What do you think?
Rate this book
De eerste #1
De eerste zin
Het eerste deel van een heerlijke nieuwe feelgood-serie door Astrid Harrewijn!
Elkie, nog net geen dertig, heeft maar één droom. Ze wil bibliothecaris worden en de mooiste bibliotheken van de wereld bezoeken. Als die droom in duigen valt, gaat ze op dwingend advies van haar familie naar een vriend van haar vader die in Florida een sportschool heeft. Het wordt namelijk tijd dat Elkie gaat nadenken over haar leven; hoe nu verder?
Maar Elkie zou Elkie niet zijn als in Florida alles compleet anders loopt. Een serie misverstanden maakt haar verblijf tot een rollercoaster aan toestanden. Gelukkig weet ze zich gesteund door de voornamelijk bejaarde clientèle van de sportschool en haar vriendinnen Soda en Milou met wie ze een bijzonder verbond heeft gesloten om elkaar nooit meer uit het oog te verliezen.
Elkie, nog net geen dertig, heeft maar één droom. Ze wil bibliothecaris worden en de mooiste bibliotheken van de wereld bezoeken. Als die droom in duigen valt, gaat ze op dwingend advies van haar familie naar een vriend van haar vader die in Florida een sportschool heeft. Het wordt namelijk tijd dat Elkie gaat nadenken over haar leven; hoe nu verder?
Maar Elkie zou Elkie niet zijn als in Florida alles compleet anders loopt. Een serie misverstanden maakt haar verblijf tot een rollercoaster aan toestanden. Gelukkig weet ze zich gesteund door de voornamelijk bejaarde clientèle van de sportschool en haar vriendinnen Soda en Milou met wie ze een bijzonder verbond heeft gesloten om elkaar nooit meer uit het oog te verliezen.
- GenresChick Lit
308 pages, ebook
Published April 7, 2022
64 people want to read
About the author
Astrid Harrewijn
36 books62 followersAstrid Harrewijn studeerde rechten en was daarna werkzaam als vertaalster. Na het winnen van een schrijfwedstrijd debuteerde ze in 2006 met de roman Ja kun je krijgen. Ze heeft inmiddels elf romans en twee luisterseries gepubliceerd. Ze heeft een onmiskenbaar eigen stijl en schrijft met humor over de valkuilen van ons dagelijks bestaan. Astrid Harrewijn woont met haar man in Den Haag en de Vogezen. Ze heeft twee dochters en twee Duitse adoptiehonden; Lotte & Frida.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
June 7, 2022
3,5. Een heerlijke feelgood! Mijn recensie kan je hier lezen: https://axellesbooks.wordpress.com/20...
April 7, 2022
Elkie is bijna 30 en voelt zich het zwarte schaap van de familie. Haar ouders, broer en zus hebben alles goed voor elkaar, maar haar grote droom, bibliothecaris worden en in haar vakanties de mooiste bibliotheken ter wereld bezoeken, heeft ze niet kunnen waarmaken. Er is iets misgegaan tussen wens en realiteit, want ze heeft wel in een bibliotheek gewerkt, maar dat duurde helaas maar heel even. Ze heeft namelijk een gekke tic: van ieder boek dat ze in handen krijgt, móét ze de eerste zin lezen. En als je telkens wordt gegrepen door een nieuw boek en zo uren in een hoekje zit te lezen, is dat niet echt een succesformule om je baan vast te houden! Ook een avontuur in Engeland mislukte en nu zit ze weer thuis bij haar ouders, blut en zonder echte toekomstplannen.
Omdat haar familie vindt dat het tijd wordt dat Elkie eens goed gaat nadenken over haar leven en hoe ze dat wil invullen, zorgt haar vader ervoor dat ze naar Florida kan vertrekken. Zijn beste vriend, oom Tom, woont daar en heeft er een sportschool en zo kan ze een paar maanden tot rust komen om alles op een rijtje te zetten. Vlak voor vertrek spreekt ze af met haar oud-huisgenoten, die ze een beetje uit het oog verloren is, maar het is zó gezellig dat ze afspreken om elkaar op elke eerste dag van de maand een uitgebreide mail te sturen, om zo op de hoogte te blijven van elkaars leven. Al snel na aankomst in Naples loopt alles compleet anders, omdat ze wordt aangezien voor een ingehuurde consultant die een toekomstbestendig plan voor het luxe resort gaat bedenken. Loopt Elkie weer in zeven sloten tegelijk of kan ze dit project tot een goed einde brengen?
Elkie is een leuk, goed uitgewerkt personage met wie je je gemakkelijk kunt identificeren en met wie je al snel gaat meeleven. Ze is vrolijk, impulsief en chaotisch, warm en lief, vindingrijk, een echte doorzetter, ze legt makkelijk contact en ze stort zich helemaal in nieuwe projecten, maar ze draagt ook veel verdriet en schuldgevoel met zich mee. Ze neemt niet altijd de handigste beslissingen, al weet ze zich telkens wel weer uit ongemakkelijke situaties te redden.
In Florida sluit ze nieuwe vriendschappen, delen de oudere sporters op het complex mooie levenslessen met haar, stelt ze zich open en doet ze echt haar best, al is niet iedereen blij met haar komst en wordt ze ook wel eens gekwetst. Er gebeurt veel tijdens haar verblijf en enkele situaties worden geholpen door wat toeval, soms heeft ze even een gelukje met goede connecties, maar ze maakt zeker een mooie ontwikkeling door. Door de mailwisselingen krijg je ook al een inkijkje in de levens van haar vriendinnen en ik ben heel erg benieuwd naar hun verhalen! Dit is een grappig en liefdevol verhaal over uitvinden wat je wilt met je leven, over dromen, liefde, vriendschap, steun en een nieuw begin. Het is maar goed dat dit het eerste deel van een serie is, want dit fijne verhaal is beeldend en met veel vaart geschreven, waardoor je het boek bijna niet weg kunt leggen en je alleen maar meer wilt!
