Karst-Jan mag dan met een gouden lepel in zijn mond geboren zijn, dat betekent niet dat hij lui is. Het probleem is alleen dat zijn studie niet zo bij hem past. Gezelligheid en mooie meiden, dát past bij hem. Dat verandert echter als zijn blik die van een vrouw op het perron kruist. Hij ervaart een chemie als nooit tevoren, maar als hij eindelijk uit zijn trein stapt, rijdt die van haar net weg. Samen met studente journalistiek Suzanne zet hij alles op alles om dit mysterieuze meisje te vinden.
De eerste 10 pagina's van dit boek dacht ik 'God nee, niet zo een verhaal he' - want eerlijk is eerlijk: Karst-Jan is een énorme kwal. Maar tegelijkertijd was ik ook enorm geïntrigeerd door zijn personage. Zeker wanneer Suzanne op het toneel verschijnt, kon ik niet snel genoeg verder lezen. Hoewel 'Op het verkeerde spoor' in eerste instantie over liefde gaat, gaat het toch verder dan alleen dat en worden er nog meer dingen aangehaald. Je beleefd echt de levens van de personages. Dat Marjon Weerink een songwriter is, merk je ook meteen in haar haast lyrische schrijfstijl. Het leest zo enorm fijn en zorgde voor een goed tempo in het verhaal. Soms vervalt de schrijfster wel in clichés, maar hey, dat is net wat dit genre zo fijn en leesbaar maakt en vergeef ik het haar ook helemaal. Kortom, een erg fijn debuut en ik hoop meer te lezen van Weerink haar pen!
Het klinkt haast te mooi om waar te zijn, en toch kan het zomaar gebeuren: de ware liefde tegenkomen tijdens het reizen met de trein! In Op het verkeerde spoor reist de lezer mee met Karst-Jan (KJ), die op het station de mooiste vrouw op de wereld ziet lopen. Hopend op een beetje vertraging, zodat hij op tijd bij haar kan zijn en haar het hof kan maken, haast hij zich de trein uit waarin hij zich bevond, en… ziet haar voor altijd vertrekken aan de horizon. Of toch niet?
Oh, oh, KJ… in het begin had ik moeite om hem te mogen, hoe graag ik het ook wilde. Het is een player eersteklas, en gooit waar hij maar kan zijn charmes in de strijd om de dingen zo gedaan te krijgen zoals hij het wil. Wanneer Suzanne contact met hem opneemt met het plan om samen op zoek te gaan naar de mysterieuze dame van het station, merkt hij dat blijkbaar niet iedereen zo gecharmeerd is van zijn flirterige gedrag. Het zet hem aan het denken, en hij probeert hoe dan ook tot een goede samenwerking te komen, zodat hij alsnog hopelijk in contact kan komen met de vrouw van zijn dromen. Tijdens de heerlijke en interessante treintochten en stationsbezoekjes van hun zoektocht, leren KJ en Suzanne elkaar echter steeds beter kennen. Waren ze eigenlijk wel de echte ik-personen die ze elkaar lieten zien, of droegen ze beiden een masker?
Wat een super leuk debuut van eigen bodem is dit! Gelijk vanaf het begin werd ik meegenomen in het leven van KJ, en merkte ik dat ik ook ergens de hoop had dat hij daadwerkelijk de vrouw van zijn dromen zou ontmoeten. Ik was net zo razend nieuwsgierig zoals Suzanne, die zich als een ware detective vol inzet om het verhaal tot een goed einde te brengen, al was het maar om zo aan de wereld te laten zien dat ze de juiste journaliste was voor dit soort levenswerken.
Afgewisseld met diverse familieperikelen, die de hoofdpersonages nog tastbaarder en voelbaarder maakten, het wervelende studentenleven waar tal van herkenningspunten in voorkomen en de verrassende gesprekken tussen KJ en Suzanne, laat auteur Marjon Weerink de lezer de bladzijdes met een vaart omslaan. Je wilt als lezer namelijk alleen maar meer. Meer van KJ. Meer van Suzanne. Meer van de zoektocht naar de mysterieuze vrouw die iedereens hoofd op hol brengt, hoe meer er bekend wordt. En dat wil je allemaal het liefst zonder onderbreking, en zonder vertraging. Net zolang tot het eindperron in zicht is, het razende verhaal tot stilstand komt en je het boek uiteindelijk met een lach en een zucht dichtslaat.
