In 'Eetgestoord', het zesde deel uit de 'Hoofdzaken'-serie, vertelt Charlotte Simons zonder schroom over haar eigen eetstoornis maar bespreekt daarnaast ook de andere vormen die deze ziekte kent. Ze legt in heldere woorden uit wanneer een eetprobleem een stoornis wordt en probeert te verklaren hoe het ontstaat.
Simons geeft de lezer een kijkje in het brein van iemand met een eetstoornis, geeft haar (kritische) mening over de huidige hulpverlening, bespreekt de meest wijdverspreide misverstanden en beschrijft de lange weg naar herstel.
Absolute aanrader. Eetgestoord zit toegankelijk en slim in elkaar, laat iedere mogelijke patiënt in zijn of haar waarde, predikt niet maar neemt eigen ervaringen als uitgangspunt, gestut door gedegen bronnen - in die zin is het ook zeker doelgroep-overstijgend. Ik denk dat meer mensen dit moeten lezen omdat er nogal wat vooroordelen over eetstoornissen bestaan, maar vooral ook omdat Charlotte een paar gedegen waarschuwingen geeft in haar tips. Sowieso is de hele Hoofdzakenserie een aanrader, maar Eetgestoord in het bijzonder vind ik ijzersterk.
Eetgestoord. Interessant en informatief, maar ik miste een soort duidelijk doel. Wat wil Charlotte met dit boek bereiken naast informeren en etaleren? Het voelt alsof dit boek vooral voor de schrijver zelf is geschreven, de gesprekken vooral voor haarzelf zijn gevoerd. Het leek te blijven hangen op tijdschrift-niveau, zowel qua schrijfstijl als inhoud. Losse flodders rondom een thema en niet echt één geheel, wat ik van een boek wel verwacht.
Ik had aanvankelijk hoge verwachtingen van het boek, maar ik heb er gemengde gevoelens over. Hoewel het boek een breed en diepgaand beeld geeft over eetstoornissen en waardevolle informatie bevat over wet- en regelgeving in Nederland en de uitdagingen waar zorgprofessionals mee te maken kunnen krijgen, had ik moeite om de insteek van het boek volledig te begrijpen. Was het alleen bedoeld als informatief werk over eetstoornissen, of had het de bedoeling om een oproep tot actie te zijn voor de zorgsector, of was het gericht op het vinden van oplossingen voor dit probleem? Bovendien miste ik bij de uitgebreide beschrijvingen van eetstoornissen kritische voetnoten. Ondanks deze punten van kritiek is het boek wel interessant en kan het een breed omvattend beeld geven voor mensen die weinig kennis hebben over eetstoornissen.
Ik volg Charlotte al langere tijd op social media en wilde daarom dit boek graag lezen. Het is zowel een informatief als een persoonlijk boek, en ik kan het absoluut aanraden. Het is prettig geschreven en leest ondanks het onderwerp gemakkijk weg.
Ik wil absoluut niet afdoen van het belang van het bestaan van dit boek, van de ervaringen van de auteur en de andere mensen die in dit boek hun verhaal doen. Ik weet wat een eetstoornis met je kan doen en ik heb ontzettend veel respect voor de mensen die zich er doorheen vechten, en in dit geval ook in detail documenteren om anderen te helpen.
Echter vond ik het boek zelf verwarrend. Ondanks dat het in onderwerpen is opgedeeld vond ik eigenlijk dat er niet een rode draad was door het boek heen. Er kwamen veel onderwerpen meerdere keren terug zonder er nieuwe informatie bij te vermelden. Ook werden woorden en afkortingen soms meerdere keren uitgelegd tot op het meest simpele toe. Het was fijn dat het meeste in de footnotes vermeld stond zodat je niet continu alle uitleg hoeft te lezen, maar toch werden die niet consistent gebruikt.
Het boek ging voor mijn gevoel van hot naar her, waar de schrijftaal ook niet bijzonder bij hielp om bij de kern te blijven. Continu verwijzingen naar onderwerpen die later in het boek worden besproken terwijl mijns inziens het juist op de plek van de verwijzing veel relevanter zou zijn. De interviews vond ik een stuk beter geschreven.
Nogmaals, respect voor de auteur, het is ontzettend goed dat dit boek bestaat. Ik zou het boek nog steeds aanraden aan iedereen die meer wilt weten over eetstoornissen vanuit het perspectief van de mensen die er daadwerkelijk mee te maken hebben. Wellicht is het omdat ik al veel over het onderwerp wist dat het voor mij dubbelop was om dit te lezen.
