What do you think?
Rate this book
Water pakken
Water pakken is een persoonlijke zwembiografie, een verkenning van de Nederlandse natte wildernis, maar ook een literaire ode aan het water en het eerste Nederlandse ‘zwemboek’ dat de ziel van een volk van zwemmers tracht te doorgronden. Wie zwemt, bevrijdt zich van de dagelijkse beslommeringen. In die zin is zwemmen een ontsnapping en zijn zwemmers vrije geesten die zich in een betoverend en bij vlagen angstaanjagend parallel universum begeven waarin alles vloeibaar wordt. In Water pakken zwemt kunstjournalist en cultureel antropoloog Kirsten van Santen kriskras door Nederland, van chloorbaden, via rivieren en plassen naar de open zee, op zoek naar badgasten, waterwezens en vergeten zwemhelden. Ze verkent de culturele betekenis van zwemmen in een land dat voor een groot deel onder de zeespiegel ligt. Tijdens haar zoektocht treft ze gelijkgestemden, van Amsterdamse wedstrijdzwemmers tot Zeeuwse wildzwemmers, poedelnaakte dichters en bijna verdronken schrijvers die over hun relatie met het water vertellen.
278 pages, Paperback
First published March 19, 2022
8 people are currently reading
71 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
June 11, 2022
In De Standaard Magazine van vandaag, 11 juni, staat een mooi artikel van Kirsten Van Sanden, met als titel “Kun je zwemmend door België?”
Het toeval wil dat ik net deze week haar boek ‘Water pakken’ uit las, waarbij ik me de hele tijd afvroeg of je dan in Nederland zomaar overal mag zwemmen in rivieren en in zee.
Het antwoord is JA.
In België is het overal verboden om in open water te zwemmen.
Flaptekst van het boek:
“In Water pakken zwemt kunstjournalist en cultureel antropoloog Kirsten van Santen kriskras door Nederland, van chloorbaden, via rivieren en plassen naar de open zee, op zoek naar badgasten, waterwezens en vergeten zwemhelden. Ze verkent de culturele betekenis van zwemmen in een land dat voor een groot deel onder de zeespiegel ligt.”
Het boek bestaat uit 3 delen. Zwemmen in een zwembad, zwemmen in zoet water (rivieren en meren) en tenslotte zwemmen in zee.
Ook al ben ik een beetje bang in water en durf ik alleen in een zwembad te zwemmen (liefst nog waar ik overal kan staan), toch vond ik dit boek ontzettend interessant.
Het is zeer goed geschreven, met talloze verwijzingen naar kunstenaars (vooral schrijvers) die even gek waren (op zwemmen) als Kirsten.
Zij omschrijft het gevoel dat ze heeft als ze in het water ligt, maar ze geeft ook grif toe dat het water niet overal even proper is en dat de zee nogal bedreigend en zelfs zeer gevaarlijk kan zijn.
Ik heb te veel prachtige citaten genoteerd om ze hier allemaal te kunnen delen. Enkele dan maar:
“Een vaag knagend verlangen naar water leeft in ieder mens. Het is het element waar het voor ons allemaal mee begon. Koud of niet, iets drijft ons ernaartoe en verleidt ons om er weer naartoe terug te keren, naar het, volgens dichter Herman Gorter, ‘droogzilvere opzwemmende water/ in dat rondomblauwe dronkkoude dronkdiepe water’.” (p.89)
“We laten ons hoopvol en met angstig hart in een ander universum zakken, belanden in een verraderlijke omgeving waar onheil op de loer ligt, maar ook intens genot.” (p.92)
“Het water kan er goud zijn, soms korenblauw, maar meestal is het bruin. We worden er kritisch gadegeslagen door aalscholvers, een enkele keer zwemt er een jonge zeehond mee. Eidereenden vluchten weg, visdiefjes voeren schijnaanvallen uit.
De Waddenzee is hier bijna altijd vriendelijk. Door de zoute zee slingeren zich hier en daar zoete flarden. Dan wordt er vanaf het IJsselmeer gespuid. Hier vlijt het water zich loom tegen de dijk aan.
Adem je links, dan zie je grazende schapen, vissers, iemand op de fiets. Adem je rechts, dan is er alleen maar water met soms, in de verte, een scheepszeil of de bovenste galerij van de veerboot naar Vlieland.” (p. 198)
Het toeval wil dat ik net deze week haar boek ‘Water pakken’ uit las, waarbij ik me de hele tijd afvroeg of je dan in Nederland zomaar overal mag zwemmen in rivieren en in zee.
Het antwoord is JA.
In België is het overal verboden om in open water te zwemmen.
Flaptekst van het boek:
“In Water pakken zwemt kunstjournalist en cultureel antropoloog Kirsten van Santen kriskras door Nederland, van chloorbaden, via rivieren en plassen naar de open zee, op zoek naar badgasten, waterwezens en vergeten zwemhelden. Ze verkent de culturele betekenis van zwemmen in een land dat voor een groot deel onder de zeespiegel ligt.”
Het boek bestaat uit 3 delen. Zwemmen in een zwembad, zwemmen in zoet water (rivieren en meren) en tenslotte zwemmen in zee.
