What do you think?
Rate this book
Spookademia #1
Szkoła duchów
Tak niezwykłej szkoły nie było od czasów Hogwartu. Aby dostać się do Spookademii, trzeba odwiedzić galerię duchów, przepłynąć tajemnicze Jezioro Bezimienne, a przede wszystkim: nie można być żywym.
Życie Filipy Bloom kończy się pewnego deszczowego popołudnia trzy dni po jej dwunastych urodzinach. I jest to zupełnie nowy początek... Filipa staje się duchem, poznaje niezwykłych przedstawicieli zaświata i trafia do Spookademii - szkoły duchów, w której będzie uczyć się unoszenia w powietrzu, historii ażywej i używania nowej, duchowej mocy.
Ale Spookademia ma też swoje mroczne tajemnice, a w najciemniejszych zakamarkach szkoły czyha śmiertelne niebezpieczeństwo. I to właśnie Filipa będzie musiała stawić mu czoła.
Adam Faber, autor serii Kroniki Jaaru i Sagi Rodziny Bies, jak nikt inny potrafi łączyć grozę z poczuciem humoru, dzięki czemu lektura tej książki to przygoda naprawdę nie z tego świata!
Życie Filipy Bloom kończy się pewnego deszczowego popołudnia trzy dni po jej dwunastych urodzinach. I jest to zupełnie nowy początek... Filipa staje się duchem, poznaje niezwykłych przedstawicieli zaświata i trafia do Spookademii - szkoły duchów, w której będzie uczyć się unoszenia w powietrzu, historii ażywej i używania nowej, duchowej mocy.
Ale Spookademia ma też swoje mroczne tajemnice, a w najciemniejszych zakamarkach szkoły czyha śmiertelne niebezpieczeństwo. I to właśnie Filipa będzie musiała stawić mu czoła.
Adam Faber, autor serii Kroniki Jaaru i Sagi Rodziny Bies, jak nikt inny potrafi łączyć grozę z poczuciem humoru, dzięki czemu lektura tej książki to przygoda naprawdę nie z tego świata!
294 pages, Paperback
First published April 13, 2022
9 people are currently reading
271 people want to read
About the author
Adam Faber
15 books95 followersAdam Faber dzieli niewielki pokój z czarno-białym kotem i mnóstwem zmyślonych i niezmyślonych przyjaciół. Jeśli któryś z nich upiera się, by zadręczać go swoją historią, zrzuca z biurka zalegające papiery i zaczyna pisać - koniecznie czarnym długopisem. W Jaar wierzy naprawdę.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 96 reviews
April 16, 2022
Kto jest najcudowniejszą i najkochańszą postacią. Było go zdecydowanie za mało
May 3, 2022
3.5/5⭐️
Słodka historia, która spodoba się każdemu w każdym wieku, chwilami można poczuć szczyptę grozy. Kreatywna przygoda głównej bohaterki i jej nowo zdobytych przyjaciół w szkole. Kilka momentów mnie mocno zaskoczyło dzięki czemu dobrze się bawiłam.
Słodka historia, która spodoba się każdemu w każdym wieku, chwilami można poczuć szczyptę grozy. Kreatywna przygoda głównej bohaterki i jej nowo zdobytych przyjaciół w szkole. Kilka momentów mnie mocno zaskoczyło dzięki czemu dobrze się bawiłam.
Read
May 16, 2022Bardzo dużo tu zachwytów, które czytam, by być może zmienić swoje zdanie… jednak jest to pierwszy Zygzaczek, który mnie tak rozczarował💔 twórczość Fabera, to nie jest coś dla mnie. Mam wrażenie, że kalka HP przebija się tutaj zbyt mocno. Szkoda, jest mi naprawdę smutno😢
May 21, 2022
Hmm, zawsze do książek zygzaków podchodzę bardzo pozytywnie, tak też było z tą pozycją. Tym bardziej, że uwielbiam duchy w książkach.
Ogromny plus, czyli świat naprawdę dobrze wykreowany, cudny klimat, który było czuć.
Super rozrywka i przyjemny styl pisania, dzięki temu szybciutko się czyta.
Nie da się zapomnieć o super zwrotach akcji pod koniec!
Bohaterowie także fajnie stworzeni, podsumowując - dobra lektura.
Tylko miałam jeden problem, który spotkał mnie też przy innej książce tego autora, a mianowicie duże podobieństwo do Harry’ego Pottera :/
I wiecie małe inspiracje są dla mnie jak najbardziej okej, ale miałam wrażenie, że tutaj tej inspiracji było troszkę za dużo.
Ostatecznie 3.5-3.75/5.
Jeśli lubicie szkoły magii, duchy, super rozrywkę, lekkie pozycje idealne na zastój i literaturę dziecięcą, to jest dla was!!
Ogromny plus, czyli świat naprawdę dobrze wykreowany, cudny klimat, który było czuć.
Super rozrywka i przyjemny styl pisania, dzięki temu szybciutko się czyta.
Nie da się zapomnieć o super zwrotach akcji pod koniec!
Bohaterowie także fajnie stworzeni, podsumowując - dobra lektura.
Tylko miałam jeden problem, który spotkał mnie też przy innej książce tego autora, a mianowicie duże podobieństwo do Harry’ego Pottera :/
I wiecie małe inspiracje są dla mnie jak najbardziej okej, ale miałam wrażenie, że tutaj tej inspiracji było troszkę za dużo.
Ostatecznie 3.5-3.75/5.
Jeśli lubicie szkoły magii, duchy, super rozrywkę, lekkie pozycje idealne na zastój i literaturę dziecięcą, to jest dla was!!
May 16, 2022
Było w porządku ale bez szału, taka po prostu okej.
