What do you think?
Rate this book
Σαν κόκκινο γλυκό κρασί
«Ο έρωτας, Λύντι μου, μοιάζει με κόκκινο γλυκό κρασί. Κρύβει μέσα του πάθος σαν το κόκκινο χρώμα του. Έχει συγκεκριμένη γεύση, συγκεκριμένη υφή. Όμως, εκεί που νομίζεις ότι βρήκες τη γεύση που σου αρέσει, έρχεται η επίγευση. […] Εγώ ερωτεύτηκα εσένα! Είσαι το κόκκινο κρασί μου και δεν με νοιάζει η επίγευση που θα έχεις. Δεν θα την καταλάβω, γιατί έχω ήδη μεθύσει από τις πρώτες γουλιές!» Ένα ατύχημα, μια καλά κρυμμένη αλήθεια, αμφιβολίες που επιβεβαιώνονται με τρόπο τραγικό και χαμένες αγάπες που βρίσκουν επιτέλους τον δρόμο τους. Κι η ιστορία συνεχίζεται στο μαγευτικό σκηνικό της Τοσκάνης, σε μισογκρεμισμένους μεσαιωνικούς πύργους και σε απέραντους αμπελώνες, όπου το παρελθόν παραμένει για πάντα ζωντανό. Άραγε, μπορούν δυο ψυχές να συνθέσουν έναν άνθρωπο; Μπορεί κάποιος να αγαπήσει απόλυτα και δυνατά δύο διαφορετικούς ανθρώπους που ο ένας μοιάζει να αποτελεί την προέκταση του άλλου; Ή όλα είναι παιχνίδια του μυαλού και της καρδιάς;
682 pages, Paperback
First published April 5, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
November 25, 2025
https://www.dominicamat.gr/2022/05/bl...
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
Βαθμολογία 3.5/5
Έρωτας...
Ποιος/α κατάφερε να του ''ξεφύγει'';
Ποιος/α μπόρεσε να βγει αλώβητος/η από την μετωπική ''σύγκρουση'' μαζί του;
Έρωτας...
Που χαίρονται όσοι/ες τον έζησαν καί λυπούνται όσοι/ες δεν τον ένιωσαν ποτέ...
Από το πιο γνωστό απόσπασμα από την τραγωδία ''Αντιγόνη'' του Σοφοκλή καί το εξαίσιο έργο του Πλάτωνα το ''Συμπόσιον'' καί την αναφορά τους στον έρωτα,την ομορφιά καί το μεγαλείο του έως καί το σήμερα,σίγουρα καί στο μέλλον,ποιος/α δεν θα βρεθεί να τον υμνήσει;
Ξέρετε,ποιος είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους αποφεύγω τα αισθηματικά μυθιστορήματα (χωρίς να έχω καμία πρόθεση να θίξω τους δημιουργούς καί τους λάτρεις αυτών); Το πως η εποχή μας καί αυτοί οι ταχύτατοι ρυθμοί μοιάζει σαν να έχουν κάπως ευτελίσει την αξία καί την ουσία αυτού του τόσου ευγενούς συναισθήματος.
Έρωτες καί σχέσεις που γεννιούνται καί χάνονται με ταχύτητα φωτός.
Κούφια ''σ'αγαπώ'' καί υποσχέσεις αιώνιας πίστης καί αγάπης που ανταλλάσσονται σαν καραμέλες που η επίδρασή τους κρατά λίγο καί μετά αποβάλλονται με την ίδια ευκολία.
Όμως,καλή τη πίστει,θέλω να πιστεύω πως ο αληθινός έρωτας πάντα θα βρίσκει τον δρόμο του στην ψυχή των ανθρώπων καί την πιο κατάλληλη καί περίοπτη θέση στην καρδιά τους...
Έρωτας...
Ένα συναίσθημα που γίνεται αντιληπτό καί από τις πέντε αισθήσεις. Άν,λοιπόν,σας ρωτούσαν με τι θα τον παρομοιάζατε,τί θα λέγατε; Η συγγραφέας Δάφνη Μπερμπέρη-Κρυστάλλη στο νέο της αισθηματικό μυθιστόρημα,που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο,θα τον παρομοιάσει με το κόκκινο γλυκό κρασί,εξού καί ο τίτλος ''Σαν κόκκινο γλυκό κρασί''... Ένα κρασί γεμάτο από γεύσεις κι αρώματα,που μας παρασύρει σε αυτήν την γλυκειά κι ακαταμάχητη πλάνη...
