What do you think?
Rate this book
รวมเรื่องสั้น 2
หนังสือรวมเรื่องสั้น 2 เรื่องในเล่มเดียวกัน
1. รอยพิศวาสรัก
จาก 'รัก' แปรเปลี่ยนเป็น 'เกลียดชัง'
ความแค้นที่สุมอยู่ในอก ต้องชำระล้างด้วยรอยน้ำตา
ท้ายสุดเขาคือผู้ชนะ...อย่างนั้นหรือ ?
“จะคิดยังไงก็เรื่องของคุณเถอะค่ะ เพราะถึงฉันพูดอะไรไปคุณก็คงไม่เชื่อ” ในเมื่อตอนนี้เขาไม่เคยมองเธอในแง่ดีอีกแล้ว กันต์ธรในวันนี้กับคนในเมื่อวานวันมันคนละคนกัน
“เวลาเปลี่ยนคนมันก็ต้องเปลี่ยน หน้าที่เคยซื่อๆ ใครจะรู้ว่ามันซุกซ่อนพิษสงเอาไว้ พูดไปก็สงสารลูกเธอนะที่มีแม่แบบนี้”
“อย่าดึงน้องแคทเข้ามา !” เขาจะต่อว่าเธออย่างไรก็ได้แต่อย่าพูดถึงลูกแบบนี้
“ทำไมล่ะ” กันต์ธรยกยิ้ม “กลัวเด็กนั่นจะรู้เหรอว่าแม่นอกใจพ่อตัวเอง”
“…”
“ไม่ดีเหรอ เพิ่มฉันเข้าไปอีกสักคน ลูกของเธอจะได้มีพ่อหลายๆ คน”
เพี๊ยะ !
กว่าจะรู้สึกตัวมือของเธอก็เหวี่ยงออกไปกระทบกับแก้มสากเต็มแรง คันธมาลีนั่งมองผลงานตัวเองด้วยอาการสั่นกลัว เมื่อตอนนี้กันต์ธรหันหน้ากลับมาพร้อมกับใช้นิ้วคลึงปากตัวเอง เขาแค่นหัวเราะออกมาแต่มันเป็นเสียงที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยินมา
“เธอกล้ามากนะ” เธอคงกลัวว่าลูกจะมีพ่อเพิ่มอีกคน ตำแหน่งนั้นคงมีไว้สำหรับไอ้หน้าอ่อนคนนั้นคนเดียวสินะ
------------------------------------------------------------------------------------------
2.แรงแค้นจอมมาร
เมื่อหนทางรักไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยขวากหนาม
ความเคียดแค้นของเขา 'ทำร้าย' ทุกสิ่ง ไม่เว้นแมักระทั่ง 'หัวใจ' ของเธอ
“ไปไหนมา ! ทำไมเพิ่งกลับ !” เพียงแค่ก้าวขาเข้ามาเสียงเข้มทรงพลังก็ดังขึ้น แดเนียลไม่ได้มองมาที่เธอด้วยซ้ำ เขายังอยู่ในชุดเดิมเหมือนตอนที่นั่งอยู่กับเฌอปราง หลายคำถามที่วิ่งเข้าสู่สมองอยากพูดออกไปแต่สุดท้ายได้แต่ปล่อยให้มันอยู่อย่างเดิมต่อไป
มันล้า มันเหนื่อยจนหมดคำพูด...
“ไปหาคุณท่านมาค่ะ”
“เจนภพบอกเธอไปที่ภัตตาคาร...” แดเนียลหันมองคนตัวเล็กที่เขานั่งรอเธอมาร่วมชั่วโมง ชายหนุ่มขบกรามแน่นเมื่อเห็นสภาพของเธอ ลุกขึ้นเดินเข้าไปหาแพรแก้วที่ยังยืนเงียบ เธอมองหน้าเขานิ่งๆ ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไรแต่รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลง “ทนรอหน่อยไม่ได้หรือไง ฉันบอกว่าจะกลับมากินข้าวด้วยก็คือจะกลับ เธอไม่มีสิทธิ์มาละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของฉัน คิดว่าเธอน่าจะจำได้นะ”
“แพรจำได้ค่ะ” แดเนียลไม่รู้หรอกว่าคำพูดของเขาทำร้ายจิตใจเธอมากแค่ไหน คำพูดที่ดูเหมือนไม่แคร์กัน สุดท้ายเธอก็ยังเป็นผู้หญิงที่เอาไว้ระบายอารมณ์เหมือนเคยๆ
ห้ามเจ็บ ห้ามหวงและห้ามรัก...