June 5, 2022
✨3,5✨
Bardzo fajna młodzieżówka. Nie jest infantylna, co jest dużym plusem i szybko się ją czyta. Myślę, że jeśli ktoś lubi klimaty duchów i literaturę młodo młodzieżową to warto sięgnąć po tę pozycję. 👻👻
Bardzo fajna młodzieżówka. Nie jest infantylna, co jest dużym plusem i szybko się ją czyta. Myślę, że jeśli ktoś lubi klimaty duchów i literaturę młodo młodzieżową to warto sięgnąć po tę pozycję. 👻👻
May 10, 2022
3,5/5
Bardzo przyjemna, pełna przygód i świetnej akcji książka młodzieżowa przy której świetnie się bawiłam. Pomysł na fabułę naprawdę bardzo oryginalny tak samo jak stworzenie świata! To było tak bardzo magiczne i zwariowane. Dodatkowo polubiłam główną bohaterkę i styl pisania autora, lekki i zrozumiały.
Gorąco polecam na umilenie sobie wieczoru lub poczytanie książki z młodszym rodzeństwem.
Bardzo przyjemna, pełna przygód i świetnej akcji książka młodzieżowa przy której świetnie się bawiłam. Pomysł na fabułę naprawdę bardzo oryginalny tak samo jak stworzenie świata! To było tak bardzo magiczne i zwariowane. Dodatkowo polubiłam główną bohaterkę i styl pisania autora, lekki i zrozumiały.
Gorąco polecam na umilenie sobie wieczoru lub poczytanie książki z młodszym rodzeństwem.
May 6, 2022
‘’Spookademia. Szkoła duchów,, autorstwa Adama Fabera jest książką, dla młodszego odbiorcy, lecz ten fakt nie oznacza, że jest to lekka i łatwa w odbiorze pozycja.|
Temat tej książki jest trudny i mało poruszany przez rodziców młodszych osób. Jest to śmierć. Emocje, które wiążą się z nią oraz pomoc osobą, które znalazły się w ciężkiej sytuacji po stracie kogoś bliskiego. W przypadku tej historii osobą, która umiera jest główna bohaterka. W książce jest pokazane jej życie po śmierci, gdy trafia do tytułowej Spookademi, czyli szkoły, która edukuje nowo zmarłych.
Główna bohaterka jest świetną dziewczynką. Wychowywała się w rodzinie pełnej ciepła, więc nikogo nie zdziwi, że jej rodzice nie potrafią poradzić sobie z jej stratą. Mnie wielokrotnie podczas poruszania wątku śmierci dziewczynki chciało się płakać.
Teraz troszkę o samej książce. Pomysł jest bardzo ciekawy i interesujący. Za-świat jest fenomenalnie wykreowany, podobnie jak bohaterowie, którzy nie są płytcy i nudni. Akcja książki jest podobna jak w serii książek o Harrym Potterze. Tu warto zaznaczyć, że wielu osobą (w tym mi) ,,Spookademia’’ daje klimat historii o młodym czarodzieju. Klimat książki jest mroczny i tajemniczy, ale przy tym bardzo zachęcający by czytać, poznać lepiej przygody bohaterów.
Jak wiecie Adam Faber jest jednym z moich ulubionych autorów. ,,Spookademia’’ moim zdaniem fantastycznie pokazuje to, że Pan Faber nie spada z jakością książek, ma to ,,coś’’ czego ja szukam w literaturze (nie tylko dla młodszych).
Świetna książka dla młodszych, która ma wartości, które na pewno przydadzą się nie tylko dzieciom, ale też i wielu starszym osobom (na przykład to, że zawsze warto o wszystkim rozmawiać i poprosić o pomoc w trudnej sprawie). Jeśli kochacie Harrego Pottera to koniecznie musicie sięgnąć po tę książkę!!! W tym przypadku to Wasz must read ;)
Temat tej książki jest trudny i mało poruszany przez rodziców młodszych osób. Jest to śmierć. Emocje, które wiążą się z nią oraz pomoc osobą, które znalazły się w ciężkiej sytuacji po stracie kogoś bliskiego. W przypadku tej historii osobą, która umiera jest główna bohaterka. W książce jest pokazane jej życie po śmierci, gdy trafia do tytułowej Spookademi, czyli szkoły, która edukuje nowo zmarłych.
Główna bohaterka jest świetną dziewczynką. Wychowywała się w rodzinie pełnej ciepła, więc nikogo nie zdziwi, że jej rodzice nie potrafią poradzić sobie z jej stratą. Mnie wielokrotnie podczas poruszania wątku śmierci dziewczynki chciało się płakać.
Teraz troszkę o samej książce. Pomysł jest bardzo ciekawy i interesujący. Za-świat jest fenomenalnie wykreowany, podobnie jak bohaterowie, którzy nie są płytcy i nudni. Akcja książki jest podobna jak w serii książek o Harrym Potterze. Tu warto zaznaczyć, że wielu osobą (w tym mi) ,,Spookademia’’ daje klimat historii o młodym czarodzieju. Klimat książki jest mroczny i tajemniczy, ale przy tym bardzo zachęcający by czytać, poznać lepiej przygody bohaterów.
Jak wiecie Adam Faber jest jednym z moich ulubionych autorów. ,,Spookademia’’ moim zdaniem fantastycznie pokazuje to, że Pan Faber nie spada z jakością książek, ma to ,,coś’’ czego ja szukam w literaturze (nie tylko dla młodszych).