"«Ο έρωτας, Λύντι μου, μοιάζει με κόκκινο γλυκό κρασί. Κρύβει μέσα του πάθος σαν το κόκκινο χρώμα του. Έχει συγκεκριμένη γεύση, συγκεκριμένη υφή. Όμως, εκεί που νομίζεις ότι βρήκες τη γεύση που σου αρέσει, έρχεται η επίγευση. […] Εγώ ερωτεύτηκα εσένα! Είσαι το κόκκινο κρασί μου και δεν με νοιάζει η επίγευση που θα έχεις. Δεν θα την καταλάβω, γιατί έχω ήδη μεθύσει από τις πρώτες γουλιές!» Ένα ατύχημα, μια καλά κρυμμένη αλήθεια, αμφιβολίες που επιβεβαιώνονται με τρόπο τραγικό και χαμένες αγάπες που βρίσκουν επιτέλους τον δρόμο τους. Κι η ιστορία συνεχίζεται στο μαγευτικό σκηνικό της Τοσκάνης, σε μισογκρεμισμένους μεσαιωνικούς πύργους και σε απέραντους αμπελώνες, όπου το παρελθόν παραμένει για πάντα ζωντανό. Άραγε, μπορούν δυο ψυχές να συνθέσουν έναν άνθρωπο; Μπορεί κάποιος να αγαπήσει απόλυτα και δυνατά δύο διαφορετικούς ανθρώπους που ο ένας μοιάζει να αποτελεί την προέκταση του άλλου; Ή όλα είναι παιχνίδια του μυαλού και της καρδιάς;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ήταν η δεύτερη,ή,η τρίτη φορά στα τόσα χρόνια που διαβάζω βιβλία,να ''παρασυρθώ'' από τον τίτλο καί να θέλω να μου κρατήσει συντροφιά,κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης,ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Ένιωθα πως με αυτόν τον τρόπο θα ερχόμουν πιο κοντά στα πρόσωπα της ιστορίας,τα όσα βίωναν,καθώς χιλιάδες εικόνες θα κατέκλυζαν το μυαλό μου. Η αλήθεια είναι πως τελικά δεν το χρειάστηκα,αφού η συγγραφέας με τον καθαρό καί στρωτό της λόγο με οδηγεί στον κόσμο των προσώπων του κειμένου. Με σεβασμό καί προσοχή προς αυτό το υπέρτατο συναισθήμα,που ούτε οι θεοί καί οι θεές δεν δύνανται να του αντισταθούν,αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία γεμάτη έρωτα,πόνο,διεκδίκηση,δεύτερες ευκαιρίες καί συγχώρεση. Μία ιστορία με αρκετά στοιχεία αληθοφάνειας,πάντα μέσα στα πλαίσια της μυθοπλασίας,ενισχυμένη από οικείο λεξιλόγιο,γρήγορη καί συνεχόμενη ροή,άρτια σκιαγράφηση χαρακτήρων,ρεαλιστικούς διαλόγους καί με μία διαρκή γεύση κόκκινου κρασιού στα χείλη.
Άν καί δεν έχω διαβάσει το προηγούμενο έργο της συγγραφέως,μπορώ να πω πως έμεινα αρκετά ικανοποιημένη από την επαφή μου με το παρόν βιβλίο. Μου εμφύσησε απόλυτα καί χωρίς απόκλιση την άποψή της για τον έρωτα καί τον τρόπο που οφείλουμε όλοι κι όλες να τον προσεγγίζουμε,να τον βιώνουμε καί κυρίως στο πως να του συμπεριφερόμαστε. Άν σας κίνησε το ενδιαφέρον το βιβλίο,δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε κι εσείς.
Καλή ανάγνωση!
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
Βαθμολογία 3.5/5
Έρωτας...
Ποιος/α κατάφερε να του ''ξεφύγει'';
Ποιος/α μπόρεσε να βγει αλώβητος/η από την μετωπική ''σύγκρουση'' μαζί του;
Έρωτας...
Που χαίρονται όσοι/ες τον έζησαν καί λυπούνται όσοι/ες δεν τον ένιωσαν ποτέ...
Από το πιο γνωστό απόσπασμα από την τραγωδία ''Αντιγόνη'' του Σοφοκλή καί το εξαίσιο έργο του Πλάτωνα το ''Συμπόσιον'' καί την αναφορά τους στον έρωτα,την ομορφιά καί το μεγαλείο του έως καί το σήμερα,σίγουρα καί στο μέλλον,ποιος/α δεν θα βρεθεί να τον υμνήσει;
Ξέρετε,ποιος είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους αποφεύγω τα αισθηματικά μυθιστορήματα (χωρίς να έχω καμία πρόθεση να θίξω τους δημιουργούς καί τους λάτρεις αυτών); Το πως η εποχή μας καί αυτοί οι ταχύτατοι ρυθμοί μοιάζει σαν να έχουν κάπως ευτελίσει την αξία καί την ουσία αυτού του τόσου ευγενούς συναισθήματος.
Έρωτες καί σχέσεις που γεννιούνται καί χάνονται με ταχύτητα φωτός.
Κούφια ''σ'αγαπώ'' καί υποσχέσεις αιώνιας πίστης καί αγάπης που ανταλλάσσονται σαν καραμέλες που η επίδρασή τους κρατά λίγο καί μετά αποβάλλονται με την ίδια ευκολία.
Όμως,καλή τη πίστει,θέλω να πιστεύω πως ο αληθινός έρωτας πάντα θα βρίσκει τον δρόμο του στην ψυχή των ανθρώπων καί την πιο κατάλληλη καί περίοπτη θέση στην καρδιά τους...
Έρωτας...
Ένα συναίσθημα που γίνεται αντιληπτό καί από τις πέντε αισθήσεις. Άν,λοιπόν,σας ρωτούσαν με τι θα τον παρομοιάζατε,τί θα λέγατε; Η συγγραφέας Δάφνη Μπερμπέρη-Κρυστάλλη στο νέο της αισθηματικό μυθιστόρημα,που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο,θα τον παρομοιάσει με το κόκκινο γλυκό κρασί,εξού καί ο τίτλος ''Σαν κόκκινο γλυκό κρασί''... Ένα κρασί γεμάτο από γεύσεις κι αρώματα,που μας παρασύρει σε αυτήν την γλυκειά κι ακαταμάχητη πλάνη...
