"Oczki: Druga wieża” to “Gra o Tron” świata arabski “Oczki” to cykl fantasy inspirowany wojnami krzyżowymi. Opowiada o konflikcie dwóch wielkich krain, gdzie powodem sporu jest leżące na granicy miasto. Na świat przedstawiony spoglądamy oczami zarówno ludzi wykształconych jak i barbarzyńców, jednak najwięcej uwagi jest poświęcone osobom, których obyczaje są — z punktu widzenia europejczyka — bardziej egzotyczne. Jedną z takich osób jest Nadir – bogacz zamieszkujący pałac na pustyni. Jego ojciec uważa, że władzę w kraju sprawuje osoba niegodna tego urzędu i postanawia dokonać zmian. Nadirowi udaje mu się odnaleźć Amirę — dziewczynę ze szlachetnego, szanowanego rodu. Małżeństwo z nią mogłoby przyczynić się do wzrostu poparcia jego rodu, dlatego sprowadza ją do swojego domu. Ich pogłębiająca się relacja doprowadza do szeregu tragicznych wydarzeń, i ma istotny wpływ na bieg historii całego kraju. Amirą interesuje się także mężczyzna z dalekiej północy – wojownik Goran, który jako ulubieniec swojego króla prowadzi jego wojsko. Zgodnie z wiarą, Błękitny Bóg wydaje na świat wojownicze córki, które opiekują się rycerzami, a Goran ma powody, by podejrzewać, że jedną z nich jest Amira. Marzy, by z jej pomocą zakończyć trwającą od lat wojnę lub – jeśli nie będzie innej możliwości – pokonać swoich wrogów z południa. Jego ambicja wkrótce doprowadza do upragnionego spotkania. Tytułowe Oczki to natomiast dziwne bóstwa barbarzyńców, które zgrabnie podsumują motto powieści-punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.