Świetna książka dla młodszych, która ma wartości, które na pewno przydadzą się nie tylko dzieciom, ale też i wielu starszym osobom (na przykład to, że zawsze warto o wszystkim rozmawiać i poprosić o pomoc w trudnej sprawie). Jeśli kochacie Harrego Pottera to koniecznie musicie sięgnąć po tę książkę!!! W tym przypadku to Wasz must read ;)
May 7, 2022
Książka Spookademia, bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła.
To książka z szczyptą grozy, idealna, jeżeli potrzebujesz czegoś luźniejszego do przeczytania.
Poznajemy historię 12-letniej Fillipy, która dopiero poznaje „życia” w zaświatach.
Spotyka inne duchy i uczy się korzystać ze swoich magicznych zdolności.
Fillipia i jej przyjaciele zostali naprawdę fajnie przedstawieni.
Bardzo przyjemnie mi się o nich czytało.
Książka jest momentami naprawdę zaskakująca, co sprawia, że jeszcze przyjemniej się ją czyta.
Książka jest nieco przewidywalna pod koniec , jednakże nadal dobrze się przy niej bawiłam.
Serdecznie polecam wam przeczytać Spookademie, pełną magicznych stworzeń i zagadek...
To książka z szczyptą grozy, idealna, jeżeli potrzebujesz czegoś luźniejszego do przeczytania.
Poznajemy historię 12-letniej Fillipy, która dopiero poznaje „życia” w zaświatach.
Spotyka inne duchy i uczy się korzystać ze swoich magicznych zdolności.
Fillipia i jej przyjaciele zostali naprawdę fajnie przedstawieni.
Bardzo przyjemnie mi się o nich czytało.
Książka jest momentami naprawdę zaskakująca, co sprawia, że jeszcze przyjemniej się ją czyta.
Książka jest nieco przewidywalna pod koniec , jednakże nadal dobrze się przy niej bawiłam.
Serdecznie polecam wam przeczytać Spookademie, pełną magicznych stworzeń i zagadek...
May 4, 2022
Kocham mocno. Poproszę o kolejną dawkę duchów i spookademi. 🥰
Edit: Kolejna moja kwietniowa książkowa miłość - „Spookademia. Szkoła duchów”!
Co powiecie na taki Hogwart, ale w wersji dla duchów? Jeżeli jesteście zainteresowani to zapraszam do Spookademii. 👻
Bardzo lubię pióro Adama Fabera i zawsze świetnie się bawię przy jego książkach. Tak było i tym razem.
Wraz z Filipiną Bloom, której życie kończy się trzy dni po skończeniu dwunastych urodzin, wkraczamy do zupełnie nowego świata pełnego duchów i różnych innych ciekawych ale i niekiedy niebezpiecznych stworzeń. Towarzyszy nam w tym wszystkim jeszcze Kto, a kto to jest Kto i czym w ogóle jest musicie dowiedzieć się sami. Ale gwarantuję Wam, że pokochacie go już przy pierwszym spotkaniu. Ma bardzo pocieszną i sympatyczną osobowość!
Filipina powoli przyzwyczaja się do nowej sytuacji oraz oswaja się z życiem po życiu. Nawiązuje nowe znajomości, trafia do szkoły dla duchów gdzie uczy się historii oraz różnych przydatnych sztuczek. Niestety w Spookademi nie jest bezpiecznie, w krainie duchów niektórzy zaczęli znikać bez śladu, a dziewczynka rusza stawić czoło niebezpieczeństwu.
„Szkoła duchów” ma taki odczuwalny vibe Hogwartu i Harrego Pottera. Dla jednych to może być minusem, dla mnie było dużym plusem. Naprawdę genialnie się bawiłam i książka mocno trafiła do mojego serducha.
Czuje niedosyt. Ale taki dobry niedosyt. Po prostu chciałabym więcej. Dużo więcej. Za każdym razem jak zerkam w stronę tej książki nie mogę przestać się uśmiechać.
Świetne wprowadzenie do świata, które nie pochłania całej naszej uwagi. Poznajemy nowe otoczenie, a jednocześnie bez problemu można skupić się na fabule.
Kupujcie, tulcie i czytajcie. A ja poproszę o więcej bo mam niedobór duchowego eteru.
Bardzo polecam!
Edit: Kolejna moja kwietniowa książkowa miłość - „Spookademia. Szkoła duchów”!
Co powiecie na taki Hogwart, ale w wersji dla duchów? Jeżeli jesteście zainteresowani to zapraszam do Spookademii. 👻
Bardzo lubię pióro Adama Fabera i zawsze świetnie się bawię przy jego książkach. Tak było i tym razem.
Wraz z Filipiną Bloom, której życie kończy się trzy dni po skończeniu dwunastych urodzin, wkraczamy do zupełnie nowego świata pełnego duchów i różnych innych ciekawych ale i niekiedy niebezpiecznych stworzeń. Towarzyszy nam w tym wszystkim jeszcze Kto, a kto to jest Kto i czym w ogóle jest musicie dowiedzieć się sami. Ale gwarantuję Wam, że pokochacie go już przy pierwszym spotkaniu. Ma bardzo pocieszną i sympatyczną osobowość!
Filipina powoli przyzwyczaja się do nowej sytuacji oraz oswaja się z życiem po życiu. Nawiązuje nowe znajomości, trafia do szkoły dla duchów gdzie uczy się historii oraz różnych przydatnych sztuczek. Niestety w Spookademi nie jest bezpiecznie, w krainie duchów niektórzy zaczęli znikać bez śladu, a dziewczynka rusza stawić czoło niebezpieczeństwu.
„Szkoła duchów” ma taki odczuwalny vibe Hogwartu i Harrego Pottera. Dla jednych to może być minusem, dla mnie było dużym plusem. Naprawdę genialnie się bawiłam i książka mocno trafiła do mojego serducha.