Het is goed dat er op deze manier over dit onderwerp wordt geschreven, en dat er veel aandacht is in dit boek voor verschillende eetstoornissen (en niet alleen anorexia), vanuit het perspectief van ervaringsdeskundigen.
De structuur van het boek deed voor mij iets af aan het boek, zoals bijv. de interviews aan het einde van een hoofdstuk die niet slechts met dat hoofdstuk te maken hadden, maar vaak weer een bredere insteek hadden. Ook zat er voor mij soms te veel herhaling in, maar wellicht is dit juist prettig voor iemand die minder voorkennis heeft, zodat je niet telkens hoeft terug te bladeren om op te zoeken hoe dat ook alweer in elkaar zat.
Wel zeker aan te bevelen om je kennis en begrip over eetstoornissen op een relatief laagdrempelige manier te verbreden!!
Gelezen omdat een vriendin het me vroeg. Niet zo best geschreven, en onduidelijke samenhang tussen hoofdstukken. Ik begrijp dat het voor mensen met eetstoornis fijne herkenning kan zijn, maar als buitenstaander heb ik niet veel nieuws geleerd
If you're interested in learning more about eating disorders, I can't recommend this book enough. It contains interviews with professionals as well as people who have had to live with an ED, interspersed with very clear explanations of the different types of disorders. Even though it's not a light topic, the writing style makes this an easy read.
The only thing I was missing was an extra chapter with advice for people that know someone with an ED, and what they should and shouldn't do to help that person.
Alhoewel het een pittig onderwerp betreft, is het alsnog erg geestig. Groot fan van hoe charlotte zware thema’s met humor lichter maakt. Dat is niet eenvoudig en ze doet het feilloos. Ook een aanrader voor mensen die niet worstelen met een eetstoornis!
Als iemand die zelf grotendeels genezen is van anorexia nervosa kan ik dit zeer informatieve boek van Charlotte van harte aanraden.
Allereerst leest het heel makkelijk weg, ondanks de informatiedichtheid. Ik heb het boek een aantal weken weggelegd, maar heb het effectief in twee dagen uitgelezen.
Daarnaast vind ik dit boek een belangrijke toevoeging tot de literatuur (net als de andere boeken uit de Hoofdzaken-serie trouwens!), omdat het voor een keer níet alleen gaat óver, maar ook geschreven is door een ervaringsdeskundige. Mooi dat Charlotte allerlei mensen heeft geïnterviewd en alle eetstoornissen evenveel aandacht heeft gegeven.
Daarnaast vind ik het een grote plus dat ze ingaat op dingen als de invloed van eetgestoord gedrag op relaties, seks en ouder van een kind worden, misverstanden en wat wel en zeker niet te zeggen tegen mensen die eetgestoord gedrag te vertonen.
Al met al: een zeer belangrijke toevoeging tot de al bestaande literatuur en dit boek (net als alle andere boeken in de Hoofdzaken-serie) zou verplichte kost moeten zijn voor alle professionals (in opleiding) die zich bezig houden met (in dit geval) voeding en/of fysieke dan wel mentale gezondheid.
Van de Kardashians tot de ‘personal trainers’ op Instagram die je overladen met programma’s hoe je snel ‘fit’ kan worden. Zo lang je geen extreem ondergewicht hebt en/of je niet braakt, zullen weinig mensen je labelen als eetgestoord.
En daar zit het grote gevaar van deze ziekte: we verheerlijken obsessief sporten en eetschema’s, applaudisseren bij de 83e before-and-after collage en spreken van cheat meals. We vinden dit zelfzorg en plaatsen de meest doorgedreven personen op een sokkel - want zij hebben pas écht discipline. Simons geeft in dit boek de gelaagdheid van deze ziekte weer op een eerlijke en toegankelijke manier. Ze brengt haar persoonlijke verhaal vol humor over een hardnekkige strijd die sommigen helaas verliezen. In een maatschappij dat gebukt gaat onder perfecte plaatjes, is dit een must-read voor iedereen.
Van de hoofdzaken-boeken die ik tot nu toe heb gelezen kon ik me het minst verplaatsen in 'Eetgestoord', waardoor de impact ook lager was. Wel had ik regelmatig tijdens het lezen een moment van dankbaarheid dat ik zelf nooit een verstoorde relatie met eten of lichaamsbeeld heb gehad.