3.5-4⭐️
Omdat haar familie vindt dat het tijd wordt dat Elkie eens goed gaat nadenken over haar leven en hoe ze dat wil invullen, zorgt haar vader ervoor dat ze naar Florida kan vertrekken. Zijn beste vriend, oom Tom, woont daar en heeft er een sportschool en zo kan ze een paar maanden tot rust komen om alles op een rijtje te zetten. Vlak voor vertrek spreekt ze af met haar oud-huisgenoten, die ze een beetje uit het oog verloren is, maar het is zó gezellig dat ze afspreken om elkaar op elke eerste dag van de maand een uitgebreide mail te sturen, om zo op de hoogte te blijven van elkaars leven. Al snel na aankomst in Naples loopt alles compleet anders, omdat ze wordt aangezien voor een ingehuurde consultant die een toekomstbestendig plan voor het luxe resort gaat bedenken. Loopt Elkie weer in zeven sloten tegelijk of kan ze dit project tot een goed einde brengen?
Elkie is een leuk, goed uitgewerkt personage met wie je je gemakkelijk kunt identificeren en met wie je al snel gaat meeleven. Ze is vrolijk, impulsief en chaotisch, warm en lief, vindingrijk, een echte doorzetter, ze legt makkelijk contact en ze stort zich helemaal in nieuwe projecten, maar ze draagt ook veel verdriet en schuldgevoel met zich mee. Ze neemt niet altijd de handigste beslissingen, al weet ze zich telkens wel weer uit ongemakkelijke situaties te redden.
In Florida sluit ze nieuwe vriendschappen, delen de oudere sporters op het complex mooie levenslessen met haar, stelt ze zich open en doet ze echt haar best, al is niet iedereen blij met haar komst en wordt ze ook wel eens gekwetst. Er gebeurt veel tijdens haar verblijf en enkele situaties worden geholpen door wat toeval, soms heeft ze even een gelukje met goede connecties, maar ze maakt zeker een mooie ontwikkeling door. Door de mailwisselingen krijg je ook al een inkijkje in de levens van haar vriendinnen en ik ben heel erg benieuwd naar hun verhalen! Dit is een grappig en liefdevol verhaal over uitvinden wat je wilt met je leven, over dromen, liefde, vriendschap, steun en een nieuw begin. Het is maar goed dat dit het eerste deel van een serie is, want dit fijne verhaal is beeldend en met veel vaart geschreven, waardoor je het boek bijna niet weg kunt leggen en je alleen maar meer wilt!
3.5-4⭐️
January 8, 2023
Het eerste boek van dit nieuwe jaar is (eindelijk!) uit! Ik begon minder snel dan normaal, maar wat kwam zeker niet door de inhoud van dit boek. Als Astrid Harrewijn een nieuw boek schrijft, ben ik er snel bij. Dit is een Kobo Original dus het duurde even voor ik doorhad dat ze überhaupt een nieuw boek had geschreven, maar in de kerstperiode zag ik het toch voorbij komen. Het boek leest lekker weg en ik vond de verhaallijn ook zeker interessant. Bij sommige stukken moest ik lachen, en ik vond vooral veel van de oudere personages ook wel hartverwarmend. Sommige stukken waren ook wel een beetje cliché of zelfs cringy. Maar over het geheel genomen heb ik genoten van het boek en ga ik ook zeker deel twee lezen, misschien wel direct hierna!
April 11, 2022
Een heerlijke feelgood, zo kun je dit boek wel noemen. Je waant je echt even in een andere wereld.
Het hoofdpersonage is een leuke meid, die helaas soms wat keuzes maakt waardoor haar leven niet op rolletjes loopt. Maar eigenlijk kan je dat 'helaas' wel weg laten. Doordat haar leven niet op rolletjes loopt hebben wij een leuk boek te lezen ;)
Een aantal dingen in dit boek zijn zo herkenbaar: jezelf in een situatie werken waar je op een gegeven moment niet meer uitkomt, en dat je daarom maar denkt: oke, go with the flow.
Meerdere momenten heb ik toch wel een beetje moeten grinniken om gebeurtenissen.
De schrijfstijl is fijn: Vlot, beeldend en grappig!
Ik ben erg benieuwd naar het tweede deel van deze serie, ik kan niet wachten! Het einde geeft namelijk ruimte voor een nieuw avontuur waar ik al erg naar uitkijk.
Het hoofdpersonage is een leuke meid, die helaas soms wat keuzes maakt waardoor haar leven niet op rolletjes loopt. Maar eigenlijk kan je dat 'helaas' wel weg laten. Doordat haar leven niet op rolletjes loopt hebben wij een leuk boek te lezen ;)
Een aantal dingen in dit boek zijn zo herkenbaar: jezelf in een situatie werken waar je op een gegeven moment niet meer uitkomt, en dat je daarom maar denkt: oke, go with the flow.
Meerdere momenten heb ik toch wel een beetje moeten grinniken om gebeurtenissen.
De schrijfstijl is fijn: Vlot, beeldend en grappig!
Ik ben erg benieuwd naar het tweede deel van deze serie, ik kan niet wachten! Het einde geeft namelijk ruimte voor een nieuw avontuur waar ik al erg naar uitkijk.
May 23, 2022
Wat vond ik dit een heerlijk verhaal waarin zwaardere onderwerpen op een hele fijne manier werden belicht.
Ik heb er volop van genoten!
Ik heb er volop van genoten!
July 7, 2025
Heerlijk om te lezen terwijl je niet kan slapen. Gewoon een chicklit.
September 4, 2024
Ik moest er even inkomen, maar uiteindelijk super leuk boek!!
June 8, 2022
Hoewel Elkie bekend staat als degene die het niet voor elkaar heeft op haar dertigste, gaat alles in dit boek wel iets te makkelijk. Daarnaast vond ik Elkie ook niet echt een leuk persoon en voelde het boek voor mij echt te chaotisch aan. Jammer want ik hou echt van de boeken van Astrid en had er meer van verwacht.
