ปีศาจจิ้งจอกอย่ามาลวง

เกิดใหม่ #4

by 莫顏, โม่เหยียน, เฉินซี (Translator)

หลังรอดพ้นจากความตาย ‘เหยาเหนียง’ ก็ตื่นขึ้นมาพร้อมหางจิ้งจอกเส้นหนึ่ง นางออกจากเรือนเดิมที่เคยอาศัย เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไม่ต้องถูกล่าสังหาร ทว่ากลับถูก ‘จิ้นเสวียน’ ปรมาจารย์ปราบปีศาจเลื่องชื่อผู้นั้นตามล่า ด่าว่านางใช้มารยาจิ้งจอกยั่วยวนเขา!

เขาบังคับพานางกลับสำนัก ข่มขู่ให้นางทำสัญญาเป็น ‘แม่ครัว’ ของเขา แต่ชีวิตในสำนักก็หาได้เลวร้ายอย่างที่คิด จะมีก็เพียงบุรุษจอมเจ้าเล่ห์กลิ้งกลอกผู้นั้นที่เอาแต่ตามตื๊อนางไม่เลิกรา กลัวว่านางจะหลอกล่อยั่วยวนลูกศิษย์เขา

นางมีแค่หางจิ้งจอกเท่านั้น มิได้เป็นปีศาจร้ายอย่างที่เขาเข้าใจเสียหน่อย ไยต้องยอมให้เขาดูถูกเล่า งานนี้มีแต่ต้องงัด ‘ข้อได้เปรียบ’ ของนาง สู้กับเขาให้เห็นดีเห็นงามดูสักตั้ง!

360 pages, Paperback

Published April 1, 2022

About the author

Associated Names:
* 莫顏
* โม่เหยียน (Thai)


選擇言情小說創作，是因為它不像文學名著、商業周刊，或社論什麼的那麼偉大，反而喜歡它的通俗、易懂、平凡，有時候還具娛樂性、老少咸宜、令人放鬆，而且沒有人不喜歡愛情故事的，這就是為什麼任何電影電視節目，都要有男女主角的原因～～

言情小說界的人常說一句話，愛情不滅，情歌不滅～～所以流行天王天后唱的都是情歌，大街小巷放的也是情歌，而出版界的言情小說永遠立於不敗之地～～

所以，我喜歡寫言情小說，而且是寫幽默搞笑,偶而沒事還會嚐試特殊題材的小說,例如＜死神搞烏龍＞這類的,書名聽起來不像言情,但內容卻是言情故事(＞_＜)

創作讓我快樂~若你看了我的小說也覺得快樂，我會很有成就感的~~(^^)

(source)

Reviews

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ไม่ค่อยอะไรมาก ความรักในความต่าง ประเด็นน่าสนใจ แต่ชอบเรื่องที่แล้วมากกว่า

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-2ao

[JooSuShin · Rating 3 out of 5]

โทนเรื่องมาแนวคอมเมดี้ โดยเน้นที่ opposite attraction ระหว่างนักพรตเวอร์จิ้นผู้ที่ลมหายใจเข้าออกคือการปราบปีศาจกับหาเงินเข้าสำนัก และ แม่ม่ายสาวน้อยแสนดีผู้กลายเป็น 'ครึ่งปีศาจ' แบบงงๆ

ชอบบุคลิกนางเอกมาก นิ่งสงบไม่โวยวาย มีเหตุมีผล ยอมรับความจริง อะไรจะเกิดก็รับมือไปตามนั้น แล้วก็จิตใจดีเสมอต้นเสมอปลายมาก ขนาดกับคนที่ทำร้ายนางยังไม่คิดจะไปโกรธไปแค้น ต่างคนต่างอยู่ มูฟออนแบบสวยๆ ส่วนพระเอกก็ซึนนิดๆ เจ้าเล่ห์หน่อยๆ (เอ่อ จริงๆ ก็ไม่หน่อยเท่าไหร่) ตอนแรกก็จีบสาวไม่เป็น แต่พอบทจะรุกขึ้นมาก็รีบซะจนไฟลุกพรึ่บพั่บเลย

