienawiść i bólu, który wydaje się nie do zniesienia.
Istnieją też inne opowieści, te które dają nadzieję. Opowieści o miłości, przyjaźni silniejszej niż śmierć i o niezrozumiałej łasce.
Wszystkie je można usłyszeć przy ogniskach pod niebem Szereru.
I właśnie zostały spisane."
Niby tak samo, ale…
Jestem mocno zaskoczona, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
Bo klimat z ciężkiego i mrocznego zmienia się na nieco lżejszy, co pozwala czytelnikowi na chwilę wytchnienia. Szczególnie iż luźno powiązane ze sobą opowiadania nie popychają akcji do przodu, ale pozwalają lepiej „rozejrzeć się po okolicy” i poznać z lepszej, bądź gorszej strony starych oraz nowych bohaterów.
Jeżeli chodzi o same opowiadania, to pierwsze trzy (Miód dla Emiry, Jeźdźcy Równin i Armektańska nienawiść) nie dość, że zostały fajnie połączone osobą głównego bohatera, to jeszcze dało się odczuć podczas ich czytania osobliwy humor i wyłuskać konkretną puentę.
Do gustu nie przypadło mi zaś rynsztokowe opowiadanie Gówno (Piratka i żołnierz). Owszem dobrze było trochę lepiej przyjrzeć się samej Ridarecie, ale jej wyuzdane zachowanie i wulgaryzmy, tak naprawdę nic nie wniosły do całokształtu powieści.
Ostatnie, najdłuższe opowiadanie (Siedmiu najemników) wzorowane na filmie Akiry Kurosawy Siedmiu samurajów było mocno niepokojące i jednocześnie intrygujące. Gdyż zachowanie wieśniaków bardzo dobitnie pokazywało różnice w mentalności i sposobie myślenia między różnymi postaciami oraz grupami społecznymi.
Reasumując. Żeglarze i jeźdźcy Feliksa W. Kresa to fajny przerywnik od pędzącej do przodu akcji, który pozwala zagłębić się lepiej w stworzony przez autora świat i lepiej poznać tych zdawałoby się mniej ważnych bohaterów, którzy przecież też mają jakąś historię.
Gorąco polecam!
https://unserious.pl/2022/11/zeglarze...
Kot i człowiek.
"Świat, czy to ten pod niebem Szereru czy jakikolwiek inny, jest pełen zła. W opowieściach starych ludzi wciąż trwają okrutne wojny, łupieskie wyprawy, łzy kobiet i krew mężczyzn. Ale żadna z tych opowieści nie mówi o krzywdach wyrządzanych bez żadnego powodu, dla samej tylko zabawy.
Niektóre mówią o podłych zdradach popełnianych z szalonej miłości, przyjaźni zmienionej w zaciekłą nienawiść i bólu, który wydaje się nie do zniesienia.
Istnieją też inne opowieści, te które dają nadzieję. Opowieści o miłości, przyjaźni silniejszej niż śmierć i o niezrozumiałej łasce.
Wszystkie je można usłyszeć przy ogniskach pod niebem Szereru.
I właśnie zostały spisane."
Niby tak samo, ale…
Jestem mocno zaskoczona, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
Bo klimat z ciężkiego i mrocznego zmienia się na nieco lżejszy, co pozwala czytelnikowi na chwilę wytchnienia. Szczególnie iż luźno powiązane ze sobą opowiadania nie popychają akcji do przodu, ale pozwalają lepiej „rozejrzeć się po okolicy” i poznać z lepszej, bądź gorszej strony starych oraz nowych bohaterów.
Jeżeli chodzi o same opowiadania, to pierwsze trzy (Miód dla Emiry, Jeźdźcy Równin i Armektańska nienawiść) nie dość, że zostały fajnie połączone osobą głównego bohatera, to jeszcze dało się odczuć podczas ich czytania osobliwy humor i wyłuskać konkretną puentę.
Do gustu nie przypadło mi zaś rynsztokowe opowiadanie Gówno (Piratka i żołnierz). Owszem dobrze było trochę lepiej przyjrzeć się samej Ridarecie, ale jej wyuzdane zachowanie i wulgaryzmy, tak naprawdę nic nie wniosły do całokształtu powieści.
Ostatnie, najdłuższe opowiadanie (Siedmiu najemników) wzorowane na filmie Akiry Kurosawy Siedmiu samurajów było mocno niepokojące i jednocześnie intrygujące. Gdyż zachowanie wieśniaków bardzo dobitnie pokazywało różnice w mentalności i sposobie myślenia między różnymi postaciami oraz grupami społecznymi.
Reasumując. Żeglarze i jeźdźcy Feliksa W. Kresa to fajny przerywnik od pędzącej do przodu akcji, który pozwala zagłębić się lepiej w stworzony przez autora świat i lepiej poznać tych zdawałoby się mniej ważnych bohaterów, którzy przecież też mają jakąś historię.
Gorąco polecam!
https://unserious.pl/2022/11/zeglarze...
