Prosa del observatorio

by Julio Cortázar

"A daring talent. . . . Cortazar is a dazzler." -San Francisco Chronicle

This lyrical, ethereal text interwoven with Julio Cortazar's own stunning photos from an abandoned observatory - never before translated into English - is perhaps Cortazar's most unconventional work. With a dream-logic of its own, the narrative flows from Jaipur to Paris, weaving in glimpses of the unearthly structures of a magical observatory (the brainchild of a local sultan) with descriptions of the life cycle of the Atlantic eel. Julio Cortazar (1914-1984) is one of the true giants of twentieth century Latin American literature. His previous works include Autonauts of the Cosmoroute, Diary of Andres Fava (Archipelago Books), Hopscotch, and numerous collections of short stories.

Genres: Fiction, Poetry, Photography, Art, Philosophy, Spanish Literature, Essays

79 pages, Hardcover

First published January 1, 1972

About the author

Julio Cortázar, born Julio Florencio Cortázar Descotte, was an Argentine author of novels and short stories. He influenced an entire generation of Latin American writers from Mexico to Argentina, and most of his best-known work was written in France, where he established himself in 1951.

Reviews

[tim · Rating 4 out of 5]

Along the first few pages, I suddenly remembered sitting in the front row of a tiny and now dilapidated movie theater, mesmerized by Yo La Tengo playing live instrumental soundscapes to the backdropped science films of Jean Painlevé. From the Observatory taps a similar vein. A fusion of science and art flowing with the life and death cycle of Atlantic eels and the visceral intake of starlight arriving from the outermost reaches of the mind at the ruins of a 17th century observatory in India. Forces which through Cortázar's inimitable prose (and photos!) strip away illusory blind allies revealing possible realities unhindered by a lopsided state of affairs weighed down with too much science and not enough art. Cortázar was a pioneer mapping new landscapes in the imagination. Eschewing the pitfalls of science, his work embraces a future by creating an escape from history through art.

[Mehmet]

Daha önce geçen yıl tam da doğum günümde okumayı bitirdiğim 62 Maket Seti ile tanıştığım Cortazar bende karışık duygular uyandırmıştı. Büyülü, ışıl ışıl, gerçeğin düşle karıştığı; yıldızlarla -ve yılan balıklarıyla- bezeli bir eser bu. Yönünü göğe değil, içeriye -düşe- çevirmiş bir gözlemevindeyiz adeta.

Kitapta yazarın çektiği fotoğrafların da bulunduğunu eklemeden geçmeyelim.

[Aslı Can]

Zihnin kıvrımlarında yılan yılan balık <3

ikinci ya da kaçıncı okumaya yorum

Uzun zamandır Cortazar okumuyorum ve kendimi eski, kıymetli bir aşkımı unutmuş gibi hissediyorum:

Acaba yeniden karşılaşsak yine aynı heyecanla sohbet eder miyiz???

Başta neyi sevdiğimi hatırlayamaz gibi oldum ama inançla konuşmaya devam ettiğimizde, O'nu
hatırladım. <3

[Çağdaş T · Rating 3 out of 5]

Cortazar'ın daha önce Mırıldandığım Öyküler'ini okuyup oldukça beğenmiştim.
Sonra da dilimizde yayınlanan tüm kitaplarını edindim. Ara ara öykülerini elime alıp aradan rastgele yaptığım okumalarda hep keyif aldım.
Büyük puntolarla ve bence çok da anlamsal bütünlüğü olmayan fotograflarla oluşturulmuş Everest'in bu baskısı. Etkileyici uslubunu bir kenara koyarsak, öyküyle bütünleşemedim, belki okuduğum anla ilgili çok da içine girip kendimi akışına kaptıramadım. GR yorumlarında benimle benzer fikirleri taşıyanları görünce biraz da rahatladım.
Cortazar gibi bir yazarın öykü külliyatı varken neden özellikle bu öyküsü seçilip kitaplaştırılmış ( deneysel bir yazın olduğu için) acaba ? Neyse biz Cortazar gibi bir devi bu küçük kitapla değerlendirmeyelim :)

[Nate D · Rating 4 out of 5]

Grabbed at Powell's in Portland just before heading back to the East Coast, and read entirely en route overnight, largely aloud to Maya, as the little jolts of of the plane and the skips and switches of Cortazar's words intertwined, complementary as his photos of a long-dormant 18th-century observatory compliment his musings on eels, science, desire, the night sky, all these varying and also complementary means of mediating between ourselves and the world. It's really a beautiful text, full of its own rhythms and resonances, short, but compactly enigmatic and intriguing. And elegantly proposes one very good means of working together text and image (particularly photography, something I should really do more of).