Czuje niedosyt. Ale taki dobry niedosyt. Po prostu chciałabym więcej. Dużo więcej. Za każdym razem jak zerkam w stronę tej książki nie mogę przestać się uśmiechać.
Świetne wprowadzenie do świata, które nie pochłania całej naszej uwagi. Poznajemy nowe otoczenie, a jednocześnie bez problemu można skupić się na fabule.
Kupujcie, tulcie i czytajcie. A ja poproszę o więcej bo mam niedobór duchowego eteru.
Bardzo polecam!
May 17, 2022
"Niech wszyscy wiedzą, że życie i śmierć są jak siostry, wiecznie się wspierające i nierozłączne".
"Szkoła duchów" Adama Fabera to pierwszy tom otwierający cykl Spookademia - serii młodzieżowej, która może mieć jednak takie oznaczenie, jak czasem znajdujemy na grach planszowych czy puzzlach: od 9 do 99+ lat. Młodszy czytelnik zostanie wciągnięty w pełną przygód opowieść o dziewczynce, która po niespodziewanej śmierci trafia do szkoły duchów, miejsca porównywalnego do Hogwartu - a więc całkowicie różnego od nudnej "budy", w której trzeba zakuwać matematykę czy interpretować wiersze. Z kolei dorosły czytelnik będzie mógł rozkoszować się czarnym humorem i słowotwórczym talentem autora. Nie sądziłam, że jeszcze kiedykolwiek uda mi się przeżyć to samo, co dwadzieścia lat temu, kiedy po raz pierwszy czytałam Harry'ego Pottera: czystą magiczną przyjemność i niemożność oderwania się od czytania. Spookademia Adama Fabera zawiera w sobie ten sam rodzaj magii - przygody z odrobiną niebezpieczeństwa, znaczenia przyjaźni i przedstawienia nauki jako czegoś ekscytującego. Bo kto nie chciałby się nauczyć, jak się nawiedza (domy) i przewiedza (przez ściany)? "Szkoła duchów" gwarantuje świetną zabawę niezależnie od wieku- a dla starszego czytelnika jak ja, uwielbiającego stare filmy Tima Burtona i grozę w stylu "Szkoły przy cmentarzu" czy "Gęsiej skórki", dodatkowo pewną nostalgiczną podróż do przeszłości, w której literatura młodzieżowa oznaczała przede wszystkim przygodę i ucztę wyobraźni, a nie serce rozpadające się na milion kawałeczków w miłosnym trójkącie.
“- (…) I nie można tego odkręcić?
-Hm...no nie - odparł zabieracz. - Takie rzeczy są zwykle nieodwracalne, w sensie śmierć i tak dalej. Jak raz się przekręcisz, to już tego nie odkręcisz.”
Punkt wyjściowy historii może wydawać się makabryczny - w końcu do szkoły duchów nie można udać się za życia. Groza zrównoważona zostaje jednak dozą czarnego humoru reprezentowanego przez zabieracza - istotę z pozoru przerażającą, jak z dziecięcego koszmaru (maska i płachta czarnego materiału), która okazuje się jednak pociesznym przewodnikiem (lekcja pierwsza: nie oceniaj po pozorach). Filipa Bloom, rezolutna dziewczynka i miłośniczka książek popełniła ten jeden tragiczny w skutkach błąd, wbiegając na ulicę (lekcja druga: ostrożność przede wszystkim!) przez co musi odejść ze świata przedzmarłych i udać się do Zaświata. Sam temat śmierć został w powieści świetnie poruszony: nie ma wywołać strachu a zaciekawienie; jednocześnie nie zachęcając do przedwczesnego odchodzenia z tego świata. Spookademia pełna jest ciekawych zajęć i szans na zawarcie nowych przyjaźni; jednak skrywa także tajemnice i niebezpieczeństwo. Całość jest nie tylko rozrywkowa, ale i wartościowa, co bardzo cenię w literaturze kierowanej do młodszych czytelników. Nawet jeśli “lekcje” są dla nas dorosłych oczywiste, dla młodszych mogą być drogowskazem. Na tej płaszczyźnie bardzo spodobało mi się przedstawienie pasji Filipy – czytania! Nie dość, że “Szkoła duchów” jak książka zachęca do czytania (bo czyta się ją przyjemnie), to jeszcze przedstawia bohaterkę, z którą młodzi pasjonaci książek mogą się utożsamić.
“- (…) jaki jest twój ulubiony film, przysłowie, smak lodów? To naprawdę ważne, ważniejsze od tego, ile masz lat i tak dalej. Na przykład moje ulubione filmy to Przeminęło z wiatrem i Śmierć na Nilu. Są życiowe, bo mówią o umieraniu.
- I oba są na podstawie książek.”
"Szkołę duchów" można nazwać pełnym pakietem: świetnie wykreowane postacie, świat i fabuła. W towarzystwie Filipy Bloom i jej zabieracza nie można się nudzić, a nauczyciele są intrygujący: każdy z nich zdaje się skrywać jakąś tajemnicę. Nawet szkolna "antagonistka", Mallary McDeath jest świetną postacią: mądralą, której wydaje się, że wie wszystko o świecie duchów, nie wiedząc w zasadzie nic. Obok grona barwnych postaci na uwagę zasługuje wykreowany przez autora Zaświat - świat duchów i innych istot: strachorząt, grobieżców i w końcu Wielkiego Nic (o którym głośno nie mówimy, bo słowa mają moc przyciągania). Zaświat jest w pewnym sensie odbiciem Przedświata, ale odbiciem w lustrze, które mógłby stworzyć Tim Burton: gdzie wszystko jest dziwaczne i podszyte czarnym humorem. Już poznawanie tego świata, obowiązujących w nim reguł oraz uczestniczenie w lekcjach było samo w sobie przygodą. Ostatnim elementem jest fabuła, w której nie brak tajemnicy - czemu Filipa jest niezwykła? Kto zagraża duchom? Na każdym poziomie można się w tę historię wciągnąć, i to już od pierwszych stron! A wszystko to jest podane w lekki sposób, dzięki czemu przez powieść błyskawicznie się płynie.
