What do you think?
Rate this book
เปราะภูขาวดอกสุดท้าย
ดอกไม้ แหวน น้ำตา และดวงใจที่สูญหายไป
ดวงตาที่เทพาทิตย์เคยชื่นชมว่างดงามกว่าดวงดาวนับร้อยนับพัน
นาทีนี้กลับมีหยาดน้ำตาคลอเต็มหน่วย ความรู้สึกเสียใจ เจ็บปวด
และเศร้าใจอัดแน่นอยู่ในนั้น วินาทีที่เห็นมัน เทพาทิตย์แทบอยากจะโยน
ภาระหน้าที่ทุกอย่างทิ้งไป แล้วขออยู่ที่นี่ คอยโอบกอด ปลอบประโลม
และใช้จุมพิตช่วยซับน้ำตาพวกนั้นให้แห้งไปเสีย
เขาได้แต่ภาวนา ขอให้เขาแข็งแกร่งมากพอที่จะทำตามสัญญาได้สำเร็จ
"ดูแลตัวเองดีๆ... กลับไปแล้วอย่าทำเครื่องบินตกอีกนะ พ่อทหารโง่"
ดวงตาที่เทพาทิตย์เคยชื่นชมว่างดงามกว่าดวงดาวนับร้อยนับพัน
นาทีนี้กลับมีหยาดน้ำตาคลอเต็มหน่วย ความรู้สึกเสียใจ เจ็บปวด
และเศร้าใจอัดแน่นอยู่ในนั้น วินาทีที่เห็นมัน เทพาทิตย์แทบอยากจะโยน
ภาระหน้าที่ทุกอย่างทิ้งไป แล้วขออยู่ที่นี่ คอยโอบกอด ปลอบประโลม
และใช้จุมพิตช่วยซับน้ำตาพวกนั้นให้แห้งไปเสีย
เขาได้แต่ภาวนา ขอให้เขาแข็งแกร่งมากพอที่จะทำตามสัญญาได้สำเร็จ
"ดูแลตัวเองดีๆ... กลับไปแล้วอย่าทำเครื่องบินตกอีกนะ พ่อทหารโง่"
357 pages, ebook
Published March 27, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
October 10, 2022
ในช่วงเวลาก่อนที่เราจะเจอกัน
ในช่วงเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกัน
ในช่วงเวลาที่เราพรากจากกัน
ในระหว่างช่วงเวลาอันยาวนานนั้น มันได้มีเรื่องราวต่างๆ วนเวียนเกิดขึ้นมากมาย
เพื่อรอจนกว่าเราจะมาบรรจบกันอีกครั้ง
เพื่อรัก
เพราะรัก
“แด่พ่อแก้ว… ผู้ที่ข้าพเจ้าปรารถนาจะรอตลอดไป”
ในช่วงเวลาที่เราได้ใช้ร่วมกัน
ในช่วงเวลาที่เราพรากจากกัน
ในระหว่างช่วงเวลาอันยาวนานนั้น มันได้มีเรื่องราวต่างๆ วนเวียนเกิดขึ้นมากมาย
เพื่อรอจนกว่าเราจะมาบรรจบกันอีกครั้ง
เพื่อรัก
เพราะรัก
“แด่พ่อแก้ว… ผู้ที่ข้าพเจ้าปรารถนาจะรอตลอดไป”
Displaying 1 of 1 review