What do you think?
Rate this book
Αλυσίδα γυναικών
Δεκαετία του 1950. Η Άρτεμη, στα δεκατέσσερά της χρόνια, υποχρεώνεται να εγκαταλείψει μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της τη Θεσσαλονίκη προκειμένου, ταξιδεύοντας με ένα από τα πρώτα και μυθικά υπερωκεάνια από τον Πειραιά, να φτάσουν στη Βραζιλία. Πηγαίνουν εκεί να βρουν τον πατέρα, ο οποίος είχε φύγει κυνηγημένος ως αριστερός από την πόλη του τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Στο Σάο Πάολο, το νεαρό κορίτσι θα σπουδάσει χημικός βιομηχανίας, θα αρχίσει να εργάζεται, θα παντρευτεί έναν Έλληνα επιχειρηματία και θα επιστρέψει στην Ελλάδα –μόνη με τα παιδιά της πια– με τη μεταπολίτευση, το 1974...
«Ένα ταξιδιωτικό μυθιστόρημα με ρίζες στην Ελλάδα της μετανάστευσης», όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Στρατής Χαβιαράς, «με πλοκή, σασπένς, δράμα, συγκίνηση και τις ιδιαιτερότητες των Ελλήνων επαναπατριζόμενων». «Μια ιστορία με όνειρα και εφιάλτες, με ταξίδια στο παρελθόν, που θεραπεύουν το παρόν και ωθούν το μέλλον», σύμφωνα με τον Κώστα Βρεττάκο. Η πορεία προς την ενηλικίωση ενός νεαρού κοριτσιού που, παίρνοντας δύναμη από τις μεγαλύτερες γυναίκες της οικογένειάς της, έγινε με τη σειρά της ο κρίκος για να προχωρήσουν οι κόρες και οι εγγονές της σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει.
«Ένα μυθιστόρημα που ξεδιπλώνει πτυχές της διαχρονικής γυναικείας εμπειρίας: τις κατακτήσεις και τις υπερβάσεις, τις αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις της γυναικείας ταυτότητας... Ένα αληθινό ταξιδιωτικό παραμύθι, που μας συνδέει με την ανάγκη να έρθουμε σε επαφή με τον εσωτερικό μας κόσμο και με την οικογένεια – το φυτώριο των ανθρώπινων σχέσεων. Με αυτή την έννοια, η αφήγηση της Αθηνάς Μπίνιου λειτουργεί στον αναγνώστη θεραπευτικά, όπως οι ιστορίες με έντονο συγκινησιακό φορτίο, τις οποίες ακούω καθημερινά λόγω της μακρόχρονης θητείας μου ως θεραπεύτριας». – Χάρις Κατάκη
«Ένα ταξιδιωτικό μυθιστόρημα με ρίζες στην Ελλάδα της μετανάστευσης», όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Στρατής Χαβιαράς, «με πλοκή, σασπένς, δράμα, συγκίνηση και τις ιδιαιτερότητες των Ελλήνων επαναπατριζόμενων». «Μια ιστορία με όνειρα και εφιάλτες, με ταξίδια στο παρελθόν, που θεραπεύουν το παρόν και ωθούν το μέλλον», σύμφωνα με τον Κώστα Βρεττάκο. Η πορεία προς την ενηλικίωση ενός νεαρού κοριτσιού που, παίρνοντας δύναμη από τις μεγαλύτερες γυναίκες της οικογένειάς της, έγινε με τη σειρά της ο κρίκος για να προχωρήσουν οι κόρες και οι εγγονές της σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει.
