Nadat Christies vriendje Dave euthanasie heeft laten plegen door het bedrijf LifeCycle, komt ze iemand tegen die precies hetzelfde litteken op zijn arm heeft. Dave heeft zijn lichaam gedoneerd voor transplantatie en Tim is de gelukkige ontvanger. Na uitbehandeld te zijn voor kanker, kan Tim met dit nieuwe lichaam verder leven. Zijn hoofd is immers nog prima in orde. Maar was Daves keuze eigenlijk wel vrijwillig? En is wat LifeCycle doet wel helemaal legaal?
Ben je eigenlijk nog wel jezelf wanneer je in het lichaam van een ander leeft? Een misdaadthriller over euthanasie en orgaandonatie. Voor lezers vanaf 14 jaar.
Eigenlijk weet ik niet precies waardoor of wanneer mijn passie voor schrijven is begonnen. Het was ergens op de basisschool (Jozefschool, Den Burg). Ik weet nog dat we in de klas een keer bezoek kregen van Jacques Vriens, dat maakte veel indruk. Ook won ik op school een keer een schrijfwedstrijd. Wat me in ieder geval aanstond, was dat schrijven iets is dat je helemaal alleen kunt doen. Lekker je eigen ideeën neerpennen en niemand die zich er direct mee bemoeit.
Mijn eerste poging tot een boek was ‘Dollie de Dolfijn’, geschreven op dat oude printpapier met gaatjes in de zijkant. Het ging over een dolfijn die zijn ouders kwijtraakte en bevriend werd met een pinguïn. Tegenwoordige tijd en verleden tijd werden door elkaar heen gebruikt en hoe de dieren allemaal samen op een tropisch eiland konden wonen, kan ik eigenlijk niet helemaal verklaren. Toen ik ging studeren (HEAO), verhuisde ik naar Alkmaar en daarna voor de liefde naar Zuid-Limburg.
Het eerste afgeronde manuscript stuurde ik pas op mijn 26e naar een paar uitgevers, met een paar afwijzingen als gevolg. Bij mijn tweede manuscript kreeg ik al feedback. Aangezien uitgevers voor mij Goden waren (achteraf bleken het gewoon mensen te zijn), koesterde ik dit alsof het de bijbel was. ‘Spiegelmeisje’ stuurde ik pas jaren later in en na nog een aantal afwijzingen, lag mijn motivatie ergens in de richting van het middelpunt van de aarde. Het valt niet mee om jaar in jaar uit ergens aan te werken zonder verdiensten of garantie op succes. Ik was dan ook in de zevende hemel toen ik het woord ‘publicatie’ in een mailtje van de directeur van uitgeverij Clavis las. Mijn eerste contract voor een jeugdboek in de pocket! En kort daarna ook het tweede contract ondertekend. Natuurlijk gaat het schrijven ondertussen gewoon door en liggen er verschillende andere ideeën op de plank, die hopelijk ook in vaste vorm gaan verschijnen.
De halszaak verteld het verhaal van Christy die alleen en met veel vragen achterblijft nadat haar vriendje Dave euthanasie heeft laten plegen en zijn lichaam ter donatie heeft afgestaan aan LifesCycle. Een bedrijf dat een nieuwe vorm van transplantatie heeft ontwikkeld waarbij zieke mensen weer gezond kunnen leven dankzij een donorlichaam. Tim is de ontvanger van het lichaam van Dave. Maar is alles wel gegaan zoals men zegt? Was de euthanasie van Dave echt vrijwillig? En is wat LifeCycle doet wel 100% legaal?
De opbouw van het verhaal Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Dit was even aanpassen gezien ik weinig verhalen lees in deze stijl. Het onderwerp zelf vond ik best interessant en origineel bedacht door de auteur. Het gaf me een beetje een sciencefiction gevoel. Het zou me niet verwonderen mocht dit ooit echt mogelijk zijn na vele evoluties van de wetenschap en geneeskunde.