Ken je de NS Hartkloppingen nog? In het blad Rails van de NS konden reizigers een oproepje plaatsen als ze iemand in de trein hadden gespot waar hun hart sneller van ging kloppen. Supergaaf om de oproepjes te lezen en nog leuker als het tot een succesverhaal leidt. Op het verkeerde spoor deed mij aan de NS Hartkloppingen denken en daarom zette ik het zonder twijfel op mijn lijstje om te lezen!
Vanaf de eerste bladzijde voelde ik een soort van antipathie ten opzichte van ‘KJ’. Duidelijk met de gouden lepel in zijn mond geboren en niet gewend om nee als antwoord te krijgen. Met een vader waar hij tegen op kijkt en een moeder in de rol van traditionele huisvrouw, is dat het ideale plaatje waar hij naar toe werkt. Tot hij een mysterieus meisje spot op het station en met wat aandringen van zijn huisgenoot en onder aanvoering van een muizig journalistje de speurtocht naar deze dame begint.
De zoektocht verloopt moeizaam en ondertussen krijgt Karst-Jan op persoonlijk vlak ook met van alles te dealen. Hij maakt als hoofdpersoon een mooie ontwikkeling door en mijn antipathie verdwijnt naar mate ik verder lees. Van oppervlakkige student tot een zelfbewuste jonge man die zijn eigen keuzes durft te maken. Wat voor mij ook een fijne afwisselen is, is dat Op het verkeerde spoor als feelgood-roman vanuit het mannelijke perspectief is geschreven.
Ik heb genoten van Op het verkeerde spoor! Een feelgood-roman vanuit het mannelijke perspectief met mooie ontwikkelingen voor de hoofdpersonen. Een combinatie van de serie Feuten, de NS Hartkloppingen en de gebruikelijke clichés zorgen er voor dat dit een boek is wat je in een razend tempo uit wilt lezen. Fijn voor tussendoor en zeker een aan te raden boek binnen het feelgood-genre.
Ik zal het maar meteen zeggen, wat een heerlijk debuut. Hoofdpersonage Karst-Jan irriteerde me vanaf pagina 1 en sleepte me daarmee helemaal het Groningse studentenleven in. Zijn gedrag en instelling zijn heel herkenbaar, zulke studenten hebben we ook hier in Eindhoven ;) en dat maakt dat ik vanaf het begin heerlijk meeging in het verhaal. Gelukkig is daar de sterke tegenhanger; Suzanne. Suzanne is een heel fijn personage, met genoeg diepgang en achtergrond om een beetje mysterieus te blijven. Ik vond het bijna jammer dat we niet vaker uit haar perspectief te lezen kregen!
Het verhaal is heerlijk en verloopt vrij snel. Er is ook een hoop tegelijk gaande, want Karst-Jan is nou eenmaal een drukke student, en er zijn ook een aantal sprongen vooruit in de tijd, maar dit is eigenlijk altijd duidelijk en zal geen verwarring opleveren. De ontwikkeling van de personages krijg je heel goed mee, want waar Karst-Jan er achter komt dat hij toch misschien niet op het goede pad zit, kruipt Suzanne meer uit haar schulp. Het verhaal is dus echt goed opgebouwd.
Als je er even voor gaat zitten kan je dit boek wel in een dagje uitlezen. Zeker tegen het einde wil je gewoon weten hoe het gaat eindigen; wie is het spoorloze meisje? Gaan ze haar vinden? Maar vooral, wat dan? Het past dan ook perfect binnen het genre feelgood en is voor iedereen een aanrader. Het relatief simpele taalgebruik maakt het geen vermoeiende zit. Ik kan eigenlijk niet wachten tot Marjon Weerink nog een boek schrijft, want met zo’n knaller kan het niet anders dat er nog meer magie aankomt.
Okay, so first of all this is the first Dutch book I have ever read and yes, maybe I missed some life-changing revelation or something due to translation issues but to be honest, I don't think so. In my opinion this book's main character is very unlikable and the story full of clichés. There were too many things going on that were not interesting and not enough real development in the incredibly self-involved Karst-Jan.
Heel eerlijk: ik vond het eerste deel van dit boek enkel een grote bevestiging van alle vooroordelen rondom corpsballen. Het voelde alsof ik het verhaal las over een hele verwende jongen. Maar toch bleef ik lezen. En gelukkig werd dat beloond, want uiteindelijk werd het verhaal steeds beter en diepgaander. Mooi einde.