"«Ο έρωτας, Λύντι μου, μοιάζει με κόκκινο γλυκό κρασί. Κρύβει μέσα του πάθος σαν το κόκκινο χρώμα του. Έχει συγκεκριμένη γεύση, συγκεκριμένη υφή. Όμως, εκεί που νομίζεις ότι βρήκες τη γεύση που σου αρέσει, έρχεται η επίγευση. […] Εγώ ερωτεύτηκα εσένα! Είσαι το κόκκινο κρασί μου και δεν με νοιάζει η επίγευση που θα έχεις. Δεν θα την καταλάβω, γιατί έχω ήδη μεθύσει από τις πρώτες γουλιές!» Ένα ατύχημα, μια καλά κρυμμένη αλήθεια, αμφιβολίες που επιβεβαιώνονται με τρόπο τραγικό και χαμένες αγάπες που βρίσκουν επιτέλους τον δρόμο τους. Κι η ιστορία συνεχίζεται στο μαγευτικό σκηνικό της Τοσκάνης, σε μισογκρεμισμένους μεσαιωνικούς πύργους και σε απέραντους αμπελώνες, όπου το παρελθόν παραμένει για πάντα ζωντανό. Άραγε, μπορούν δυο ψυχές να συνθέσουν έναν άνθρωπο; Μπορεί κάποιος να αγαπήσει απόλυτα και δυνατά δύο διαφορετικούς ανθρώπους που ο ένας μοιάζει να αποτελεί την προέκταση του άλλου; Ή όλα είναι παιχνίδια του μυαλού και της καρδιάς;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Ήταν η δεύτερη,ή,η τρίτη φορά στα τόσα χρόνια που διαβάζω βιβλία,να ''παρασυρθώ'' από τον τίτλο καί να θέλω να μου κρατήσει συντροφιά,κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης,ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Ένιωθα πως με αυτόν τον τρόπο θα ερχόμουν πιο κοντά στα πρόσωπα της ιστορίας,τα όσα βίωναν,καθώς χιλιάδες εικόνες θα κατέκλυζαν το μυαλό μου. Η αλήθεια είναι πως τελικά δεν το χρειάστηκα,αφού η συγγραφέας με τον καθαρό καί στρωτό της λόγο με οδηγεί στον κόσμο των προσώπων του κειμένου. Με σεβασμό καί προσοχή προς αυτό το υπέρτατο συναισθήμα,που ούτε οι θεοί καί οι θεές δεν δύνανται να του αντισταθούν,αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία γεμάτη έρωτα,πόνο,διεκδίκηση,δεύτερες ευκαιρίες καί συγχώρεση. Μία ιστορία με αρκετά στοιχεία αληθοφάνειας,πάντα μέσα στα πλαίσια της μυθοπλασίας,ενισχυμένη από οικείο λεξιλόγιο,γρήγορη καί συνεχόμενη ροή,άρτια σκιαγράφηση χαρακτήρων,ρεαλιστικούς διαλόγους καί με μία διαρκή γεύση κόκκινου κρασιού στα χείλη.
Άν καί δεν έχω διαβάσει το προηγούμενο έργο της συγγραφέως,μπορώ να πω πως έμεινα αρκετά ικανοποιημένη από την επαφή μου με το παρόν βιβλίο. Μου εμφύσησε απόλυτα καί χωρίς απόκλιση την άποψή της για τον έρωτα καί τον τρόπο που οφείλουμε όλοι κι όλες να τον προσεγγίζουμε,να τον βιώνουμε καί κυρίως στο πως να του συμπεριφερόμαστε. Άν σας κίνησε το ενδιαφέρον το βιβλίο,δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε κι εσείς.
Καλή ανάγνωση!
May 9, 2022
♥️Βιβλίο για αγκαλιές , για βουτιες στην θάλασσα , βουτιες στην αγαπημένη μας πολυθρόνα , τρυφερο και κόκκινο σαν το κρασάκι , σαν τα μαγουλα των ερωτοχτυπημενων κοριτσιών !!!