August 9, 2023
Hè, dit was een tegenvaller! Ooit heel lang terug heb ik het verhaal gelezen waarmee Harrewijn een schrijfwedstrijd won en haar auteurscarrière lanceerde en ik vond haar stijl geweldig. Sindsdien zit ik te wachten op de gelegenheid om eens een boek van haar pen te lezen en nu kon dat met mijn Kobo abonnement. Haar schrijfstijl: nog steeds precies in mijn straatje. Het verhaal: een soort rollercoaster van overdreven slapstick, onuitgewerkte thema's en gek in elkaar stekende lijnen.
Hoofdpersonage Elkie is maakt bizarre keuzes. Niet eenmaal, zoals dat ze bijvoorbeeld in het misverstand beland van de oneigenlijke sollicitatie, maar continu. En haar keuzes zijn niet "gewoon" impulsief of naïef (en ik weet hoe vergaand impulsiviteit kan gaan, ik heb ADHD, hehehe), maar echt, echt, écht zó gek dat ik ze op geen enkele manier kan uitleggen - zelfs niet in het belang van het plot. Dat maakte dat ik me bijna voortdurend zat af te vragen WAAROM.
Haar reacties zijn vreemd, of overtrokken, of onnodig, waardoor ik nergens echt grip op haar karakter kreeg en ze vooral aan elkaar leek te hangen van willekeurige plottwists. Niet erg bevredigend, maar daarover later meer.
Het probleem van Elkie, kortgezegd, is dat ze haar shit niet op een rijtje heeft. Ze is bijna dertig, heeft nog nooit een echte relatie gehad (maar waarom dat wordt gezien als moreel falen of bewijs van onvolwassenheid blijft me onduidelijk) en kan maar geen baan vasthouden. Dat is in essentie best een herkenbaar probleem en een leuk uitgangspunt, alleen is in Elkies geval hartstikke duidelijk wat haar passie is en minder logisch waarom ze daar niets mee doet. Ze wil al sinds haar kindertijd bibliothecaris worden, doet de daarvoor benodigde studie, vindt een baan als bibliothecaris maar wordt daar na een maand weer ontslagen WAAAAAANT:
Ze moet van elk boek dat door haar handen glijdt de eerste zin lezen, kan daar maar niet mee stoppen en werkt dus te langzaam. Hmmm, wat? Een volwassen, hoogopgeleide vrouw kan haar baan niet behouden omdat ze "de eerste zin van elk boek wil lezen"? Ondanks waarschuwingen? En dat moet ik als lezer accepteren als volkomen logische gebeurtenis?
Erger nog: ik moet ook aannemen dat dat het einde van Elkies levenslange droom en aspiratie is, want vervolgens gaan Elkie, al haar familieleden en de auteur ervanuit dat ze daarna NOOIT MEER als bibliothecaris aan de slag kan..?
Mehhhh. Dat is een non-existent probleem en dus een zwakke premisse voor het verhaal. Elkies hele bizarre avontuur zou niet moeten hebben bestaan want ze had gewoon haar werk moeten doen in de bieb waar ze haar droombaan uitoefende.
Het is ook een beetje onduidelijk wat Elkie nu precies moet doen, leren of beseffen om een doorbraak te ervaren in haar dip. Moet ze nou leren verstandige keuzes te maken? Voor zichzelf opkomen? Een passie vinden? Want (spoiler alert) een passie heeft ze dus al, maar die komt in dit verhaal vervolgens nauwelijks meer terug, en die andere twee dingen leert ze ook niet. Het boek eindigt met een paar mazzeltjes waardoor haar leven weer een positieve wending krijgt, maar ontwikkeling maakt Elkie niet door. Sterker nog, op de één of andere manier komt ze weg met een enorm geval van fraude, krijgt ze een hoge positie in management aangeboden die ze schijnbaar moeiteloos en vooral niet gehinderd door ENIGE kennis van zaken uitvoert en blijft ze onverminderd doorgaan met impulsieve keuzes maken en ongepland leven. Ik vind het verder allemaal prima, maar dat was toch juist hetgeen dat haar IN de problemen bracht? Waarom is het dan uiteindelijk óók de oplossing..? Dat is dus, wederom, zó onbevredigend dat ik alle andere zwakheden in het plot ook niet kan vergeven.
Wat (wat mij betreft) het geheel nog had kunnen redden was een fijne, zwoele, intense romance maar die... Ontbreekt. Ik bedoel, Elkie eindigt wel met een man, en ook precies diegene waarvan je onmiddellijk vermoed dat het hem zal zijn, maar er is nauwelijks sprake van contact tussen de twee, op een paar filosofische gesprekken met een tuinhek tussen hen in na. Die worden gevolgd door een lang stuk verhaal waarin hij haar veracht en voor nogal lelijke dingen uitmaakt (beschuldigingen die deels waar zijn maar plots kennelijk wél overkomelijk, en deels niet waar, maar nooit ontkracht of besproken worden) en een geheel gebrek aan chemie. En dan op de laatste bladzijde (letterlijk) volgt ineens één kus, zonder uitleg, of liefdesverklaring, waardoor ik een beetje verward achterbleef.
En dan is er ook nog het misverstand van zijn vriendin die wel/niet zijn vriendin is maar dat wordt nooit uitgelegd of opgelost dus mij is volkomen onduidelijk hoe dat precies zit en waarom Elkie daar niet naar vraagt en moest dat nou een obstakel voor hen zijn of niet kan iemand dat me uitleggen???