[Mientras Leo · Rating 4 out of 5]

Grande, Cortázar y qué mejor manera de asomarse una vez más al mundo, a su mundo

[Özlem Güzelharcan · Rating 2 out of 5]

Aradığım tadı bulamadım. Baştan sona zihnimde bir bütünlüğe oturtamadım. Belki de lost in translation dedikleri şey budur.

[Yasemin Zeynep · Rating 4 out of 5]

Bu kadar kısa ve bu kadar fotograflı bir kitaptan çok fazla etkilendim. Bir gün içinde okudum ama günlerdir kafamda yılanbalıklarının yaşam döngüsü, yıldızlar, Jaipur'daki gözlemevinin görüntüleri, Moebius döngüsü kafamda dönüp duruyor; sanki kitap okumamışım da bir rüya görmüşüm etkisi yaşıyorum. Buna Julio Cortázar etkisi diyebilirim seve seve.

[Stephen P(who no longer can participate due to illness) · Rating 5 out of 5]

diificult and dense but i held onto the confidence that cortazar would eventually lead me to a critical literary experience. this short book which can be read within a day enfolds sebald-like photographs that are both funereal and isolated moments of belated hope. cortazar sees and relates to us that built within us, much as the reference to the unknowing urge of the atlantic eel to return to its spawning ground generation after generation, is our need to seek beyond the artifice of worldly life, all its comforts and false safety, to a higher more significant contact with reality- to live on its brink. cortazar accomplishes this with words and images that defy the belief they are merely secondary signifiers. their accumulation and weave has left me deeply and healthily unsettled.

[Francisco Barrios · Rating 2 out of 5]

En este puñado de páginas, Cortázar presenta un poema en prosa que gira en torno al hombre que cumple un destino.

Este texto está curiosamente acompañado de las fotos que tomara el propio Cortázar del observatorio de Jai Singh (s. XVIII) en Jaipur, India. El sultán mismo se incorpora al nudo dramático del poema, como reflejo/dualidad que se opone al casi omnipresente símbolo de las anguilas que, naciendo en agua salada, remontan las corrientes de agua dulce y hacen su vida hasta que les llega el momento de regresar al lugar mismo donde nacieron.

El texto se mezcla con las imágenes de manera singular: involucra el texto científico (prácticamente carente de emociones por definición), así como el histórico y aun una pizca del social. Sin embargo siento que el amalgamado de los distintos lenguajes no siempre logra un efecto poético, sino que a veces raya en el malabarismo intelectual que no dice nada, ni emociona; pero en un par de párrafos (hay que decirlo), el autor logra magistralmente recuperar el precio del libro.

"Uno de los textos menos estudiados de Cortázar" (como afirma la contraportada): tal vez con razón.

[Oriana]

OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG OMG

***

also, here is a lovely interview of Anne McLean, this book's translator, give by the amazing Chad Post.

[Igor · Rating 5 out of 5]

Genial. Cortázar no sólo es el mejor escritor latinoamericano, sino además, quizá después de Rulfo, el mejor escritor que se ha atrevido a hacerle el amor a una cámara fotográfica. El texto sin duda fue escrito de un tirón, de principio a fin, sin descansar. Si no fue así, así debe ser leído. Inspirador, por decir lo menos. La edición en particular es un poema en sí. Como puede notarse, está entre mis libros más queridos.

[Marian · Rating 2 out of 5]

Finaliza el año y no me sorprende encontrarme con lecturas que no se adaptan a mis gustos.
Creo que está es la única (y espero que así sea por lo que queda del año) que no disfruté. Fue una lectura forzada, que no me atrajo desde el primer momento porque no me gustan los textos demasiado abstractos. Este fue el caso, y me duele que sea justamente Julio, quien me haya puesto las cosas complicadas. De todas formas tropezón no es caída, y tengo muchas obras más de él para disfrutar. Pero en particular, esta obra no me gustó para nada. Ojalá pueda disfrutarla más adelante...

[Berk · Rating 3 out of 5]

3.5

Samimi bir dil, kısa ve güzel bir metin. İlginç bir mekan ve güzel fotoğraflar.

Kullanılan her isme farklı bir sıfat bulmada başarısız bir inceleme yazısı :b

[Irene · Rating 2 out of 5]

Otra novela experimental más de Cortázar. Se trata de una digresión larga que mezcla la biodiversidad científica de ciertas especies de animales junto con el recuerdo y las imágenes de un observatorio abandonado de Jaipur, India.
Supongo que aún me pregunto qué está fallando en la comunicación, pero no he podido evitar el hastío tras 20 páginas de narración...
Cortázar y yo no estamos hechos el uno para el otro🤷🏻‍♀️

[Hector · Rating 4 out of 5]

Parafraseando a A "Nunca creí que alguien podía hacer buenas analogías de cosas como anguilas, con estrellas". Pero Cortázar lo ha logrado. Este magnífico libro es un torrente de sentimiento puro, un alud de sensaciones e imágenes violentas y tan románticas y esotéricas como sólo el genio de Cortázar las puede lograr. Biología, astronomía y la vida misma se mezclan de forma irreversible en su maravillosa prosa que rezuma eternidad y trascendencia.