Ook al ben ik een beetje bang in water en durf ik alleen in een zwembad te zwemmen (liefst nog waar ik overal kan staan), toch vond ik dit boek ontzettend interessant.
Het is zeer goed geschreven, met talloze verwijzingen naar kunstenaars (vooral schrijvers) die even gek waren (op zwemmen) als Kirsten.
Zij omschrijft het gevoel dat ze heeft als ze in het water ligt, maar ze geeft ook grif toe dat het water niet overal even proper is en dat de zee nogal bedreigend en zelfs zeer gevaarlijk kan zijn.
Ik heb te veel prachtige citaten genoteerd om ze hier allemaal te kunnen delen. Enkele dan maar:
“Een vaag knagend verlangen naar water leeft in ieder mens. Het is het element waar het voor ons allemaal mee begon. Koud of niet, iets drijft ons ernaartoe en verleidt ons om er weer naartoe terug te keren, naar het, volgens dichter Herman Gorter, ‘droogzilvere opzwemmende water/ in dat rondomblauwe dronkkoude dronkdiepe water’.” (p.89)
“We laten ons hoopvol en met angstig hart in een ander universum zakken, belanden in een verraderlijke omgeving waar onheil op de loer ligt, maar ook intens genot.” (p.92)
“Het water kan er goud zijn, soms korenblauw, maar meestal is het bruin. We worden er kritisch gadegeslagen door aalscholvers, een enkele keer zwemt er een jonge zeehond mee. Eidereenden vluchten weg, visdiefjes voeren schijnaanvallen uit.
De Waddenzee is hier bijna altijd vriendelijk. Door de zoute zee slingeren zich hier en daar zoete flarden. Dan wordt er vanaf het IJsselmeer gespuid. Hier vlijt het water zich loom tegen de dijk aan.
Adem je links, dan zie je grazende schapen, vissers, iemand op de fiets. Adem je rechts, dan is er alleen maar water met soms, in de verte, een scheepszeil of de bovenste galerij van de veerboot naar Vlieland.” (p. 198)
May 3, 2022
Als levenslange zwemmer heb ik een beetje dezelfde evolutie doorgemaakt als Kirsten in haar boek Water pakken: begonnen in het chloor, baantjes trekkend in binnen- en buitenbaden, maar steeds meer aangetrokken tot het 'open, wilde buitenwater', eerst in meren, daarna rivieren en uiteindelijk de zee. Leuk en informatief geschreven. Van Santen filosofeert er lustig op los, zoekt (literaire) zwemmers op, vraagt hen waarom ze zwemmen, wat hen er zo in aantrekt. Ze vertelt over haar eigen zwemgeschiedenis en de tochten die ze heeft gezwommen. Gek genoeg is Nederland niet zo'n wild zwemland als Engeland: buitenwater is er om bang voor te zijn, om buiten te houden. Maar het boek inspireert me wel om het open water op te zoeken als ik weer eens in Nederland ben. Echt een aanrader.
May 31, 2022
Water pakken. Een zwemgeschiedenis. Door: Kirsten van Santen.
Ik hou van zwemmen, ik hou van lezen. Water pakken is dus een ideaal boek voor mij. En ik ben niet alleen fan, in Brommer op Zee lazen ze het boek ook.
Elke zondagochtend zwem ik mijn baantjes. Ooit was het plan om 1 maal per maand te gaan zwemmen, daarna ging ik om de twee weken en nu ga ik elke week, soms zelfs 2 keer per week. Moest er een zwembad dichterbij zijn, met ruimere openingsuren, dan ging ik geheid nog meer. Zwemmen is verslavend, dat vindt van Santen ook.
Haar zwemgeschiedenis is een geweldig boek. Geschiedenis mag u op 2 manieren lezen: Kirsten schrijft niet enkel over haar persoonlijke zwemverleden maar ook over het zwemmen in Nederland doorheen de tijd. Beide facetten zijn boeiend maar het is vooral haar persoonlijke beleving die me goesting gaf om nog meer te gaan zwemmen, vooral buiten. Ik zwom wel al eens 1 keer in een rivier, een paar keer in een ven en enkele keren in een zwemvijver. Buiten zwemmen is inderdaad nog veel fijner dan in een zwembad.
Water pakken is anekdotisch en fragmentarisch, het is geen dagboek vol persoonlijke heroïek. Enkel van Santens hoogtepunten komen voorbij. Ze richt zich op de actie en niet op de vele uren voorbereiding die ongetwijfeld aan haar avonturen voorafgaan. Dat maakt het voor ons lezers tot een vlot leesbaar en boeiend verhaal.
Door haar intense omgang met het water, de natuur, komt zij ook direct in aanraking met wat er allemaal misgaat, daardoor is dit boek ook een impliciete aanklacht tegen de vervuiling. Haar bezield enthousiasme als zwemmer (en schrijver) in hart en nieren geeft je goesting om zelf (meer) het water in te duiken.
De prachtige natuurbeschrijvingen en haar boeiende medezwemmers hun verhalen zorgen voor een breed beeld (breed in tijd en ruimte) van de zwemmerswereld in Nederland. Ferme aanrader voor iedereen die zwemt of wil gaan zwemmen!