Er was zo weinig contact en chemie tussen de love interests, en zoveel aandacht voor andere knappe mannen dat ik überhaupt niet zeker wist of Elkie nou met Hem ging eindigen of niet, of dat ze misschien lekker single (EN GEGROEID EN ONTWIKKELD EN MET EEN PLAN) de zonsondergang tegemoet zou gaan. En eerlijk gezegd zou ik dat laatste een beter einde gevonden hebben. Dit voegde in ieder geval niets toe aan de rest van vrij weinig. 🙈
Was het een vermakelijke leeservaring? Jazeker! Harrewijn schrijft humoristisch en lekker vlot. Dit had wat mij betreft dan ook een dikke drie sterren kunnen krijgen, ware het niet voor één laatste punt dat mij na aan het hart ligt, zwaar meeweegt en écht onvergeeflijk is:
Harrewijn heeft ervoor gekozen een bijpersonage in het verhaal toe te voegen dat, net als Elkie, door zijn familie een beetje als zwart schaap beschouwd wordt. Hij wordt door zijn broers gepest (zowel in hun kindertijd als nu) en wordt door al zijn gezinsleden gezien als zwakzinnig, minderwaardig en lastig, antisociaal geval. Ze doen vooral erg moeilijk over hem. Uiteindelijk wordt onthuld dat hij verzwijgt voor zijn familie dat hij op hetzelfde geslacht valt, en dat zijn "moeilijke gedrag" wordt veroorzaakt door een beetje vreemd jeugdtrauma. (Zijn broers zouden gedreigd hebben hem in brand te steken, en omdat zijn moeder hem altijd zei dat ze alles in zijn ogen kon lezen, riep hij niet om hulp, maar keek hij zijn broers aan in de hoop dat ze zijn paniek in zijn ogen konden lezen. Dat deden ze blijkbaar niet, resultaat: voormeld trauma.) Als resultaat daarvan houdt hij nu niet meer van oogcontact, doet hij houterig en ongemakkelijk, schuwt hij lichaamscontact en spreekt hij weinig en in hakkelige zinnen.
Waar kennen we dat nog meer van? Oja! Autisme! Dat is óók Elkies eerste conclusie, maar dat wordt nogal stellig ontkent door de moeder van het personage. Waarom precies? Is autisme een vies woord? Waarom moet dit personage als autistisch geschreven worden zonder dat hij dat mag zíjn? Is het erger om een autistisch personage te schrijven dan één met een trauma verleden? En als je dan liever een trauma kiest als auteur, waarom laat je dat dan terugkomen in je personage met gedragskenmerken die stereotype autistisch zijn? Kunnen we dan niet gewoon gaan kiezen voor positieve, accurate representatie van autisme, in plaats van negatieve vooroordelen over autisme in stand houden door personages te schrijven met autistische eigenschappen in een negatief licht? Hartelijk dank. Het is echt niet moeilijk, namelijk. Er zijn zelfs (niet schrikken) hele leuke romcoms met, jawel, autistische hoofdpersonen... Ieks!
Wat ik vooral niet begrijp, is waarom de verhaallijn van zijn trauma, de zogenaamd niet autistische gedragskenmerken en het pestgedrag van zijn familie, überhaupt nodig was voor het plot van het boek. Dit personage blijkt dus óók gay - was het niet makkelijker geweest om Elkie op te voeren als nep-vriendin omdat hij nog niet uit de kast was gekomen en Elkies hulp gebruikte om zichzelf daarvoor meer tijd te geven? Hoppa, heb ik daar toch zomaar in één zin je ableist plotpunt opgelost en vervangen door een LGBTQIA+ affirming verhaallijn. GRATIS! En met twee minuten denkwerk! Ongelooflijk! Ik ben zelf niet eens auteur. Dus, beste auteurs:
DO FUCKING BETTER. Zeg ik met liefde. En klem.
Einde recensie. Samenvatting? Teleurgesteld.
Hoofdpersonage Elkie is maakt bizarre keuzes. Niet eenmaal, zoals dat ze bijvoorbeeld in het misverstand beland van de oneigenlijke sollicitatie, maar continu. En haar keuzes zijn niet "gewoon" impulsief of naïef (en ik weet hoe vergaand impulsiviteit kan gaan, ik heb ADHD, hehehe), maar echt, echt, écht zó gek dat ik ze op geen enkele manier kan uitleggen - zelfs niet in het belang van het plot. Dat maakte dat ik me bijna voortdurend zat af te vragen WAAROM.
Haar reacties zijn vreemd, of overtrokken, of onnodig, waardoor ik nergens echt grip op haar karakter kreeg en ze vooral aan elkaar leek te hangen van willekeurige plottwists. Niet erg bevredigend, maar daarover later meer.
Het probleem van Elkie, kortgezegd, is dat ze haar shit niet op een rijtje heeft. Ze is bijna dertig, heeft nog nooit een echte relatie gehad (maar waarom dat wordt gezien als moreel falen of bewijs van onvolwassenheid blijft me onduidelijk) en kan maar geen baan vasthouden. Dat is in essentie best een herkenbaar probleem en een leuk uitgangspunt, alleen is in Elkies geval hartstikke duidelijk wat haar passie is en minder logisch waarom ze daar niets mee doet. Ze wil al sinds haar kindertijd bibliothecaris worden, doet de daarvoor benodigde studie, vindt een baan als bibliothecaris maar wordt daar na een maand weer ontslagen WAAAAAANT:
Ze moet van elk boek dat door haar handen glijdt de eerste zin lezen, kan daar maar niet mee stoppen en werkt dus te langzaam. Hmmm, wat? Een volwassen, hoogopgeleide vrouw kan haar baan niet behouden omdat ze "de eerste zin van elk boek wil lezen"? Ondanks waarschuwingen? En dat moet ik als lezer accepteren als volkomen logische gebeurtenis?
Erger nog: ik moet ook aannemen dat dat het einde van Elkies levenslange droom en aspiratie is, want vervolgens gaan Elkie, al haar familieleden en de auteur ervanuit dat ze daarna NOOIT MEER als bibliothecaris aan de slag kan..?
Mehhhh. Dat is een non-existent probleem en dus een zwakke premisse voor het verhaal. Elkies hele bizarre avontuur zou niet moeten hebben bestaan want ze had gewoon haar werk moeten doen in de bieb waar ze haar droombaan uitoefende.
