دربارهی طاهره قرةالعین تاکنون کم نوشته نشده است. او را یکی از آوازهگران دلیر جنبش بابی در نیمهی قرن نوزدهم در ایران دانستهاند که در جوانی جان بر سر ایمان خود گذاشت. همچنین او را زنی زیبا، سخنور، با شخصیتی شگفت توصیف کردهاند که برای نخستین بار حجاب از سر برگرفت و در برابر ساختارهای اجتماعی و دینی عصر خود شورید. در این میان آنچه کمتر بدان پرداخته شده شعر اوست. آیا شعرهایی که اینجا و آنجا از طاهره نقل شده بهراستی همه از آن خود اوست؟ این شعرها امروز با ما چه میگویند؟ طاهره و شعرش در تاریخ ادبیات زنانهی ایران از رابعه تا فروغ فرخزاد چه جایگاهی دارد؟ در این کتاب نویسنده کوشیده از منظری ادبی به پاسخهایی برای این پرسشها نزدیک شود. چاپ ۱۴۰۰
از متن کتاب: شاعر زن با گفتن هر مصرع سکوتی را میشکست که لازمهی شکستن آن، نخست توانایی خواندن و نوشتن بود که اکثریت عظیمی از زنان از این توانایی محروم بودند. از این روست که زنان شاعر از لایههای بالایی جامعه بر میخاستند و آثار شعری آنها هم در حلقهای از نخبگان جامعه جریان مییافت. شکستن سکوت برای شاعر زن خالی از آن اضطرابی نبود که هارولد بلوم (Harold Bloom) برای نوآوری در سخن برای شاعر ناگزیر میداند. اما به مصاف اسلاف مرد رفتن برای به اصطلاح «شاعره»، اضطرابی مضاعف را در پی داشته است. او به عرصه ای ممنوع پا میگذاشت که فقط از آن مردان شاعر میبود و با نشر سخن خود تن خود را در برابر دید نامحرمان میگذاشت. چنین منع و ممنوعیتی برای «شاعر» مرد در کار نبود. در برابر زن شاعر به هنگام شکستن سکوت همهی مجازات و استعارات و اوزان متصلب کلام مردانه قد بر میافراشتند، اوزانی که در اصل طبیعی زبان فارسی نمیبود.
نگاهی بیغرض و البته احتمالاً با حسن ظن به وجه شاعری طاهره قرةالعین که به نظرم اگه به شعر، ادبیات، مسائل زنان و موضوعات پیرامونش علاقه دارید، بدون شک بخونیدش که خوشتون میاد. گاهی کمی تخصصی میشه ولی در کل قطعن ارزشش رو داره.