Ik hou van zwemmen, ik hou van lezen. Water pakken is dus een ideaal boek voor mij. En ik ben niet alleen fan, in Brommer op Zee lazen ze het boek ook.
Elke zondagochtend zwem ik mijn baantjes. Ooit was het plan om 1 maal per maand te gaan zwemmen, daarna ging ik om de twee weken en nu ga ik elke week, soms zelfs 2 keer per week. Moest er een zwembad dichterbij zijn, met ruimere openingsuren, dan ging ik geheid nog meer. Zwemmen is verslavend, dat vindt van Santen ook.
Haar zwemgeschiedenis is een geweldig boek. Geschiedenis mag u op 2 manieren lezen: Kirsten schrijft niet enkel over haar persoonlijke zwemverleden maar ook over het zwemmen in Nederland doorheen de tijd. Beide facetten zijn boeiend maar het is vooral haar persoonlijke beleving die me goesting gaf om nog meer te gaan zwemmen, vooral buiten. Ik zwom wel al eens 1 keer in een rivier, een paar keer in een ven en enkele keren in een zwemvijver. Buiten zwemmen is inderdaad nog veel fijner dan in een zwembad.
Water pakken is anekdotisch en fragmentarisch, het is geen dagboek vol persoonlijke heroïek. Enkel van Santens hoogtepunten komen voorbij. Ze richt zich op de actie en niet op de vele uren voorbereiding die ongetwijfeld aan haar avonturen voorafgaan. Dat maakt het voor ons lezers tot een vlot leesbaar en boeiend verhaal.
Door haar intense omgang met het water, de natuur, komt zij ook direct in aanraking met wat er allemaal misgaat, daardoor is dit boek ook een impliciete aanklacht tegen de vervuiling. Haar bezield enthousiasme als zwemmer (en schrijver) in hart en nieren geeft je goesting om zelf (meer) het water in te duiken.
De prachtige natuurbeschrijvingen en haar boeiende medezwemmers hun verhalen zorgen voor een breed beeld (breed in tijd en ruimte) van de zwemmerswereld in Nederland. Ferme aanrader voor iedereen die zwemt of wil gaan zwemmen!
March 16, 2024
Van dit boek krijg je zin om een duik te nemen. Verbazingwekkend dat er zoveel Open Water plekken en groepjes zijn! Interessant om te lezen.
April 15, 2022
Ik heb niks met water, ben er eigenlijk bang voor. Ik ben dit boek gaan lezen na een optreden van deze schrijfster bij Brommer op Zee waarin zij werd geprezen om haar schrijfstijl. Mooie, haast filosofische, zinnen in een vlotte en moderne stijl was wat ik uit het interview haalde. Daarin werd ik niet teleurgesteld! Alleen daarom al een aanrader, maar die mooie schrijfstijl is eigenlijk alleen maar een middel om de passie van de schrijfster en de medezwemmers die in dit boek aan het woord komen tot zijn recht te laten komen.
September 28, 2022
Wat een mooie zwemhistorie! Met veel humor en zin in zwemmen geschreven. Van chloor, tot zoet en uiteindelijk zout water met een persoonlijke finale (laatste hoofdstuk) waarin de schrijfster de zoute wateren tussen Terschelling en Ameland trotseert.
Kirsten bezoekt zwemplaatsen en gaat er zwemmen met lokale zwemmers, tegelijk geeft ze ons heel wat geschiedenis en weetjes mee over die plaatsen en het zwemmen zelf - vaak verwijzend naar dichters en schrijvers. Allemaal met passie voor het onderwerp gebracht.
Het speelt zich af in Nederland, maar je kan je er zo ook iets bij voorstellen in België of andere landen. Want op zich maakt het niet uit, ze vertelt over de liefde voor het water. Mooi, bij momenten poëtisch en heel vlot geschreven.
Ik heb weer meer zin gekregen in het zwemmen, ook buiten het zwembad.
Kirsten bezoekt zwemplaatsen en gaat er zwemmen met lokale zwemmers, tegelijk geeft ze ons heel wat geschiedenis en weetjes mee over die plaatsen en het zwemmen zelf - vaak verwijzend naar dichters en schrijvers. Allemaal met passie voor het onderwerp gebracht.
Het speelt zich af in Nederland, maar je kan je er zo ook iets bij voorstellen in België of andere landen. Want op zich maakt het niet uit, ze vertelt over de liefde voor het water. Mooi, bij momenten poëtisch en heel vlot geschreven.
Ik heb weer meer zin gekregen in het zwemmen, ook buiten het zwembad.
April 28, 2024
Voor dit boek bezocht Kirsten van Santen openwaterzwemmers in heel Nederland. Terloops vertelt ze over de geschiedenis. Het eindigt met een geweldig beschreven zwemtocht van Terschelling naar Ameland, door het zeegat. Wat een mooie ode aan het zwemmen.
https://lalageleest.nl/2024/04/28/wat...
https://lalageleest.nl/2024/04/28/wat...
Displaying 1 - 7 of 7 reviews