De hoofdstukken vond ik wel wat kort. Hierdoor kon ik moeilijk in het verhaal komen en was het moeilijk om mijn aandacht er telkens bij te houden. Wel waren ze goed opgebouwd en vulden ze elkaar goed aan.
De personages De halszaak wordt verteld vanuit het perspectief van 4 personages: Christy, Tim, Vivienne en Constantijn. Ik vond het leuk om elk hun kant van het verhaal te ontdekken al slaagde ze er niet in om me volledig in te palmen. Daar waren ze naar mijn gevoel wat te vlak voor.
De enige personages die een degelijke uitwerking hadden waren Christy en Tim. Ergens kon ik dat best begrijpen gezien het verhaal ook vooral om hen gaat. Maar ik vond het wel jammer dat de andere personages zo op de achtergrond bleven.
Ook vond ik de manier waarop ze geïntroduceerd werden soms wat raar. Dit had ik in het bijzonder bij Vivienne. Naar mijn gevoel had zij nog wat meer uitwerking en achtergrond mogen krijgen. Ik kon me nu niet echt een goed beeld van haar vormen.
Wat ik erg leuk vond Het idee voor dit boek vond ik erg leuk gevonden. Het is dan wel een thrillerverhaal, het had zoals ik eerder al aanhaalde wat weg van sciencefiction. Dit paste erg goed bij elkaar en deze setting.
Een ander aspect dat ik leuk vond is het feit dat de auteur de typische schoonheidsidealen van pubers de kop heeft ingedrukt en wel realistische personages heeft weten neer te zetten. Een goed voorbeeld hiervan is de beste vriend van Christy, Rodney. Dit had zeker weten een meerwaarde.
Algemene mening Over het algemeen heb ik erg genoten van dit verhaal. Het is een leuk bedacht, uniek concept dat volgens mij wel wat lezers zal interesseren. Wel vond ik dat het plot best voorspelbaar was na een tijdje. Ook ging het soms erg snel en miste ik her en der wat belangrijke achtergrondinformatie. Ik geef het boek een score van 3/5 sterren.
Ik mocht dit boek lezen voor de blogtour georganiseerd door Clavis Uitgeverij. Dit had geen invloed op deze recensie.
Recensie door: ReadingWithShannon Leestijd: ongeveer drie minuten. Geschreven door: Astrid Witte Uitgegeven door: uitgeverij Clavis Leeftijdscategorie: young adult, 14+
De Halszaak, geschreven door Astrid Witte en uitgegeven door uitgeverij Clavis, heeft een blogtour waar ik aan mee mag doen. En vandaag is het mijn beurt. Wanneer ik het boek binnen kreeg begon ik vrijwel meteen met lezen. Ik had het boek heel snel uit. Normaal gesproken doe ik er best wel een tijdje over om een boek uit te krijgen, maar De Halszaak had ik op de dag dat ik begon met lezen al bijna uit. De dag erna vloog ik dan ook door het einde heen. De cover is ook echt prachtig! Dit is een recensie-exemplaar van uitgeverij Clavis, dit beïnvloed mijn mening niet.
Meestal vind ik het niet echt leuk om een boek te lezen met een alwetende verteller en die in de verleden tijd is geschreven. Bij De Halszaak is dit beide zo, maar toch stoorde ik me er eigenlijk niet aan. Aan het begin was het een beetje wennen maar dat deed ik dan ook best snel. De alwetende verteller wisselt af en toe van perspectief van de personages. Je komt dus ook meer over verschillende personages te weten doordat je hen perspectief leest. Dit vind ik meestal ook niet echt heel leuk. Als een boek geschreven is vanuit meerdere perspectieven wordt het vaak onduidelijk. Het is iets wat de auteur goed moet kunnen om het duidelijk te maken. De auteur van De Halszaak, Astrid Witte, is zo’n auteur die dit heel goed kan.