"Szkoła duchów" to naprawdę przyjemna powieść. Jest napisana w prosty, ale nie infantylny sposób - a gra słowna i czarny humor są na najwyższym poziomie. To rodzaj powieści, który potrafi przypaść do gustu niezależnie od wieku - świetnie bawiłam się dziś mając trzydzieści (plus) lat i jestem pewna, że dwunastoletnia ja też by przepadła przy lekturze "Szkoły duchów". Na sam koniec dodam jeszcze, że samo wydanie zasługuje na uwagę: czarno-niebieskie ilustracje na całą stronę i duchowniczek, czyli słowniczek pojęć idealnie uzupełniają historię. Była to moja pierwsza, jakże udana, przygoda z twórczością Adam Fabera - i na pewno nie ostatnia!
"Szkoła duchów" Adama Fabera to pierwszy tom otwierający cykl Spookademia - serii młodzieżowej, która może mieć jednak takie oznaczenie, jak czasem znajdujemy na grach planszowych czy puzzlach: od 9 do 99+ lat. Młodszy czytelnik zostanie wciągnięty w pełną przygód opowieść o dziewczynce, która po niespodziewanej śmierci trafia do szkoły duchów, miejsca porównywalnego do Hogwartu - a więc całkowicie różnego od nudnej "budy", w której trzeba zakuwać matematykę czy interpretować wiersze. Z kolei dorosły czytelnik będzie mógł rozkoszować się czarnym humorem i słowotwórczym talentem autora. Nie sądziłam, że jeszcze kiedykolwiek uda mi się przeżyć to samo, co dwadzieścia lat temu, kiedy po raz pierwszy czytałam Harry'ego Pottera: czystą magiczną przyjemność i niemożność oderwania się od czytania. Spookademia Adama Fabera zawiera w sobie ten sam rodzaj magii - przygody z odrobiną niebezpieczeństwa, znaczenia przyjaźni i przedstawienia nauki jako czegoś ekscytującego. Bo kto nie chciałby się nauczyć, jak się nawiedza (domy) i przewiedza (przez ściany)? "Szkoła duchów" gwarantuje świetną zabawę niezależnie od wieku- a dla starszego czytelnika jak ja, uwielbiającego stare filmy Tima Burtona i grozę w stylu "Szkoły przy cmentarzu" czy "Gęsiej skórki", dodatkowo pewną nostalgiczną podróż do przeszłości, w której literatura młodzieżowa oznaczała przede wszystkim przygodę i ucztę wyobraźni, a nie serce rozpadające się na milion kawałeczków w miłosnym trójkącie.
“- (…) I nie można tego odkręcić?
-Hm...no nie - odparł zabieracz. - Takie rzeczy są zwykle nieodwracalne, w sensie śmierć i tak dalej. Jak raz się przekręcisz, to już tego nie odkręcisz.”
Punkt wyjściowy historii może wydawać się makabryczny - w końcu do szkoły duchów nie można udać się za życia. Groza zrównoważona zostaje jednak dozą czarnego humoru reprezentowanego przez zabieracza - istotę z pozoru przerażającą, jak z dziecięcego koszmaru (maska i płachta czarnego materiału), która okazuje się jednak pociesznym przewodnikiem (lekcja pierwsza: nie oceniaj po pozorach). Filipa Bloom, rezolutna dziewczynka i miłośniczka książek popełniła ten jeden tragiczny w skutkach błąd, wbiegając na ulicę (lekcja druga: ostrożność przede wszystkim!) przez co musi odejść ze świata przedzmarłych i udać się do Zaświata. Sam temat śmierć został w powieści świetnie poruszony: nie ma wywołać strachu a zaciekawienie; jednocześnie nie zachęcając do przedwczesnego odchodzenia z tego świata. Spookademia pełna jest ciekawych zajęć i szans na zawarcie nowych przyjaźni; jednak skrywa także tajemnice i niebezpieczeństwo. Całość jest nie tylko rozrywkowa, ale i wartościowa, co bardzo cenię w literaturze kierowanej do młodszych czytelników. Nawet jeśli “lekcje” są dla nas dorosłych oczywiste, dla młodszych mogą być drogowskazem. Na tej płaszczyźnie bardzo spodobało mi się przedstawienie pasji Filipy – czytania! Nie dość, że “Szkoła duchów” jak książka zachęca do czytania (bo czyta się ją przyjemnie), to jeszcze przedstawia bohaterkę, z którą młodzi pasjonaci książek mogą się utożsamić.
“- (…) jaki jest twój ulubiony film, przysłowie, smak lodów? To naprawdę ważne, ważniejsze od tego, ile masz lat i tak dalej. Na przykład moje ulubione filmy to Przeminęło z wiatrem i Śmierć na Nilu. Są życiowe, bo mówią o umieraniu.
- I oba są na podstawie książek.”