Ik vond het boek met vlagen repetitief en te weinig 'wetenschappelijk' en dat had ik wel interessant gevonden. Wat doet een eetstoornis nou eigenlijk in je brein? Wat is de historie van eetstoornissen? De persoonlijke verhalen en de variatie daarvan (van (oud)-patiënten tot kinderen van en hulpverleners) vond ik wel super interessant.
Ik heb al zeker 17 jaar een eetstoornis, en dit is letterlijk het eerste boek waarin ik me vertegenwoordigd voel. Eindelijk gaat het eens níét enkel over anorexia. Natuurlijk verdient ook dit aspect van 'eetgestoordheid' aandacht, maar de andere, vaak even ernstige varianten, even veel. Elke eetstoornis is een levensontwrichtend en slopend gevecht. Ik vind dit boek daarom een aanrader voor iedereen die in aanraking komt met een eetstoornis, voor patiënten zelf maar ook hun omgeving. Omdat het prettig en in makkelijke taal geschreven is, is het toegankelijk en goed te lezen. Hier en daar een vleugje humor maken situaties nog herkenbaarder en wat luchtiger. Ik had graag nog wat meer gelezen over de huidige maatschappij, hoe we veel dieet-gestoord gedrag als normaal zien en de, als ik zo om me heen kijk, veel voorkomende sportobsessies. En misschien nog wat meer aandacht aan hoe je hier allemaal vanaf komt, maar dat is wellicht ook te veel en te ingewikkeld voor één boek. En als geen ander weet ik hoe een eetstoornis niet zomaar eventjes opgelost kan worden, dat kan een boek niet voor je doen. Charlotte, dankjewel voor het schrijven van dit boek. Dankjewel voor je openheid en dat je me het gevoel gaf niet alleen te zijn. 'Eetgestoord' is bij uitstek het beste boek uit de serie 'Hoofdzaken' van Blossom Books.
De eerste 60 pagina’s van dit boek waarom moeilijk door de komen omdat ze meer voelde als een verslag van een woordenboek of een Wikipedia pagina. Dat was erg taai, vond ik. Daarna worden er meerdere interviews gegeven en daar was ik het meest geïnteresseerd naar naast uiteraard het verhaal van Charlotte zelf.
Maar waar ik zelf een beetje over struikelde is dat een meer voor me van interviews worden gebruikt. De ene keer vraag een antwoord, de andere keer en tussen kop met een opsomming van antwoorden, en het was fijner geweest als daar iets structureels in had gezeten. Gebruik één manier, zodat het niet rommelig wordt.
Hier en daar had ik ook het gevoel alsof er niet per se een rode draad was. Zeker omdat de interviews steeds het verhaal van Charlotte afbraken én vooral ook omdat er regelmatig “kom ik lager op terug” in het verhaal voor kwam.
Maar Charlottes verhaal, waar het mij vooral om draait, deed ‘t ‘m. Zij heeft zoveel ups en downs meegemaakt, dat ik er nog steeds van sta te kijken. En de manier waarop zij zich steeds heeft herpakt en is gegroeid, is heel erg mooi.
Ik zou dit boek vooral aanraden aan ouders, niet per se jongeren, maar voor ouders die hun kinderen of andere familieleden beter willen leren kennen en de stoornis te begrijpen.
Ik volg Charlotte al een tijdje en ik heb altijd erg genoten van haar interessante takes op social media en goede informatie die zij deelde online. Vandaar dat ik ook haar boek heb gekocht. Na het lezen van dit boek heb ik Charlotte bedankt. Dit boek heeft mij positief verrast. Het boek heeft mij erg veel geleerd en ik vond het erg interessant om te lezen. Ook al gaat het over een zwaar onderwerp het boek voelt toch erg luchtig aan en af en toe is het zelfs leuk om te lezen. Ik vond het een fijne manier om meer te weten komen over een onderwerp waar ik zelf niet zo veel van af weet. Ik ben van mening dat dit boek erg waardevol is en ik vind het heel knap hoe Charlotte dit verhaal zo goed op papier heeft gezet. Ik kijk uit naar Charlottes volgende boeken en ik zou dit boek aan iedereen willen aanraden.