Confieso que las primeras páginas fueron totalmente desconcertantes para mí, lo que me ha sucedido mucho con los libros de este autor. Su forma y su fondo, ambos, me resultan difíciles de asimilar, no sé por qué razón. Pero una vez que avanzo y su lenguaje se me hace más familiar, mientras más me sumerjo en el mar de acertijos que son sus ideas, más y más puedo encontrar sentido en su grandiosidad.

Anguilas y ríos, anguilas y estrellas, anguilas y observatorios, y sultanes que observan el universo y lo miden con instrumentos de piedra y bronce; anguilas y tú, y yo, y las luchas, y los patrones, y las rutinas... Anguilas y la vida misma. La fascinación por estos animales (y su extraño ciclo de vida) que se adivina a Cortázar en este libro tiene total lógica para quien lo haya leído. Sublime obra.

A, gracias por los buenos libros, me has traído una grandísima alegría.

[Aynur Aslanova · Rating 2 out of 5]

Hiçbir şey anlamama rağmen inat Edib okuduğum bir kitap.

[Nicté Reyes · Rating 5 out of 5]

Hay magia en todo lo que escribe Cortazar!, uno nunca queda indiferente al leerlo. La prosa del observatorio nos habla de su asombro y su sentir por la vida, creo que él se la tomó muy en serio, por eso la vivió jugando.

[Usuyitik]

Pozitif bilimlerin zaferinin şafağında sosyal bilimler meşruiyet zemininin ayaklarının altından kaydığını hissederek bağırıyordu: Bilimin işi açıklamaktır, bizim işimiz ise anlamak. Bilim moleküllere, frekanslara, izotoplara, DNA'lara bölerek bir gülün nasıl koktuğunu, o enstrümandan o yürek yakan sesin nasıl çıktığını, o çocuğun dedesine nasıl da benzediğini açıklamayı başarıyordu. Fakat insan, doymak bilmez iştahıyla "neden?" sorusuyla yetinmeyip "niye?"lerin de peşine düşüyordu. Niye sorusu bir üst anlatıyı arar, bir bağlama oturmak, bir hikayeye dönüşmek, metafiziğe açılmak ister. Hal böyle olunca, sosyal bilimlerin içinde de bir gümbürtü kopması kaçınılmaz olacaktı. Sosyolojinin, tarihin, antropolojinin insanı anlama teşebbüslerinin akim kalması uzun sürmedi. Sosyal bilimler, bugün halen kendi ırmaklarının yatağında insanı anlamaya çalışmaya devam etseler de, insanın bilime sığmadığı yönündeki kanaatler derinleşti. Bilimlerin karşısında sanat, bir duyuşun, bir sızının, nazlı bir bakışın, uzun bir yorgunluğun anlamını ifade etmekte o denli farklı, revnaklı yollar buluyor ki, Apollon'un karşısında bir Dionysos olarak dikiliyor.



Bu uzun girişi bize Cortázar yazdırdı. Gözlemevi aslında uzun lirik bir deneme metninden ve Cortázar’ın çarpıcı fotoğraflarından oluşuyor. Cortázar, 1968'de Jaipur'da Mihrace II. Cai Singh'ın mermerden inşa ettirdiği görkemli rasathaneyi ziyaret ederek fotoğraflıyor. Bundan dört yıl sonrasındaysa elimizdeki metni kaleme alıyor.

Gözlemevi, temelde iki alegorik kavramın ve bunun karşısında Bilim Hanımefendinin etrafında örülüyor. 18. yüzyılda Hindistan'da mermerden bir şiir gibi inşa edilen bir gözlemevinden seyredilen yıldızların hareketleri ve yılanbalıklarının uzun ve karmaşık yaşam döngüsü üzerinden insanın evren karşısındaki derin hayretine işaret ediyor Cortázar. Yıldızlı bir ilkyaz göğünü düşleyin, ışıktan bir şiiri seyrediyorsunuz. Yıldızlar, kendilerinden çok büyük bir şeye, kozmosa işaret ediyor gibiler. Yılanbalıklarıysa, larvadan deniz ejderine dönüşen yaşam öyküleriyle bir mucizeyi hayata geçiriyorlar. Meksika’nın Saragossa Körfezi'nde bir yıl kadar yaşamlarını sürdürdükten sonra tersine göç ile atalarının yaşadıkları Akdeniz üzerinden Ege'nin göllerine ulaşırlar. 6-7 yaşına geldiklerindeyse metamorfoz geçirip olgunlaşırlar. Olgunlaşan balıklar tekrar okyanusu aşıp Saragossa'ya giderek yumurtalarını bırakırlar. Larvaya büyümesini, 7 yaşına geldiğinde dönüşüm geçirip o uzun ve meşakkatli yolu aşmayı başarmasını ilham eden nedir, diye soruyor Cortázar, bir yanıt aramaktan çok, bu durumun karşısında büyülendiğini söylemek için. Fakat Bilim Hanımefendi, izotoplarla, enzimlerle, tuzluluk oranlarıyla dolu bir açıklamaya girişiyor hemen.