พวกลูกศิษย์พระเอกคืออย่างฮา โดยเฉพาะจิ้งเฟิงที่ฉลาดมากแต่ก็ซื่อสุดๆ กับจิ้งเหลยที่เหนือฟ้ายังมีฟ้า เจ้าเล่ห์ยังไงก็แพ้อาจารย์อยู่วันยันค่ำ

เป็นเล่มเล็กๆที่มีประเด็นอัดแน่นมาก จริงๆจะให้ 4 ดาว แต่หักคะแนนเพราะเรื่องนี้แม้จะขี้เล่นแต่ไม่ค่อยเซ็กซี่เท่าไหร่ เลิฟซีน-เบดซีนอบอุ่นหัวใจก็จริง แต่ค่อนข้างแห้งแหวกไปจากความเป็นโม่เหยียนค่อนข้างมาก บวกกับไม่ชอบ บั้นปลาย ของนางเอกที่บอกไว้ในตอนพิเศษ จริงๆถ้าไม่พูดถึงไปเลยน่าจะดีกว่า


นางเอกมีชะตาชีวิตที่เรียกว่า รันทด เกิดมาในตระกูลดี แต่เลือกสามีผิด ดันไปเจอคนทะเยอทะยานแบบไม่เลือกวิธีการเข้า ชีวิตเลยต้องระหกระเหินหนีตายหัวซุกหัวซุน แต่ด้วยความมีจิตใจดีงามนางจึงได้ 'เกิดใหม่' อีกครั้งด้วยความช่วยเหลือของปีศาจจิ้งจอก

พระเอกก็ทรหดไม่แพ้กัน ท่องยุทธภพตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยก แถมยังต้องขึ้นเป็นเจ้าสำนักตั้งแต่ 11 ขวบ ไม่ใช่เพราะเก่งกาจ ไม่ใช่เพราะมีพรสวรรค์ แต่เพราะทั้งสำนักมีลูกศิษย์อยู่คนเดียว 🤣 แต่หลังจากนั้นพระเอกก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจสติปัญญาความเฉลียวฉลาดเจ้าเล่ห์ เรียกว่างัดทุกกระบวนท่ามาใช้พัฒนาสำนักจนมีชื่อเสียงลืมตาอ้าปากได้ ตัวเองก็ได้รับการนับหน้าถือตาจากทั้งชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ทางการ

ด้วยความที่พระเอกโดนสั่งสอนว่าปีศาจล้วนชั่วร้าย ตอนแรกก็เลยมีความเขม่น ไม่ไว้ใจ ไม่เข้าใจนางเอกอยู่มาก เลยคอยเฝ้าดูด้วยสายตาจับผิด แต่ยิ่งดูก็ยิ่งแปลกใจว่า ปีศาจอะไรทำไมช่างน่ารัก จิตใจงดงาม นุ่มนวลอ่อนหวาน รักสัตว์ แถมยังทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้ เลยค่อยๆตกหลุมรักคนเขาแบบไม่รู้ตัว

นางเอกเองเจอกันครั้งแรกก็โดนนักพรตหน้าเหม็นด่าใส่หน้าว่าเป็น 'นางปีศาจ' ซึ่งเป็นคำดูถูกที่นางรับไม่ได้มาก พระเอกเลยโดนทั้งตบ ทั้งข่วนเข้าให้ แถมยังโดนคนเขาเกลียดขี้หน้าอีก แต่นางเอกเป็นคนมีเหตุมีผลมาก พอได้มาเป็นแม่ครัวอยู่ที่สำนักของพระเอก เห็นการกระทำหลายๆอย่าง ก็เริ่มรู้สึกดีกับพระเอกเหมือนกัน

แต่พระเอกนั้นอ่อนประสบการณ์ด้านความรัก ส่วนนางเอกก็เคยเจ็บช้ำหนักมาก่อน เลยคลาดกันไปคลาดกันมาไม่เข้าใจกันเสียที จนกระทั่งได้ลูกศิษย์สองคนของพระเอก มาชี้แนะสัจธรรม ด้าน=ได้ อาย=อด กับ อาเจียว ปีศาจจิ้งจอกเพื่อนนางเอก มาช่วยแปล ภาษาจิ้นเสวียน เป็น ภาษาเหยาเหนียง ถึงลงเอยกันได้