Het is ook een beetje onduidelijk wat Elkie nu precies moet doen, leren of beseffen om een doorbraak te ervaren in haar dip. Moet ze nou leren verstandige keuzes te maken? Voor zichzelf opkomen? Een passie vinden? Want (spoiler alert) een passie heeft ze dus al, maar die komt in dit verhaal vervolgens nauwelijks meer terug, en die andere twee dingen leert ze ook niet. Het boek eindigt met een paar mazzeltjes waardoor haar leven weer een positieve wending krijgt, maar ontwikkeling maakt Elkie niet door. Sterker nog, op de één of andere manier komt ze weg met een enorm geval van fraude, krijgt ze een hoge positie in management aangeboden die ze schijnbaar moeiteloos en vooral niet gehinderd door ENIGE kennis van zaken uitvoert en blijft ze onverminderd doorgaan met impulsieve keuzes maken en ongepland leven. Ik vind het verder allemaal prima, maar dat was toch juist hetgeen dat haar IN de problemen bracht? Waarom is het dan uiteindelijk óók de oplossing..? Dat is dus, wederom, zó onbevredigend dat ik alle andere zwakheden in het plot ook niet kan vergeven.
Wat (wat mij betreft) het geheel nog had kunnen redden was een fijne, zwoele, intense romance maar die... Ontbreekt. Ik bedoel, Elkie eindigt wel met een man, en ook precies diegene waarvan je onmiddellijk vermoed dat het hem zal zijn, maar er is nauwelijks sprake van contact tussen de twee, op een paar filosofische gesprekken met een tuinhek tussen hen in na. Die worden gevolgd door een lang stuk verhaal waarin hij haar veracht en voor nogal lelijke dingen uitmaakt (beschuldigingen die deels waar zijn maar plots kennelijk wél overkomelijk, en deels niet waar, maar nooit ontkracht of besproken worden) en een geheel gebrek aan chemie. En dan op de laatste bladzijde (letterlijk) volgt ineens één kus, zonder uitleg, of liefdesverklaring, waardoor ik een beetje verward achterbleef.
En dan is er ook nog het misverstand van zijn vriendin die wel/niet zijn vriendin is maar dat wordt nooit uitgelegd of opgelost dus mij is volkomen onduidelijk hoe dat precies zit en waarom Elkie daar niet naar vraagt en moest dat nou een obstakel voor hen zijn of niet kan iemand dat me uitleggen???
Er was zo weinig contact en chemie tussen de love interests, en zoveel aandacht voor andere knappe mannen dat ik überhaupt niet zeker wist of Elkie nou met Hem ging eindigen of niet, of dat ze misschien lekker single (EN GEGROEID EN ONTWIKKELD EN MET EEN PLAN) de zonsondergang tegemoet zou gaan. En eerlijk gezegd zou ik dat laatste een beter einde gevonden hebben. Dit voegde in ieder geval niets toe aan de rest van vrij weinig. 🙈
Was het een vermakelijke leeservaring? Jazeker! Harrewijn schrijft humoristisch en lekker vlot. Dit had wat mij betreft dan ook een dikke drie sterren kunnen krijgen, ware het niet voor één laatste punt dat mij na aan het hart ligt, zwaar meeweegt en écht onvergeeflijk is:
Harrewijn heeft ervoor gekozen een bijpersonage in het verhaal toe te voegen dat, net als Elkie, door zijn familie een beetje als zwart schaap beschouwd wordt. Hij wordt door zijn broers gepest (zowel in hun kindertijd als nu) en wordt door al zijn gezinsleden gezien als zwakzinnig, minderwaardig en lastig, antisociaal geval. Ze doen vooral erg moeilijk over hem. Uiteindelijk wordt onthuld dat hij verzwijgt voor zijn familie dat hij op hetzelfde geslacht valt, en dat zijn "moeilijke gedrag" wordt veroorzaakt door een beetje vreemd jeugdtrauma. (Zijn broers zouden gedreigd hebben hem in brand te steken, en omdat zijn moeder hem altijd zei dat ze alles in zijn ogen kon lezen, riep hij niet om hulp, maar keek hij zijn broers aan in de hoop dat ze zijn paniek in zijn ogen konden lezen. Dat deden ze blijkbaar niet, resultaat: voormeld trauma.) Als resultaat daarvan houdt hij nu niet meer van oogcontact, doet hij houterig en ongemakkelijk, schuwt hij lichaamscontact en spreekt hij weinig en in hakkelige zinnen.
Waar kennen we dat nog meer van? Oja! Autisme! Dat is óók Elkies eerste conclusie, maar dat wordt nogal stellig ontkent door de moeder van het personage. Waarom precies? Is autisme een vies woord? Waarom moet dit personage als autistisch geschreven worden zonder dat hij dat mag zíjn? Is het erger om een autistisch personage te schrijven dan één met een trauma verleden? En als je dan liever een trauma kiest als auteur, waarom laat je dat dan terugkomen in je personage met gedragskenmerken die stereotype autistisch zijn? Kunnen we dan niet gewoon gaan kiezen voor positieve, accurate representatie van autisme, in plaats van negatieve vooroordelen over autisme in stand houden door personages te schrijven met autistische eigenschappen in een negatief licht? Hartelijk dank. Het is echt niet moeilijk, namelijk. Er zijn zelfs (niet schrikken) hele leuke romcoms met, jawel, autistische hoofdpersonen... Ieks!
Wat ik vooral niet begrijp, is waarom de verhaallijn van zijn trauma, de zogenaamd niet autistische gedragskenmerken en het pestgedrag van zijn familie, überhaupt nodig was voor het plot van het boek. Dit personage blijkt dus óók gay - was het niet makkelijker geweest om Elkie op te voeren als nep-vriendin omdat hij nog niet uit de kast was gekomen en Elkies hulp gebruikte om zichzelf daarvoor meer tijd te geven? Hoppa, heb ik daar toch zomaar in één zin je ableist plotpunt opgelost en vervangen door een LGBTQIA+ affirming verhaallijn. GRATIS! En met twee minuten denkwerk! Ongelooflijk! Ik ben zelf niet eens auteur. Dus, beste auteurs:
DO FUCKING BETTER. Zeg ik met liefde. En klem.