«Ένα μυθιστόρημα που ξεδιπλώνει πτυχές της διαχρονικής γυναικείας εμπειρίας: τις κατακτήσεις και τις υπερβάσεις, τις αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις της γυναικείας ταυτότητας... Ένα αληθινό ταξιδιωτικό παραμύθι, που μας συνδέει με την ανάγκη να έρθουμε σε επαφή με τον εσωτερικό μας κόσμο και με την οικογένεια – το φυτώριο των ανθρώπινων σχέσεων. Με αυτή την έννοια, η αφήγηση της Αθηνάς Μπίνιου λειτουργεί στον αναγνώστη θεραπευτικά, όπως οι ιστορίες με έντονο συγκινησιακό φορτίο, τις οποίες ακούω καθημερινά λόγω της μακρόχρονης θητείας μου ως θεραπεύτριας». – Χάρις Κατάκη
480 pages, Paperback
First published March 19, 2022
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
Read
July 24, 2022Η ‘’ αλυσίδα γυναικών ‘’ είναι ένα βιβλίο αγαπησιάρικο και απολαυστικό. Η ιστορία του αναδεικνύει και δένει σφιχτά τον ομφάλιο λώρο των γυναικών μιας οικογένειας μέσα στον χρόνο. Έναν λώρο που είναι βρώμικος από αίματα αλλά ξεπλένεται από την αντοχή και την ανοχή των γυναικών. Γυναίκες όμορφες, δυναμικές, ευαίσθητες συνάμα δίνουν την σκυτάλη η μία στην άλλη για να προχωρήσουν , να εξελιχθούν και να διδαχθούν από τις εμπειρίες τους.. Οι παλιότερες δίνουν στοιχεία στις νεότερες γυναίκες, δίνουν τα λάθη τους και έτσι η αλυσίδα της οικογενειακής ιστορίας περνάει από γενιά σε γενιά.
Ποια είναι όμως αυτή που κρατάει το μαντήλι και σέρνει τον χορό πιο δεξιοτεχνικά; Ποια είναι αυτή που γνωρίζει καλύτερα τα βήματα; Η κάθε μία το κρατάει σφιχτά στο χέρι της και με τον χαρακτήρα της και με τις συνθήκες που ζει το έχει ψηλά προσπαθώντας να το ανεμίζει αποχαιρετώντας τις κακοτοπιές που δέχεται στην οικογενειακή της ζωή.. Το μαντήλι θα έπρεπε να ήταν λευκό!!
Όταν ο κρίκος της αλυσίδας δεν είναι τεταμένος συσσωρεύεται στον λαιμό και γίνεται αβάσταχτο φορτίο για αυτόν που το κουβαλάει. Έτσι και στην ιστορία του βιβλίου μας ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με γυναίκες που έχουν όνειρα, φιλοδοξίες αλλά δεν είναι ελεύθερες να διαλέξουν τους δικούς τους κρίκους. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για την φύση της γυναικείας ταυτότητας με αφορμή το βιβλίο αυτό, αλλά θα εστιάσω πιο πολύ την προσοχή μου στην δύναμη της μητρότητας, Η γυναίκα μάνα ανοίγει τα φτερά της σαν περιστέρα για να προστατέψει τα πιτσούνια της και υπομένει τα πάντα σε ένα προφανή άτυχο γάμο, γιατί πρέπει να είναι ο στυλοβάτης του σπιτιού και η φωλιά των μωρών της. Όσο υπάρχει αγάπη μέσα στην καρδιά της οι δεσμοί δεν μπορούν να κοπούν!
Είναι ένα αληθινό ταξίδι ενηλικίωσης το μυθιστόρημα της κυρίας Μπίνιου. Είναι ένα γλυκόπικρο ταξίδι που σε παρασέρνει. Η γραφή της είναι άμεση, μεστή και σε τραβάει χωρίς να το καταλάβεις μέσα στην ιστορία της. Πολλές φορές ένιωσα ότι καθόμασταν μαζί στο ίδιο τραπεζάκι και συζητούσαμε. Την φανταζόμουν να με κοιτάει με υγρά μάτια και να χαμογελάει στις παύσεις της, καθώς μου αφηγούταν την ιστορία της ίδιας και της οικογένειας της. Γυναικείες ιστορίες μέσα στον οικογενειακό παλμό. Μέσα από τις θύμισες της ένιωθα κάποιες στιγμές έντονες συγκινήσεις και άλλες απορούσα με τις αντοχές αυτών των γυναικών που δένουν τον κρίκο.