Tijdens het lezen van De Halszaak was het voor mij zo duidelijk als het maar kan zijn wie wie was. Ondanks dat er bij de hoofdstukken niet staat vermeld over wie het gaat. Eerst kom je in het verhaal en weet je nog niet helemaal waar het verhaal naar toe gaat, maar dit heb je al vrij snel door. De personages proberen achter dingen te komen die niet helemaal vertrouwd voelen. Bij een ander personage, waarvan je mee krijgt dat ze haar werk eigenlijk niet zo leuk vindt, is het eerst nog onduidelijk waarom we nou precies over haar lezen. Dat vind ik een heel goede toevoeging aan het verhaal. Het maakt je nieuwsgierig naar wie zij is en welke rol zij in dit verhaal speelt. En dat is eigenlijk wat ik voor het grootste gedeelte van dit boek was, nieuwsgierig.
Ook al kun je op een gegeven moment wel schatten wat er zo ongeveer gaat gebeuren, je weet het niet precies. En dat is juist wat mij zo nieuwsgierig maakte! Komen ze achter de geheimen? En dan wat? Komt er gerechtigheid? Je wilt het allemaal weten. En het leuke aan dit verhaal is, is dat je het uiteindelijk ook allemaal te weten komt. Het verhaal heeft een einde. Het is niet zo’n boek met een open einde. Op zich zou ik wel willen weten wat er hierna zou gebeuren maar het is niet dat het verhaal met een cliffhanger eindigt en je dringend meer wilt lezen. Het was dus precies de goede hoeveelheid dat er werd verteld in dit verhaal. Af en toe waren er een aantal dingen die ik minder vond of minder goed begreep maar als ik het verhaal in zijn geheel bekijk, vond ik het erg leuk om te lezen!
Er komen een aantal best wel heftige onderwerpen in het boek voor. Tegen mijn verwachtingen in leest het alsnog heel luchtig. Wat ik zelf soms juist prettig vind. Heeft het verhaal dan wel dieptegang? Blijft het verhaal dan wel bij je? Zijn vragen die je je nu misschien wel afvraagt. Beide vind ik van wel. Ik denk dat, ondanks dat ik tijdens het lezen van dit boek dat niet had gedacht, dit verhaal nog wel een tijdje bij me blijft. En over of het boek wel dieptegang heeft, niet al te veel maar ook zeker niet te weinig. Soms als het leven zelf al even moeilijk is, kan een boek met moeilijke gebeurtenissen extra zwaar liggen. Met dit boek lees je dus wel over minder leuke onderwerpen maar ligt dit niet het hele boek lang heel zwaar. Waardoor ik dit boek ook extra geschikt vind als een 14 plus young adult boek. Het einde dacht ik wel iets anders over maar dat mag je zelf ontdekken.
Soms werd er een woord gebruikt dat ik zelf niet ken. Of een zin die op een bepaalde manier werd gezegd dat ik het niet helemaal begreep. Ik ben dan zeker ook niet heel goed in de Nederlandse taal, dus het kan zijn dat anderen daar helemaal niet last van hebben.
De personages zijn duidelijk. Het was voor mij altijd heel duidelijk wie wie was. Net zoals je mensen die je kent zou onderscheiden. Je komt niet al te veel over de karakters te weten maar ook niet te weinig. Eigenlijk is het per personage precies de goede hoeveelheid voor dit verhaal dat je over hen te weten komt.
Het is een spannend boek.
Ik vond het verhaal heel leuk om te lezen waardoor ik het super snel had uitgelezen. Binnen twee dagen. De dag dat ik het boek binnenkreeg had ik het boek al bijna uit.
Ik geef ‘De Halszaak’ vier van de vijf sterren.
Door ‘De Halszaak’ ben ik nieuwsgierig geworden naar de andere boeken van Astrid. Want dit is zeker niet het eerste boek dat ze schreef! Ze heeft een best groot aantal andere boeken voor ‘De Halszaak’ geschreven Ik ga zeker kijken of die boeken me leuk lijken!