Einde recensie. Samenvatting? Teleurgesteld.
April 21, 2022
In ’De eerste zin’, maken we kennis met Elkie. Een jonge vrouw die haar leven alles behalve op orde heeft. Ze begint aan van alles maar helaas lukt het haar door verschillende omstandigheden niet om iets af te maken.
En wat ze eigenlijk met haar leven wil? Ze heeft geen enkel idee. Nu ze weer bij haar ouders in huis woont, zijn haar broer en zus haar gedrag zat. Elkie moet nu eindelijk eens stappen gaan maken in haar leven om op eigen benen te gaan staan.
Haar vader stelt voor dat ze naar een vriend van hem in Amerika vertrekt, om daar ter plaatse eens rustig na te gaan denken wat voor haar nu belangrijk is in het leven en hoe zij de toekomst voor zich ziet.
Elkie zou echter Elkie niet zijn als zo’n simpele taak op een ramp uitloopt. Of is het een zegen?
Wat volgt is een hilarisch avontuur met behoorlijk wat spannende momenten. Want hoe maakt Elkie alles wat krom is weer recht?
Niet eerder las ik een boek van Astrid Harrewijn en ik werd direct verrast door haar heerlijke vlotte schrijfstijl. Ondanks dat Elkie min of meer het zwarte schaap van de familie is, vind je nergens saaie momenten in het verhaal en dus in haar leven.
Er gebeurt werkelijk waar van alles in het verhaal en dit zorgt voor een vlot tempo, maar zonder overweldigd te worden.
Elkie hobbelt en struikelt door het leven en het is moeilijk om niet van haar te gaan houden. Astrid heeft haar absoluut op een levendige manier uitgewerkt en ook is er zeker verdieping rondom haar personage aanwezig. Gedachten en gevoelens komen goed over en ook is er een mooie en duidelijke ontwikkeling te zien.
Dit geldt overigens ook zeker voor de andere betrokken personages, waaronder Justin, Betty, Paul, Simon, Flint, Ruby en haar vriendinnen Soda en Milou.
Alle personages hebben eigen karakters en zijn absoluut een meerwaarde voor het complete verhaal.
Ondanks dat dit boek een feel good is, ben ik absoluut onder de indruk van de belangrijke boodschap die Astrid in haar verhaal heeft weten te verwerken.
Van de oudere sporters in het sportcentrum waar Elkie verblijft, krijgt ze via een omweg interessante en belangrijke antwoorden op levensvragen. Antwoorden die er niet alleen voor zorgen dat Elkie anders naar zichzelf gaat kijken en zich ontwikkelt, maar ook antwoorden waar je als lezer over na gaat denken.
Uiteraard heeft ook dit feel good verhaal mannelijk schoon dat een rol speelt, dus ook de romantiek is zeker aanwezig. Al gaat dat ook al niet zo gemakkelijk. Maar dit is wel een extra ingrediënt voor spanning en verrassingen!
Ik zat zo in het verhaal dat het einde voor mij abrupt aanvoelde. Echter hou ik ook wel weer van dit soort eindes, want ik kijk ontzettend uit naar het vervolg.
Conclusie
Is Astrid Harrewijn de eerste auteur met een Kobo Orginals die mijn hart heeft kunnen veroveren?
Absoluut! Astrid heeft mijn kille hart verwarmd met deze heerlijke feel good over het leven van Elkie.
Het is een heerlijk vlot en vrolijk verhaal met een boodschap. Het gaf herkenning, omdat het dicht bij mijn eigen leven in de buurt kwam en staat vol met mooie zinnen en goede adviezen waar zelfs de lezers nog iets aan hebben en van kunnen leren!
Een verhaal dat gaat over vriendschap, maar bovenal over de kansen in het leven.
Ik kijk absoluut uit naar het vervolg en ben heel blij dat dit mijn eerste Kobo Originals is waar ik blij van werd!
En wat ze eigenlijk met haar leven wil? Ze heeft geen enkel idee. Nu ze weer bij haar ouders in huis woont, zijn haar broer en zus haar gedrag zat. Elkie moet nu eindelijk eens stappen gaan maken in haar leven om op eigen benen te gaan staan.
Haar vader stelt voor dat ze naar een vriend van hem in Amerika vertrekt, om daar ter plaatse eens rustig na te gaan denken wat voor haar nu belangrijk is in het leven en hoe zij de toekomst voor zich ziet.
Elkie zou echter Elkie niet zijn als zo’n simpele taak op een ramp uitloopt. Of is het een zegen?
Wat volgt is een hilarisch avontuur met behoorlijk wat spannende momenten. Want hoe maakt Elkie alles wat krom is weer recht?
Niet eerder las ik een boek van Astrid Harrewijn en ik werd direct verrast door haar heerlijke vlotte schrijfstijl. Ondanks dat Elkie min of meer het zwarte schaap van de familie is, vind je nergens saaie momenten in het verhaal en dus in haar leven.
Er gebeurt werkelijk waar van alles in het verhaal en dit zorgt voor een vlot tempo, maar zonder overweldigd te worden.
Elkie hobbelt en struikelt door het leven en het is moeilijk om niet van haar te gaan houden. Astrid heeft haar absoluut op een levendige manier uitgewerkt en ook is er zeker verdieping rondom haar personage aanwezig. Gedachten en gevoelens komen goed over en ook is er een mooie en duidelijke ontwikkeling te zien.
Dit geldt overigens ook zeker voor de andere betrokken personages, waaronder Justin, Betty, Paul, Simon, Flint, Ruby en haar vriendinnen Soda en Milou.
Alle personages hebben eigen karakters en zijn absoluut een meerwaarde voor het complete verhaal.
Ondanks dat dit boek een feel good is, ben ik absoluut onder de indruk van de belangrijke boodschap die Astrid in haar verhaal heeft weten te verwerken.