Η αλυσίδα γυναικών σου υπενθυμίζει ότι οι ευτυχισμένες γυναίκες είναι αυτές που αγαπιούνται πραγματικά και έχουν το καλύτερο ταίρι για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με βάση την ιδιοσυγκρασία της κάθε μιας. Οι ιδέες και οι αποφάσεις τους επηρεάζουν τον κρίκο αλλά πάνω από όλα διατηρούν τον οικογενειακό θεσμό, αφού θεωρούνται ότι στηρίζουν το κεφάλι που θα περάσει η καδένα της αλυσίδας. Γυναίκες που έχουν διαλέξει μία ασαφή διαδρομή αλλά είναι πρόθυμες να βρουν εναλλακτικές λύσεις και να ενθαρρύνουν τους γύρω τους ξεχνώντας τον εαυτό τους. Οι ενέργειες τους ταξιδεύουν με τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της κάθε εποχής που διανύουν σαν οικογενειακός καταλύτης για να επιφέρουν το πιο γρήγορο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Η οικογενειακή ιστορία που ακολουθούμε αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα μέσα από μία αφηγηματική λυρικότητα που μόνο η κυρία Μπίνιου μπορεί να μας διδάξει. Ήθος και ανοχή είναι δύο πρώτες λέξεις που μου έρχονται όταν κλείνω τα μάτια και μυρίζω τις σελίδες του βιβλίου. Πόσα μπορείς να αντέξεις και πόσες φορές θα χαμογελάσεις κλείνοντας πονηρά το μάτι στην ρουφιάνα την ζωή; Πολλές μα πάρα πολλές, αφού η εμπιστοσύνη και η αβεβαιότητα χορεύουν μαζί!! Έτσι και εγώ διαβάζοντας και την τελευταία σελίδα του βιβλίου, χαμογέλασα και κοίταξα στα μάτια την κυρία Αθηνά που κοσμεί το εξώφυλλο!!
Ποια είναι όμως αυτή που κρατάει το μαντήλι και σέρνει τον χορό πιο δεξιοτεχνικά; Ποια είναι αυτή που γνωρίζει καλύτερα τα βήματα; Η κάθε μία το κρατάει σφιχτά στο χέρι της και με τον χαρακτήρα της και με τις συνθήκες που ζει το έχει ψηλά προσπαθώντας να το ανεμίζει αποχαιρετώντας τις κακοτοπιές που δέχεται στην οικογενειακή της ζωή.. Το μαντήλι θα έπρεπε να ήταν λευκό!!
Όταν ο κρίκος της αλυσίδας δεν είναι τεταμένος συσσωρεύεται στον λαιμό και γίνεται αβάσταχτο φορτίο για αυτόν που το κουβαλάει. Έτσι και στην ιστορία του βιβλίου μας ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με γυναίκες που έχουν όνειρα, φιλοδοξίες αλλά δεν είναι ελεύθερες να διαλέξουν τους δικούς τους κρίκους. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για την φύση της γυναικείας ταυτότητας με αφορμή το βιβλίο αυτό, αλλά θα εστιάσω πιο πολύ την προσοχή μου στην δύναμη της μητρότητας, Η γυναίκα μάνα ανοίγει τα φτερά της σαν περιστέρα για να προστατέψει τα πιτσούνια της και υπομένει τα πάντα σε ένα προφανή άτυχο γάμο, γιατί πρέπει να είναι ο στυλοβάτης του σπιτιού και η φωλιά των μωρών της. Όσο υπάρχει αγάπη μέσα στην καρδιά της οι δεσμοί δεν μπορούν να κοπούν!
Είναι ένα αληθινό ταξίδι ενηλικίωσης το μυθιστόρημα της κυρίας Μπίνιου. Είναι ένα γλυκόπικρο ταξίδι που σε παρασέρνει. Η γραφή της είναι άμεση, μεστή και σε τραβάει χωρίς να το καταλάβεις μέσα στην ιστορία της. Πολλές φορές ένιωσα ότι καθόμασταν μαζί στο ίδιο τραπεζάκι και συζητούσαμε. Την φανταζόμουν να με κοιτάει με υγρά μάτια και να χαμογελάει στις παύσεις της, καθώς μου αφηγούταν την ιστορία της ίδιας και της οικογένειας της. Γυναικείες ιστορίες μέσα στον οικογενειακό παλμό. Μέσα από τις θύμισες της ένιωθα κάποιες στιγμές έντονες συγκινήσεις και άλλες απορούσα με τις αντοχές αυτών των γυναικών που δένουν τον κρίκο.