🍭Έπειτα από το πρώτο της βιβλίο ‘ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΘΕΣ ΕΣΥ ‘ , η συγγραφέας δοκιμάζει ένα θεμα εντελώς διαφορετικό , που δεν φέρνει δάκρυα στα μάτια , αλλά χαμόγελα , φιλια αγάπης και φιλια του Ιούδα , τσαλακωμένα σεντόνια , και οικογενειακή θαλπωρή ‼️
♥️Το ζευγάρι των πρωταγωνιστών ερωτεύονται με την πρώτη μάτια , αλλά επειδή η Λυδια έχει καρδιά αγκινάρα , και επειδή ο έρωτας δεν λιγοστεύει όταν μοιράζεται το βλεπω ολοκάθαρα στο βιβλίο , ερωτεύεται κι άλλο ένα παλικάρι και τι παλικάρι ,,, έναν καυτό Ιταλό αμπελουργό τον Αντονιο που έρχεται στην ζωή της μέσα στην ρόδινη ομίχλη του ηλιοβασιλέματος της Τοσκάνης την στιγμή που νιώθει πληγωμένη και προδομένη, για να την γεμίσει έρωτα , πάθος και γλυκο κρασάκι ,,, και κάτι άλλο 👀
👉Μια γυναίκα δυο άντρες κομπολόι δίχως χάντρες ,,,,
❤️Η απουσία του Αντονιο από το βιβλίο , κάνει την παρουσία του πιο δυνατή , τον κάνει μύθο , τον ένα και μοναδικό , και όταν η συγγραφέας τον φέρνει κοντά μας πια,,, το κάνει με τρόπο που θελουμε δεν θελουμε, έναν τέτοιο άντρα θα τον θυμόμαστε τον άτιμο ως τον θάνατο μας 👏👏
♥️η Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη,, γράφει ένα βιβλίο αυτή την φορά με απίστευτο ρομαντισμό ( δεν της το είχα ) με λόγο στρωτό που δεν ξεφεύγει πουθενά, πλούσιους διαλόγους χορταστικους( κανείς δεν θα μείνει πεινασμένος) , και οι περιγραφες της είναι γλαφυρές , είτε είναι ερωτικες , είτε για τα τοπία , είτε για τα συναισθήματα των ηρώων της που είναι πολλοί και διάφοροι και ο καθένας έχει την δίκη του ιστορία( αυτό της το είχα )!!!!
❤️be my baby, my one and only baby,,,, ακούω τον Σιμο να της τραγουδάει μέσα στις σελίδες του ,,, αν τα κατάφερε ,, θα δείξει ,,,
♥️είναι γραμμένο για να αγαπηθεί με πάθος♥️
🍭Έπειτα από το πρώτο της βιβλίο ‘ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΘΕΣ ΕΣΥ ‘ , η συγγραφέας δοκιμάζει ένα θεμα εντελώς διαφορετικό , που δεν φέρνει δάκρυα στα μάτια , αλλά χαμόγελα , φιλια αγάπης και φιλια του Ιούδα , τσαλακωμένα σεντόνια , και οικογενειακή θαλπωρή ‼️
♥️Το ζευγάρι των πρωταγωνιστών ερωτεύονται με την πρώτη μάτια , αλλά επειδή η Λυδια έχει καρδιά αγκινάρα , και επειδή ο έρωτας δεν λιγοστεύει όταν μοιράζεται το βλεπω ολοκάθαρα στο βιβλίο , ερωτεύεται κι άλλο ένα παλικάρι και τι παλικάρι ,,, έναν καυτό Ιταλό αμπελουργό τον Αντονιο που έρχεται στην ζωή της μέσα στην ρόδινη ομίχλη του ηλιοβασιλέματος της Τοσκάνης την στιγμή που νιώθει πληγωμένη και προδομένη, για να την γεμίσει έρωτα , πάθος και γλυκο κρασάκι ,,, και κάτι άλλο 👀
👉Μια γυναίκα δυο άντρες κομπολόι δίχως χάντρες ,,,,
❤️Η απουσία του Αντονιο από το βιβλίο , κάνει την παρουσία του πιο δυνατή , τον κάνει μύθο , τον ένα και μοναδικό , και όταν η συγγραφέας τον φέρνει κοντά μας πια,,, το κάνει με τρόπο που θελουμε δεν θελουμε, έναν τέτοιο άντρα θα τον θυμόμαστε τον άτιμο ως τον θάνατο μας 👏👏
♥️η Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη,, γράφει ένα βιβλίο αυτή την φορά με απίστευτο ρομαντισμό ( δεν της το είχα ) με λόγο στρωτό που δεν ξεφεύγει πουθενά, πλούσιους διαλόγους χορταστικους( κανείς δεν θα μείνει πεινασμένος) , και οι περιγραφες της είναι γλαφυρές , είτε είναι ερωτικες , είτε για τα τοπία , είτε για τα συναισθήματα των ηρώων της που είναι πολλοί και διάφοροι και ο καθένας έχει την δίκη του ιστορία( αυτό της το είχα )!!!!
❤️be my baby, my one and only baby,,,, ακούω τον Σιμο να της τραγουδάει μέσα στις σελίδες του ,,, αν τα κατάφερε ,, θα δείξει ,,,
♥️είναι γραμμένο για να αγαπηθεί με πάθος♥️
June 19, 2022
🍷📖💕
Η συγχώρεση είναι η τελική μορφή της αγάπης.
ΝΙΜΠΟΥΡ ΡΕΪΝΟΛΝΤ
Αν μπορούσαν να συνοψιστούν, που δεν μπορούν, οι 680 σελίδες του μυθιστορήματος "Σαν κόκκινο γλυκό κρασί", θα ήταν στο παραπάνω απόφθεγμα, το οποίο είναι ένα από τα 17 που υπάρχουν στην αρχή κάθε κεφαλαίου και ταιριάζουν απίστευτα με το περιεχόμενό τους.
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που, παρά το μεγάλο μέγεθός του, δεν κουράζει στιγμή και κράτα αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος, χάρη στην ώριμη και καλοδουλεμένη γραφή της συγγραφέως για την οποία ήμουν σίγουρος εξαρχής, μιας και δε με απογοήτευσε καθόλου και στο πρώτο της μυθιστόρημα, το οποίο καταπιανόταν και με ένα δύσκολα προσεγγίσιμο θέμα...