Samenvatting: Tim, Christie en Rodney zijn allen op een andere manier verbonden aan LifeCycle: een bedrijf wat doet aan lichaamstransplantatie en daarmee levens redt, toch? De drie komen met elkaar in contact en doen samen een schokkende ontdekking. Ze stappen hiermee naar verschillende kranten, maar niemand lijkt hen serieus te nemen. Toch is er iemand die haar tijd in hun wil investeren. Gaat het ze lukken om alles te ontrafelen of komt het onderzoek ze duur te staan…?
In De Halszaak worden ethische vraagstukken en minder gangbare gespreksonderwerpen bespreekbaar gemaakt, terwijl er ondertussen ook nog een spannende misdaad moet worden opgelost.
Recensie: Ik vond dat het boek in het begin heel erg leek op het concept van Villa Vita Nova door Jeroen van Berckum en ik merkte dat dat me wat belemmerde in het doorlezen. Ik heb toch doorgezet en ben blij dat ik dat heb gedaan! Het concept is misschien vergelijkbaar, maar dit verhaal is weer op een totaal andere manier neergezet. De schrijfstijl is lekker vlot, het boek is vrij kort (240 pagina’s) en de hoofdstukken zijn ook niet langer dan een pagina of vijf. Dit maakt het boek heel laagdrempelig en toegankelijk, omdat je letterlijk een paar minuutjes kan lezen en dan niet midden in een hoofdstuk hoeft te stoppen. Dat maakt dat je het boek ook tussendoor iets sneller oppakt en er sneller doorheen gaat. Daarnaast is de taal vrij eenvoudig en dit zorgt er ook voor dat het niet al te moeilijk is en dus makkelijk op te pakken. Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere perspectieven en dit is in het begin wat verwarrend, maar later lost dit zich vanzelf op. Ik moet wel zeggen dat ik het zelf iets fijner had gevonden als de hoofdstukken wat duidelijker een aankondiging hadden gehad over het vertelperspectief en de plaats waar het zich afspeelde, want dit was soms wat onduidelijk en dus verwarrend. Verder vond ik de meerdere perspectieven wel echt van toegevoegde waarde, omdat de eindjes op een gegeven moment echt bij elkaar komen en heel veel dingen duidelijk worden in het verhaal. Ik vond het verhaal zelf erg origineel en vanuit een nieuwe invalshoek bekeken. Er waren allerlei connecties tussen karakters en onderdelen van het verhaal (ik probeer zo spoiler-vrij te blijven) die ik zelf niet per se bedacht zou hebben en dat zorgde voor een lekker verrassingseffect en onverwachte gebeurtenissen. Ook vond ik de personages uniek. Ik heb nog niet vaak een YA boek gelezen, en zeker niet van eigen bodem, met plus-size representatie bij mannen en de struggles die daarbij horen. Deze hadden van mij echt nog wel iets meer op de voorgrond gemogen, bijvoorbeeld dmv een eigen perspectief voor Rodney, maar ik was al heel blij dat deze representatie er was. Daarnaast zijn de hoofdpersonages eigenlijk allemaal buitenbeentjes en als iemand die zelf ook altijd een buitenbeentje is, leest dat toch wel heel fijn. Een gevoel van herkenning en erkenning en vooral de boodschap dat je echt jezelf moet (kunnen) zijn! (Absoluut mee eens).
Conclusie: Ik denk dat we dus wel kunnen concluderen dat ik het een goed boek vind en het zeker aanraad! Het had voor mij niet de WOW-factor en er waren wat dingen die ik miste in het verhaal, waardoor het geen 5 sterren boek is, maar die 3.5 ster is het boek zeker waard en ik denk dan ook dat er veel levenslessen en discussiepunten in het boek zitten waar je goed over kan nadenken!