Η αλυσίδα γυναικών σου υπενθυμίζει ότι οι ευτυχισμένες γυναίκες είναι αυτές που αγαπιούνται πραγματικά και έχουν το καλύτερο ταίρι για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με βάση την ιδιοσυγκρασία της κάθε μιας. Οι ιδέες και οι αποφάσεις τους επηρεάζουν τον κρίκο αλλά πάνω από όλα διατηρούν τον οικογενειακό θεσμό, αφού θεωρούνται ότι στηρίζουν το κεφάλι που θα περάσει η καδένα της αλυσίδας. Γυναίκες που έχουν διαλέξει μία ασαφή διαδρομή αλλά είναι πρόθυμες να βρουν εναλλακτικές λύσεις και να ενθαρρύνουν τους γύρω τους ξεχνώντας τον εαυτό τους. Οι ενέργειες τους ταξιδεύουν με τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της κάθε εποχής που διανύουν σαν οικογενειακός καταλύτης για να επιφέρουν το πιο γρήγορο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Η οικογενειακή ιστορία που ακολουθούμε αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα μέσα από μία αφηγηματική λυρικότητα που μόνο η κυρία Μπίνιου μπορεί να μας διδάξει. Ήθος και ανοχή είναι δύο πρώτες λέξεις που μου έρχονται όταν κλείνω τα μάτια και μυρίζω τις σελίδες του βιβλίου. Πόσα μπορείς να αντέξεις και πόσες φορές θα χαμογελάσεις κλείνοντας πονηρά το μάτι στην ρουφιάνα την ζωή; Πολλές μα πάρα πολλές, αφού η εμπιστοσύνη και η αβεβαιότητα χορεύουν μαζί!! Έτσι και εγώ διαβάζοντας και την τελευταία σελίδα του βιβλίου, χαμογέλασα και κοίταξα στα μάτια την κυρία Αθηνά που κοσμεί το εξώφυλλο!!
April 1, 2022
https://www.dominicamat.gr/2022/04/bl...
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
Βαθμολογία 3.5/5
Καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής της μία γυναίκα επιτελεί ποικίλους ρόλους,που δεν συγκρούονται,αλλά αλληλοσυμπληρώνονται μεταξύ τους. Είναι κόρη,μάνα,σύζυγος,αδελφή,γιαγιά κι άλλα. Γίνεται ο συνδετικός κρίκος που ενώνει όλα τα μέλη της οικογένειας. Προσφέρει αγάπη,κατανόηση καί φροντίδα προς όλους κι όλες. Αυτές ήταν μερικές από τις πρώτες σκέψεις που γεννήθηκαν στο μυαλό μου πιάνοντας για πρώτη φορά στα χέρια μου το νέο βιβλίο της πολυγραφότατης κι αγαπημένης των πολλών συγγραφέως Αθηνάς Μπίνιου,με τίτλο ''Αλυσίδα γυναικών'',που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη. Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα εποχής που εστιάζει τόσο στις σχέσεις των μελών μίας οικογένειας,όσο καί τα στάδια που περνάει μία έφηβη οδηγούμενη προς την ενηλικίωση καί τα όσα την σημάδεψαν καί την έκαναν αυτό που είναι. Ένα οδοιπορικό μνήμης,νοσταλγίας,κατακτήσεων,βαθειάς αναζήτησης του εαυτού,μα καί λατρείας της οικογένειας καί θύμησης πως εκείνη είναι η σταθερά στη ζωή μας. Ένα μυθιστόρημα που,όχι μόνο μου ''σύστησε'' την πένα της συγγραφέως,αλλά με έκανε να την ξεχωρίσω. Ένα μυθιστόρημα τόσο φρέσκο που διαβάζεται με την ίδια ευχαρίστηση καί δεύτερη καί τρίτη φορά.
