Al die liefde en woede

by Ianthe Mosselman

Na de geboorte van haar kind vraagt Ianthe Frances Mosselman zich af hoe het komt dat ze naast blijdschap en liefde ook woede voelt. Het is een emotie waarvoor nauwelijks een plek lijkt te zijn. Schrijvend, overpeinzend en onderzoekend probeert ze uit te vinden waar haar woede vandaan komt. Betekent het krijgen van een kind niet alleen een verrijking maar ook het verlies van iets? Onbeschroomd eerlijk verkent Mosselman haar tegenstrijdige gevoelens. Hoe het krijgen van een kind haar en haar positie in de maatschappij heeft veranderd. Hoe ze heel haar leven streefde naar zelfstandigheid, maar sinds de geboorte van haar kind een beklemmend besef van afhankelijkheid ervaart. Hoe gelijkwaardigheid tussen man en vrouw nog altijd bemoeilijkt wordt door de ideeën en mythen over moederschap. Hoe je te verhouden tot de norm? Hoe dicht dood en leven bij elkaar liggen, en dat ‘natuurlijk’ niet altijd natuurlijk is. En wat het betekent om zo veel van iemand te houden terwijl dat je tegelijkertijd ook zo bang kan maken, want de keerzijde van liefde en geluk is de vrees voor verlies ervan.

Genres: Nonfiction

256 pages, Paperback

Published March 1, 2022

Reviews

[Lieke Polak · Rating 4 out of 5]

Vurig, rauw en soms droogkomisch legt Ianthe Mosselman het moederschap bloot. Zo schrijft ze over haar zwangerschap, hoe voorbijgangers in haar personal space kwamen en haar buik aanraakten. Ook is Ianthe Mosselman niet bang om kritisch te zijn op haar eigen (heteroseksuele) relatie, waarin ze steeds meer een typisch man-vrouw-verhouding ziet verschijnen. Ze werkt net zo veel als haar man, toch is het Ianthe die denkt aan de traktaties voor de peuterschool en het sturen van een bedankkaartje. Over kunstenaarschap en moederschap schrijft ze: “waarom kan het schrijven over het leven en de eentonigheid daarvan in een studentenstad of het dagelijks herhalen van de dagen in een afgelopen dorp wel als literair gezien worden, maar de repetitie van het leven met een kind niet?”

Toch dringt de vraag zich aan mij op of er niet een oplossing is voor dit alles. Lees de rest van mijn recensie hier: https://vrouwenbibliotheek.nl/2023/01...

[Evi · Rating 5 out of 5]

Dat haat en liefde dicht bij elkaar liggen hoeft niemand uit te leggen maar dat moeders weinig tijd hebben om dingen te mogen uitleggen wordt steeds duidelijker. Hoera voor de moed en de woede!

[Christine van der Veer · Rating 5 out of 5]

Een boek wat bij mij blijft rondzingen en stof geeft tot nadenken. Veel herkenbaars, ook in de anekdotes. Zin om deze te bespreken met mensen!

[Evelyne · Rating 3 out of 5]

Heel herkenbaar maar het gaat te weinig de diepte in, omdat er vooral korte fragmenten worden gedeeld. De beste stukken zijn die waarin wordt voortgebouwd op de gedachten van anderen, zoals ‘Over kunstenaarschap en moederschap’ en ‘Over de woede als drijfveer’. Die twee thema’s vormen ook een groot deel van de premisse van het boek, die dus naar mijn smaak te weinig uitgediept wordt.

[Annemijn W · Rating 5 out of 5]

Must read voor iedere jonge ouder!

[Sanne · Rating 4 out of 5]

In het begin leek dit boek stappen over te slaan en niet genoeg de diepte in te gaan, maar dat kwam later goed. Daarmee maakte het indruk.

[Sirvan · Rating 5 out of 5]

Dit boek is fantastisch en is mij (nu al) heel dierbaar. Het is prachtig kwetsbaar, mooi geschreven, heel feministisch en zit boordevol verwijzingen naar boeken en andere media die mijn nieuwsgierigheid opwekken. Ik ben echt heel blij dat Ianthe Mosselman dit boek heeft geschreven en kijk ernaar uit om hem nog een keer te lezen, ditmaal met een pen in de aanslag. Een must-read voor eigenlijk iedereen (tranen gegarandeerd)!

[Marthe Kerkwijk · Rating 4 out of 5]

Als je een kind krijgt, krijg je te maken met een nieuw soort liefde. Dat kan iedereen je vertellen, maar niemand kan je erop voorbereiden. Als je een kind krijgt, heb je ook ineens een heleboel redenen voor woede. Dat vertelt niemand je, maar Ianthe Mosselman gelukkig wel

[Maran]

Moet deze nog even laten bezinken

[Lisa · Rating 4 out of 5]

Zit blijkbaar in m'n boeken over moederschap era.

Weer een heel fijn boek over alle kanten van moeder worden. Veel ezelsoren en onderstreept vanwege de herkenbaarheid:

"Ik wilde de komst van mijn kind aanpakken zoals ik ook de rest van mijn leven aanpakte. Voorbereid. Opgeruimd. Met een plan en een doel. Vooradt ik ging bevallen wist ik alles van pijnbestrijding, houdingen, uitdrijving, weeën. Ik wist niets."