Ένα θαυμάσιο μυθιστόρημα για έναν έρωτα, ή και τρεις, πραγματικά σαν κόκκινο γλυκό κρασί με γλυκιά γεύση και όξινη επίγευση.
Ένα μυθιστόρημα που δείχνει πώς τα λάθη, ακόμα και τρίτων, μπορούν να επηρεάσουν και να καθορίσουν ολόκληρη τη ζωή μας. Όμως, με έναν τρόπο που τελικά μπορεί να μας κάνει να αναρωτηθούμε μήπως ήταν ό,τι πιο σωστό μπορούσε να γίνει... Γιατί η μοίρα ή ο Θεός ξέρουν καλύτερα...
Ένα βιβλίο που προσεγγίζει τη δύναμη των συμπτώσεων και τον απόλυτο έρωτα, τον πόνο του μα και την ομορφιά του με ξεχωριστό τρόπο. Στο τέλος, δε, η συγκίνηση είναι αναπόφευκτη!
Μόνο συγχαρητήρια αξίζουν στη συγγραφέα γι' αυτήν την τόσο όμορφη, γεμάτη και χορταστική ιστορία αγάπης που κατέθεσε! Μόνο αν τη διαβάσει κανείς, μπορεί να καταλάβει το μεγαλείο της και να την αισθανθεί.
Η συγχώρεση είναι η τελική μορφή της αγάπης.
ΝΙΜΠΟΥΡ ΡΕΪΝΟΛΝΤ
Αν μπορούσαν να συνοψιστούν, που δεν μπορούν, οι 680 σελίδες του μυθιστορήματος "Σαν κόκκινο γλυκό κρασί", θα ήταν στο παραπάνω απόφθεγμα, το οποίο είναι ένα από τα 17 που υπάρχουν στην αρχή κάθε κεφαλαίου και ταιριάζουν απίστευτα με το περιεχόμενό τους.
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που, παρά το μεγάλο μέγεθός του, δεν κουράζει στιγμή και κράτα αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος, χάρη στην ώριμη και καλοδουλεμένη γραφή της συγγραφέως για την οποία ήμουν σίγουρος εξαρχής, μιας και δε με απογοήτευσε καθόλου και στο πρώτο της μυθιστόρημα, το οποίο καταπιανόταν και με ένα δύσκολα προσεγγίσιμο θέμα...
Ένα θαυμάσιο μυθιστόρημα για έναν έρωτα, ή και τρεις, πραγματικά σαν κόκκινο γλυκό κρασί με γλυκιά γεύση και όξινη επίγευση.
Ένα μυθιστόρημα που δείχνει πώς τα λάθη, ακόμα και τρίτων, μπορούν να επηρεάσουν και να καθορίσουν ολόκληρη τη ζωή μας. Όμως, με έναν τρόπο που τελικά μπορεί να μας κάνει να αναρωτηθούμε μήπως ήταν ό,τι πιο σωστό μπορούσε να γίνει... Γιατί η μοίρα ή ο Θεός ξέρουν καλύτερα...
Ένα βιβλίο που προσεγγίζει τη δύναμη των συμπτώσεων και τον απόλυτο έρωτα, τον πόνο του μα και την ομορφιά του με ξεχωριστό τρόπο. Στο τέλος, δε, η συγκίνηση είναι αναπόφευκτη!
Μόνο συγχαρητήρια αξίζουν στη συγγραφέα γι' αυτήν την τόσο όμορφη, γεμάτη και χορταστική ιστορία αγάπης που κατέθεσε! Μόνο αν τη διαβάσει κανείς, μπορεί να καταλάβει το μεγαλείο της και να την αισθανθεί.
May 30, 2022
🍷 #Σαν_κόκκινο_γλυκό_κρασί!
✍️Συγγραφέας: Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη
Εκδόσεις Υδροπλάνο
🍷 Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ 🍷
-«Όλοι οι άνθρωποι κάνουμε λάθη, Έλενα. Άλλοι μικρά, άλλοι μεγάλα. Επηρεάζουμε τους αγαπημένους μας με τις επιλογές μας, τους πληγώνουμε, μας πληγώνουν κι έτσι κυλάει η ζωή. Αν σε όλα αυτά υπάρχει αγάπη, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Ο πατέρας μου έλεγε ότι η αγάπη είναι η ασπίδα μας στις επιθέσεις της ζωής. Κι εσύ με το γιο μου αγαπιέστε. Μη στενοχωριέσαι, λοιπόν, κι άσε το χρόνο να ξεθυμάνει την πίκρα της προδοσίας».
«Tu sei mia! Adesso e sempre!»
«Τα σώματα μας θα χαθούν, θα σβήσουν, από μας θα μείνει μέχρι της συντέλειας των αιώνων αυτό το «σε αγαπώ» που σου ψιθύρισα στις ώρες στις πιο κρυφές». ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
😍 -Πολλά αποσπάσματα ήταν αυτά που μου άρεσαν μέσα στο βιβλίο. Αποφάσισα να ξεκινήσω γράφοντας κάτι από αυτά και να συνεχίσω μετά να πω για το βιβλίο.
Ααααχ από πού να ξεκινήσω να πω γι’ αυτό το βιβλίο και που να σταματήσω. Το μόνο σίγουρα είναι κλείνοντας τη τελευταία σελίδα, αν και ήταν πολύ πρωί, θα πω ότι μου άφησε μια όμορφη επίγευση Σαν κόκκινο γλυκό κρασί.