Van de oudere sporters in het sportcentrum waar Elkie verblijft, krijgt ze via een omweg interessante en belangrijke antwoorden op levensvragen. Antwoorden die er niet alleen voor zorgen dat Elkie anders naar zichzelf gaat kijken en zich ontwikkelt, maar ook antwoorden waar je als lezer over na gaat denken.
Uiteraard heeft ook dit feel good verhaal mannelijk schoon dat een rol speelt, dus ook de romantiek is zeker aanwezig. Al gaat dat ook al niet zo gemakkelijk. Maar dit is wel een extra ingrediënt voor spanning en verrassingen!
Ik zat zo in het verhaal dat het einde voor mij abrupt aanvoelde. Echter hou ik ook wel weer van dit soort eindes, want ik kijk ontzettend uit naar het vervolg.
Conclusie
Is Astrid Harrewijn de eerste auteur met een Kobo Orginals die mijn hart heeft kunnen veroveren?
Absoluut! Astrid heeft mijn kille hart verwarmd met deze heerlijke feel good over het leven van Elkie.
Het is een heerlijk vlot en vrolijk verhaal met een boodschap. Het gaf herkenning, omdat het dicht bij mijn eigen leven in de buurt kwam en staat vol met mooie zinnen en goede adviezen waar zelfs de lezers nog iets aan hebben en van kunnen leren!
Een verhaal dat gaat over vriendschap, maar bovenal over de kansen in het leven.
Ik kijk absoluut uit naar het vervolg en ben heel blij dat dit mijn eerste Kobo Originals is waar ik blij van werd!
May 24, 2022
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niet eerder een boek van Astrid Harrewijn gelezen had. Bryan las eerder ‘De stroopwafelshop‘ en was hier enthousiast over en omdat de korte inhoud van dit boek mij aansprak werd het nu toch eens tijd dat ik ook een boek van haar hand ging lezen. En tjonge… dat had ik veel eerder moeten doen, want wat heeft Harrewijn een heerlijke schrijfstijl.
Elkie is het zwarte schaap van de familie en haar zus heeft haar ooit saai en voorspelbaar genoemd en dit neemt ze voor waarheid aan. Harrewijn krijgt het met een paar woorden voor elkaar om een sfeer te creëren. Tijdens de familiebijeenkomst had ik meteen het ongemakkelijke gevoel te pakken van Elkie toen ze aangesproken werd, dat ze niks van haar leven maakte en haar vader haar ticket betaald heeft.
Elkie wordt in Florida al snel Ilse en Elkie helpt dit misverstand niet uit de wereld. Ze besluit deze kans te grijpen. En wat daarbij opvalt is dat ze als Ilse meer haar mannetje staat als Elkie. Ze is veel doortastender dan dat ze als Elkie was. En ook al weet ze in eerste instantie niet hoe ze haar taak moet volbrengen, uiteindelijk heeft ze een briljant idee. Ze voelt zich als een vis in het water en heeft een goede klik met de bejaarde sporters. Aangezien ze toch ook iets van haar leven wilt maken, besluit ze de bejaarde sporters ook enkele levensvragen te stellen tijdens de interviews die ze afneemt. En hierdoor krijgt ze toch bepaalde inzichten en weet ze uiteindelijk wat ze wilt.
Het verhaal eindigt met een cliffhanger. Ik ben aan de ene kant benieuwd of het volgende deel over Elkie gaat die verder reist naar LA of dat we meer te weten komen over Milou of Soda, die beiden ook genoeg meemaken. Ik ben hoe dan ook nieuwsgierig naar deel 2 van de serie.
De belangrijke personages zijn erg goed uitgewerkt en ik had echt een gevoel alsof ik zelf ook in het sportresort rond liep en zelf meemaakte wat Ilse/Elkie allemaal beleefde. Ik vond het echt jammer toen ik het boek uit had en kan dan ook niet wachten tot het volgende deel verschijnt en Harrewijn vertelde dat het tweede deel nog deze zomer verschijnt. Jippie! En het derde deel kunnen we in de winter verwachten. Ik zit er in ieder geval al klaar voor.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niet eerder een boek van Astrid Harrewijn gelezen had. Bryan las eerder ‘De stroopwafelshop‘ en was hier enthousiast over en omdat de korte inhoud van dit boek mij aansprak werd het nu toch eens tijd dat ik ook een boek van haar hand ging lezen. En tjonge… dat had ik veel eerder moeten doen, want wat heeft Harrewijn een heerlijke schrijfstijl.
Elkie is het zwarte schaap van de familie en haar zus heeft haar ooit saai en voorspelbaar genoemd en dit neemt ze voor waarheid aan. Harrewijn krijgt het met een paar woorden voor elkaar om een sfeer te creëren. Tijdens de familiebijeenkomst had ik meteen het ongemakkelijke gevoel te pakken van Elkie toen ze aangesproken werd, dat ze niks van haar leven maakte en haar vader haar ticket betaald heeft.
Elkie wordt in Florida al snel Ilse en Elkie helpt dit misverstand niet uit de wereld. Ze besluit deze kans te grijpen. En wat daarbij opvalt is dat ze als Ilse meer haar mannetje staat als Elkie. Ze is veel doortastender dan dat ze als Elkie was. En ook al weet ze in eerste instantie niet hoe ze haar taak moet volbrengen, uiteindelijk heeft ze een briljant idee. Ze voelt zich als een vis in het water en heeft een goede klik met de bejaarde sporters. Aangezien ze toch ook iets van haar leven wilt maken, besluit ze de bejaarde sporters ook enkele levensvragen te stellen tijdens de interviews die ze afneemt. En hierdoor krijgt ze toch bepaalde inzichten en weet ze uiteindelijk wat ze wilt.
Het verhaal eindigt met een cliffhanger. Ik ben aan de ene kant benieuwd of het volgende deel over Elkie gaat die verder reist naar LA of dat we meer te weten komen over Milou of Soda, die beiden ook genoeg meemaken. Ik ben hoe dan ook nieuwsgierig naar deel 2 van de serie.