งานนี้หลัวที่ดีคือหลัวใหม่จริงๆ
พระเอกเป็นคนที่ยอมรับนางเอกได้ รักนางเอกในแบบที่เป็น ไม่ว่าจะเป็นการที่เคยแต่งงานมาก่อนหรือแม้แต่หางจิ้งจอกที่ติดอยู่ที่ก้น พี่ก็ไม่สนใจทั้งนั้น นางเอกเองก็ชอบชีวิตแบบที่พระเอกมอบให้ นางเป็นคนสมถะมาก พอใจกับความสุขง่ายๆ อยู่กับคนทะเยอทะยานแบบหลัวเก่าไม่รอดหรอก

หมั่นไส้หลัวเก่านาง พอได้ดิบได้ดีก็เหลิง หลงระเริง ลืมคนที่เคยร่วมทุกข์กันมา รู้ทั้งรู้ว่าภรรยาโดนอนุฯกลั่นแกล้ง แต่เพื่อความก้าวหน้ามั่นคงของตัวเองก็ทำเป็นหลับตาข้างนึง ถึงขนาดเขียนใบหย่าปล่อยคนไปตามยถากรรม คนเขาโดนตามไล่ฆ่าก็ไม่รู้เรื่องรู้ราว จนสุดท้ายก็ตายไปจริงๆ ถ้าไม่ได้ความดีของนางเอกเองที่ช่วยอาเจียวไว้ ก็คงได้กลับบ้านเก่าไปนานแล้ว

ตอนหลังยังมามั่นหน้ามั่นโหนกคิดว่าเมีย (เก่า) จะยังรัก จะยอมให้อภัย จะยอมกลับไปคืนดีด้วย คิดว่าที่ผ่านมาแค่ 'งอน' แค่หนีออกจากบ้าน คิดได้ไง เห็นแก่ตัวสุดๆ ขนาดตอนท้ายยอมตัดใจก็ยังตัดใจเพราะความเห็นแก่ตัวกลัวนางเอกจะกลายมาเป็นจุดอ่อนให้คนเล่นงานตัวเอง อยากจะรู้จุดจบอีตานี่ ภาวนาให้สุดท้ายไม่เหลือใคร กอดอำนาจอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายจนวันตายไปเลย

เสียดายนิดเดียวในตอนพิเศษดันบอกไว้ว่าพระเอกตายก่อนนางเอกตั้งร้อยปี 🥺 สงสารเหยาเหนียงอ่ะ ถึงจะมีอาเจียวอยู่เป็นเพื่อนก็เถอะ

อย่างนี้ก็แปลว่าจิ้งเฟิงก็ตายไปก่อนเหมือนกัน แล้วพอนางเอกตายอาเจียวก็ต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ คือ ไม่น่าเล่นประเด็นนี้ อุตส่าห์ลืมไปแล้วว่าอายุขัยคนกับปีศาจไม่เท่ากัน เลยทำให้รู้สึกว่าจบแบบไม่แฮปปี้เท่าที่ควรอ่ะ

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

อ่านได้สนุกดีค่ะ ตอนอ่านเรื่องย่อเรารู้สึกเฉยๆนะ แต่พออ่านจริงๆ อ่านได้เพลิดเพลินมากเลย ชอบคาแรคเตอร์นางเอกแบบนี้ ดูอ่อนโยน อ่อนหวานดี ปีศาจจิ้งจอกก็ดูเฟี้ยวๆ แต่น่าเอ็นดู เนื้อเรื่องสนุกประมาณนึงเลย อ่านได้ไม่เครียด ชอบค่ะ

[Guppy Cat · Rating 3 out of 5]

พระนางต่างสุดขั้ว
หญิงม่าย ชายเวอร์จิ้น
เห็นเยี่ยงนี้ ท่านนักพรตก็เรียนเทคนิคจีบสาวจากลูกศิษย์
หน้าด้านหน้าทน ทั้งหยอดทั้งตามสาวเจ้า
จนหนีไปไหนไม่ได้
เป็นคู่ที่น่ารักอีกคู่
อ่านเรื่อยๆ สบายๆ ค่ะ