September 12, 2022
„Księga Całości” to moje fantastyczne odkrycie tamtego roku. Przy każdej kolejnej części zachwycam się kunsztem literacki Feliksa W. Kresa, który za każdym razem zaskakuje mnie swoim stylem. Muszę przyznać, że "Żeglarze i Jeźdźcy" są jedną z moich ulubionych części tego cyklu, choć każdy kolejny tom różni się od nich, jednocześnie utrzymując wysoki poziom swoich poprzedników.
Opowiadania składające się na ten zbiór mają w sobie sporo magii, choć w tym świecie nie ma jej zbyt wiele. Wszystkie łączą się ze sobą poprzez występujące w nich postaci, które po części znamy już z poprzednich tomów. Nowi bohaterowie są ciekawi i osobiście większość z nich polubiłem i im kibicowałem. Miałbym problem z wyborem swojego ulubieńca, jak i ze zdecydowaniem się, które z opowiadań najbardziej przypadło mi do gustu. Każde z nich jest inne i wyborne na swój sposób. Wiele je łączyło, między innymi tym granie autora na emocjach czytelnika. Wielokrotnie było mi po prostu smutno, nawet jeśli bohatera znałem krótko, to i tak zdążyłem się do niego przyzwyczaić i polubić. Dlatego przygotujcie się na smutek i poruszenie, bo autor nie oszczędza ani swoich postaci, ani czytelników.
Choć, jak już wspomniałem ciężko wybrać najlepsze opowiadanie to sam postawiłbym na "Siedmiu najemników". Nie wiem czy jest najlepsze, ale przypadło mi do gustu i jakoś tak mam do niego sentyment. Idealnie nadawałoby się ono do przeniesienia na duży ekran, choć pewnie nie byłoby to łatwe. Ogólnie więcej polskiej fantastyki powinno doczekać się ekranizacji, a „Księga Całości” byłaby dobrym towarem eksportowym.
Zdecydowanie polecam książkę "Żeglarze i Jeźdźcy". Jak widać, Feliks W. Kres nawet po tylu tomach potrafi mnie zaskoczyć i stworzyć coś innego od swoich poprzednich powieści, a zarazem tak spójnego z całym cyklem. Mam nadzieję, że cały cykl do samego końca będzie trzymał tak wysoki poziom i autor jeszcze nieraz zaskoczy mnie swoim pomysłem i jego wykonaniem.
Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje, gdzie serdecznie zapraszam
Opowiadania składające się na ten zbiór mają w sobie sporo magii, choć w tym świecie nie ma jej zbyt wiele. Wszystkie łączą się ze sobą poprzez występujące w nich postaci, które po części znamy już z poprzednich tomów. Nowi bohaterowie są ciekawi i osobiście większość z nich polubiłem i im kibicowałem. Miałbym problem z wyborem swojego ulubieńca, jak i ze zdecydowaniem się, które z opowiadań najbardziej przypadło mi do gustu. Każde z nich jest inne i wyborne na swój sposób. Wiele je łączyło, między innymi tym granie autora na emocjach czytelnika. Wielokrotnie było mi po prostu smutno, nawet jeśli bohatera znałem krótko, to i tak zdążyłem się do niego przyzwyczaić i polubić. Dlatego przygotujcie się na smutek i poruszenie, bo autor nie oszczędza ani swoich postaci, ani czytelników.
Choć, jak już wspomniałem ciężko wybrać najlepsze opowiadanie to sam postawiłbym na "Siedmiu najemników". Nie wiem czy jest najlepsze, ale przypadło mi do gustu i jakoś tak mam do niego sentyment. Idealnie nadawałoby się ono do przeniesienia na duży ekran, choć pewnie nie byłoby to łatwe. Ogólnie więcej polskiej fantastyki powinno doczekać się ekranizacji, a „Księga Całości” byłaby dobrym towarem eksportowym.
Zdecydowanie polecam książkę "Żeglarze i Jeźdźcy". Jak widać, Feliks W. Kres nawet po tylu tomach potrafi mnie zaskoczyć i stworzyć coś innego od swoich poprzednich powieści, a zarazem tak spójnego z całym cyklem. Mam nadzieję, że cały cykl do samego końca będzie trzymał tak wysoki poziom i autor jeszcze nieraz zaskoczy mnie swoim pomysłem i jego wykonaniem.
Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje, gdzie serdecznie zapraszam
August 29, 2022
4,5/5 ⭐️
September 6, 2022
Ciekawa odskocznia od głównego świata jaki znamy. Zbiór różnych opowiadań lądowo - morskich.
Fajnie czytało się 😁📖🤓🍵
Fajnie czytało się 😁📖🤓🍵
May 8, 2023
uwielbiam
June 25, 2023
Dobry tom opowiadań. Jest dość mroczno i smutno. Tylko dla tych co znają poprzednie części, lubią styl pisarza i ten świat- nie zawiodą się.
December 9, 2024
Nie jest to zły zbiorek, ale jeśli jedyne co pamiętam z niego to to, że jedno z opowiadań nosi tytuł "Gówno", to ciężko mi dać wyższą ocenę.
Recenzja: https://www.youtube.com/watch?v=zKAq4...
Recenzja: https://www.youtube.com/watch?v=zKAq4...
Displaying 1 - 14 of 14 reviews