In ‘De halszaak’ van Astrid Witte volg je het verhaal van Christie. Haar vriendje, Dave, liet euthanasie plegen bij het bedrijf LifeCycle. Dit bedrijf staat om orgaandonatie bekend, alleen gaat het hier niet om organen maar om lichamen. Christie stuit toevallig online op Tim die een wel heel herkenbaar litteken op zijn lichaam heeft. Na zijn ziekte kan Tim nu verder leven met het lichaam van Dave. Was de keuze voor euthanasie wel vrijwillig? Zijn de zaken van LifeStyle wel legaal? Na het lezen van de achterflap was ik ontzettend benieuwd geworden naar dit verhaal. Vooral het thema rondom orgaandonatie sprak mij aan. Het was voor het eerst dat ik een boek las, geschreven door Astrid Witte. Ik kende haar schrijfstijl dus nog niet, maar deze was erg aangenaam. ‘De halszaak’ las vlot en ik vloog door het verhaal heen.
De personages komen om de beurt aan bod. Dit wisselt af per hoofdstuk en wordt op deze manier dus duidelijk aangegeven. Er kan geen verwarring ontstaan over de persoon die op dat moment aan het woord is. De hoofdstukken zijn kort van lengte en dat draagt bij aan de spanningsboog. Je wil meer te weten komen door de cliffhangers die op het einde aanwezig zijn. Om het vervolg te achterhalen, moet je lezen totdat het betreffende personage weer aan het woord komt. Doordat ‘De halszaak’ korte hoofdstukken bevat, leer je de personages oppervlakkig kennen. Inleving verliep hierdoor wat moeilijker.
Spanning wordt vanaf bladzijde één geïntroduceerd in ‘De halszaak’. De opbouw zit ontzettend goed in elkaar en op het einde gebeurt alles in een stroomversnelling. Na het dichtslaan van het verhaal ben ik benieuwd geworden naar eerdere werken van Astrid Witte.
Kortom, ‘De halszaak’ is een heerlijke misdaadthriller. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat het boek vlot wegleest en de schrijfstijl is aangenaam. De personages leer je beurtelings kennen, alhoewel enige diepgang ontbreekt. Het boek krijgt van mij 4,5 sterren.
De Halszaak is een boek wat ik wilde lezen door de cover, want zeg nou zelf, deze cover is toch prachtig?! Het heeft echt een mysterieuze vibe! Toen ik de synopsis las kwam ik erachter dat het boek wel buiten mijn normale comfortzone ligt, maar juist daardoor was ik extra benieuwd naar dit verhaal! Het klonk namelijk heel erg origineel.
Ik moet toegeven dat ik niet direct in het verhaal zat, het duurde even voor ik echt een idee kreeg waar het verhaal naar toe ging, het begon voor mijn gevoel een beetje vaag. Toen het punt kwam dat ik er dus wel echt in zat kon ik het boek bijna niet wegleggen.
Astrid Witte heeft een vlotte schrijfstijl. Ook heeft het boek veel korte hoofdstukken met veel gebeurtenissen, waardoor het soms wel veel informatie in één keer is om op te nemen. Hierdoor had ik op sommige punten wel moeite om mijn aandacht bij het verhaal te houden.
Ik vond het concept er origineel en futuristisch. Het ligt bijna tegen science fiction aan. Door dit originele concept blijf je door lezen, omdat je niet weet wat je kan verwachten blijf je het hele verhaal nieuwsgierig.
Het verhaal lees je vanuit vier verschillende personages: Christie, Tim, Constantijn en Vivianne. Dit vond ik erg tof, want op deze manier krijg je een veel breder beeld over de situaties en het verhaal dan wanneer het verhaal bijvoorbeeld alleen uit Christie te lezen is. Wel voelde ik minder bij de stukjes die je las vanuit Constantijn en Vivianne. Dit komt omdat deze personages wat meer aan de oppervlak blijven. Waar ik bij Christie en Tim echt mee kon leven, kon ik dit bij Vivianne en Constantijn niet echt. Dit vond ik jammer. Toch was het wel fijn dat Christie en Tim wel goed uitgewerkt waren.
Over het algemeen vond ik de Halszaak een origineel verhaal en ik ben zeker benieuwd naar meer verhalen van Astrid de Witte!