De belangrijke personages zijn erg goed uitgewerkt en ik had echt een gevoel alsof ik zelf ook in het sportresort rond liep en zelf meemaakte wat Ilse/Elkie allemaal beleefde. Ik vond het echt jammer toen ik het boek uit had en kan dan ook niet wachten tot het volgende deel verschijnt en Harrewijn vertelde dat het tweede deel nog deze zomer verschijnt. Jippie! En het derde deel kunnen we in de winter verwachten. Ik zit er in ieder geval al klaar voor.
April 10, 2022
De cover vind ik al superleuk, dan krijg je al zin om het boek te gaan lezen. En daar ben ik zeker niet in teleurgesteld want het is een heerlijk grappig en leuk verhaal. Je leest het verhaal vanuit Elkie en wat een leuk personage is dat. Je leeft helemaal met haar mee en wil haar soms behoeden voor de keuzes die ze maakt maar ze red zichzelf prima. Ze houdt ook erg van boeken en ik vind het altijd leuk om over mensen te lezen die net zo van boeken houden als ik. Tussen het verhaal zit een mailwisseling, met twee vriendinnen, die ze elke maand naar elkaar sturen. Dat is een leuke toevoeging waardoor je ook de vriendinnen beter leert kennen. De schrijfstijl is ook erg prettig en het verhaal leest supermakkelijk. Gelukkig is dit een eerste deel van een serie want ik wil nog veel meer lezen van Elkie en haar vriendinnen.
June 7, 2022
Ik houd van boeken en van lezen…. Misschien toch eens wat vaker “de eerste zin” lezen met meer aandacht.
June 11, 2022
3,5 sterren
September 1, 2022
Origineel plot, een paar zeer goede levenslessen erin met dank aan de sportende bejaarden.
Alleen de naam van de hoofdpersoon… Elkie … raar/stom.
Alleen de naam van de hoofdpersoon… Elkie … raar/stom.
September 21, 2022
Wat ontzettend onrealistisch en zoetsappig, maar toch razend rap gelezen
October 9, 2022
Heerlijke feelgood
June 9, 2024
Zoet, voorspelbaar, ongeloofwaardig, maar heb het toch met plezier gelezen door de vlotte schrijfstijl.
April 15, 2025
heerlijke serie!
May 26, 2025
Leest lekker weg maar verhaal is beetje saai. Abrupt einde ook waar ik de clou volledig miste blijkbaar...
July 6, 2025
In de categorie “heerlijke-weg-lees-boeken”, 10 uit 10!
June 16, 2022
Ik vind de boeken van Astrid Harrewijn altijd heel fijn weg lezen en ook met De eerste zin heeft ze een heerlijk verhaal geschreven!
We maken kennis met Elkie die je meeneemt naar een ouderensportcentrum in Florida. Wat een heerlijke verhaallijn! Door de fijne schrijfstijl van Astrid Harrewijn vlieg je door de pagina's heen en verdwijn je al snel in het verhaal. Ze schrijft heel levendig en vlot, ik hou ervan. Ook vind ik de korte hoofdstukken heel prettig weglezen. Ik heb het boek in een middagje uitgelezen, ik vond het heel moeilijk om het weg te leggen. Astrid Harrewijn weet het sportcentrum van Oom Tom echt tot leven te wekken die vol zit met leuke personages. Er komen een hoop herkenbare momenten voorbij waar iedereen zich denk ik wel in kan vinden. Wat ik ook mooi vind is dat er veel levenslessen in verwerkt zitten.
Elkie is een apart personage, ze pakt dingen net wat anders aan. Toch heeft ze veel verschillende karaktertrekken waar veel mensen zich in kunnen vinden. Ze is ontzettend lief, chaotisch en durft uitdagingen aan te gaan. Ze is zo puur wat haar realistisch maakt. Ik vind haar heel goed uitgewerkt en vond het heel fijn om vanuit haar te lezen. Ik heb om haar kunnen lachen maar ook erg met haar meegevoeld. De groei die zij door het boek heen maakt vond ik heel mooi en ik heb haar echt in mijn hart gesloten. Ik denk dat iedereen wel een Elkie in het leven nodig heeft!
Wat een heerlijk boek is De eerste zin! Ik heb meer Elkie nodig en kan niet wachten op het tweede deel.
We maken kennis met Elkie die je meeneemt naar een ouderensportcentrum in Florida. Wat een heerlijke verhaallijn! Door de fijne schrijfstijl van Astrid Harrewijn vlieg je door de pagina's heen en verdwijn je al snel in het verhaal. Ze schrijft heel levendig en vlot, ik hou ervan. Ook vind ik de korte hoofdstukken heel prettig weglezen. Ik heb het boek in een middagje uitgelezen, ik vond het heel moeilijk om het weg te leggen. Astrid Harrewijn weet het sportcentrum van Oom Tom echt tot leven te wekken die vol zit met leuke personages. Er komen een hoop herkenbare momenten voorbij waar iedereen zich denk ik wel in kan vinden. Wat ik ook mooi vind is dat er veel levenslessen in verwerkt zitten.
Elkie is een apart personage, ze pakt dingen net wat anders aan. Toch heeft ze veel verschillende karaktertrekken waar veel mensen zich in kunnen vinden. Ze is ontzettend lief, chaotisch en durft uitdagingen aan te gaan. Ze is zo puur wat haar realistisch maakt. Ik vind haar heel goed uitgewerkt en vond het heel fijn om vanuit haar te lezen. Ik heb om haar kunnen lachen maar ook erg met haar meegevoeld. De groei die zij door het boek heen maakt vond ik heel mooi en ik heb haar echt in mijn hart gesloten. Ik denk dat iedereen wel een Elkie in het leven nodig heeft!
Wat een heerlijk boek is De eerste zin! Ik heb meer Elkie nodig en kan niet wachten op het tweede deel.
Displaying 1 - 22 of 22 reviews