Bilim evreni, eşyayı ve insanı ölçmek, isimlendirmek, sınıflandırmak istiyor. Cortázar’sa, bilimin bu tutumunun karşısına insanın hayretini, merağını, duyuşunu koymak için bu denemeye tutunuyor. Cortázar’a kulak verelim, “aklı terk etmek o kadar zor değil, kulenin bekçileri o kadar dikkatli değil.”

http://www.sabitfikir.com/elestiri/yi...

[Ron · Rating 5 out of 5]

Julio Cortázar’s From the Observatory is reading for the agile mind that can groove on the counterpoint of eels in the water and stars in the sky. The slim volume opens with a one-page explanation of the materials used followed by a full-page black-and-white photograph of a stone or concrete stairway centered in the frame and ascending steeply away from the viewer toward what appears to be a small temple at the top. It’s hard to make out exactly what’s there. But a little research will show you that the stairway is actually the gnomon of the large Samyat Yantra at Jai Singh’s observatory in Jaipur, alluded to in the title of the book. The tonalities of the photographic print capture the shades and staining of the steps while the sidings of the gnomon reflect bright sunlight and the background of the whole photograph, which might have been a blue sky, is totally darkened. The book has some 31 photos similarly rich in tonalities and even richer in design, at least eight of which I find deeply inspiring. If you are a reader who might be intrigued by “a hole in the net of time,” or the possibilities of “a breach in succession,” if you are an artist who can think of yourself “as a mortal provoking the cosmic bull,” this is a book you had better get your hands on fast. “Try it,” Cortázar urges us, “not to know, not for anything.”

[Brandon · Rating 5 out of 5]

Um, yeah. About 80 pages long, full of photographs. The observatory in the title is in India, was built by a king named Jai Singh in the 18th century. This is an odd rant/hymn/poem about how eels are stars are revolution is the future which is obvious when you see this observatory. I don't know, I read this today and now it kind of seems like a dream I had. Here's a little part that really fucked me up when I read it.

"...Jai Singh knows that the thirst that he sates with water will return to torment him, Jai Singh knows that only by being the water will he cease to be thirsty."

[Mariel · Rating 5 out of 5]

Have you seen them? Down below eel rivers don't secret too fast to learn all shit flows stream. Doctor's freezing hands know things in the shock. Writing, published, facts. In a time galaxy in the cold. Sultan's eye god-water silence- dog future speeds to beyond on instrumental breath seen. Spirals, stone tablets ascension, redheaded towers in space. He has seen the river of eels. If man world skinned silvery black tongues entered the dragon water memory. Man's garden. Man read man read snake read the seas.

[Chad Post · Rating 4 out of 5]

Beautiful pics and prose. It's interesting to me how different (and yet the same) the Cortazar of Archipelago is compared to the Cortazar of Hopscotch. I'm more for the metaphysical ponderings and textual games, but this Cortazar still writes stunning lines.

[Ayça · Rating 2 out of 5]

"Bazen diğer saatlerden kopup çıkagelen o saat, zamanın ağındaki o delik..."

[Alfonso Guido · Rating 3 out of 5]

Un libro exquisito para leer en voz alta.

Quien trate de descubrir entre sus páginas algo más que eso, seguramente se perderá.

[Laura Di Santo · Rating 3 out of 5]

Es un 3 con ganas de ser 4. Es un libro extraño como su autor, no es lo más fácil de digerir pero e increíble como se pueden unir dos elementos y terminar hablando de un tercero. Además de ser dos elementos totalmente incongruentes (para mi), lectura si a ud le gusta Cortázar de lo contrario ...es un tres pleno

[Analí · Rating 5 out of 5]

Este libro fue un viaje alucinante a través de un río surreal, las imágenes surgían con la misma fluidez del agua que baña con magia estas palabras.
La forma con la que usó los signos de puntuación permiten que la lectura se experimente como estar bajo el agua, de pronto resulta necesario hacer una pausa para retomar el aliento.
Me gustó muchísimo, es hermoso.

[Joseph Schreiber · Rating 4 out of 5]

Wonderful! A most unlikely meditative essay, charting a path between eels and the stars.

See my full review here: https://roughghosts.com/2017/07/25/in...

[chani · Rating 2 out of 5]

[...] solamente siendo el agua dejará de tener sed.

[Anna]

jdjsjs no entendí nadaa