"Δεκαετία του 1950. Η Άρτεμη, στα δεκατέσσερά της χρόνια, υποχρεώνεται να εγκαταλείψει μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της τη Θεσσαλονίκη προκειμένου, ταξιδεύοντας με ένα από τα πρώτα και μυθικά υπερωκεάνια από τον Πειραιά, να φτάσουν στη Βραζιλία. Πηγαίνουν εκεί να βρουν τον πατέρα, ο οποίος είχε φύγει κυνηγημένος ως αριστερός από την πόλη του τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Στο Σάο Πάολο, το νεαρό κορίτσι θα σπουδάσει χημικός βιομηχανίας, θα αρχίσει να εργάζεται, θα παντρευτεί έναν Έλληνα επιχειρηματία και θα επιστρέψει στην Ελλάδα –μόνη με τα παιδιά της πια– με τη μεταπολίτευση, το 1974. Η πορεία προς την ενηλικίωση ενός νεαρού κοριτσιού που, παίρνοντας δύναμη από τις μεγαλύτερες γυναίκες της οικογένειάς της, έγινε με τη σειρά της ο κρίκος για να προχωρήσουν οι κόρες και οι εγγονές της σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει." διαβάζουμε στην περίληψη του οπισθοφύλλου καί έχοντας κατά νου το βιογραφικό της συγγραφέως ήδη βρίσκουμε κοινά ανάμεσα στην πρωταγωνίστρια καί εκείνη. Η συγγραφέας,όμως,δεν μένει μόνο εκεί. Επιλέγοντας να πάει ένα βήμα παραπέρα,μέσα από την υπόθεση του βιβλίου της,θα μας πιάσει από το χέρι καί θα κάνουμε ένα νοερό ταξίδι πίσω στον χρόνο. Πιο συγκεκριμένα θα γυρίσουμε στην εποχή της αναγκαστικής μετανάστευσης των πολιτών σε χώρες του εξωτερικού με σκοπό την επίτευξη μίας καλύτερης διαβίωσης κι ενός πιο ελπιδοφόρου μέλλοντος. Μία απόφαση δύσκολη,μα καθοριστική για τις ζωές τους. Μία απόφαση που επέφερε καί τις ανάλογες επιπτώσεις στην συμπεριφορά καί τον τρόπο σκέψης τους.
Ούσα μία δεινή χρήστρια της γλώσσας η συγγραφέας,μέσα από την υπόθεση του παρόντος έργου της,θα θίξει ζητήματα που σχετίζονται με τις όποιες συμπεριφορές καί ''ιδιοτροπίες'' των επαναπατρισμένων Ελλήνων,μα καί την θέση της γυναίκας στην κοινωνία καί το τι χρειάστηκε να γίνει για να φτάσει εδώ που είναι σήμερα. Ο λόγος της είναι μεστός καί ενισχύεται από έντονο λυρισμό,σασπένς,το επιβαλλόμενο δραματικό στοιχείο,την πληθώρα συναισθημάτων,την συγκινησιακή φόρτιση,το άφθονο λεξιλόγιο,τις γλαφυρές εικόνες,την άρτια σκιαγράφηση των χαρακτήρων των προσώπων καθιστώντας τα πιο οικεία για το αναγνωστικό κοινό,αλλά καί την ορθή χρήση των εκφραστικών μέσων. Τα όνειρα καί οι όποιοι εφιάλτες των προσώπων της ιστορίας θα χαράξουν την δική τους πορεία. Γυρνάμε,λοιπόν,μαζί με τα πρόσωπα στο παρελθόν,ώστε να κατανοήσουμε,να αποδεχθούμε καί να δούμε με πιο καθαρή ματιά το παρόν καί να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Αναζητήστε το!
Καλή ανάγνωση!
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
Βαθμολογία 3.5/5
Καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής της μία γυναίκα επιτελεί ποικίλους ρόλους,που δεν συγκρούονται,αλλά αλληλοσυμπληρώνονται μεταξύ τους. Είναι κόρη,μάνα,σύζυγος,αδελφή,γιαγιά κι άλλα. Γίνεται ο συνδετικός κρίκος που ενώνει όλα τα μέλη της οικογένειας. Προσφέρει αγάπη,κατανόηση καί φροντίδα προς όλους κι όλες. Αυτές ήταν μερικές από τις πρώτες σκέψεις που γεννήθηκαν στο μυαλό μου πιάνοντας για πρώτη φορά στα χέρια μου το νέο βιβλίο της πολυγραφότατης κι αγαπημένης των πολλών συγγραφέως Αθηνάς Μπίνιου,με τίτλο ''Αλυσίδα γυναικών'',που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη. Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα εποχής που εστιάζει τόσο στις σχέσεις των μελών μίας οικογένειας,όσο καί τα στάδια που περνάει μία έφηβη οδηγούμενη προς την ενηλικίωση καί τα όσα την σημάδεψαν καί την έκαναν αυτό που είναι. Ένα οδοιπορικό μνήμης,νοσταλγίας,κατακτήσεων,βαθειάς αναζήτησης του εαυτού,μα καί λατρείας της οικογένειας καί θύμησης πως εκείνη είναι η σταθερά στη ζωή μας. Ένα μυθιστόρημα που,όχι μόνο μου ''σύστησε'' την πένα της συγγραφέως,αλλά με έκανε να την ξεχωρίσω. Ένα μυθιστόρημα τόσο φρέσκο που διαβάζεται με την ίδια ευχαρίστηση καί δεύτερη καί τρίτη φορά.
