Kies toch niet steeds de kant van de macht

by Kim van Keken, Dieuwertje Kuijpers

In een tijd waar beeldvorming en spindoctors regeren, wordt het tijd dat journalisten zélf op basis van feiten de agenda bepalen.

Hoe kon het zo lang duren voor er écht journalistieke aandacht kwam voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire? Kim van Keken en Dieuwertje Kuijpers fileren de Haagse redacties en schetsen een betere toekomst: een ingewijdenvrije parlementaire journalistiek die geen onderdeel is van het spel. Zonder ditjes-en-datjes rondom ‘hoofdrolspelers’. Zonder goedbedoelde ‘tips’ van spindoctors die ‘even iets willen meegeven’. Zonder vooraf uitonderhandelde interviews en zonder ingestoken reconstructies. De primaire producten van Den Haag zijn wetten, beleid en begrotingen: dat is wat burgers raakt in hun dagelijks leven, niet de vraag of de formateur een wijntje te veel op had. Een journalistiek die, kortom, het oog op de bal houdt en zich concentreert op politieke daden, en chronisch niet onder de indruk is van de retorische rookmachine eromheen.

Genres: Nonfiction, Female Authors, Politics

88 pages, Paperback

First published June 15, 2022

Reviews

[Robert Van Loon · Rating 5 out of 5]

Als je als student journalistiek ooit de behoefte hebt om daadwerkelijk journalistiek te bedrijven, dan is dit boek een bindende leestip.

Kim van Keken en Dieuwertje Kuijpers vegen de vloer aan met journalisten die in Den Haag teveel onderdeel zijn van het spel en hun rol als controleurs ver achter zich hebben gelaten.

Daarbuiten een mooi inzicht voor iedere politiek geïntresseerde. Lees dit!

[Kuns · Rating 4 out of 5]

“De vraag is wat de lezer kan met dit soort olijke strapatsen van de Haagse spinmachine. Het antwoord: niets.”
Een helder boek met een duidelijke boodschap: transparante journalistiek die de moed nodig heeft om te reflecteren.
Leest makkelijk weg en is ook erg vermakelijk met leuke anekdotes.
Niks ronduit verbazend, maar wél een goede reminder van de oneffenheden in onze media en het steeds meer overvloeien van de journalistiek, ambtenarenapparaat en politici.
Voor een boekje van 80 pagina’s hebben van Keken en Kuijpers enorm veel informatie gegeven op een behapbare wijze.
Duidelijke aanrader. (3.5*)

[Pascal Vanenburg · Rating 3 out of 5]

Fijn manifest, eigenlijk verplicht leesvoer voor (parlementair) journalisten en zeker ook voor talkshowredacteuren. Nu nog eens extra relevant.

[Lauri van Oosterom · Rating 3 out of 5]

Dit korte essay (geluisterd als luisterboek) biedt een uniek inkijkje in de Haagse journalistiek en politiek, en is niet vies van scherpe kritiek. Kim van Keken en Dieuwertje Kuijpers stippen terecht allemaal punten aan die verbeterd kunnen én moeten worden. Veel van wat ze vertelden was me al bekend, maar alsnog goed om het zo achter elkaar te horen.

Het einde vond ik enigszins teleurstellend, maar wie weet vinden Kim en Dieuwertje een manier om wél goede journalistiek te bedrijven in het hol van de leeuw.

[Emma · Rating 5 out of 5]

Top. Zou verplicht leesmateriaal moeten zijn voor elke stemgerechtigde Nederlander

[Rens van de Plas · Rating 4 out of 5]

In Kies toch niet steeds de kant van de macht zetten journalisten Kim van Keken en Dieuwertje Kuijpers uiteen waarom Haagse journalisten doen wat ze doen. Ze presenteren tien ongemakken die het werk in de kaasstolp die Den Haag is in een ander licht zetten. Journalisten kunnen kritischer zijn op de macht en hun verhaaltjes niet klakkeloos overnemen, is hun devies.