"Als ik terugdenk aan hoe het was toen mijn zoon een baby was, herinner ik me de paniek. Ik herinner me de paniek omdat hij niet wilde slapen en de paniek dat hij misschien niet zou willen of unnen slapen. Ik herinner me de pijn in mijn borstkas terwijl ik voorovergebogen over zijn wieg stond en de pijn in mijn schouder van het aaien over zijn rug. Ik herinner me hoe ik met hem in de draagzak terugliep van een afspraak en hij al in slaap dreigde te vallen. Ik durfde hem niet in slaap te laten vallen in de draagzak, omdat ik bang was dat hij wakker zou worrden als ik hem daarna in zijn bedje probeerde te tillen en hij dan misschien niet meer in slaap zou vallen. Want dat zou betekenen dat ik niet meer wist hoe de rest van de dag moest verlopen. Dan verloor ik de uren dat hij sliep, die ik zo hard nodig had omdat ik dan eigenlijk iets voor mezelf kon doen, waardoor ik nog wist wie ik was. Dus begon ik sneller te lopen en probeerde ik hem wakker te houden door in zijn gezicht te blazen en opgewonden tegen hem te praten. Ik was een opgejaagd dier in de stad."

"Met het krijgen van een kind werd er niet alleen iemand heel erg afhankelijk van mij, ook werd ik zelf als invididu veel afhankelijkher van de mensen om mij heen. Van mijn vriend allereerst, maar ook van vreemden. OF ze me hielpen met het optillen van de kinderwagen in het openbaar vervoer of bij een trap. Ik was afhankelijk van iedereen die voor mijn kind zorgde op momenten dat ik dat neit deed, zoals de mensen van de kinderopvang. Ik was afhankelijk van collega's om de laatste afspraak van de dag niet te laten uitlopen, zodat ik op tijd zou komen om de oppas af te wisselen. Maar het meest nog voelde ik alsof ik voor het eerst in mijn leven afhankelijk was van andermans voornemen ons geen kwaad te doen. Totdat ik met de baby naar buiten ging, verkeerde ik in de waan dat ik mezelf kon redden op straat, wat er ook gebeurde.
Ik kon hard rennen.
Ik kon mezelf verdedigen.
Ik zou elke man
Maar nu zou ik ook de baby moeten beschermen en of ik dat goed genoeg kon, wist ik niet zeker."

"Omdat hij nog zo klein is en niet kan vertellen of het wel goed met hem gaat en gelukkig is, probeer ik me aan dingen vast te houden. Eén daarvan is het zorgen voor de spullen. Voor mijn gevoel staat de zorg die ik draag voor zijn spullen symboool voor de staat van mijn moederschap en of ik goed voor hem zorg. Als ik zorgvuldig oga met alles om hem heen, dan doe ik dat ook met hem. Dingen kwijtraken is een indicatie dat ik mijn hoofd er niet bij heb, terwijl ik het gevoel heb dat we altijd alert moeten zijn, want er kan zoveel gebeuren. Ik moet niet alleen hem, maar ook alles van hem beschermen, want zijn spullen zijn onderdeel van ons leefgebied dat ik bewaak."

[Esther · Rating 4 out of 5]

Het moederschap is gebaseerd op het valse romantisch idee dat een moeder zuiver en puur is. Dat ze instinctief handelt en altijd het juiste zal doen. Dat ze vanzelfsprekend de regie neemt en een groot deel van de zorg. Mosselman waagt zich moedig aan de ambivalente gevoelens die veel vrouwen hebben als ze kinderen krijgen. Je raakt je nachtrust, je energie, je tijd kwijt en vooral je zelfstandigheid en een deel van je identiteit. Haar analyse zette me aan het denken over het moederbeeld in onze cultuur. En veel overwegingen waren herkenbaar. Ik heb het nooit woede genoemd, maar zeker een strijd.

[Jacqueline · Rating 4 out of 5]

Mooi geschreven boek over de verschillende gevoelens die komen kijken bij het moederschap. Niet eerder zo herkenbare passages over de oncontroleerbare en opgerichte woede gezien. Naast persoonlijke ervaringen wordt een kader geboden met reflecties op het maatschappelijk kader rondom moederschap. Af en toe wat vergezocht en niet altijd herkenbaar maar overall goed en uniek boek dat je aan het denken zet.

[Katelijn · Rating 4 out of 5]

Dit boek geeft woorden aan gevoelens die ik voorzie en waar ik angst voor voel. En dat was soms confronterend en soms een verademing. Ik vond de afwisseling tussen persoonlijke ervaring en literair onderzoek prettig lezen. De hoofdstukken over opoffering, afhankelijkheid en (on)zichtbaar zijn galmen nog lang na.

[Jeroen Pen · Rating 5 out of 5]

Parel van een essay.

[Kiki Bakker · Rating 4 out of 5]

Hoewel lang niet elke emotie of situatie herkenbaar is voor mij, zie ik dit boek als noodzakelijk om een gesprek te starten over de verandering als mens die je ervaart wanneer je moeder wordt.

[Lauralouise · Rating 5 out of 5]

Ik hou nu nog meer van mijn waakvlam.

[Margot · Rating 5 out of 5]

Iedere vrouw moet dit lezen

[Kirsten · Rating 3 out of 5]

Paar mooie beschrijvingen van de worsteling en woede die komt met de rol van moeder, die deels onvermijdelijk zijn en deels cultureel bepaald.

[Toke · Rating 5 out of 5]

Een van de beste boeken over ouderschap die ik al las. Authentiek en rauw verteld vanuit de ervaring van de auteur en doorspekt met literatuur en onderbouwing. Bijzonder onder de indruk!

[Steffi Van · Rating 5 out of 5]

Fantastisch boek. Fijn om zo een boek op te pakken waar zoveel van mijn gevoel in wordt beschreven, Ianthe heeft de woorden die ik zelf miste.

[Nori Smeets · Rating 5 out of 5]

Geweldig essay, alle vingers op de zere plekken.