Omdat het non-fictie is geeft ik het geen sterren. Ik vond dit niet een te best boek. Interessant om te weten wat er allemaal speelt bij het hebben van eetstoornis, maar het vloog een beetje van de hak op de tak. Veel gesprekken met mensen die eigenlijk allemaal op hetzelfde neerkomen. Weinig persoonlijke ervaringen en vooral veel moeilijke taal in sommige hoofdstukken. Dit heeft natuurlijk te maken met het medische gedeelte, maar dat maakt het boek wel minder goed leesbaar. Ook schrijft Charlotte regelmatig dat er veel aandacht is voor anorexia en voor de andere eetstoornissen minder, maar haar boek brengt daar zelf weinig verandering in. Het gaat nog steeds veel over Anorexia. Jammer, want het had een heel waardevol boek kunnen zijn.
2,5⭐️ Een beetje mwah dit boek. Vond er niet zo veel diepgang in zitten, veel herhaling en weinig nieuwe (interessante) informatie - ik heb sommige informatieve delen dan ook scannend gelezen. Misschien omdat ik vanuit mijn eigen opleiding al kennis heb over dat onderwerp? Ik had wel een beetje moeite om door dit boek te komen en dat terwijl ik de stukken over haar eigen ervaring wel interessant vond.
Eén van de beste boeken van de “Hoofdzaken”-reeks. Achtergrondinformatie gecombineerd met eigen ervaringen en (wat ik erg sterk vond in dit boek) interviews/gesprekken met andere betrokkenen met verschillende invalshoeken, waardoor er veel diversiteit in zat. Af en toe wat herhalingen maar over het algemeen erg sterk. 4/5 ⭐️
Naar mijn mening een boek dat de basis van het denken van mensen met een eetstoornis goed uitlegt. Aan te raden voor naasten of mensen die meer van eetstoornissen willen begrijpen. Verschillende vormen van eetstoornissen worden belicht.
Prima en informatief verhaal. Gezien m’n zorgopleiding was deze informatie me niet onbekend, dus vandaar een middelmatige score. Gemakkelijk te volgen. Zou het zeker aanraden aan mensen die hier minder over weten.
Interessant boek over eetstoornissen. Goed geschreven door Charlotte. De interviews met ervaringsdeskundigen, naasten en specialisten maakten dit boek compleet.
Van alle Hoofdzaken-boeken vind ik deze echt het slechtst. Onsamenhangend, veel herhaling. Niet echt een persoonlijk verhaal, ook niet echt een uiteenzetting van een eetstoornis. Allemaal gewoon net niet.
Als ervaringsdeskundig eetgestoorde was ik erg nieuwsgierig naar dit nieuwe boek, vooral omdat de boeken die ik tot nu toe gelezen had, altijd oppervlakkig en stereotype bleven. Maar gelukkig niets van dat in Eetgestoord: Charlotte Simons windt er namelijk geen doekjes om. Rauw, openhartig en eerlijk, juist over zo'n verdrietig onderwerp als leven met en herstellen van een eetstoornis. Herkenbaar voor iemand als ik die al 20 jaar leeft met en herstelt van anorexia en orthorexia, en vol inzichten voor iemand die het zelf (gelukkig!) niet heeft meegemaakt, maar er graag meer over wil weten.
Wat ik bijzonder sterk vind, is dat Eetgestoord makkelijk wegleest, ondanks de zware thematiek. Dat maakt dit boek zo toegankelijk.
Charlotte schrijft vanuit haar eigen ervaring en vult dit aan met journalistiek onderzoek. Zo belicht ze niet alleen haar boulimia, maar ook andere eetstoornissen als anorexia, orthorexia en BED. En waar ik heel blij van werd: dat het feit dat eetstoornissen niets te maken hebben met eten of er op een bepaalde manier eruit willen zien, centraal stond. Dat Charlotte zo eerlijk is over de lelijke strijd die bestaat tussen de verschillende eetstoornissen, maar waar niemand het ooit over heeft. Dat er zo veel verschillende perspectieven werden geboden dankzij interviews met ervaringsdeskundigen, naasten en specialisten.
En waar ik echt blij van werd: dat niets onbesproken blijft. Dat er in dit boek geen taboe bestaat. Want dat is zo hard nodig. Eetgestoord voegt iets heel moois en waardevols toe aan dit genre – niet voor niets heb ik het boek nu al aangeraden aan een vriendin die meer over eetstoornissen wilde weten. Dank, Charlotte!
Ik vond het erg fijn om een boek over eetstoornissen te lezen dat niet alleen over anorexia gaat. Alle verschillende eetstoornissen komen aan bod en er zit een hele hoopgevende factor in.