Het boek heeft een heldere structuur: de tien ongemakken zijn een fijne houvast. Met duidelijke voorbeelden weten de auteurs inzichtelijk te maken hoe het journalistieke spel in Den Haag op dit moment gespeeld wordt. Ondanks dat ik enigszins bekend ben met de thematiek, sta ik er toch van te kijken hoe zeer journalisten zich in de luren laten leggen door machthebbers, woordvoerders en lobbyisten. Het laat zien dat de sector kwetsbaar is en zich te makkelijk laat impalmen, terwijl juist de journalistiek het in zich zou moeten hebben om ergens voor te staan.

De aanbevelingen in het boek hadden wat mij betreft wat concreter mogen zijn. Hoe schrijf je nou een stuk of hoe houd je nou een interview dat níét gespekt is door anonieme bronnen, nieuwtjes vanuit de ministeries en onzinnige oneliners van machthebbers? Hoe krijg je Den Haag van die manier van werken overtuigd? Van Keken en Kuijpers hebben met dit boek min of meer hun carrière in de parlementaire journalistiek afgetrapt, maar wat ze van die carrière hebben waargemaakt, vertelt dit boek niet. Hoog tijd voor een opvolger.

[Martijn Van · Rating 4 out of 5]

De laatste alinea deed mijn oordeel bijna wankelen naar drie sterren. Hierin lijkt het essay meer intro of verantwoording voor het eigen handelen en dat is jammer. Verder een sterk essay over de belabberde staat van de parlementaire journalistiek in Nederland. Wel een gemis dat er niet al te veel word ingegaan op 'hoe meelopen met de macht er voor zorgt dat mensen de journalistiek niet meer vertrouwen'. Ook raar dat nergens het vuistdikke boek van Jesse Frederik genoemd word. Toch een sterk voorbeeld van hoe het wel kan en een boek dat een aantal dezelfde punten als dit essay aanhaalt.

[Tanja · Rating 4 out of 5]

Belangrijk manifest over de macht van de media in het groot maken of houden van politieke partijen of personen. Dit vaak zonder dat als doel te hebben maar omdat de verleiding van exclusieve informatie of clickbait te groot is. Er wordt te weinig beseft dat een politieke partij/persoon altijd een politieke keuze maakt over welke informatie of beelden aan de media worden gegeven.

[Gemma · Rating 4 out of 5]

Interessant inkijkje in de parlementaire journalistiek en hun verwevenheid met de Haagse macht . Voor een eventuele volgende druk is het aan te raden dat de taalfouten uit de tekst gehaald worden, want dat is nogal storend.

[Huyen Nguyen · Rating 3 out of 5]

Journalistiek heeft invloed op wat journalisten publiceren en dat heeft weer invloed op wat wij als burgers lezen en hoe wij onze mening vormen. Toch nu ook extra belangrijk met de verkiezingen nu. Wat de journalistiek aandacht geeft, zorgt voor wat mensen gaan vinden.

[Jet R · Rating 3 out of 5]

Redelijk oké pleidooi voor journalistiek

[Bianca Oortwijn · Rating 4 out of 5]

Dat dit manifest dan eindelijk eens een kentering teweeg mag brengen. Veel van wat hier besproken wordt, is precies waarom ik me al jaren erger aan de non-informatie in de NOS-verslaggeving, media met een korrel zout neem en ik me afvraag of de meeste poppetjes in Den Haag er niet alleen zitten voor de money and the fame.

Fijn dat wordt benadrukt hoezeer waan-van-de-dag-journalistiek, selffulfilling prophecy-woordkeuzes, en napraterij van spindokters een serieuze aantasting vormen op onze democratie.

[Fifi · Rating 3 out of 5]

'Pas als je op gepaste afstand staat, zie je het hele plaatje.'
#DeZinVanHetBoek

Pittig pleidooi voor een herwaardering van de journalistiek. Wie de parlementaire berichtgeving volgt. zal veel herkennen - en toch ook weer wat verbazingwekkende uitspraken tegenkomen.
Het is te hopen dat collega-journalisten dit gaan lezen en de kritiek ter harte nemen.
Lees ook de recensie op mijn blog

[V.S. DARSHAN · Rating 3 out of 5]

Topkritiek van beide journalisten. Ze durven kritiek te geven op de parlementaire verslaggeving van de zogeheten kwaliteitskranten en het overige deel van het media-establishment. Broodnodig, en hopelijk niet het laatste boek over legitieme mediakritiek.