1. รอยพิศวาสรัก
จาก 'รัก' แปรเปลี่ยนเป็น 'เกลียดชัง'
ความแค้นที่สุมอยู่ในอก ต้องชำระล้างด้วยรอยน้ำตา
ท้ายสุดเขาคือผู้ชนะ...อย่างนั้นหรือ ?
“จะคิดยังไงก็เรื่องของคุณเถอะค่ะ เพราะถึงฉันพูดอะไรไปคุณก็คงไม่เชื่อ” ในเมื่อตอนนี้เขาไม่เคยมองเธอในแง่ดีอีกแล้ว กันต์ธรในวันนี้กับคนในเมื่อวานวันมันคนละคนกัน
“เวลาเปลี่ยนคนมันก็ต้องเปลี่ยน หน้าที่เคยซื่อๆ ใครจะรู้ว่ามันซุกซ่อนพิษสงเอาไว้ พูดไปก็สงสารลูกเธอนะที่มีแม่แบบนี้”
“อย่าดึงน้องแคทเข้ามา !” เขาจะต่อว่าเธออย่างไรก็ได้แต่อย่าพูดถึงลูกแบบนี้
“ทำไมล่ะ” กันต์ธรยกยิ้ม “กลัวเด็กนั่นจะรู้เหรอว่าแม่นอกใจพ่อตัวเอง”
“…”
“ไม่ดีเหรอ เพิ่มฉันเข้าไปอีกสักคน ลูกของเธอจะได้มีพ่อหลายๆ คน”
เพี๊ยะ !
กว่าจะรู้สึกตัวมือของเธอก็เหวี่ยงออกไปกระทบกับแก้มสากเต็มแรง คันธมาลีนั่งมองผลงานตัวเองด้วยอาการสั่นกลัว เมื่อตอนนี้กันต์ธรหันหน้ากลับมาพร้อมกับใช้นิ้วคลึงปากตัวเอง เขาแค่นหัวเราะออกมาแต่มันเป็นเสียงที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยินมา
“เธอกล้ามากนะ” เธอคงกลัวว่าลูกจะมีพ่อเพิ่มอีกคน ตำแหน่งนั้นคงมีไว้สำหรับไอ้หน้าอ่อนคนนั้นคนเดียวสินะ
------------------------------------------------------------------------------------------
2.แรงแค้นจอมมาร
เมื่อหนทางรักไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยขวากหนาม
ความเคียดแค้นของเขา 'ทำร้าย' ทุกสิ่ง ไม่เว้นแมักระทั่ง 'หัวใจ' ของเธอ
“ไปไหนมา ! ทำไมเพิ่งกลับ !” เพียงแค่ก้าวขาเข้ามาเสียงเข้มทรงพลังก็ดังขึ้น แดเนียลไม่ได้มองมาที่เธอด้วยซ้ำ เขายังอยู่ในชุดเดิมเหมือนตอนที่นั่งอยู่กับเฌอปราง หลายคำถามที่วิ่งเข้าสู่สมองอยากพูดออกไปแต่สุดท้ายได้แต่ปล่อยให้มันอยู่อย่างเดิมต่อไป
มันล้า มันเหนื่อยจนหมดคำพูด...
“ไปหาคุณท่านมาค่ะ”
“เจนภพบอกเธอไปที่ภัตตาคาร...” แดเนียลหันมองคนตัวเล็กที่เขานั่งรอเธอมาร่วมชั่วโมง ชายหนุ่มขบกรามแน่นเมื่อเห็นสภาพของเธอ ลุกขึ้นเดินเข้าไปหาแพรแก้วที่ยังยืนเงียบ เธอมองหน้าเขานิ่งๆ ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไรแต่รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลง “ทนรอหน่อยไม่ได้หรือไง ฉันบอกว่าจะกลับมากินข้าวด้วยก็คือจะกลับ เธอไม่มีสิทธิ์มาละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของฉัน คิดว่าเธอน่าจะจำได้นะ”
“แพรจำได้ค่ะ” แดเนียลไม่รู้หรอกว่าคำพูดของเขาทำร้ายจิตใจเธอมากแค่ไหน คำพูดที่ดูเหมือนไม่แคร์กัน สุดท้ายเธอก็ยังเป็นผู้หญิงที่เอาไว้ระบายอารมณ์เหมือนเคยๆ
ห้ามเจ็บ ห้ามหวงและห้ามรัก...
353 pages, Paperback
Published November 1, 2016
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.