"Δεκαετία του 1950. Η Άρτεμη, στα δεκατέσσερά της χρόνια, υποχρεώνεται να εγκαταλείψει μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της τη Θεσσαλονίκη προκειμένου, ταξιδεύοντας με ένα από τα πρώτα και μυθικά υπερωκεάνια από τον Πειραιά, να φτάσουν στη Βραζιλία. Πηγαίνουν εκεί να βρουν τον πατέρα, ο οποίος είχε φύγει κυνηγημένος ως αριστερός από την πόλη του τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Στο Σάο Πάολο, το νεαρό κορίτσι θα σπουδάσει χημικός βιομηχανίας, θα αρχίσει να εργάζεται, θα παντρευτεί έναν Έλληνα επιχειρηματία και θα επιστρέψει στην Ελλάδα –μόνη με τα παιδιά της πια– με τη μεταπολίτευση, το 1974. Η πορεία προς την ενηλικίωση ενός νεαρού κοριτσιού που, παίρνοντας δύναμη από τις μεγαλύτερες γυναίκες της οικογένειάς της, έγινε με τη σειρά της ο κρίκος για να προχωρήσουν οι κόρες και οι εγγονές της σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει." διαβάζουμε στην περίληψη του οπισθοφύλλου καί έχοντας κατά νου το βιογραφικό της συγγραφέως ήδη βρίσκουμε κοινά ανάμεσα στην πρωταγωνίστρια καί εκείνη. Η συγγραφέας,όμως,δεν μένει μόνο εκεί. Επιλέγοντας να πάει ένα βήμα παραπέρα,μέσα από την υπόθεση του βιβλίου της,θα μας πιάσει από το χέρι καί θα κάνουμε ένα νοερό ταξίδι πίσω στον χρόνο. Πιο συγκεκριμένα θα γυρίσουμε στην εποχή της αναγκαστικής μετανάστευσης των πολιτών σε χώρες του εξωτερικού με σκοπό την επίτευξη μίας καλύτερης διαβίωσης κι ενός πιο ελπιδοφόρου μέλλοντος. Μία απόφαση δύσκολη,μα καθοριστική για τις ζωές τους. Μία απόφαση που επέφερε καί τις ανάλογες επιπτώσεις στην συμπεριφορά καί τον τρόπο σκέψης τους.
Ούσα μία δεινή χρήστρια της γλώσσας η συγγραφέας,μέσα από την υπόθεση του παρόντος έργου της,θα θίξει ζητήματα που σχετίζονται με τις όποιες συμπεριφορές καί ''ιδιοτροπίες'' των επαναπατρισμένων Ελλήνων,μα καί την θέση της γυναίκας στην κοινωνία καί το τι χρειάστηκε να γίνει για να φτάσει εδώ που είναι σήμερα. Ο λόγος της είναι μεστός καί ενισχύεται από έντονο λυρισμό,σασπένς,το επιβαλλόμενο δραματικό στοιχείο,την πληθώρα συναισθημάτων,την συγκινησιακή φόρτιση,το άφθονο λεξιλόγιο,τις γλαφυρές εικόνες,την άρτια σκιαγράφηση των χαρακτήρων των προσώπων καθιστώντας τα πιο οικεία για το αναγνωστικό κοινό,αλλά καί την ορθή χρήση των εκφραστικών μέσων. Τα όνειρα καί οι όποιοι εφιάλτες των προσώπων της ιστορίας θα χαράξουν την δική τους πορεία. Γυρνάμε,λοιπόν,μαζί με τα πρόσωπα στο παρελθόν,ώστε να κατανοήσουμε,να αποδεχθούμε καί να δούμε με πιο καθαρή ματιά το παρόν καί να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Αναζητήστε το!
Καλή ανάγνωση!
Displaying 1 - 2 of 2 reviews