"Szkołę duchów" można nazwać pełnym pakietem: świetnie wykreowane postacie, świat i fabuła. W towarzystwie Filipy Bloom i jej zabieracza nie można się nudzić, a nauczyciele są intrygujący: każdy z nich zdaje się skrywać jakąś tajemnicę. Nawet szkolna "antagonistka", Mallary McDeath jest świetną postacią: mądralą, której wydaje się, że wie wszystko o świecie duchów, nie wiedząc w zasadzie nic. Obok grona barwnych postaci na uwagę zasługuje wykreowany przez autora Zaświat - świat duchów i innych istot: strachorząt, grobieżców i w końcu Wielkiego Nic (o którym głośno nie mówimy, bo słowa mają moc przyciągania). Zaświat jest w pewnym sensie odbiciem Przedświata, ale odbiciem w lustrze, które mógłby stworzyć Tim Burton: gdzie wszystko jest dziwaczne i podszyte czarnym humorem. Już poznawanie tego świata, obowiązujących w nim reguł oraz uczestniczenie w lekcjach było samo w sobie przygodą. Ostatnim elementem jest fabuła, w której nie brak tajemnicy - czemu Filipa jest niezwykła? Kto zagraża duchom? Na każdym poziomie można się w tę historię wciągnąć, i to już od pierwszych stron! A wszystko to jest podane w lekki sposób, dzięki czemu przez powieść błyskawicznie się płynie.
"Szkoła duchów" to naprawdę przyjemna powieść. Jest napisana w prosty, ale nie infantylny sposób - a gra słowna i czarny humor są na najwyższym poziomie. To rodzaj powieści, który potrafi przypaść do gustu niezależnie od wieku - świetnie bawiłam się dziś mając trzydzieści (plus) lat i jestem pewna, że dwunastoletnia ja też by przepadła przy lekturze "Szkoły duchów". Na sam koniec dodam jeszcze, że samo wydanie zasługuje na uwagę: czarno-niebieskie ilustracje na całą stronę i duchowniczek, czyli słowniczek pojęć idealnie uzupełniają historię. Była to moja pierwsza, jakże udana, przygoda z twórczością Adam Fabera - i na pewno nie ostatnia!
June 20, 2022
3.8
Bardzo przyjemna i zabawna historia. Jest jednak moim zdaniem trochę za krótka, nawet jeżeli jest kierowana do dzieciaków. Gdyby wątek samej akademii został poszerzony, myślę, że wypadłaby dużo lepiej.
Bardzo przyjemna i zabawna historia. Jest jednak moim zdaniem trochę za krótka, nawet jeżeli jest kierowana do dzieciaków. Gdyby wątek samej akademii został poszerzony, myślę, że wypadłaby dużo lepiej.
April 19, 2022
3.9 książka bardzo fajna ale czuć mocne inspo hp :/
June 1, 2022
2,75/5⭐
May 11, 2022
"Spookademia. Szkoła duchów" to najnowsza książka Adama Fabera, którą miałam okazję przeczytać. Pochwyciła moje spojrzenie swoją okładką, utrzymaną w tajemniczym i niepokojącym stylu, który bardzo mi się spodobał. Czy pod nią kryła się zachęcająca treść?
Filipa Bloom wiedzie spokojne życie do czasu, gdy kilka dni po swoich dwunastych urodzinach ulega nieszczęśliwemu wypadkowi. W jego wyniku umiera, a jej bezcielesna forma trafia do Spookademii- szkoły, w której młode duchy mogą uczyć się, jak korzystać z nie-życia i utrzymywać światy w równowadze. Szybko jednak okazuje się, że za beztroską fasadą, nauczyciele skrywają pewne sekrety. Kiedy kolejny duch znika w tajemniczych okolicznościach, atmosfera zagęszcza się, a Filipa zostanie wplątana w niebezpieczeństwo.
Pomysł na fabułę przyciągnął mnie do książki, bo uwielbiam motyw duchów, szczególnie kiedy ubrany jest w tak zgrabną treść. Byłam ciekawa, czym tak naprawdę okaże się Spookademia i jakie tajemnice skrywa za swoimi murami. Uważam że autor w ciekawy sposób skonstruował cały świat przedstawiony, a jego barwne opisy sprawiały, że naprawdę z ogromną przyjemnością przewracałam kolejne kartki (szczególnie, że styl Adama okazał się bardzo płynny).
W książce znajdziemy wiele nawiązań do Harry'ego Pottera. Już sama szkoła z tajemniczymi nauczycielami i niebezpieczeństwem w powietrzu przywodziła mi na myśl Hogwart, a to był tylko początek. Raczej nie przeszkadzało mi to podczas czytania, a wręcz pozwoliło wrócić myślami do czasów, kiedy czytałam książki Rowling z przyjemnością. Wiem jednak, że niektórym takie inspiracje mogą doskwierać, więc daję o nich znać.
Wciągającą treść urozmaicają też piękne i klimatyczne ilustracje, które pozwoliły mi jeszcze mocniej wniknąć do świata przedstawionego i zdecydowanie uważam je za jeden z najmocniejszych atutów książki. Warto mieć ją na półce chociażby po to, by wracać do nich wzrokiem.
"Spookademię. Szkołę duchów" uważam za naprawdę angażującą historię z tajemnicą w tle. Czytałam ją z dużą przyjemnością, kibicowałam bohaterce, która zdobyła moją sympatię (chociaż mam wrażenie, że za mało myślała o swoich rodzicach i o wpływie jej śmierci na nich) i wstrzymywałam oddech, kiedy groziło jej niebezpieczeństwo. Obecny z tyłu "Duchowniczek" pozwolił uporządkować sobie niezbędne informacje, uważam go za dobry dodatek. Książkę polecam wszystkim spragnionym lekkiej fantastyki z motywem szkoły, a także tym, którzy będą chcieli przypomnieć sobie czasy dzieciństwa i czarodziejów. Myślę, że się nie zawiedziecie.
Za piękny egzemplarz dziękuję wydawnictwu Zygzaki.