😎 Το συγκεκριμένο βιβλίο η αλήθεια είναι ότι με τράβηξε από τη στιγμή που είδα ότι θα κυκλοφορήσει (αν και δεν έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο της συγγραφέα) οι προσδοκίες μου δεν βγήκαν λάθος για το τι θα διαβάσω. Μπορεί να ακούγομαι υπερβολική , αλλά σε όλους έχει τύχει να τους τραβήξει κάποιο βιβλίο ανά εποχή και μόλις το διαβάσουμε να καταλάβουμε το λόγο που μας τραβούσε.
😎 -Ένα ατύχημα ήταν αρκετό για να αναθεωρήσουν οι ήρωες μας τις ζωές τους. Αμφιβολίες χρόνων και χαμένες αγάπες που βρήκαν το δρόμο τους μετά από χρόνια.
Όλοι μας έχουμε αναρωτηθεί τι είναι η αγάπη! Κάποιοι έχουν ένα ήσυχο τρόπο να μας την προσφέρουν και κάποιοι άλλοι τη προσφέρουν έντονα. Άλλες φορές πιστεύουμε ότι η μοίρα ότι είναι να μας φέρει θα μας φέρει και άλλες πιστεύουμε ότι είναι απλά θέμα τύχης. Μέσα στην αγάπη– ερώτα- πάθος, γινόμαστε και εγωιστές και αρκετές φορές αυτό που βλέπουμε δεν είναι αυτό που εμείς πιστεύουμε. Χωρίς να αφήσουμε τον άλλο να μας εξηγήσει τον καταδικάζουμε με αυθαίρετα συμπεράσματα ή χωρίς να αναλογιστούμε και το δικό μας μερίδιο ευθύνης. Και τότε έρχεται η στιγμή που ξανά ερωτευόμαστε με το ίδιο πάθος με την ιδία ένταση, όπως η Λυδία.
😍 -ΣΙΜΟΣ – ΛΥΔΙΑ – ΑΝΤΟΝΙΟ
Η Λυδία ευχόταν να γευτεί τον ερώτα αλλά φοβόταν και να μη πληγωθεί. Με το Σίμο συναντήθηκα και ερωτεύτηκα με τη πρώτη ματιά. Μάλλον όμως περίμενε καιρό μέχρι να συναντήσει τον ερώτα και έτσι τον “χώρισε″ στα δυο. Έζησε την αγάπη με το ίδιο πάθος και με έναν άλλο άντρα. Όχι ότι δεν αγαπούσε το Σιμό. Και εδώ μπαίνει το ερώτημα από τη συγγραφέα και όχι μόνο. Μπορεί κάποιος να αγαπήσει το ίδιο δυο φορές και ταυτόχρονα; Εγώ δεν έδωσα απάντηση γιατί ένιωθα τους δυο άντρες ένα.
😎 ΣΙΜΟΣ – ΑΝΤΟΝΙΟ
Αχ αυτά τα αγόρια τόσο ίδιοι μα τόσο διαφορετικοί μέχρι το τέλος. Τον Αντόνιο μπορεί να μη τον ζούμε στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, όμως ένιωθα ότι το ζω μέσα από το Σίμο και το αντίθετο όταν διαβάζαμε για τον Αντόνιο. Όμως στο τέλος έμειναν και οι δυο στη ζωή της Λυδίας. Ο καθένας με το τρόπο του.
😍 ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ – ΕΥΤΕΡΠΗ (αυτούς τους αγάπησα λίγο παραπάνω)
ΛΙΑ – ΑΛΕΞΗΣ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ – ΕΛΕΝΑ
ΝΙΚΟΛΑΣ (μικρός αλλά σημαντικός ο ρόλος του)
Οι χαρακτήρες που πλαισιώνουν τους τρεις τους και παίζουν σημαντικό ρολό και χαίρομαι που ο καθένας έχει το χρόνο και το χώρο του χωρίς να κάνει κοιλία και να κουράσει.
Σε ένα κόσμο που η λέξη «σε αγαπώ» δύσκολα τη λέμε ή τη λέμε χωρίς να καταλαβαίνουμε το νόημα της, η συγγραφέας μας δίνει όλες τις πλευρές της. Μου άρεσε που είχαμε μια γυναίκα σε μια θέση που βλέπουμε πολλές φορές άντρα, και άντρα να το βλέπουμε να μιλάει για την αγάπη. Γιατί οι άντρες αγαπανε και μάλιστα αληθινά.
😍 Το βιβλίο αν και ογκώδες, -στην αρχή με τρόμαξε-, δεν κατάλαβα για πότε τελείωσε.
🍷Αυτό το βιβλίο είναι για πολλές αγκαλιές. μα πάρα πολλές και αρκετό κόκκινο κρασί όπως το χρώμα των ερωτευμένων.
✍️Συγγραφέας: Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη
Εκδόσεις Υδροπλάνο
🍷 Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ 🍷
-«Όλοι οι άνθρωποι κάνουμε λάθη, Έλενα. Άλλοι μικρά, άλλοι μεγάλα. Επηρεάζουμε τους αγαπημένους μας με τις επιλογές μας, τους πληγώνουμε, μας πληγώνουν κι έτσι κυλάει η ζωή. Αν σε όλα αυτά υπάρχει αγάπη, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Ο πατέρας μου έλεγε ότι η αγάπη είναι η ασπίδα μας στις επιθέσεις της ζωής. Κι εσύ με το γιο μου αγαπιέστε. Μη στενοχωριέσαι, λοιπόν, κι άσε το χρόνο να ξεθυμάνει την πίκρα της προδοσίας».
«Tu sei mia! Adesso e sempre!»
«Τα σώματα μας θα χαθούν, θα σβήσουν, από μας θα μείνει μέχρι της συντέλειας των αιώνων αυτό το «σε αγαπώ» που σου ψιθύρισα στις ώρες στις πιο κρυφές». ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
😍 -Πολλά αποσπάσματα ήταν αυτά που μου άρεσαν μέσα στο βιβλίο. Αποφάσισα να ξεκινήσω γράφοντας κάτι από αυτά και να συνεχίσω μετά να πω για το βιβλίο.
Ααααχ από πού να ξεκινήσω να πω γι’ αυτό το βιβλίο και που να σταματήσω. Το μόνο σίγουρα είναι κλείνοντας τη τελευταία σελίδα, αν και ήταν πολύ πρωί, θα πω ότι μου άφησε μια όμορφη επίγευση Σαν κόκκινο γλυκό κρασί.
😎 Το συγκεκριμένο βιβλίο η αλήθεια είναι ότι με τράβηξε από τη στιγμή που είδα ότι θα κυκλοφορήσει (αν και δεν έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο της συγγραφέα) οι προσδοκίες μου δεν βγήκαν λάθος για το τι θα διαβάσω. Μπορεί να ακούγομαι υπερβολική , αλλά σε όλους έχει τύχει να τους τραβήξει κάποιο βιβλίο ανά εποχή και μόλις το διαβάσουμε να καταλάβουμε το λόγο που μας τραβούσε.
😎 -Ένα ατύχημα ήταν αρκετό για να αναθεωρήσουν οι ήρωες μας τις ζωές τους. Αμφιβολίες χρόνων και χαμένες αγάπες που βρήκαν το δρόμο τους μετά από χρόνια.
Όλοι μας έχουμε αναρωτηθεί τι είναι η αγάπη! Κάποιοι έχουν ένα ήσυχο τρόπο να μας την προσφέρουν και κάποιοι άλλοι τη προσφέρουν έντονα. Άλλες φορές πιστεύουμε ότι η μοίρα ότι είναι να μας φέρει θα μας φέρει και άλλες πιστεύουμε ότι είναι απλά θέμα τύχης. Μέσα στην αγάπη– ερώτα- πάθος, γινόμαστε και εγωιστές και αρκετές φορές αυτό που βλέπουμε δεν είναι αυτό που εμείς πιστεύουμε. Χωρίς να αφήσουμε τον άλλο να μας εξηγήσει τον καταδικάζουμε με αυθαίρετα συμπεράσματα ή χωρίς να αναλογιστούμε και το δικό μας μερίδιο ευθύνης. Και τότε έρχεται η στιγμή που ξανά ερωτευόμαστε με το ίδιο πάθος με την ιδία ένταση, όπως η Λυδία.
😍 -ΣΙΜΟΣ – ΛΥΔΙΑ – ΑΝΤΟΝΙΟ
Η Λυδία ευχόταν να γευτεί τον ερώτα αλλά φοβόταν και να μη πληγωθεί. Με το Σίμο συναντήθηκα και ερωτεύτηκα με τη πρώτη ματιά. Μάλλον όμως περίμενε καιρό μέχρι να συναντήσει τον ερώτα και έτσι τον “χώρισε″ στα δυο. Έζησε την αγάπη με το ίδιο πάθος και με έναν άλλο άντρα. Όχι ότι δεν αγαπούσε το Σιμό. Και εδώ μπαίνει το ερώτημα από τη συγγραφέα και όχι μόνο. Μπορεί κάποιος να αγαπήσει το ίδιο δυο φορές και ταυτόχρονα; Εγώ δεν έδωσα απάντηση γιατί ένιωθα τους δυο άντρες ένα.
😎 ΣΙΜΟΣ – ΑΝΤΟΝΙΟ
Αχ αυτά τα αγόρια τόσο ίδιοι μα τόσο διαφορετικοί μέχρι το τέλος. Τον Αντόνιο μπορεί να μη τον ζούμε στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, όμως ένιωθα ότι το ζω μέσα από το Σίμο και το αντίθετο όταν διαβάζαμε για τον Αντόνιο. Όμως στο τέλος έμειναν και οι δυο στη ζωή της Λυδίας. Ο καθένας με το τρόπο του.
😍 ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ – ΕΥΤΕΡΠΗ (αυτούς τους αγάπησα λίγο παραπάνω)
ΛΙΑ – ΑΛΕΞΗΣ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ – ΕΛΕΝΑ
ΝΙΚΟΛΑΣ (μικρός αλλά σημαντικός ο ρόλος του)
Οι χαρακτήρες που πλαισιώνουν τους τρεις τους και παίζουν σημαντικό ρολό και χαίρομαι που ο καθένας έχει το χρόνο και το χώρο του χωρίς να κάνει κοιλία και να κουράσει.