Filipa Bloom wiedzie spokojne życie do czasu, gdy kilka dni po swoich dwunastych urodzinach ulega nieszczęśliwemu wypadkowi. W jego wyniku umiera, a jej bezcielesna forma trafia do Spookademii- szkoły, w której młode duchy mogą uczyć się, jak korzystać z nie-życia i utrzymywać światy w równowadze. Szybko jednak okazuje się, że za beztroską fasadą, nauczyciele skrywają pewne sekrety. Kiedy kolejny duch znika w tajemniczych okolicznościach, atmosfera zagęszcza się, a Filipa zostanie wplątana w niebezpieczeństwo.
Pomysł na fabułę przyciągnął mnie do książki, bo uwielbiam motyw duchów, szczególnie kiedy ubrany jest w tak zgrabną treść. Byłam ciekawa, czym tak naprawdę okaże się Spookademia i jakie tajemnice skrywa za swoimi murami. Uważam że autor w ciekawy sposób skonstruował cały świat przedstawiony, a jego barwne opisy sprawiały, że naprawdę z ogromną przyjemnością przewracałam kolejne kartki (szczególnie, że styl Adama okazał się bardzo płynny).
W książce znajdziemy wiele nawiązań do Harry'ego Pottera. Już sama szkoła z tajemniczymi nauczycielami i niebezpieczeństwem w powietrzu przywodziła mi na myśl Hogwart, a to był tylko początek. Raczej nie przeszkadzało mi to podczas czytania, a wręcz pozwoliło wrócić myślami do czasów, kiedy czytałam książki Rowling z przyjemnością. Wiem jednak, że niektórym takie inspiracje mogą doskwierać, więc daję o nich znać.
Wciągającą treść urozmaicają też piękne i klimatyczne ilustracje, które pozwoliły mi jeszcze mocniej wniknąć do świata przedstawionego i zdecydowanie uważam je za jeden z najmocniejszych atutów książki. Warto mieć ją na półce chociażby po to, by wracać do nich wzrokiem.
"Spookademię. Szkołę duchów" uważam za naprawdę angażującą historię z tajemnicą w tle. Czytałam ją z dużą przyjemnością, kibicowałam bohaterce, która zdobyła moją sympatię (chociaż mam wrażenie, że za mało myślała o swoich rodzicach i o wpływie jej śmierci na nich) i wstrzymywałam oddech, kiedy groziło jej niebezpieczeństwo. Obecny z tyłu "Duchowniczek" pozwolił uporządkować sobie niezbędne informacje, uważam go za dobry dodatek. Książkę polecam wszystkim spragnionym lekkiej fantastyki z motywem szkoły, a także tym, którzy będą chcieli przypomnieć sobie czasy dzieciństwa i czarodziejów. Myślę, że się nie zawiedziecie.
Za piękny egzemplarz dziękuję wydawnictwu Zygzaki.
August 3, 2022
Spookademia to młodzieżowa historia, przedstawiająca losy Philippy Bloom, nastolatki, której życie nagle się kończy. Dziewczyna odkrywa, że istnieje inny świat - świat duchów, gdzie musi podjąć edukację w tytułowej Spookademii.
Motyw szkoły magicznej to jeden z moich motywów literackich, dlatego odkąd tylko usłyszałem o tej książce to wiedziałem, że z pewnością po nią sięgnę.
Z pewnością mocnym punktem historii jest humor bazujący na śmierci i świetnej grze słownej. Wraz z rozwojem fabuły pojawia się wiele sytuacji, kiedy żarty sytuacyjne, świetnie nawiązujące do aktualnych wydarzeń, dodają smaczku całej historii.
Kolejnym plusem są klimatyczne ilustracje. To książka dla młodzieży, dlatego i ilustracje są utrzymane w podobnej stylistyce, jednak bardzo dobrze dopełniają całość książki.
Z pewnością minusem jest to, że pierwsza połowa książki baaaardzo przypomina historię znaną już z książek o czarodzieju z blizną w kształcie błyskawicy. Mimo tego, że tutaj mamy do czynienia ze światem duchów to wiele wydarzeń do złudzenia przypomina historie z Kamienia Filozoficznego. Na szczęście jednak druga połowa nadrabia, wprowadzając powiew świeżości.
Sama historia nie jest mocno skomplikowana, ale zamyka się w ramach takiej typowej młodzieżowej historii z postawionym przed bohaterem wyzwaniem i tajemniczym przeciwnikiem. Żałuję, że nie pojawiło się więcej o samych zajęciach, bo mimo że w trakcie rozwoju fabuły zdarzały się historie związane z samymi lekcjami to mam wrażenie, że mogło być ich więcej, szczególnie, że po przeczytaniu historii niewiele wiem o samej nauce w Spookademii.
Nawet jeśli nie spodobało mi się kilka elementów to książkę jednak oceniam dobrze i zachęcam by po nią sięgnąć, szczególnie jeśli lubicie takie klimaty lub znacie fanów HP, którym można podsunąć tę historię. Jestem przekonany, że dla młodzieży sprawdzi się świetnie, a ja chętnie przeczytam kolejny tom, gdy tylko się pojawi.
Motyw szkoły magicznej to jeden z moich motywów literackich, dlatego odkąd tylko usłyszałem o tej książce to wiedziałem, że z pewnością po nią sięgnę.
Z pewnością mocnym punktem historii jest humor bazujący na śmierci i świetnej grze słownej. Wraz z rozwojem fabuły pojawia się wiele sytuacji, kiedy żarty sytuacyjne, świetnie nawiązujące do aktualnych wydarzeń, dodają smaczku całej historii.
Kolejnym plusem są klimatyczne ilustracje. To książka dla młodzieży, dlatego i ilustracje są utrzymane w podobnej stylistyce, jednak bardzo dobrze dopełniają całość książki.
Z pewnością minusem jest to, że pierwsza połowa książki baaaardzo przypomina historię znaną już z książek o czarodzieju z blizną w kształcie błyskawicy. Mimo tego, że tutaj mamy do czynienia ze światem duchów to wiele wydarzeń do złudzenia przypomina historie z Kamienia Filozoficznego. Na szczęście jednak druga połowa nadrabia, wprowadzając powiew świeżości.
Sama historia nie jest mocno skomplikowana, ale zamyka się w ramach takiej typowej młodzieżowej historii z postawionym przed bohaterem wyzwaniem i tajemniczym przeciwnikiem. Żałuję, że nie pojawiło się więcej o samych zajęciach, bo mimo że w trakcie rozwoju fabuły zdarzały się historie związane z samymi lekcjami to mam wrażenie, że mogło być ich więcej, szczególnie, że po przeczytaniu historii niewiele wiem o samej nauce w Spookademii.
Nawet jeśli nie spodobało mi się kilka elementów to książkę jednak oceniam dobrze i zachęcam by po nią sięgnąć, szczególnie jeśli lubicie takie klimaty lub znacie fanów HP, którym można podsunąć tę historię. Jestem przekonany, że dla młodzieży sprawdzi się świetnie, a ja chętnie przeczytam kolejny tom, gdy tylko się pojawi.
July 10, 2022
Chyba nie moja książka :( ogólnie bardzo lubię historie o duchach, ale chyba takie, gdzie duchy są w naszym świecie, a nie w ich. Mimo iż nie jestem fanką tej książki, to muszę przyznać, że jest bardzo oryginalna i dobrze zrobiona. Nie spotkałam się wcześniej z takim pomysłem, co jest oczywiście ogromnym plusem. Jednak absolutnie nie jest to książka dla dzieci, bo poruszane są tutaj tematy egzorcyzmów, rasizmu itp. których dzieci mogą po prostu nie zrozumieć. Jak dla mnie wiek to 12+.
September 8, 2022
Super, akurat trafiłam na taki czas, w którym mogłam bardzo się wbić w ten vibe i czułam się jak wtedy, gdy pierwszy raz czytało się HP. Jest spora inspiracja, ale wyjątkowo mi to nie przeszkadzało i naprawdę się wciągnęłam. Dawno nie miałam takiej książki, która by wyzwoliła mój wewnętrzny spooky season vibe
April 23, 2022
Książka pozytywnie mnie zaskoczyła. Cały świat wykreowany przez autora ma genialny klimat, który przypadł mi do gustu.
Bohaterzy są bardzo różnorodni, co jest oczywiście dużym plusem. Moją ulubioną postacią jest chyba Jana, bardzo przypomina mi Annabeth z Percy'ego Jacksona.
Historia była bardzo ciekawa. Pojawił się w niej tak duży plot twist, który dosłownie zmienił sens wszystkich wydarzeń. Tytułowa Spookademia została świetnie wykreowana i wytłumaczona.
Zauważyłam też dość duży postęp w stylu pisania autora. Kroniki Jaaru bardzo mi się podobały, ale strasznie wolno je czytałam, bo coś mi w tym stylu pisania nie pasowało, za to tutaj czytałam bardzo szybko. Może to też zależeć od formatu książki, ale mimo wszystko widać, że Adam Faber zrobił duże postępy.
Jeśli lubicie książki o duchach z mrocznym i tajemniczym klimatem, to bez wahania mogę polecić wam tę pozycję. Nie mogę się doczekać kolejnych tomów!
Bohaterzy są bardzo różnorodni, co jest oczywiście dużym plusem. Moją ulubioną postacią jest chyba Jana, bardzo przypomina mi Annabeth z Percy'ego Jacksona.
Historia była bardzo ciekawa. Pojawił się w niej tak duży plot twist, który dosłownie zmienił sens wszystkich wydarzeń. Tytułowa Spookademia została świetnie wykreowana i wytłumaczona.
Zauważyłam też dość duży postęp w stylu pisania autora. Kroniki Jaaru bardzo mi się podobały, ale strasznie wolno je czytałam, bo coś mi w tym stylu pisania nie pasowało, za to tutaj czytałam bardzo szybko. Może to też zależeć od formatu książki, ale mimo wszystko widać, że Adam Faber zrobił duże postępy.
Jeśli lubicie książki o duchach z mrocznym i tajemniczym klimatem, to bez wahania mogę polecić wam tę pozycję. Nie mogę się doczekać kolejnych tomów!
April 17, 2022
milion razy lepsze, zdecydowanie ciekawsze i dużo dużo lepiej napisane od harry'ego pottera.
i ekhem czy można prosić o kolejny tom? tak najlepiej na jutro
i ekhem czy można prosić o kolejny tom? tak najlepiej na jutro
April 19, 2022
Sama nie wiem co mam o niej sądzić 🤷♀️
May 2, 2022
Książka jednego z mojego ulubionych autorów, wartka płynna akcja. Wszystko wytłumaczone w słowniczki na końcu książki, bardzo dobrze wydane. Czyta przyjemność.
February 1, 2023
4,5/5 ⭐ Fajna książka, przyjemnie i szybko się ją czytało. Cały czas wiedziałem kto jest tym złym
September 10, 2023
Świetna książka, krótka i naprawdę szybko się ją czyta, a Kto to najlepsza postać ever
October 17, 2025
więcej!
April 24, 2022
3,75/5 bardzo fajna i lekka książka. Masa humoru i cudowni bohaterowie, a Kto jest zdecydowanie moją ulubioną postacią i chciałabym zobaczyć go w przyszłości trochę więcej.
Displaying 1 - 30 of 96 reviews