Σε ένα κόσμο που η λέξη «σε αγαπώ» δύσκολα τη λέμε ή τη λέμε χωρίς να καταλαβαίνουμε το νόημα της, η συγγραφέας μας δίνει όλες τις πλευρές της. Μου άρεσε που είχαμε μια γυναίκα σε μια θέση που βλέπουμε πολλές φορές άντρα, και άντρα να το βλέπουμε να μιλάει για την αγάπη. Γιατί οι άντρες αγαπανε και μάλιστα αληθινά.
😍 Το βιβλίο αν και ογκώδες, -στην αρχή με τρόμαξε-, δεν κατάλαβα για πότε τελείωσε.
🍷Αυτό το βιβλίο είναι για πολλές αγκαλιές. μα πάρα πολλές και αρκετό κόκκινο κρασί όπως το χρώμα των ερωτευμένων.
January 7, 2025
Σαν κόκκινο γλυκό κρασί
Συγγραφέας Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη
Μυθιστόρημα
Εκδόσεις Υδροπλάνο
📚🧡🍇🍷📚🧡🍇🍷📚
Άραγε μπορεί κάποιος να αγαπήσει εξίσου δυνατά δύο διαφορετικούς ανθρώπους ;
Να νιώσει ότι έχει βρει το άλλο του μισό και στις δύο περιπτώσεις;
Τι είναι η Αγάπη;
Τι κάνουμε για αυτήν;
Πόσο αφήνουμε τον εαυτό μας να νιώσει το απόλυτο έρωτα χωρίς εγωισμό ή ενοχές...
Τι γεύση μας αφήνει;
"Είσαι το κόκκινο κρασί μου..".. "έχω μεθύσει από τις πρώτες γουλιές "
Πόσο μεθάει η αγάπη;
Τι επιπτώσεις έχει στη ζωή των ηρώων του βιβλίου,,,,;;;;
Η συγγραφέας μας οδηγεί βήμα βήμα,μας μαγεύει η γραφή της χωρίς να κουράζει με ανούσιες περιγραφές...
Κιαντι Τοσκάνη Ιταλία....χάνεσαι σε αμπελώνες και μισοκγρεμισμενα παλατσια...γεύεσαι ζωή σαν παραμύθι....
Όμως έρχεται το πλήρωμα του χρόνου που πρέπει να πληρώσεις το τίμημα της ευτυχίας, ένοχα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια....μπορείς να συγχωρείς;;
Πιστεύω ότι αυτό μας διδάσκει η συγγραφέας..ΝΑΙ όταν αγαπάς αληθινά συγχωρείς και προχωράς, αγκαλιάζεις κσι συνεχίζεις...
Δεν θέλει εγωισμό η αγάπη..πάει χέρι χέρι με την αληθινή συγχώρεση....
Θα μπορούσα να γράψω περισσότερα όμως ένιωσα πληρότητα αισθήσεων που σας καλώ να το ανακαλύψετε και εσείς φίλοι μου διαβάζοντάς το συγκεκριμένο βιβλίο!!
Μου άφησε γλυκιά γεύση το βιβλίο σου κέρδισε θέση στην καρδιά μου!
Μπράβο Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη
Συγγραφέας Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη
Μυθιστόρημα
Εκδόσεις Υδροπλάνο
📚🧡🍇🍷📚🧡🍇🍷📚
Άραγε μπορεί κάποιος να αγαπήσει εξίσου δυνατά δύο διαφορετικούς ανθρώπους ;
Να νιώσει ότι έχει βρει το άλλο του μισό και στις δύο περιπτώσεις;
Τι είναι η Αγάπη;
Τι κάνουμε για αυτήν;
Πόσο αφήνουμε τον εαυτό μας να νιώσει το απόλυτο έρωτα χωρίς εγωισμό ή ενοχές...
Τι γεύση μας αφήνει;
"Είσαι το κόκκινο κρασί μου..".. "έχω μεθύσει από τις πρώτες γουλιές "
Πόσο μεθάει η αγάπη;
Τι επιπτώσεις έχει στη ζωή των ηρώων του βιβλίου,,,,;;;;
Η συγγραφέας μας οδηγεί βήμα βήμα,μας μαγεύει η γραφή της χωρίς να κουράζει με ανούσιες περιγραφές...
Κιαντι Τοσκάνη Ιταλία....χάνεσαι σε αμπελώνες και μισοκγρεμισμενα παλατσια...γεύεσαι ζωή σαν παραμύθι....
Όμως έρχεται το πλήρωμα του χρόνου που πρέπει να πληρώσεις το τίμημα της ευτυχίας, ένοχα μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια....μπορείς να συγχωρείς;;
Πιστεύω ότι αυτό μας διδάσκει η συγγραφέας..ΝΑΙ όταν αγαπάς αληθινά συγχωρείς και προχωράς, αγκαλιάζεις κσι συνεχίζεις...
Δεν θέλει εγωισμό η αγάπη..πάει χέρι χέρι με την αληθινή συγχώρεση....
Θα μπορούσα να γράψω περισσότερα όμως ένιωσα πληρότητα αισθήσεων που σας καλώ να το ανακαλύψετε και εσείς φίλοι μου διαβάζοντάς το συγκεκριμένο βιβλίο!!
Μου άφησε γλυκιά γεύση το βιβλίο σου κέρδισε θέση στην καρδιά μου!
Μπράβο Δάφνη Μπερμπέρη Κρυστάλλη
Displaying 1 - 5 of 5 reviews